Mag-log inNanginginig siya nang walang tigil, puno ng takot ang mga mata. Gayundin, si Brayden ay nabasag din ng malamig na pawis, ang kanyang mga tuhod ay magkadikit. Pinulot ang pera mula sa lupa, hinagis ni James si Delilah ng isang glacial na tingin. Ang sulyap lamang na iyon ay labis na natakot sa kanya kaya't bumagsak siya sa lupa sa takot. Nang makita ang kanyang kalunos-lunos na kalagayan, bumuntong-hininga si James at humakbang papasok sa bangko para i-redeposit ang pera.
Pagdating niya sa bahay, nakita niyang nandoon pa rin sina Hilda at Chloe. Nang mamataan ni Hilda si James, galit na galit itong sumugod sa kanya. Nasa bingit na niya itong tanungin kung kumusta ang mga pangyayari nang bigla niyang naalala na naroon pa ang kanyang ina. Kaya, wala siyang sinabi. "Saan ka nagpunta, James? Buong araw kang hinihintay ni Hilda!" Kinastigo ni Hannah nang marinig ang pagbabalik nito. "Lumabas ka sa kanya at makipag-chat saglit.""May kailangan akong hawakan, Mom," paliwanag ni JaNgumiti si James nang hindi nagsasalita. Hindi niya namalayan na ang kanyang pisikal na katangian ay tumaas sa ganoong paraan estado, alinman. Sa palagay ko ang body-quenching pill na ibinigay sa akin ni Rayleigh ay isang daang beses na mas mahusay kaysa sa aking Pagpapasigla ng mga tabletas. "Ngayong nahuli na ang mga lalaki, babalik ka ba sa Horington, Mr. Alvarez? Kaya ko may mag-drop sa iyo," alok ni Theodore. "Salamat, Heneral Jackson, pero hindi na kailangan iyan. Plano kong manatili sandali. Sumakay ako ng taxi Kapag napagdesisyunan kong umuwi." Ang pagpapakita nina Bull at Rayleigh ay nagbago sa isip ni James. Nais niyang manatili sa Jadeborough para sa isang maliit na mas mahaba. Sino ang nakakaalam? Baka makilala ko ang iba pang mga magsasaka ng enerhiya. Ang aking pangunahing pag-aalala ay pa rin Matuto nang higit pa tungkol sa aking kapanganakan. "So, mag-ingat po kayo, Mr. Alvarez. Hindi ka papayagan ng mga Cooper na makaalis sa hook nang ganoon kadali. Kung kailangan
Hindi nagtagal, natupok ni James ang bawat piraso ng itim na usok na bumabalot sa halimaw. Nahulog ito kaagad pagkatapos at Naging hindi mabilang na magkakahiwalay na mga peste muli. Pinuno nila ang buong lugar. Hinawakan ni James ang kanyang daliri. Biglang lumitaw ang isang bola ng berdeng apoy, at ang mga peste ay nagkalat na parang Maya-maya pa ay nakita na nila ang apoy. Iyon ang apoy na ginamit ni James sa paggawa ng kanyang gamot, kaya sapat na ito para sunugin ang lahat ng mga peste na iyon. Iwinagayway niya ang kanyang palad at hinimok ang berdeng apoy na bumuhos mula sa kalangitan. Sinira nito ang bawat peste mayroon. "H-paano...?" Si Weston at ang kanyang mga kasamahan ay namutla matapos masaksihan ang pagkamatay ng lahat ng mga peste na iyon. Hindi nila magawa maniwala ka. Si James ay immune sa lahat ng nakakalason na nilalang, at nagulat sila sa kanilang kalooban. Ito rin Takot na takot sa loob nila. Ang mga tao mula sa Mapleton ay dalubhasa sa paggamit ng mga makam
"Hahaha, sa tingin mo ba iyon lang ang kaya ko?" Matapos tumawa sa pinaka-baliw na paraan, bumaling si Weston sa kanyang mga kasamahan at sinabing, "Ipakita natin sa kanila kung ano talaga ang kaya natin." Lahat sila ay nakaupo sa isang estratehikong posisyon, kasama si Weston sa kanilang gitna. Ang mga itim na usok ay lumabas mula sa Lahat sila, at tila pareho silang nagbubulung-bulungan sa kanilang hininga. Hindi nagtagal, muling umatake ang mga umaatras na peste. Ang kanilang mga numero ay tumaas nang malaki, ngunit sila ay Huwag na nating atakehin ang iba. Sa halip, ang mga peste na iyon ay nagtipon upang bumuo ng isang humanoid na halimaw na Ilang metro ang taas nito. Naglalabas ng itim na usok ang halimaw. Malinaw na nangangahulugan ito na marami sa mga peste na iyon ang nagdadala ng makamandag parasito. Namutla si Theodore nang makita niya ang napakalaking halimaw. Maraming mga miyembro ng Natatakot din ang Department of Justice na walang pag-iisip. Mabilis silang umatras.
"Ah!" Out of nowhere, isang miyembro ng Department of Justice ang sumigaw. Lahat ng nakita ni Theodore ay hindi mabilang na mga ahas, daga, at iba pang mga peste na dumadaan sa isang hindi kapani-paniwalang bilis. Nagkaroon ng gayon Marami sa kanila ang nagsasabi na ang paningin lamang nito ay maaaring makaramdam ng kalungkutan ng sinuman. Ang mga peste na iyon ay kahit papaano ay nakakasira sa lahat ng bagay sa kanilang landas, at kahit na ang mga pader ay agad na gumuho pagkatapos Lumipat sila sa kanila. "Shoot! Magbaril ka na ngayon." Dahil sa sitwasyon, wala nang nagawa si Theodore kundi ang mag-utos ng patayin. Bang! Bang! Bang! Ang mga baril ay sumabog, ngunit ang mga bala ay hindi nakarating kay Weston at sa iba pa. Makapal at itim na usok ay may Itinago na nila ang lahat, kaya hindi na makita ng mga mamamaril na nakatago ang kanilang mga target. Samakatuwid, lahat ay pinaputok Ang kanilang mga baril ay nasa random na direksyon sa pag-asang masuwerte. Nakita ni Theodore k
Napabuntong-hininga si Theodore. Alam niya kung gaano kalakas si James at alam niya kung paano ang lalaki ay isang enerhiya cultivator. Kahit na ang suntok ni Weston ay napatunayan na masyadong malaki, hindi pa rin ito dapat magpalipad kay James malayo pabalik. Nangangahulugan ba ito na hindi kailanman lumaban si James? Ano ang ginagawa niya? Balak ba niyang mangako pagpapakamatay? Habang pinag-iisipan ito ni Theodore, lalo siyang nalilito. "Hahaha, Heneral Jackson, ito ba ang lalaking tinawag mo para humingi ng tulong? Ito ay walang iba kundi isang mangmang. Seryoso, paano niya pinamamahalaang patayin si Fabian at ang aking parasito na nagkokontrol sa isip? Hindi ako makapaniwala sa mga Cooper talaga Binayaran niya ako ng pera para makitungo sa isang mahihinang tulad niya. ", napakadaling kumita ng pera na 'yan." Natawa nang malakas si Weston. Hindi niya inasahan na magiging ganoon kalancar ang kanyang misyon. Halos kasing dali lang ng pag-angat ng isang daliri. Pupunta ako sa Na
"Mr. Alvarez, okay ka lang ba?" tanong ni Theodore sa nag-aalala na tono nang makita niya kung gaano kaguguluhan si James tila. "Huh? Oh, wala lang. Masyado na siguro akong nakatulog," sagot ni James habang nakangiti. Ibinaling niya ang kanyang pansin Pagkatapos niyon ay lumapit si Weston at ang iba pa, at pagkatapos ay lumapit. Nagningning ang mga mata ni Weston sa gulat nang makita niya si James dahil hindi niya inaasahan na ganoon ang lalaki bata. Mukhang nasa twenties na siya... Wow, hindi ako makapaniwala na ganoon na siya kalakas noon. "Ikaw ba si James Alvarez?" tanong ni Weston habang walang katapusang sinusuri si James. "Oo, ako nga. Ako rin ang pumatay sa iyong parasito na nagkokontrol sa isip," sagot ni James habang tumango nang walang pag-aalinlangan. Naging masama ang tingin ni Weston. Alam niya na ibinahagi lamang ni James ang lahat ng impormasyong iyon para makatapak sa kanyang daliri sa paa. Pagkatapos lahat, alam ng lahat na ginugol ni Weston ang mga dekada sa pa