5. Bölüm

Zehra, külotunu çıkarıp çantasına koyduktan sonra hiçbir şey olmamış gibi pencereden dışarı bakmaya başladı.

Ancak güzel yüzü kıpkırmızı kesilmişti ve bacaklarını sımsıkı kapatmıştı.

Dikiz aynasından onu baştan aşağı görebiliyordum.

O utangaç ve huzursuz hali o kadar çekiciydi ki. Özellikle bacaklarının arasına baktıkça, aklım iyice başka yerlere gidiyordu.

Yengem gerçekten bu işlerde ustaydı, Zehra’ya ne söylediyse artık, böyle bir şey yapmasını sağlamıştı.

"Bzzz..." Telefon aniden titredi.

WhatsApp’ı açtım ve mesajın meğer yengemden geldiğini gördüm.

Yengem: "Gördün mü?"

Hem utandım hem de heyecanlandım, ne cevap vereceğimi bilemeyerek ona bir gülümseme emojisi gönderdim.

Yengem hemen başka bir mesaj daha attı: "Zehra da tıpkı senin gibi biraz utangaç, ama zamanla açılmasını sağlayacağım. Fırsatları değerlendirmeyi bilmelisin."

Cevap verdim: "Tamam."

Resmen keyiften uçuyordum, yengem bu işi gerçekten iyi biliyordu.

AVM’ye vardığımızda yengem sürekli bana fırsat yaratıp Zehra’ya yakınlaşmamı sağlıyordu, ama Zehra hep bilerek benden kaçıyordu, bu durum beni iyice çaresiz hissettiriyordu.

Kısa bir mola verdiğimizde Zehra tuvalete gitti, yengem hemen fırsatı değerlendirip sordu: "Ne yapıyorsun sen öyle? Fırsatı ayağına kadar getirdim, yaklaşıp biraz konuşsana onunla?"

"Yenge, yaklaşmak istemediğimden değil, Zehra abla sürekli benden kaçıyor. Ona göz koyduğumu mu anladı acaba," dedim huzursuzca.

"Buna yakınlaşmak mı diyorsun? Anlaşılan bu sabah sana öğrettiklerim boşa gitmiş. Unutma, kadınları elde etmek istiyorsan fazla beyefendi olamazsın."

"Yaklaşma deyince gerçekten uzak mı duracaksın? Eşyalarını taşımana izin vermiyorsa zorla alıp taşısana!"

"Sen bir erkeksin, daha girişken olmalısın. Ona erkeksi tarafını göstermeli, ardından da hafiften yoklamayı bileceksin. Ancak o zaman onu etkileyebilirsin."

"Yoksa senin bu ağır kanlı halinle daha kırk yıl geçse onu tavlayamazsın."

Bu konuda gerçekten odun gibiydim; okul yıllarında sadece ders çalışırdım, hiç kız arkadaşım olmamıştı.

Böyle olgun bir kadınla nasıl başa çıkacağımı da hiç bilmiyordum.

Ne demek istediğini tam anlamasam da başımı salladım. "Anladım, yenge."

Yengem aniden bana yaklaşıp yaka kısmımı düzeltmeye başladı. Üzerindeki güzel kokuyu içime çekerken, yüzüne yakından baktığımda kalp atışlarım hızlandı.

Cildi çok güzeldi; otuz yaşını geçmiş olmasına rağmen on sekiz, on dokuz yaşındaki genç kızlar gibiydi.

Ayrıca göğüsleri oldukça dolgun ve gösterişliydi. Bana yaklaştığında, göz ucuyla baktığımda göğüslerinin neredeyse vücuduma değdiğini fark ettim.

Bu durum beni daha da huzursuz etti ve zihnimde sabah gizlice dikizlediğim sahneler canlanmaya başladı.

"İbo, bu sabah bir şeyler mi gördün yoksa?"

Yengem aniden bunu sordu.

Korkudan kalbim yerinden çıkacak gibi oldu, yüreğim ağzıma geldi.

"Yok hayır yenge, neden böyle bir şey sordun ki?"

"Gerçekten görmedin mi? Peki sabah tuvalete bıraktığın o külot neydi öyle?"

Yengem uzun sayılmazdı, boyu ancak çeneme geliyordu. Başını kaldırıp bana bakarken, o güzel kırmızı dudakları bana çok ama çok yakındı.

Nefesinin boynuma çarptığını hissedebiliyordum; hem gıdıklıyor hem de içimi tuhaf bir şekilde titretiyordu.

Kalbim yerinden çıkacakmış gibi çarparken kekeleyerek cevap verdim: "O... onu dün gece ben bırakmıştım. Yenge, yaptığımın yanlış olduğunu biliyorum, bir daha asla böyle bir şey yapmayacağım."

Yengem aniden kıkırdayarak yakamı bıraktı. "Seni suçladığım yok. Sadece bugün tepkilerin çok garipti, acaba sabah bir şey mi gördün diye düşündüm."

"Sabah çok derin bir uykudaydım, dokuzdan önce uyanmadım. Zaten bunu sen de biliyorsun," diyerek yalan söyledim.

Yengem başını salladı. "Sanırım ben fazla düşündüm. Aslında seni anlayabiliyorum, daha yeni mezun olmuş, hayatında hiç kız arkadaşı olmamış bir üniversite öğrencisisin. Sana böyle şeylerden bahsetmem seni biraz utandırmış olmalı."

"Hele bir de sabah söylediklerimle birleşince, aklının karışması çok normal. O yüzden seni bir kez daha uyarıyorum: Ben senin yengenim, aynı zamanda şu an senin öğretmenin sayılırım. Bana karşı başka türlü düşüncelere sahip olamazsın. Anladın mı?"

Yengemle aramızda bir şey olmasının imkansız olduğunu biliyordum ama bunları ondan duymak içimi fena halde burktu.

Yengem tuvalet tarafına doğru baktı ve tekrar bana döndü. "Birazdan öğle yemeğine gideceğiz. Zehra'nın ilgisini çekmek için elini çabuk tut, onu etkilemeye bak. Dönüş yolunda eşyalarını taşımayı teklif etmeyi başar ki evine girebilesin."

Hiçbir şey söylemedim.

Yengem başını yana eğip bana baktı. "Ne o, yapamıyor musun? Gerçekten beceremiyorsan, git bir şeyler aç izle de öğren."

"İzlemem ki," diye çok kısık bir sesle söyledim ve başımı iyice önüme eğdim.

Yengem verdiğim cevaba kahkahayı bastı. "Yok artık! Sizin gibi erkeklerin hepsi böyle şeyler izlemeyi sevmez mi?"

"Yenge, gerçekten izlemiyorum. Zaten nerede bulacağımı bile bilmiyorum."

"Vay canına, demek gerçekten çok uslu bir çocuksun." Yengem kahkahalarla gülüyordu, aynı zamanda bana bakışları da bir tuhaf olmuştu.

Telefonunu çıkarıp bir şeyler ararken Zehra tuvaletten çıktı.

Yengem hemen telefonunu cebine koydu ve bana anlamlı bir bakış attı.

"Zehra abla, eşyalarını taşımana yardım edeyim." Yengemin bakışını görünce hemen Zehra'ya doğru yöneldim.

"Gerek yok, kendim halledebilirim."

"Ben hallederim ya, bir kadının eşyalarını kendi başına taşımasına nasıl izin verebilirim? Ver, ben taşıyayım."

Yengemin öğrettiklerini uygulamaya karar verdim. Zehra'nın ne dediğine aldırış etmeden eşyaları elinden alıverdim.

Zehra gülümseyerek başını salladı. "Peki, o zaman sana zahmet olacak."

İçim içime sığmıyordu.

Yengem gerçekten müthiş bir öğretmendi. Dediklerini harfiyen uygulayınca sonuç hemen belli oldu.

Koca koca çantaları tek başıma arabaya taşıdım. Yengem ve Zehra bu sırada yemek yiyecek bir yer bakmaya gittiler.

Eşyaları yerleştirdikten sonra telefonum aniden iki kez titredi.

Çıkarıp baktığımda, yengemin bana o tarz bir video gönderdiğini gördüm.

Resmen suçüstü yakalanmış gibi hissettim ve telaşla etrafıma baktım.

Neyse ki otoparkta kimse yoktu.

Hemen ardından yeni bir mesaj daha geldi: "Videoyu izle de biraz bir şeyler öğren. Hemen yukarı gelme, yemekler masaya gelmek üzereyken sana haber veririm."

Çok heyecanlanmıştım, çünkü hayatımda daha önce hiç böyle bir şey izlememiştim.

Arabanın kapısını açıp içeri oturdum. Etrafta kimsenin olmadığından emin olduktan sonra, titreyen ellerimle büyük bir hevesle videoyu başlattım.

Videodaki görüntüler o kadar kışkırtıcıydı ki, izlemeye başladıktan kısa bir süre sonra içim kıpır kıpır oldu ve dayanılmaz hale geldim.

Sabah yengemin bende uyandırdığı o arzular da üzerine eklenince, içimdeki istek iyice artmıştı.

Dayanamayıp kemerimi çözdüm, yukarı çıkmadan önce rahatlamaya karar verdim.

Tam kendimden geçmiş haldeyken, dikkatsizce dışarı baktım ve arabanın camının dışında bir silüet fark ettim.

Kimin olduğunu fark ettiğim anda resmen kilitlendim.

Çünkü o silüet başkası değil, yengemin arkadaşı Zehra'nın ta kendisiydi.

Onu fark ettiğim an, Zehra güzel gözlerini dikmiş, hiç kırpmadan bana bakıyordu.

Göz göze geldiğimizde ise, ürkmüş bir tavşan gibi arkasını dönüp hızla uzaklaştı.