MasukHindi pinansin ang kanyang ina, pumasok si Maria sa kanyang kwarto at padabog na isinara ang pinto. "Ang rebeldeng bata," bulong ni Frieda bago lumingon kay Franklin. "Franklin, maghahanda ako ng mga pampalamig. Pansamantala, tandaan na magpareserba ng tanghalian sa isang hotel para sabay tayong kumain." “Oo naman!” Tumango si Franklin. Hindi nagtagal, dumating si James at ang kanyang pamilya. Pagkatapos nilang pinindot ang doorbell ay mabilis na binuksan ni Franklin ang pinto.
Sa sandaling nakita nina Gary at Franklin ang isa't isa, saglit silang nag-alinlangan bago binigyan ng mahigpit na yakap ang isa't isa. "Squad Leader, na-miss kita ng sobra! Ang dami mong pinagbago sa paglipas ng mga taon. Pati buhok mo ay kulay abo na!" Nakangiting bulalas ni Franklin. "Haha! Lumaki ka na rin ng pot belly. Namangha ako sa lakas ng loob mong isuot ang uniporme mo sa katawan mo." Tawa ng tawa, sinuntok ni Gary si Franklin.Nang ilipat ni Franklin ang atensyon kina HannahPagkakita kay James, mabilis na lumapit si Zyaire at lumuhod sa harap niya. Agad naman siyang itinayo ni James.“Ano bang nangyayari, Zyaire?” tanong ni James.“Mr. Alvarez, mangmang ang kapatid ko. Hindi ko akalaing may lakas-loob siyang magpadala ng mga tao para paalisin ka. Napakawalang-isip niya. Pinapaluhod ko sila para humingi ng tawad. Pakiusap, Mr. Alvarez… pagbigyan mo sila.”Pagkasabi nito, sinipa ni Zyaire si Eduardo. “Ikaw, bstard! Humingi ka ng tawad kay Mr. Alvarez ngayon din!”*“Tito Zyaire, bakit mo ginagawa ’to?” tanong ni Arturo, halatang naguguluhan.Sinampal siya ni Zyaire nang walang pag-aalinlangan. “Lumuhod ka rin! Ikaw at ang tatay mo—pareho kayong walang isip. Kung hindi kayo mapatawad ni Mr. Alvarez ngayon, umalis kayo sa pamilya Rider! Wala kayong mamanahin kahit isang sentimo!”Bagama’t matagal nang hiwalay si Zyaire sa pamilya, siya pa rin ang dahilan kung bakit maayos ang buhay ng mga Rider. Kaya’t malaki ang kapangyarihan niya sa kanila.Nang marinig ni
Napatingin si Raul kay James. “Hindi mo ako ang tinatawanan, pero may tinatawanan kang ibang tao na hindi mo dapat. May nag-utos sa’yo na umalis, ’di ba? Gets mo?”“Naiintindihan ko,” tumango si James. Tama ang hinala niya.Naglakad siya diretso, dumaan kina Raul at sa mga tauhan nito papasok sa bahay‑tuluyan.Nang makita ni Raul na hindi siya pinansin, mabilis siyang sumugod para harangin si James. Ngunit bago pa niya maabot ito, kumilos si Gabriel—hinawakan ang braso ni Raul at binali iyon na parang walang kahirap-hirap.Napasigaw si Raul habang kumikirot ang matinding sakit sa kanyang braso.Hindi man lang lumingon si James; nagpatuloy siya sa pagpasok sa gusali. Sa likod niya, ngumiti si Phoenix. “Anak, ikaw na bahala sa kanila. Matutulog na ako.”“Hoy, huwag! Bigyan mo ako ng kalahating minuto. Sabay na tayong matulog!” Nag-panic si Gabriel nang makitang papasok na rin si Phoenix.Matagal nang magkasama sina Gabriel at Phoenix sa iisang kwarto. Sa edad nila, normal na iyon para s
“Alam ko. Ako na ang nagsabi sa kanila kung saan ang bahay‑tuluyan.” Tumango si Arturo.“Mabuti. Sabihin mo kay Raul na magdala ng mga tao para takutin ’yung tatlo. Mas maganda kung matakot sila nang husto,” utos ni Eduardo.“Bakit naman? Hindi ba’t si Tito Zyaire ang nagdala sa kanila rito?” tanong ni Arturo, halatang naguguluhan.“Hindi ko alam kung naengkanto ba siya o ano. Hindi ko maintindihan kung bakit siya nagdala ng mga dayuhan para maagaw ang negosyo natin. Nandito sila para sa decamillennium ginseng. Kung ibibigay niya iyon sa kanila, mawawala sa atin ang sampung bilyon. Paano niya nagawa ’yon? Paalisin mo sila gamit si Raul. Kapag nakuha na natin ang pera, bibilhan kita ng Porsche,” bulong ni Eduardo.Pagkarinig ng salitang Porsche, agad na lumiwanag ang mukha ni Arturo. “Huwag kang mag-alala, Tay. Aayusin ko ’yan.”Agad siyang lumabas para hanapin si Raul.Si Raul ay isang kilalang siga sa lugar, may higit isang daang tauhan. Kadalasan, kumikita siya sa pangongolekta ng “
“Anong nangyari kay Ewan?” gulat na tanong ni Zyaire.Ipinaliwanag ni Eduardo, “Ang pamilya Sabine ay matagal nang nasa negosyo ng troso. Kamakailan, dinala ni Ewan ang mga tauhan niya sa Black Blind Forest para magputol ng kahoy. Pero nawala sila roon nang tatlong araw at tatlong gabi. Hinanap sila ng lahat, pero si Ewan lang ang natagpuan. Para siyang nawalan ng katinuan—hindi na makapag-isip nang maayos at umaasa na lang sa iba para pakainin at painumin.”“Black Blind Forest?” hindi maitago ni Zyaire ang pagkabigla. “Nabaliw na ba si Ewan? Sino bang matinong tao ang pupunta roon para magputol ng kahoy? Ilang taon nang walang naglalakas-loob pumasok doon!”“Pera ang dahilan. Ang mga puno sa Black Blind Forest ay matataas at makakapal, kaya naging sakim ang mga Sabine. Dinala ni Ewan ang mga tauhan niya roon, pero lahat sila namatay—siya lang ang nakaligtas. Ngayon, parang wala na siya sa sarili. Pero kahit gano’n, natuklasan nila ang decamillennium ginseng sa loob ng kagubatan.”Nan
Nakarating sila sa Ironwick River sa hilagang-silangan pagsapit ng gabi. Pagkababa ni James mula sa eroplano, agad niyang naramdaman ang malamig na simoy ng hangin. Mas mababa ang temperatura rito kaysa sa Horington.Mabuti na lang at nakasuot siya ng makapal na damit—kung hindi, giniginaw na sana siya ngayon.Sa labas ng paliparan, isang Mercedes-Benz ang naghihintay sa kanila. Nag-ayos na si Zyaire ng taong susundo sa kanila.“Tito Zyaire!” Kumaway ang isang binatilyo sa tabi ng kotse nang makita sila.Inihatid sila ni Zyaire papasok at ipinakilala ang binata. “Mr. Alvarez, ito ang bunso kong pamangkin. Anak siya ng kapatid kong bunso.”Tumango si James bilang pagbati.May kaunti na siyang alam tungkol sa pamilya ni Zyaire dahil naikuwento na ito sa kanya sa eroplano. Ang pamilya Rider ay may apat na anak na lalaki, at si Zyaire ang panganay. Lumaki sila sa kahirapan. Dahil sa matinding lamig sa hilagang-silangan, halos imposible ang pagtatanim ng anumang ani. Kaya sa edad na labing
“James, gano’n ba kagyat? Hindi ka pa nga nakakakain ng tanghalian. Kumain muna tayo, gusto mo?” Hindi alam ni Zeke na nagmamadali si James at hindi na ito nag-abala pang kumain.“Wala na akong oras. Aalis tayo ngayon.”Hinila ni James si Zeke palabas ng pinto.Pagkalabas nila, nasalubong nila sina Yasmin at Frida. Parehong napatigil ang dalawang babae, halatang nagulat nang makita si James.Matagal-tagal na rin mula nang huli silang magkita. At ngayong bigla siyang bumalik sa Yeringham, may kung anong damdaming muling gumalaw sa puso ni Yasmin—mga damdaming akala niya’y matagal nang humupa.“James! Kailan ka pa nandito? Nasaan si Jasmine?” masayang tanong ni Frida.“Wala siya rito. Nandito ako para kay Zeke,” maikling sagot ni James bago muling hilahin si Zeke. Wala siyang oras para makipag-usap.Napahawak si Yasmin sa labi niya habang dumaraan si James sa harap niya, pero walang salitang lumabas.“Yasmin, kumain ka na ng tanghalian kasama si Frida. Huwag mo na akong hintayin. Babali







