ログイン“Pipiliin ang hipag at itatapon ang kuya?”Natigilan si Craige habang kasalukuyang naghuhugas ng pinggan. Sandaling bumigat ang katahimikan sa kusina.'Sino ba talaga ang kapatid dito?' Tiningnan niya si Thalia nang bahagya, halatang hindi makapaniwala. “Paano kung wala naman akong ginawang mali? Paano kung si Sister Jessica mo ang nagkamali?”Agad namang sumimangot si Thalia na para bang imposible ang sinabi niya. “Paano mangyayari ’yon? Si Sister Jessica ko ay palaging tama!”Napangisi na lamang si Craige, halatang wala nang maikakaso pa sa sariling kapatid. Sa loob-loob niya, tila malinaw na malinaw na talagang si Jessica ang paborito nito, walang labis at walang kulang.“Kuya, bahala ka na. Bilisan mo at suyuin mo na si Sister Jessica.”Pagkasabi no'n, tumalikod na si Thalia at bumalik sa kanyang silid, na parang tapos na ang usapan.Naiwan naman si Craige sa kusina, nakatitig sa mga pinggang hawak niya.Natulala siya bigal. Para bang mas mabigat pa ang mga ito kaysa
“Sige! Alam ko talaga na si Sister Jessica ang pinaka-nagmamahal sa akin.”Masayang sinabi iyon ni Thalia.Tahimik naman na kinuha ni Jessica ang kanyang mangkok at marahang inilagay sa ibabaw ng mesa. “Mr. Montero, kumain na tayo ng almusal.”Natapos ang pagkain sa isang atmosperang hindi maipaliwanag. Hindi naman ganap na malamig, pero may kakaibang bigat na hindi alam kung saan nanggagaling. Para bang may mga salitang gustong lumabas pero pinipigilan lamang.Tumayo si Jessica matapos ang ilang sandali at mahinahong nagsalita.“Mr. Montero, ako na ang maghuhugas ng pinggan.”Kahit hindi siya marunong magluto, kaya pa rin niyang gawin ang simpleng gawain tulad ng paghuhugas ng pinggan. At dahil mananatili siya roon, ayaw niyang maging isang taong walang naitutulong.Inabot niya ang mga mangkok at kubyertos, ngunit bago pa man niya ito tuluyang makuha, biglang hinawakan ni Craige ang kanyang manipis na pulsuhan at pinigilan siya.“Ako na.”Sa biglaang pagdikit ng kanilang mg
Labis ang pagkapahiya ni Jessica. Hindi niya talaga iyon sinasadya. Sa totoo lang, gusto niyang umiwas kay Craige, pero kung paano ay nauwi pa siya sa pagbagsak mismo sa mga bisig nito.At sa sandaling iyon, pagtingin niya sa napakaguwapong mukha ng lalaki, biglang sumagi sa kanyang isip ang mga alaala ng nakaraang gabi, kung paano siya nito pinigilan sa ilalim, kung paano siya hinalikan, at kung paano nito tinawag ang pangalan ng ibang babae.Alicia.Parang may matalim na bagay na muling sumaksak sa kanyang dibdib.Agad na bumalik ang ulirat ni Jessica. Mabilis niyang inabot ang kamay at tinulak si Craige palayo, umatras pa siya ng dalawang hakbang na para bang takot na muling magdikit ang kanilang mga katawan.“P-Pasensya na…” nauutal niyang sabi, hindi magawang salubungin ang tingin nito.Tinitigan siya ni Craige. Ang namumulang mukha niya. Ang bakas ng pagkalito sa kanyang mga mata. Ilang sandali, bahagyang umangat ang sulok ng labi nito. Isang ngiting mababaw, halos hindi ha
Namumula ang magandang mukha ni Jessica habang mabigat pa rin ang kanyang paghinga, tila hindi pa tuluyang humuhupa ang init ng nakaraang sandali.“Craige…”Sa paos at halos pabulong na tinig, may isa pang pangalan ang marahang nabanggit mula sa bibig ng lalaki.“Alicia…”Para bang huminto ang mundo ni Jessica sa pag-ikot. Si Alicia ang tinawag nito.Parang isang malamig na tubig na ibinuhos mula ulo hanggang paa, agad na nanlamig ang buong katawan ni Jessica. Ang init na kanina ay bumabalot sa kanya, biglang napalitan nang matinding lamig na tila dumurog sa kanyang dibdib.'Kaya pala. Si Alicia ang akala niya. Si Alicia ang nasa isip niya...' ani Jessica sa sarili.Nanatili siyang nakatayo, hindi makagalaw, habang paulit-ulit na naglalaro sa kanyang isipan ang mga tanong na walang kasagutan.'Akala ba niya si Alicia ang nasalo niya? Kaya ba ganoon na lamang ang pagiging malapit namin ngayon?' aniya pa. Sa isipa pa niya, hindi ba’t sinabi ni Alicia na malapit na silang ikasal
Hindi inaasahan ni Jessica na magpapalipas ng gabi si Craige roon.Pagkalabas nito, muling binalot ng katahimikan ang buong paligid ng silid.Tahimik na umupo si Jessica sa kama. Kinuha niya ang isang preserved plum mula sa bag at inilagay sa kanyang bibig. Agad kumalat ang matamis na maasim nitong lasa sa kanyang dila, na nakapagtatakang kahit papaano, nabawasan nito ang tila bumabaliktad na pakiramdam sa kanyang sikmura.Marahan niyang hinawakan ang kanyang patag na tiyan, at sa kanyang isip ay mahina siyang bumulong.“Baby, si daddy ang bumili nito para sa atin...”Isang mahinang ngiti ang sumilay sa kanyang labi, ngunit mabilis ding naglaho.Humiga siyang muli, ngunit kahit anong pilit niyang ipikit ang mga mata, hindi pa rin siya dinadalaw ng antok.'Nasaan kaya siya natutulog ngayon? Sa guest room ba? O…'Hindi niya napigilan ang sarili. Dahan-dahan siyang bumangon, nagkunwaring iinom ng tubig, at tahimik na lumabas ng kwarto.Tahimik lamang ang buong bahay. Ngunit hindi
Si Alicia ang tumatawag. Si Alicia na naman.Sa sandaling makita ni Craige ang pangalan sa screen, bahagyang nagbago ang kanyang ekspresyon. Sandaling katahimikan ang bumalot sa mesa bago siya nagsalita nang mahinahon.“Aalis ako sa labas para sagutin ang tawag na ito.”Kinuha niya ang kanyang cellphone at tumayo, saka tuluyang lumabas ng silid.Napatingin si Thalia sa direksyon ng pinto at nagreklamo.“Bakit kailangan pang lumabas ni kuya para sumagot ng tawag? Seryoso?”Hindi siya makapaniwala na ganoon pa ka-istrikto ang kapatid niya kahit sa simpleng tawag lang.Sa kabilang banda, si Jessica naman ay tahimik lamang. Sa kanyang isip, hindi niya maiwasang bumuo ng mga tanong na ayaw niyang isipin. Malamang si Alicia iyon. At si Craige naman ay nag-iingat lang dahil baka magkausap sila nang mahina at malambing sa telepono, parang may sarili silang mundo na walang puwang para sa iba.Bigla siyang nakaramdam nang kaunting bigat sa dibdib. Ngumiti siya nang bahagya upang itago
'I already met Surgery Master?'Walang kahit anong maalala si Shawn tungkol dito. Bahagya siyang napakunot-noo habang tinitingnan si Maxine sa malalim, tahimik, at puno ng pagsusuri na ekspresyon. Mula pa noon, may hindi maipaliwanag na pakiramdam na lagi siyang iniiwasan ng babae, na para bang may
Si Shawn ay hindi kailanman papayag na makipag-date si Jessica kay Raven.“Mr. Velasco, masyado ka nang nakikialam. Anong kinalaman mo sa problem ni Jessica?” inis na saad ni Maxine.Tumingin naman si Shawn kay Maxine dahil sa kanyang sinabi. Napakunot ang noo nito habang mataman na nakatitig sa k
“Parang narinig ng Langit ang aking mga panalangin. Sa isang kisap-mata, apat na taon na ang lumipas. Lumaki na si Raven, naging adult na siya. Alam ko, kaunti na lang ang oras ko. Jessica, gaano na lamang kaya ang natitirang panahon ko?”Nagliyab ng maningning na luha ang mga mata ni Jessica, kumi
Umupo si Maxine sa gilid ng kama, tuwid ang likod ngunit halatang may bigat ang kanyang dibdib.“Brother, ayos lang ako,” mahinahon niyang sabi. “Maayos lang kaming dalawa ng baby.”Hinding-hindi niya hahayaang may mangyari sa kanyang anak. Sa buong pagbubuntis niya, iisa lamang ang pagkakataon na







