Mag-log in“Talaga? Bakit hindi niya hinintay ang pagbalik ko?” Hindi masayang nanguso si Ivasha. Sinabi niya sa matanda, “Ginoong Poulsen, bigyan mo siya ng silid upang magpahinga. Dinala ko siya upang makita si Papa.”Tumango ang matandang si Julius Poulsen at magalang na humarap kay James. “Ginoo, dito po.”Litong sumulyap si James kay Ivasha. Dinala niya ako sa palasyo at binigyan ng silid nang wala pang itinatanong. Ano ang nangyayari?“Magpahinga ka. Alam kong sugatan ka kaya limitado ang lakas. May ipapadala akong mga halamang-gamot upang makatulong. Bukas tayo mag-uusap pagbalik ni Papa. Huminahon ka. Hindi kita sasaktan!” paniniguro ni Ivasha.Taos-puso at magiliw ang tono niya. Sumunod si James kay Julius upang magpahinga.Dinala siya ni Julius sa isang simpleng silid. “Magpahinga kayo rito. Tawagin ninyo lamang ako kung may kailangan,” magalang nitong sabi.“Salamat, Ginoong Poulsen!” Nagpasalamat si James sa mabuting pagtanggap.Paalis na si Julius nang bigla niya itong pigilan.“May
Tumatama ang pulang liwanag ng papalubog na araw sa mga pader at nagdaragdag ng misteryo sa lungsod.“A-Ano ang lugar na ito?” gulat at hindi makapaniwalang tanong niya.“Tahanan ko.” Bahagyang ngumiti si Ivasha.“Tahanan?” Natigilan si James. Hindi niya inakalang tahanan ng prinsesa ang lungsod sa kailaliman ng bundok. Oo nga pala… Halimaw din siya, kaya natural lamang na sa kabundukan tumira.Sumunod siya patungo sa pasukan. Nang makita si Ivasha, lumuhod ang mga bantay at yumuko.Hindi sila pinansin ng prinsesa at pumasok sa lungsod.Habang sumusunod at nakikibahagi sa magalang na pagtanggap, nagtanong si James, “Kung tahanan mo ang lungsod na ito, hari ba ang ama mo?”Tumango si Ivasha. “Oo. Si Haring Yuven ang ama ko.”Napasinghap si James. Hari nga ang ama niya! Hindi ko alam kung anong antas ang hari sa Ethereal Realm, pero tiyak na lampas sa kaya kong isipin.Sinundan ni James si Ivasha sa mga kalye hanggang makarating sa sentro ng Imperial Beast City.Papasok na sila sa palas
Nanahimik si James nang marinig iyon. Hindi ko man alam ang cultivation rank ni Prinsesa Ivasha, kaya na ni Leifr na pabagsakin kaming lahat kahit mag-isa siya.Kaya sinabi niya, “Ano ang gusto ninyong pag-usapan? Pakibilisan. Nagmamadali kami!”Sa halip na sagutin, humarap si Ivasha kay Leifr. “Ihatid mo ang iba palabas ng kabundukan. Iwan mo siya rito. Gusto ko siyang makausap nang sarilinan.”“Masusunod.” Magalang na tumango si Leifr.“Hindi! Dapat sumama sa amin si James. Hindi namin siya iiwan!” sigaw ni Emily nang marinig ang balak nilang makipag-usap nang sarilinan.“Tama! Hindi namin siya iiwan!” dagdag ni Percy. Kailangan nating manatili sa tabi niya!Dumilim ang mukha ni Leifr. Pagsasabihan na sana niya ang dalawa nang itaas ni Ivasha ang kamay upang pigilan siya.Ngumiti si Ivasha sa dalawa at mahinahong nagsalita. “Mga bata, wala kayong karapatang magsalita rito. Hindi ko siya sasaktan. Magpakabait kayo at umuwi, ha? Susunod din agad si James.”Ayaw pumayag nina Emily at P
“Ano ang pakialam ko? Katangahan mong hinayaan mong maunahan ka sa Grus Divina. Bakit ko iyon problema?” Mapanghamak na nagtaas ng kilay si Chev. “Akin ang buong uhaw-sa-dugong halimaw. Wala akong ibibigay na kahit anong laman nito. Kung gusto ninyong agawin, subukan ninyo! Isasama ko kayo sa kamatayan kung kailangan, at tayong lahat ang kakainin ng mga halimaw sa kabundukang ito!”Naghanda si Chev na umatake. Alam niyang hindi mangangahas lumaban sa kaniya sina Francois at Brutus.Walang magawa si Francois sa pagtanggi niya. Matapos siyang titigan nang ilang segundo, isinama nito si Brutus palayo. Hindi sulit na itaya ang buhay sa isang bangkay.“Talaga bang uuwi tayong walang dala? Siguradong parurusahan tayo!” masamang-loob na sabi ni Brutus.“Siyempre hindi. Kailangan nating malaman kung sino ang batang iyon. Kapag nahanap natin siya, makikita natin ang Grus Divina!” Napangitngit si Francois sa pag-iisip kay James.“Paano kung kinain na niya nang buo ang Grus Divina?” nag-aalalang
Ngunit alam niyang hindi sapat ang kasalukuyang kakayahan upang dalisayin ang ganitong halaman. Kung pipilitin, baka masira lamang ito.Kung hindi niya iyon gagawin at dadalhin lang niya ang Grus Divina, para itong bombang puwedeng sumabog anumang oras. Hindi na siya makapagpapagaling nang payapa.Matapos mag-atubili, maingat niyang pinitas ang Grus Divina at itinago ito sa Storage Ring. “Ipauubaya ko na lang sa kapalaran. Ano ba ang mapapala ko sa labis na pag-aalala?”Kumislap ang bagong determinasyon sa mga mata ni James matapos niyang itago ang Grus Divina.Nang makitang napitas na ni James ang Grus Divina, inudyukan siya ni Emily. “James, tara na. Maaabutan na tayo ng mga iyon.”Tumango si James. “Sige, umalis na tayo.”Mabilis nilang tinawid ang sunog na lupain. Lumuwag nang husto ang dibdib nila nang makarating sa luntiang damuhan.Pagkaalis nila, nagmamadaling dumating sina Brutus at Francois. Nang makitang wala na ang Grus Divina, nagalit sila at napamura nang malakas.“Hahan
Ngunit nang makikialam na siya, pinigilan siya ng dalaga.“Tumigil ka. Hindi lamang iyan ang kakayahan niya. Mukhang sinusupil ang kapangyarihan niya, o sugatan siyang hindi pa lubos na gumagaling.” Nakatitig ito kay James at sinusundan ang bawat kilos.Mahusay na iniwasan ni James ang atake ni Francois, saka mabilis na umatras.Huminto lamang siya upang bigyan ng oras sina Ali. Ngayong malayo na sila, wala nang dahilan upang magpatuloy sa laban.Isa pa, hindi siya tiyak na mananalo sa isang harapang tunggalian kay Francois.Nadama ni Francois ang balak tumakas at agad na lumundag upang pigilan siya.Ngunit pagtalon nito, may galamay na pumulupot sa katawan at humatak sa kanya pababa.Matapos kumain ng dugo ng mga taganayon, sumugod ang halimaw at umatake.Namutla si Francois sa gulat. Kuminang ang talim sa kamay niya nang iwinasiwas ang espada at pinutol ang galamay.Sinamantala ni James iyon upang tumakas hanggang maglaho sa paningin.Hahabol sana muli si Francois, ngunit kinalaban
"Of course, I did. Hindi ako tanga. Pero sumilip lang ako sa pulang tela para hindi makatakas ang ginseng," agad na paliwanag ni Frederick. Ang kanyang tugon ay nagsilbi lamang upang kumbinsihin sina James at Jasmine na siya ay dinaya. Maging si William ay patuloy na umiiling, nagpapakita ng isan
"Frederick, ano ang gusto mong ipahiwatig? Hindi lahat ng napunta sa kulungan ay masamang tao. Mangyaring huwag basta-bastang gumawa ng panghuhusga ng ganyan..." Hindi nasiyahan si Jasmine dahil alam niyang nililibak ni Frederick si James. Nagdilim ang ekspresyon ni Frederick nang makita kung g
"Siyempre hindi! Gagawin ko ang utos mo, Mr. Jennings!"Si Zayne ay natural na hindi nangahas na labanan si Xavier dahil ang huli ay ang kanyang immediate superior.Nang makaalis na siya ay dahan-dahang kinuha ni Xavier ang phone niya at tumawag."Tapos na, Mr. Johnson. Ipapadala k
“Uuwi na ako,” mahinahong sabi ni James. "Pumasok ka! Sa parehong direksyon ako pupunta, para ipadala kita doon." Habang sinasabi iyon, itinulak ni Maria ang pinto ng kotse. Isa pa, tinulak niya ang pinto ng front seat. Dati, hinding-hindi niya papayagan si James na maupo sa kotse niya. Kahit







