All Chapters of İbo'nun Çılgın Hayatı: Chapter 1 - Chapter 10

Gece saat on bir.Abimin evinin altındaki parkta gece koşusu yapıyordum.Bir anda çalılıkların içinden bir kadınla erkeğin fısıltılı, kıpırtılı seslerini duydum."Mehmet Yıldırım, gerçekten becerebiliyor musun sen? Evde 'hiç his yok' dedin, ben de seninle buraya geldim. Hâlâ böyle mi yani?"Bu ses... yengem Aylin Yıldırım'ın sesi değil mi?Abimle yengem akşam yemeğine çıkmamış mıydı? Nasıl olur da parkta, hem de çalılıkların içinde?Hiç sevgilim olmadı ama oda arkadaşlarımın muhabbetlerinden kulağım doluydu, olayı anında çaktım; karı koca resmen macera peşindeydi.Abimle yengemin bu kadar maceracı olacağını hiç düşünmemiştim! Parkta bile... "Bunlar iyice uçmuş yani," diye düşündüm.Dayanamadım. Biraz daha yaklaşıp dinlemek istedim.Yengem çok güzel bir kadındı. Vücudu da inanılmazdı. Onun o seslerini duymak bile benim için adeta hayalini kurduğum bir şeydi.Sessizce çalılıklara yaklaştım ve başımı hafifçe uzattım.Yengem abimin üstünde oturuyordu. Bana sırtı dönüktü ama o sırt çizgisi

Sanki kötü bir şey yapmış bir çocuk gibiydim, hemen ayağa kalktım. "Şey... yenge, sen ne zaman geldin?"Zehra da oldukça huzursuz görünüyordu. Hemen doğrulup kanepeye oturdu.Güzel yüzü kıpkırmızı kesilmişti."Aylin, yanlış anlama. İbo'yla aramızda hiçbir şey yok. Sadece göğsüm daralıyordu, biraz masaj yapmasını istemiştim." Zehra aceleyle açıkladı.Yengem gülerek, "Ben zaten aranızda bir şey var demedim ki. Neden bu kadar telaşlandın?" dedi."Yoksa benden gizlediğiniz bir şey mi var?"Ben de Zehra da aynı anda başımızı salladık.Fena halde panik olmuştuk."Resmen yengemin arkadaşına sulandım. Eğer bunu öğrenirse beni kesin kapının önüne koyar," diye düşündüm.Zehra ise yerinde duramaz hâle gelmişti. Uydurma bir işi varmış gibi davranıp aceleyle kalktı ve çıktı.Yengemin, Zehra'nın uzaklaşan silüetine dalgın dalgın baktığını gördüm.Bir süre sonra yengem bana döndü. "İbo, benim bu arkadaşım hakkında ne düşünüyorsun?""Ne?" Yengemin böyle aniden sorması beni daha da gerdi.Kekeleyerek c

Zehra, külotunu çıkarıp çantasına koyduktan sonra hiçbir şey olmamış gibi pencereden dışarı bakmaya başladı.Ancak güzel yüzü kıpkırmızı kesilmişti ve bacaklarını sımsıkı kapatmıştı.Dikiz aynasından onu baştan aşağı görebiliyordum.O utangaç ve huzursuz hali o kadar çekiciydi ki. Özellikle bacaklarının arasına baktıkça, aklım iyice başka yerlere gidiyordu.Yengem gerçekten bu işlerde ustaydı, Zehra’ya ne söylediyse artık, böyle bir şey yapmasını sağlamıştı."Bzzz..." Telefon aniden titredi.WhatsApp’ı açtım ve mesajın meğer yengemden geldiğini gördüm.Yengem: "Gördün mü?"Hem utandım hem de heyecanlandım, ne cevap vereceğimi bilemeyerek ona bir gülümseme emojisi gönderdim.Yengem hemen başka bir mesaj daha attı: "Zehra da tıpkı senin gibi biraz utangaç, ama zamanla açılmasını sağlayacağım. Fırsatları değerlendirmeyi bilmelisin."Cevap verdim: "Tamam."Resmen keyiften uçuyordum, yengem bu işi gerçekten iyi biliyordu.AVM’ye vardığımızda yengem sürekli bana fırsat yaratıp Zehra’ya yakın

"Peki, o zaman dinlen." Yengem telefonu kapattı.Ben hemen sordum, "Zehra abla ne dedi?"Yengem derin bir iç çekerek, "Hiçbir şey demedi. Sadece iyi hissetmediğini, gidip dinleneceğini söyleyip kapattı," dedi.Rahat bir nefes aldım, "Oh be..."Yengem alnıma hafifçe vurdu, "Ne demek 'oh be'?"Omuz silkerek, "Zehra abla hiçbir şey söylemediyse, ben de o kadar rezil olmam ya," dedim."Bir şey demedi diye az önce olanlar yaşanmamış mı oldu sanıyorsun?""Bak sana söyleyeyim, o sustukça o olay kafasına daha beter kazınacak.""Hatta seni her gördüğünde, arabada yaptığın o şey gözünün önüne gelecek."O anda yengemin söylediklerinin gerçekten mantıklı olduğunu fark ettim.Bu da tıpkı abimle yengemin birlikte olduklarını istemeden duyduğum zamanki gibiydi.Yengem bana ne zaman biraz samimi bir hareket yapsa, istemsizce onun yatakta olduğu anları hayal ediyordum.Hemen yengeme sordum: "Peki ne yapacağız?"Yengem biraz düşündü ve şöyle dedi: "Zehra'nın ağzı çok sıkı, ondan öyle şeyler duymak bence

"Lütfen bunları abime anlatma."Yengem bir yandan pantolonumu yukarı çekmeme yardım ederken bir yandan da konuştu: "Tabii ki abine söylemeyeceğim, ama az önceki halin baya iyiydi. Sadece benim yanımda değil, Zehra'nın yanında da böyle olmalısın.""Erkek ne kadar pisleşirse, kadın o kadar hoşlanır. Hatta gerekirse biraz 1.ellerini serbest bırakman da sorun değil."Biraz hayal kırıklığıyla sordum: "Yenge, tüm bunları sadece benim kendimi açmam için mi yapıyorsun?""Başka ne için olacak? Yoksa seninle aramızda bir şeyler geçmesini istediğimi mi sandın?"Kalbim bir anda yerin dibine geçti.Halsizce kafamı salladım, "Hayır."Hayal kırıklığına uğramamam gerektiğini biliyordum ama o an duygularıma engel olamıyordum.Özellikle yengemin hiçbir şey olmamış gibi pantolonumu çekmesi, üstümü başımı düzeltmesi...Sanki tüm tepkilerim onun gözünde çocukça birer oyun gibiydi.Bu histen hiç hoşlanmamıştım.Ben bu kadar istek ve arzu içindeyken, yengem bunu nasıl görmezden gelebiliyordu?Gerçekten bana