LOGIN"Seryoso ka ba?" pang uusisa pa ni Karolin sa kin mula sa kabilang linya. Naisipan ko kasi siyang tawagan dahil hindi pa rin ako dinadalaw ng antok . Habang si Pio naman ay kanina pa tulog sa tabi ko.
Bumuntong hininga ako bago magsalita. " Seryoso nga sabi, eh!" Umayos ako ng upo sa papag saka isinandal ang likod ko sa dingding. " Bakit ba hindi kami nilulubayan ng mga Montallejo? Nitong nakaraan lang, tatlong Montallejo ang nakasalamuha ko. Tapos kanina, Isa na namang Montallejo?" problemado Kong sabi kay Karolin. Narinig ko naman itong natawa sa kabilang linya. "Relax ka lang, girl. Malay mo hindi na masundan pa iyon. Baka ang Minerva Montallejo na ang pinakahuljng Montallejo na makakatgpo mo...." natatawang komento nito. Napailing nalang ako saka bahagyang napairap. "Sana nga. Kasi sa totoo lang, di pa talaga ako maka get over sa Zionn M"Ako nga pala si Cynthia Isa rin akong secretary ni Sir Zion non but since. I was promoted, nalipat Ako sa ibang department . But don't worry. Sir Zion already told me to asses you..." nakatinging bhngad sa akin no Cynthia habang naglalakad kami paliko sa Isang pasilyo. Marami siyang itinuro sa akin about sa ibat ibang department na mayroon ang MontaVier Company. Wal naman akong ibang ginawa kundi tumango ng tumango sa kanya. "Malapit na tayo sa magiging lamesa mo. You know what, Lia? Mas masuwerte ka sa lahat ng mga naging secretary ni Sir Zion. Imagine? Pinakiusapan niya pa Ako na I tour ka sa buong company? Noon kasi, kami lang mismo Ang bahalang maghanap sa magiging cubicle namin..." Sabi nito sa akin sa normal na tono. Hindi yong nang aakusa Siya o ano. Sadyang natural lang talaga. Ngumiti lang ako Kay Cynthia at itinuon na lamang ang atensiyon sa mga pinagsasabi niya. Pero hindi ko rin maiwasang mapaisip sa sinabi ni Cynthia sa akin.
Jusko gabayan you po Ako..... "Dito nalang ako, Neah... Nasa bandang dulo nito ang CEO office. For sure nandoon si Sir Zion..." nakangiting sabi nito. Nagtaka naman Ako ng lumapit ito sa akin at may ibinulong sa tainga ko. "Mag ingat ka ... Nangangain ng tao yan..." Baliw! Sige na, puntahan ko muna ang boss ko..." natatawang sabi ko naman saka tumalikod na. Natawa Rin naman si Nana sabay thumbs up pa sa akin. Hay! May pafkabaliw pala ang Llana Del Mar na iyon. Bawat hakbang ko papalapit sa opisina nito ay oalakas ng palakas ang tibok ng puso ko. Goodness! Bakit ba ako kinakabahan? Hindi naman siguro totoo yong sinabi ni Nana na kumakain ito ng tao right? Sa gwapo nito, sayang naman kung magiging halimas lang. Nang tuluyan na akong malakait sa labas ng opisina nito ay huminto muna ako at huminga ng malalim. This is it! Wala nang atrasan ito, Lia... Kinakabahang iniangat ko ang kamay ko para pihoton pagbukas ang into. Mas lalong
"MAMA?" Tumayo agad Ako at asimpleng hinawi ang mumunting luha sa pisngi ko at nilapitan si Pio. Bahagyang pa akong gumilid para Hindi masagi si Inay. Sobrang himbjng kasi ng tulog nito. Nakita ko naman ang dahan dahang pagmulat ng mga mata ni Pio at inilibot ang tingin sa paligid. "Mama K-ko...." "Anak, nandito si mama... May masakit ba sayo? Nagugutom ka ba? Ano? May gusto ka bang kainin?" habang hawak hawak ang Isang kamay nito Kahit hirap ay nagawa a nitong umiling at ngumiti ng tipid sa akin. "N-No...Mama ." Tumango tango naman Ako. " Nauuhaw ka ba? Gusto mo ng water?" Muli, ay umiling ito. Hindi ko na pinilit pa at napangiti na lamang sa kanya . Thanks God medyo umayos na Ang lagay ng anak ko. Kahit papano ay nabawasan na r
Humahangos na pumasok naman si Inay. May bitbit itong mangkok na may lamang lugaw. Tumayo ako peromuli ring napaupo ng pigilan ako bigla ni Pio. "H-huwag mama... Huwag m-mo akong i-iiwan..." pigil pa nito sa kin. Napatingin naman Ako kay Inay na tumango naman sa kin. Para bang sinasabi niya na makjnig ako kay Pio. Puno ng pagmamahal at pag aalalang tiningnan ko si Pio sabay haplos na maliit nitong palad na mahigpit na nakahawak sa kamay ko. "Sige. Dito lang si Mama..." Ngumiti naman ito at muling ipinikit ang mga mata. Binalingan ko naman si Inay na ngayon ay tahimik na nakatanaw sa amin ng anak ko. " Nay, pwede po bang Ikaw nalang ang mag abang ng taxi sa labas? Ayaw Kasi ni Pio na Iwan ko siya. Nang tumango si Inay at lumabas ng kwarto upang mag abang ng taxi ay napabuntong hininga nalang ako Totoo talaga na hindi mawawala ang bad news sa buhay. Nagkaroon nga Ako ng trabaho,nafkasakit naman ang anak ko. Paano kapag nagsimula na n
"GUSTO KO PO SANA KASO...." Siguro kung titingnan ay baka Sabihin na nag iinarte pa ako gatong trabaho na mismo ang inaalok sa kin. If I know, Malaki ang susweduhin ko kapag tinanggap ko ang opportunity na ito. Pero makakaya ko ba? Wala Kasi akong kaalam alam tungkol sa mga gawaing pang opisina. Siguro sa pagtitimpla ng kape ng ay kaya ko pa. Pero paano sa ibang gawain? Baka sunod sunod na sermon lamang ang mapalapit ko kapag nakataon. Magsasalita na sana ako pero naunahan ako ni Mrs. Montallejo, at para bang naging daan iyon upang magbago ang is ko. "I know what you're thinking, Lia. Noong kasing edad mo palang ako,palagi rin akong Naguguluhang sa mga desisyong gagawin ko" Saad pa nito. "And to tell you honestly,wala rin akong kaalam alam tungkol sa mga gawaing may kinalaman sa pagnenegosyo. It's hard for me to learn about things I really don't like. My dad always ended up
"Hmm, okay naman po. Maliban sa nasisigiro ko ang kaligtasan ng anak ko, madali na lang po para sa kin ang makahanap ng trabaho...." mahinahong sagot ko saka bumuntong hininga ng malalim. Siguro kailangan ko ring humingi ng tawad sa kanya dahil sa mga masabi ko noon sa kanyang anak. "And I would like to apologize ma'am. Pasensiya na po sa mga nasabi ko noong nakaraan. Hindi ko naman o kasi alam na hindi na pala sa amin ang lupang iyon... Hindi rin po kasi ako naniniwala kasi nasa amkn a Rin ang titulo ng lupa kahit matagal na pala itong nakabenta sa Inyo... Sorry po ulit" hinging paumanhin ko sabay yuko ng ulo. Narinig ko naman itong tumawa ng marahan. You know Lia.... You don't have to apologize to me. I understand you and your complaints that time. But I think, kay Zion mo dapat Sabihin Ang lahat ng iyan... He's the one who gave the house to your family. And besides, we still owe you for saying my son's life..." sabi nito. Hindi







