LOGIN"Luther, hindi mo ba talaga minahal si Eunice? Bro. She's a famous model in Vietnam now. I'm sure marami nang lalaking nagkakahumaling sa kanya ngayon. And I'm sorry to say this. But she looks gorgeous in that magazine at mas lalo siyang gumanda ngayon.
"Hindi ko siya gusto. Kaya hindi ko siya minahal. Men's restroom muna ako."Naglakad na ako't iniwan si Kelvin ng hindi sinasagot ang tanong niya. Talaga bang hindi niya man lang minahal ang asawa niya?Sa bagay iba-iba naman ang nararamdaman naming mga lalaki. But the question is? What if muling nagtagpo ang landas nilang dalawa? "Dito ka lang ha? sasagutin ko lang ang tawag ni Ezra."Sabay pakita ko kay Ellaine ng cellphone ko. "Sige bumalik ka agad."Tumango ako kay Ellaine, at kaagad ng naglakad palapit sa may exit ng di sadyang naitulak ako ng lasing na babae kaya na out of balance ako at napayakap sa likod ng isang lalaki. "Wtf! maglalakad nanga lang tatanga-tanga pa!"Singhal ng lalaki at tinulak ako kaya napaupo ako sa sahig. "I'm Sorry... Hindi ko sinasadya. May tumulak kasi sa akin. Kaya nangyari iyon."Hinging paumanhin ko. Pero halata parin ang galit sa familiar na boses ng lalaki at tila ba wala itong planong lumingon para tignan ako. Sa bagay sino ba naman ako para lingonin niya diba? "E-unice... Ikaw ba iyan?" "Kelvin..."Utal kong sabi sa mahinang boese. "Kailan ka pa bumalik dito?"Kelvin ask, he's my bestfriend who betrayed me. Hiniling kung sana wag na magtagpo ulit 'yong landas namin, pero shit! ang liit talaga ng mundo at talagang nagkita ulit kami dito. "Yesterday, sige maiwan na kita. May kailangan pa kasi akong kausapin sa phone."Ani ko kay Kelvin saka pinagpagan ang likod nitong jeans ko na nadumihan. I was about to leave when someone suddenly pulled my hand."Who said that you can go Wife?" Agad akong nagpumiglas at nagtaas ng kilay kay Luhter, dahil sa sinabi nito."Get off your hands of me! or should I remind you that we have been separated for six years?" "Yes, we've been separated for six years. But you're still the mother of our son."Tila ba nag echo sa dalawang tenga ko ang sinabing 'yon ni Luther at nasasaktan na naman ako sa tuwing naalala ko ang anak namin na nilayo niya sa'kin ng apat taon kasama si Monica. "You're right! ang anak nating inilayo mo sa akin sa loob nang apat na taon. Kasama ang Monica na 'yon! Bitawan mo ako. Kung ayaw mong idemanda kita ng harassment."Pagpupumiglas at pananakot ko sa kanya. Pero hindi parin ito natinag sa sinabi ko. Mabuti nalang at pumagitna na si Kelvin sa aming dalawa para awatin kami. Kaya wala ng nagawa si Luther kung di ang bitawan ako kahit ayaw niya. "Tama na Dude!" "Magkikita pa tayo, tandaan mo yan! Hahanapin kita kahit saan ka pa magtago Eunice Villareal!" "Yan ay kung mahahanap mo pa ako Mr Luther Villareal?By the way Ezra Monteclaro is my fiance." "Let's go! lumipat nalang tayo sa ibang lugar. Wag na dito." "Tika! bakit ganyan itchura mo, may nangyari ba?"Sabay lagok ni Ellaine ng alak sa baso. "Saka ko na sasabihin kapag nakaalis na tayo sa lugar na ito." "Kailangan ba talagang gawin mo yun sa kanya? At talagang diniinan mo ang salitang Wife. Bro nakalimutan mo naman yata yung Ex sa Wife."Ani ko kay Luther. Na halatang namumula na sa galit. "Damn it! Ezra Monteclaro!" Pagkalabas namin ng bar ay biglang nagmatigas si Ellaine kaya saglit kaming napahinto."Ano ba kasing problema at kailangan mo pa talaga akong hilahin palabas ng exit?"Tanong ko kay Eunice, habang naghihintay ng sasabihin niya. Agad naman itong nag angat ng tingin niya at sandaling tumahimik. "Hey! I'm talking to you woman!" "He's here."Diniinan ko ang pagkakasabi kung iyon sa kanya. Ngunit tila hindi parin nag sync in ito sa isipan ni Ellaine. Kaya sinambit ko na ang buong pangalan ng walang kwentang ex ko. "Wait... How come? bakit nandito siya."Hindi makapaniwala na tanong nito. Habang seryosong nakatingin ng tuwid sa mga mata ko. Bumuntong hininga nalang akong napatingin sa kawalan ng biglang lumawak ang ngiti ni Ellaine.. "I don't know. Di ko alam." "I think this is what we call destiny."Pabirong turan ni Ellaine, na nagpakunot naman ng mga noo ko. "Ang sabihin mo this is what we call hell."Bulyaw ko kay Ellaine na ikinahalakhak naman niya ng sobra. "Aysus! Malay natin may muling ibalik pa di ba? May second chance naman di ba?" Mahinang napatapik nalang ako sa noo ko. Dahil sa mga walang kabuluhang lumalabas sa bibig ni Ellaine."Anong second chance? Di na kaya uso yun ngayon. Enemies pwede pa siguro." "Joke lang uy! Ito naman maka over react, alam kung may Ezra kana at masaya ako para sa inyong dalawa." "Akala ko ba hindi mo siya mahal? bakit kung maka asta ka kanina para bang asawa mo parin si Eunice."Ani Kelvin, na nagpa gulo sa isipan ko. Imbes na pupunta ako ng men's restroom ay Hindu ko nalang tinuloy dahil sa nanyari kanina. Bagkos ay ininom ko nalang yung alak na nasa mesa ko. At kaagad na hinarap si Kelvin."Bakit bawal bang gawin ko yun sa kanya? She's still my Wife, Kelvin! asawa ko parin si Eunice. At ina siya ni Isaac." "Pero hiwalay na kayo, kaya wag mo nalang gulohin yung buhay niya, dahil masaya na siya."Seryong sambit ni Kelvin, kaya di maiwasang mag-angat ng kilay sa kanya." "Cheers! Ang ganda talaga dito sa Paris noh? Saan na naman kaya trip nyong mag travel tayong apat?" I ask. "How about London, Monica?"Ani Zareh "Kung papayagan ulit ako ni Luther, why not?" "Saka na natin pag-usapan yan kapag naka uwi na tayo, right Zellia?" "Diba 6 years na kayong nagsasama ni Luther, pero bakit hanggang ngayon hindi parin kayo nagpapakasal?" Bigla akong natahimik at napaisip sa dahil sa tanong ni Rezah. Habang silang dalawa naman ni Zareh ay naghihintay ng isasagot ko."Hinihintay nalang kasi ni Luther na pirmahan ni Euince ang annulment papers nila. Para maikasal na kami." "Ganun ba? or baka naman nagbago na ang isip niya kaya hindi niya minamadali si Eunice na pirmahan ang annulment nila?"Ani Zareh. "Kawawa ka niyan Monica kapag nagkataon, kaya habang maaga pa sabihin mo na kay Luther na bilisan niya ang pakikipag divorce sa babaeng iyon."Singit naman ni Rezah. "I will, Rezah."Luther Villareal pov.‘’Aalis na ako anak. Makinig ka sa lola at lolo mo at sa yaya mo okay? Sila na muna ang bahala sayo habang nasa Vietnam ako para suyuin ang mommy mo.’’Sabi ko saka ngumiti habang marahan na ginulo ang buhok ng anak ko.‘’Okay po dad, ingat ka po doon. ‘’“I will anak, but please don't tell your aunt Monica, na pupuntahan ko ang mommy mo.”Hinging pabor ko sa anak ko. Kahit alam ko naman na hindi na turuan ko siya na magsinungaling siya dahil mali iyon. Pero kinakailangan lang talaga niya ng magsinungaling sa ngayon dahil lagot ako kapag nalaman ni Monica na sa Vietnam ang punta ko at hindi sa isang business meeting.Mabilis naman kaming napalingon nang anak ko ng marinig naming nagsalita si Monica sa likod namin habang nakataas ang ang isang kilay at may hawak na kape sa kaliwang kamay. ''Aalis ka nang hindi man lang sinabi sa akin kung saan ka pupunta?''Mataray na sambit ni Monica at pasimpleng ininom ang kape na hawak niya.Tumango at pilit naman akong ngumiti s
Pinanlisikan naman ng mata ni Staffi ang nobyo dahil sa sinabi nito. Dahil hindi naman talaga magandang biro ang sinabi niya na baka nakabuntis si Ezra ng ibang babae.“Hindi magandang biro iyan Mahal.” Natakot naman si Ethan kay Staffi kaya mabilis niyang nilapitan ang nobya para suyuin ito at halikan sa pisngi. “Opinion ko lang naman iyan mahal. Kasi– Hindi naman nag-iisip ng malalim iyan kung walang tinatago at ginawang kasalanan.” Nagdadalawang isip man si Ellaine ay sumang-ayon din naman ito kay Ethan. “Ayaw ko man maniwala pero–may point din naman si Ethan, dahil hindi naman magbabago ang lalaki kapag wala itong nagawa na mali.” “Okay sige, pero bago muna natin ‘judge si Ezra, ay hintayin na lang muna natin na sabihin sa atin ni Eunice, iyan. Kaya mabuti pa ay bumalik na tayo sa mga kwarto natin. Dahil dinadalaw na ako ng antok. Ikaw ba Ellaine inaantok narin?” “Oo, Tara matulog na tayo.”Sagot naman ni Ellaine. Eunice Sanchez pov. Umaga nang umuwi si Ezra, napansin ko rin
“Thank you, Ezra.” Sabay mahinang tapik ni Zael sa balikat ni Ezra. “Don’t thank me, Zael! Dahil gagawin ko lang naman ito dahil sa bata at hindi para kay Viveka.”Sambit ni Ezra, pagkatapos ay mabilis nitong iniwan si Zael para lumabas muna sandali ng hospital.” Eunice Sanchez pov. Because I can't sleep ay naisipan ko na tatawagan ko nalang muna si Ellaine, dahil hindi kasi sinasagot ni Ezra ang mga tawag ko sa kanya at sobrang nag-aalala narin ako sa kanya dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin siya umuwi. Mabuti na lang at kaagad naman na sinagot ni Ellaine ang tawag ko kahit late na . “Hello Ellaine, naistorbo ba kita? Pasensya kana di kasi ako makatulog kaya naisip kong tawagan ka. Bigla kasi umalis si Ezra, at hanggang ngayon ay hindi pa rin siya bumabalik. Nag-aalala na nga ako eh.” Kako habang nakatanaw lang ako sa labas ng bintana habang hinihintay ang pagbalik ni Ezra. “Kahit kailan man hindi ka naging istorbo sa akin Eunice. Bakit ba umalis si Ezra, Hindi naman si
Eunice Sanchez pov. I turn off my laptop pagkatapos namin mag-usap ng mga kaibigan ko at pagkatapos ay tumayo na ako para pumunta ng kusina para hugasan ang plato na pinagkainan ko. And while I'm waiting for Ezra, to come home, naisip ko na linisin nalang muna itong condo ko. Dahil medyo matagal din kasi akong hindi naka uwi rito at alam kong hindi rin ito masyadong na pupuntahan ni Ezra at nalilinis dahil laging siyang busy sa work niya kaya naman minsan lamang siya nakaka-uwi. Mabuti nga ngayon ay wala silang taping kaya naman ay may time siya para samahan ako sa buong linggo, kong pag stay dito sa Vietnam. Kaya nga lang wala siya rito ngayon dahil may importante siyang pinuntahan, pero hindi ko na lang siya tinanong kung saan siya pupunta, kung sino ang kasama niya at kung anong oras siya makakauwi dahil ayaw kong isipin niya na pinagdududahan ko siya at baka isipin niya pa na wala na akong tiwala sa kanya. Inuna ko muna na nilinis ang sala at nag vacuum din ako para
Eunice Sanchez pov.Naalimpungatan ako nang maramdaman kung wala na si Ezra, sa tabi ko kaya naman ay nagmamadali akong lumabas ng kwarto namin dahil baka maabutan ko pa siya, akmang baba na nga sana ako ng hagdan ngunit hindi ko tinuloy ng marinig kong may kausap si Ezra, sa cellphone at sa tono ng pananalita niya ay mararamdaman mo talaga ang galit niya sa taong kausap niya sa cellphone niya ngayon. At ng babalik na sana ako sa kwarto namin ay bigla namang nag tama ang mga mata naming dalawa ni Ezra, halata rin sa mga mata niya ang galit na kaagad din naman niyang inalis at saka pinilit niya rin na ngumiti sa akin.“Ano ba talaga ang problema mo Ezra? Bakit ng dumating ako rito ay tila ang dami mo ng iniisip, may pilit ka bang ikinukubli sa akin? Sino ba ang ang kausap mo kanina? At sino ba itong taong gumugulo sa isip mo?” Mga tanong ko sa isip at naramdaman ko na lamang ang mahigpit na pagyapos ni Ezra sa mga bewang ko. “Did I interrupt your sleep?”Ezra, asked. Umiling naman ako
Nagising ako dahil biglang nag ring ang telepono sa condo ko, kaya naman ay mabilis akong tumayo at sinagot ito. “Hello?” I said, at na upo sa sofa at sa gilid ng sofa ay isang maliit na lamesa kung saan naka patong ang telepono. “Bakit hindi mo kami tinawagan? Sabi mo tatawag ka kaagad kapag nasa Vietnam kana!”Singhal kaagad ng familiar na boses ni Staffi kaya mabilis kong nailayo ang telepono sa tenga ko, dahil baka siya pa ang maging dahilan na masira itong eardrum ko. “Sorry, pagkababa ko kasi ng eroplano ay nagmamadali na kaagad akong umalis para bumili ng mga rekados para sa ulam na lutuin ko eh. Gusto ko kasing ‘surpresa si Ezra, tapos bumili rin ako ng cake at cookies na favorite niya. Alam mo naman dahil sa pagmamadali kung makapunta rito ay hindi na ako nakabili ng pasalubong ko sa kanya.”Mahinahon na sabi ko kay Staffi, dahil baka sigawan na naman niya ako. “Sorry na okay? Natulog din kasi ako sandali para may lakas pa ako para maka-pagluto. Where's Ellaine and Etha







