LOGINWhen Selene Vireaux, a rogue werewolf, arrives in Chicago to disappear into the noise of the city, she expected loneliness. But then she sees him. Lucas Carter is everything Selene shouldn't want — human, innocent, young, soft — but the moment their eyes meet across a rain-slicked street, something ancient awakens inside her. It's not hunger. It's not instinct. It's need. She stalks him through alleys, watches him in silence, memorizes his every movement from the shadows. But when a violent attack leaves Lucas bleeding in the dark, Selene breaks her vow of distance and reveals herself — beautiful, feral, inhuman — to save him. Now bound by blood, danger, and a connection neither of them can understand, Selene must decide if she’s willing to destroy the fragile peace she’s built just to keep Lucas for herself… and Lucas must choose whether to run from the monster who saved him, or fall into the fire of something far more dangerous than love. Obsession burns. And under the full moon, nothing stays human for long.
View MoreWARNING: EXPLICIT CONTENT
Zoe Colette's POV
"HEL-"
"God dammit girl! Naririndi na ako sayo!" nag-pout ako. Hindi pa nga ako natatapos sa sasabihin ko e.
"Girl, pwede ba tigilan mo yan?! Hindi kana bata!"
"Bakit ka ba nagagalit? Ngayon na nga lang ulit tayo nagkita, tapos na gagalit ka pa," nakangusong wika ko.
"Girl, sino ba ang hindi magagalit, paulit-ulit ka na lang sa HELLO SEOUL! Hanggang sa makababatayo ng airport at makarating rito sa hotel, yan lagi ang bukang bibig mo!"
Tsss...
Ano naman?
E, sa gusto kong sabihin 'yon. Alam niya naman ang nangyari sa'kin. Ngayon lang ulit ako naka-punta dito. Masama bang gawin ko 'yon? Na-miss ko lang naman itong seoul e.
"Alam mo girl ang panget ng ugali mo, aware ka ba do'n? Ngayon lang ulit tayo nagkita makalipas ang limang taon, pero tingnan mo inaaway mo na agad ako." Nagtatampo kong wika.
"Girl, hindi naman kita gustong awayin pero kasi makiramdam ka naman. Jusko! Kadarating lang natin dito sa hotel at gusto ko na ring magpahinga. Sana naman aware ka na gabi na din diba?" Napabuntong hininga ako.
Gusto ko pa sana magi-stay dito, pero tama siya gabi na rin at kailangan na rin namin magpahinga lalo na siya. Wala pa siyang pahinga simula ng makarating siya ng amerika at hanggang sa makapunta kami dito sa Seoul.
Tumayo na ako at kinuha na 'yong maleta na nilagay ko sa gilid ng kama niya, pumunta naman ito sa pinto ng hotel room niya at binagbuksan ako.
"Love you, girl." Kinurot ko ito sa kaniyang pisngi.
"Love you too, girl. Bukas na lang." Nakangiting tumango ito sa'kin.
Whaaa! Gusto ko pang magi-stay e.
Napahakbang na ako palabas ng kaniyang kwarto ng itulak niya ako.
"Goodnight, girl." Nilingon ko ito pero pinto na lang ang naabutan ko.
Hayst!
Gusto ko pang magi-stay sa room niya e. Ewan ko kung bakit pero ayun kasi ang sinasabi nang instinct ko.
Nagsimula na akong maglakad. "Girl, sorry. Patawarin mo sana ako, wala lang talaga akong choice," nakakalimang hakbang palang ako palayo sa room niya ng yumakap ito sa'kin.
"Bakit ka ba nagso-sorry?" Takang tanong ko. Haharap sana ako para makita siya pero pinigilan niya ako.
"Ano bang problema mo, girl?" Sa pagkakataong ito natawa na ako, pero may halong kaba akong nararamdaman.
"Girl, kahit anong mangyari mag-bestfriend pa din tayo 'diba?" Narinig ko ang paghikbi nito.
"Nah. Girl, umiiyak ka ba?"
"Oo, umiiyak ako," agad na sagot nito. "Hindi ko pa kasi naririnig ang sagot mo."
Natawa ako, "Gaga ikaw lang naman ang bestfriend ko dito sa earth at wala ng iba. Wag ka ngang madrama diyan, hindi bagay."
Natawa ito, "Thank you girl, love you too ulit." Bumitaw na ito sa pagkakayakap sa'kin.
Lumingon ako para makita ang mukha niya pero tanging pagsara na lang ng pinto ang nakita ko.
Napakamot ako sa ulot. "Ano iyon? Ang weird naman niya ngayon."
Inaaway-away niya pa ako kanina, pero deep inside na-miss niya din naman ako.
Nagpatuloy na ulit ako sa paglalakad. Limang room lang ang pagitan ng room ko kay Maisha.
Pagdating ko sa hotel room ko inilabag ko ang lahat ng mga gamit ko sa gilid ng kama. Bukas ko na lang aayusin lahat yan. Maghuhugas lang muna ako ng katawan, kanina pa kasi ako init na init, kahit ang totoo nan malamig naman talaga.
Nagulat ako ng makita ko si Maisha sa harap ng bahay. Hindi ko alam kung paano niya nalaman kung saan ako nagtatago pero masaya ako kasi nagkita na ulit kami.
Kaya rin gusto ko pang magi-stay sa room ni Maisha para kamustahin sila kuya. Limang taon na rin simula ng umalis ako sa Pilipinas at magtago sa amerika.
Bakit ako umalis ng Pilipinas?
Ipinag-kasundo lang naman ako ni kuya Haley sa pinakababaero sa buong pilipinas at walang iba kundi si Atlas.
Madami akong nalalaman at naririnig tungkol sa lalaking 'yon. At kailan man hindi sumagi sa isip ko na pakasalan ang lalaking iyon.
Si Atlas ang tipo ng lalaki na sex lang ang habol sa mga babae. Halos lahat na yata ng babae sa pilipinas na tikman niya na, buti nga hindi siya nagkakasakit dahil sa ginagawa niya.
Si Atlas din ang tipo ng lalaki na walang pakundangan na ipahiya ang isang babae sa harap ng madaming tao. At nasaksihan ko 'yon mismo sa dalawa kong mata.
Sa pagkakatanda ko na sa isang bar kami noon ni Maisha, para makipagmeet-up sa ka-text ko. Tahimik lang kaming naghihintay at pinagmamasdan ang mga tao noon sa bar ng biglang dumating itong si Atlas. Ang makikita mong kasiyahan noon sa bar ay na palitan ng bulungan. Hindi ko alam kung anong ugat ng pag-aaway nila pero wala itong pakundangan na ipahiya 'yong babae. Natatandaan ko pa ang sinabi niya noon,
"Napaka-boring mo sa kama. Hindi na ako nasisiyahan sayo kaya pwede ka ng umalis sa harapan ko. Tapos na tayo." Yan ang sinabi niya noon sa babae, dahil sa sinabi niya pinagtawanan 'yong babae.
Paano na lang kung hindi ako umalis noon sa Pilipinas?
Isipin niyo ang mangyayari sakin, kilala si Atlas sa pagiging babaero nito. Paano kung hindi niya ako panagutan? Ano na lang mangyayari sakin? Ayoko maging kaladkaring babae. No way!
Hindi niya naman talaga mahal lahat ng babaeng dini-date niya. Ginagawa niya 'yon para pampalipas oras.
Tsss... akala niya naman kinapogi niya 'yon?!
By the way hindi ko na kailangan intindihan pa ang lalaking 'yon dahil hindi na ako babalik pa sa Pilipinas.
Alam ko naman na maiintindihan ako nila kuya.
Matapos kong isuot ang bathrobe, pumunta naman ako sa basin area nitong bathroom para magtangal ng make-up.
"AH!" Mabilis akong na paharap sa likod ko.
Nakasandal ito sa pinto nang cr habang naka-cross arm ito at pinagmamasdan ako.
Shit!!
Kanina pa ba siya na katayo diyan? Paano siya nakapasok dito?
Naistatwa ako sa kinatatayuan ko ng marahan itong lumapit sa'kin.
The devil pervert guy nandito ngayon sa loob ng bathroom. Hindi ko alam kung nakita niya ba lahat ng kabuuan ko?
Halos masinghot ko ang hininga niyang amoy alak. Naramdaman ko ang kamay niya sa aking baywang at hinawi ako palapit sa kaniya. Sunod ay hinawakan niya ang aking mukha gamit ang isa niyang kamay. Bumaba ang tingin nito sa aking labi.
Bago pa niya ako m*******n tinulak ko siya gamit ang buo kong lakas, sunod ay sinipa ko siya sa maselang parte ng kaniyang katawan. Tumakbo ako palabas ng bathroom para pumunta kay Maisha at makahingi ng tulong. Bigla niya akong hinawakan sa braso at marahang pinaharap sa kanya.
Napaubo ako nang maramdaman ko ang kamao niya sa aking sikmura dahilan para mamilipit ako sa sakit. Binuhat niya ako at inilapag doon sa kama. Hinawakan niya ang dalawa kong kamay at itinali ito. Tinali niya rin ang aking mga paa doon sa kama.
Gumapang ito at pumatong sa'kin. Nilagyan niya din ng tape ang bibig ko.
"Tingin mo bakit ka kaya niyaya ng bestfriend mo dito sa Seoul, baby?" Hindi ko ito pinansin bagkus nagpupumiglas pa din akong makaalis.
Nakangiti itong pinagmamasdan ako habang isa-isang inaalis ang pagkakabatones ng polo niya. Dahan-dahang lumapit ang kanyang mukha sa akin kaya inuntog ko ang ulo ko sa kanya.
"Bitch!" Sinampal niya ako ng pagkalakas-lakas.
Mahigpit niyang hinawakan ang panga ko at pinaharap sa kanya. "Isa kang tanga, nagtiwala ka agad sa kaibigan mo na hawak ko ngayon sa leeg. Kaya wag ka nang magpumiglas pa. Isa pa wala naman masama dito sa ginagawa ko mag-asawa naman tayo."
Tinagilid niya ang mukha ko at sinimulan akong halikan sa aking leeg. Napapikit ako pero kasabay noon ang pagtulo ng luha sa aking mga mata.
"You smell so damn good," ungol nito habang patuloy niyang hinahalikan ang parte ng leeg ko. Patuloy naman tumutulo ang luha sa aking mga mata.
Bakit mo nagawa 'to sakin? Bakit Maisha?
Nanindig ang balahibo ko sa sunod niyang ginawa. Naramdaman ko ang malambot niyang kamay sa aking hita at naglakbay ito papunta sa maselang parte ng aking katawan.
"Hmmm..." napaungol ako hindi dahil na sasarapan ako sa ginagawa niya. Napaungol ako, dahil hindi ko gusto ang mga nangyayari ngayon sa'kin. Ungol 'yon ng taong galit.
Bahagya itong tumigil sa pagkakahalik sakin.
"Do you like it, baby?" Umiling ako sa kanya habang patuloy na umiiyak.
Tinanggal niya ang pagkakatali ng bathrobe ko. Pinagmasdan niya ng may nakakaakit na tingin ang h***d kong katawan.
Muli niya ulit sinimulan ang paghalik sakin mula sa aking tiyan paakyat sa aking d****b. Huminto ito doon at s******p iyon.
"Fuck!" D***g niya sa ginawa.
Muli kong naramdaman ang kamay niya sa aking pagkababae at naramdaman ko ang pagpasok ng isang daliri niya doon dahilan para mapadaing ako sa sakit.
Nagsimulang gumalaw ang kamay niya doon, labas pasok. Humagulgol ako. Habang tuwang-tuwa ito sa ginagawa niya sakin kabaliktaran naman ito ng aking nararamdaman.
Ang gagong demonyong ito, napakababoy!
Pinosisyon niya ang kaniya sa akin. Mas lalo akong napahagulgol.
"Shit! You're a virgin?" Tumingin ito sakin at gulat na gulat.
Tiningnan ko siya sa kanyang mata at nakikiusap na itigil niya na ang ginagawa. Umiling ako, pinapahinto siya ngunit ang demonyo, walang balak tumigil. Muli niya ulit akong hinalikan sa aking leeg. Ang kamay niyang naglalabas pasok sa akin kanina ay umakyat papunta sa aking d****b at hinimas ito habang patuloy akong hinahalikan.
Tuluyan na akong sumuko sa pagpupumiglas at tanging pagluha na lang ang nagawa, nagpaubayang babuyin ng demonyong ito.
The late evening air carried the faint hum of the city when Selene swung her suitcase out of the trunk of her car and wheeled it toward Lucas’s apartment building. It looked like she was arriving for a long stay rather than a few days, and Lucas, standing at the door awkwardly, seeing her luggage couldn’t help but chuckle.“You know this isn’t a hotel, right?” he teased, watching her stride in with the confidence of someone who owned the place.Selene gave him a side glance, lips quirking. “Good. I hate hotels.”Inside, she set the bag down with a soft thud against the wall, then brushed her hands off like she had just claimed territory. Lucas shut the door, scratching the back of his neck as he took in the sight of her in his space. This wasn’t just her picking him up from the café anymore. She was here. In his apartment. Staying.He motioned to the couch. “So… ground rules?”Selene dropped onto the couch like it was already hers and tilted her head at him. “Relax, Lucas. I’m not her
Lucas pushed open the café door, the little bell above jingling in its usual cheer. He slipped behind the counter, and went through the motions. Grinding beans, wiping the counter and restocking the pastry case.But his hands worked on autopilot while his mind spun elsewhere.Resign. Just like that.Selene’s words replayed in his head like a broken record. Every cup he handed out came with the thought: What if today was my last?His regulars streamed in—Mrs. Doyle with her cinnamon bun obsession, the young lawyer who always ordered black coffee but tipped generously, the trio of college kids who laughed too loudly at everything. They smiled at him, waved, made casual small talk. And all he could think was: Would they even notice if I were gone?Around evening, he was behind the register when his manager, Pete, lumbered out of the back office, yawning like always.“Lucas, can you cover the early shift tomorrow too? Jen called in sick again.”Lucas looked at him. Really looked. The wear
Their talk about trips drifted into comfortable silence, the kind of pause that didn’t need filling. But as Lucas glanced at the clock, his brow arched.“Wow. It’s… really late.” He rubbed his neck. “You shouldn’t be driving back across the city this hour.”Selene smirked, ready to dismiss his concern. “I’m not exactly fragile.”“I know,” he said quickly, but his voice softened. “Still. It’s late, and I… well, you can stay here. If you want.”Selene blinked. The words hit her faster than they should have. “Stay… here?”His cheeks turned faintly pink. “Yeah. I mean—it’s not like I have a guest room. Just the one bedroom. But I can take the couch, no big deal.”Her wolf instincts stirred, her pride bristling at the thought of him surrendering his bed when he already lived so simply. “Don’t be ridiculous. I’ll take the couch.”Lucas shook his head immediately. “No way. It’s lumpy. You’d hate it.”“I don’t hate anything,” Selene shot back, but the truth was, she did not like the idea of h
When the last plate was stacked neatly in the drying rack, Lucas wiped his hands on the dish towel and was ready to collapse into the couch. But Selene had other plans.“Sit,” she said firmly, motioning toward the small table again.Lucas blinked. “I just sat through dinner.”“Then sit again. This time, you’re going to work.”There was no winning against that kind of tone, so he dragged himself back into the chair with a sigh. Selene leaned forward, elbows on the table, eyes bright with that relentless energy that always left him feeling like he’d been pulled into her current without warning.“Work on what?” he asked, wary.“On our tour,” she said, as if it were the most obvious thing in the world. “You said yes moments ago, remember? Now it’s time to start. Routes, places, the order of travel—everything.”Lucas’s brain froze. He’d imagined vague things: planes, maybe trains, maybe beaches. But sitting across from Selene with her sharp gaze and her voice humming with expectation made
The table was small, tucked against the window of Lucas’s apartment, and the meal was humble—pasta, garlic bread only slightly charred, and two mismatched glasses filled with tap water. Yet somehow, to Selene, it felt more intimate than any banquet she had ever sat through.Lucas twirled his fork i
The soft golden lights outside the café made Lucas look older than he was, shadows brushing along his jawline. The evening crowd had thinned and the street hummed with the muted sound of tires on wet asphalt. Selene was parked right outside, her dark car a sharp contrast to the warm glow inside the
The city outside Selene’s hotel window hummed like a restless machine as it always did, with neon bleeding into the dark streets below. She sat on the armchair, legs folded under her, a half-empty glass of red wine on the table beside her. The night was quiet inside, but her head wasn’t.Lucas’s wo
The second the invitation escaped, he regretted it. His throat tightened, ready for the polite brush-off.“Yes.”The answer was immediate. Too immediate.Lucas blinked at her, caught off guard. Selene’s eyes widened a fraction, and for once her poise faltered. She looked away quickly, tucking a str
Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.