Share

9. Bölüm

Author: Janedoewritings
Gianna

***

Ona baktım, bu kadar normal davranmasına şaşırmıştım. Burada olmaktan gerçekten keyif alıyormuş gibi görünüyordu.

"Teşekkür ederim." diyebildim.

Bana çabuk, neşeli bir el salladı ve merdivenlere doğru geri döndü. Odaya girdim ve kapıyı kapattım.

Güzel bir odaydı, pahalı şeylerle doluydu ama etrafa baktıkça duvarların üzerime kapandığını hissetmekten kendimi alamıyordum.

Bavulumu kaptım ve eşyalarımı devasa yürüyüş dolabına taşımaya başladım. Mekân o kadar büyüktü ki hayatımı yutuyorm
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Üvey Kardeşimin O Kirli Sırrı   30. Bölüm

    Gianna***Boy aynasının önünde duruyordum, ellerim o kadar çok titriyordu ki kollarımın altına sokmak zorunda kaldım. Beyaz bir gömlek ve siyah pantolon giymiştim.Saçımı toplamak için on dakika harcadım, her başıboş teli ensemde pürüzsüz, sıkı bir topuz haline getirene kadar fırçaladım. Keskin görünmek istiyordum. Hiç hata yapmayan, dünyayı mükemmel, düz çizgiler halinde gören türden bir kız gibi görünmek istiyordum.Ama benim dünyam düz çizgiler değildi. Karmakarışıktı.Yatağımdaki kalın deri dosyaya baktım. İçinde belgelerim, resmi transkriptlerim ve özgeçmişim vardı. Sayfadaki harflere her baktığımda dans etmeye başlıyorlardı. "Data" "Date" gibi görünüyordu. "Linear" "Learner" gibi.Annemi düşündüm. Kahvaltıda nasıl övündüğünü, gözlerinin gururla nasıl parladığını düşündüm. Sınıf birincisi. Bir dâhi. 4.0 öğrencisi. Söylediği her kelime ceplerime eklenen ağır bir taş gibiydi. Yıllardır ona yalan söylemiştim. Ben bir dâhi değildim. Sadece beyni doğru çalışmadığı için herkesten on ka

  • Üvey Kardeşimin O Kirli Sırrı   29. Bölüm

    Gianna***"Kesinlikle." diye ekledi Maddie, bana gülümseyerek. "Gerçek dünya deneyimi istediğini söylemiştin. Raphael'in kurduğu sistemlerden daha 'gerçek' bir şey bulamazsın. Ne kadar zeki olduğunu kanıtlaman için en iyi yer."Silvio başını salladı. "Hadi yap. Ona zaten sahip olduğu adamlardan daha iyi olduğunu göster."Masaya baktım. Hepsi bana karşı birleşmişlerdi ama yardımcı olduklarını sanıyorlardı. Bana altın bir bilet verdiklerini düşünüyorlardı.Raphael'e baktım. Tek kelime etmemişti. Öylece oturuyordu. Bunu benden bile daha az istiyor gibi görünüyordu. O parlak cam ofisinde "striptizci"yi istemiyordu, mükemmel sistemlerini bozmasını istemiyordu."Öne geçmeye ihtiyacım yok." dedim. "Herkes gibi başvurmak istiyorum. Adil bir mücadele istiyorum.""Peki, Raphael?" diye sordu Salvatore, bahanelerimi dinlemekten bıkmış gibi. "Ne diyorsun? Ver kıza adil mücadelesini. Sıkı bir teste sok. Eğer söylediği kadar zekiyse, kazanç olur. Değilse, kovarsın. Basit."Raphael yavaş, derin bir n

  • Üvey Kardeşimin O Kirli Sırrı   28. Bölüm

    Gianna***Yemiyordu. Sandalyesine yaslanmış, bir elinde gevşekçe tuttuğu siyah kahve fincanıyla oturuyordu. Sadece beni izliyordu. O karanlık, her şeyi bilen gözlerle bana öylece bakıyordu, sanki beynimden geçen her panik dolu düşünceyi okuyordu.Titreyen bir elle çatalı aldım. Claire'in verdiği yumurtalardan bir lokma almaya çalıştım ama karton gibiydiler. Her çiğneyişimde bakışını ensemde, yüzümde, ellerimde hissediyordum."Yemek iyi mi, Gianna?" diye sordu annem masanın diğer ucundan.Yerimden sıçradım, çatal porselen tabağa takırdadı. Ona baktım, yüzüm yanıyordu. "Evet, anne. Gü... güzel."Başımı öne eğdim, bir dilim kızarmış ekmeğe dünyanın en ilginç şeyiymiş gibi odaklandım."Ee, Gianna." Salvatore'un sesi masadaki bütün konuşmaları kesti. Donakaldım, çatalım ağzıma giden yolun yarısında havada asılı kaldı. "Hazel bana oldukça zeki olduğunu söylüyor."Daha yutkunamadan annemin yüzü aydınlandı. Daha dik oturdu, gözleri göğsümü sızlatan bir tür gururla parladı. Beni o kadar çok se

  • Üvey Kardeşimin O Kirli Sırrı   27. Bölüm

    Gianna***Yeni odamdaki halının üzerinde bir ileri bir geri yürüyordum. Çoktan derslerim için giyinmiştim, dar mavi bir kot, yumuşak beyaz birkısa üst. Ama kapıyı bir türlü açamıyordum.Midem öfkeli yılanlarla dolu gibiydi. Aşağıya, o uzun mermer kahvaltı masasına inmeyi her düşündüğümde üzerimden soğuk bir mide bulantısı dalgası geçiyordu.Biliyor.Aynanın önünde durdum ve yüzüme baktım. Solgun görünüyordum. Gözlerim kocaman ve korku doluydu. Kafamın içinde sürekli Raphael'in yüzünü görüyordum. Dans pistinde bana bakışını görüyordum.Gözlerimi kapattım ve anı o kadar sert çarptı ki şifonyerin kenarına tutunmak zorunda kaldım. Kulüp gözümün önüne geldi. O parlak, sıcak ışıklar... Parfüm kokusu... Kendimi o sahnede gördüm. Neredeyse hiçbir şey yoktu üstümde, hayal gücüne hiçbir şey bırakmayan minik siyah dantel parçaları. Onun için nasıl dans ettiğimi hatırladım, uzattığı para için bedenimi nasıl salladığımı.Sadece beni görmekle kalmamıştı. Üstelik benim için para ödemişti. Bana dokun

  • Üvey Kardeşimin O Kirli Sırrı   26. Bölüm

    Raphael***Sonra yüzündeki renk, sanki biri şalteri indirmiş gibi çekildi.İşte.O panik parıltısı.Yoksa kendini ele mi vermişti?"H-hayır," dedi hızla. "Ben... sanmıyorum."Kekeleme, kendini tutamadan ağzından kaçtı. Parmakları ceketimin önünü daha sıkı kavradı, pahalı kumaşı buruşturdu; sanki tutunacak sağlam bir şey arıyordu.Bu bir yalandı.Başımı hafifçe yana eğdim, onu bir sorgulamadaki birini izler gibi izledim."Emin misin?" diye sordum.Müzik etrafımızı sarmıştı, dans edenler ağır ağır daire çiziyor, bedenlerimizi birbirine yakın kalmaya zorluyordu. Benim yönlendirmeme uymaktan başka çaresi yoktu.Zorlukla yutkundu. Boğazındaki hareketi gördüm. Sonra hızla başını salladı: "Kesinlikle."Alçak sesle usulca mırıldandım, bir elimi belinde biraz daha yukarı kaydırıp onu dansın bir sonraki adımına yönlendirdim. Sırtı anında kaskatı kesildi."Sadece seni bir yerde görmüşüm gibi hissediyorum." dedim yavaşça. "Sadece... çıkaramıyorum."Omuz silkti ama hareket zorlamaydı, sanki omuzla

  • Üvey Kardeşimin O Kirli Sırrı   25. Bölüm

    Raphael***Kadehini yükseğe kaldırdı."Capone erkeklerine." dedi. "Ben birçok günahı olan bir adamım ama siz altınız benim tek gerçeğimsiniz. Sizi bu dünyadaki her şeyden çok seviyorum."Sonra Vincenzo kadehini aldı. Önce Adriano'ya, sonra hepimize baktı. Gözlerinde sessiz bir emir vardı. Tek tek, yavaşça biz de kadehlerimize uzandık. Ne bir kelime, ne bir gülümseme. Sadece kadehlerimizi bir parmak kaldırdık, paylaştığımız kanın soğuk, sert bir kabulü olarak.Sonra yavaş müzik çalmaya başladı. Vincenzo, Claire'i dansa kaldırdı, Adriano, Maddie'yi kapıp götürdü. Babam, Hazel'ı yerine kadar götürdü çünkü kadın yorgunluktan bayılacak gibi görünüyordu; sonra döndü ve Gianna'dan dans etmesini istedi.Dante, partneriyle kalabalığa karıştı, Luca, Silvio ve ben masada kaldık. Öylece oturmak bize iyi geliyordu ta ki Adriano'nun telefonu titreyene kadar. Ekrana baktı, yüzü ciddileşti ve telefonu açmak için uzaklaştı.Gözümü kırpamadan Madeleine karşımda belirdi. Sormadı bile, sadece elimi kapıp

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status