Mag-log in“ป๊า หนูง่วงนอนแล้ว กลับกันได้หรือยังป๊า”“หนูง่วงนอนแล้วเหรอ? งั้นหนูเอาของขวัญไปให้พี่เวย์กับพี่เฟิลก่อนสิไป อุตส่าห์ตั้งใจห่อมาให้พี่ๆ เขาหนิ” วาโยเอ่ยบอกแพรดาว เพราะวาโยนั้นสังเกตเห็นว่าตั้งแต่รันเวย์กลับมาจากต่างประเทศคราวนี้ นิสัยเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ซึ่งตอนนี้รันเวย์ดูโตเป็นผู้ใหญ่ แถมนิ่ง
ตอนพิเศษ 2"ป๊า หนูขอไปเดินเล่นตรงสวนหย่อมนะคะ" แพรดาวเอ่ยบอกวาโยผู้เป็นพ่อของเธอ"ไปนั่งเล่นกับเฮียๆ เขาสิลูก" วาโยเอ่ยบอกลูกสาวของเขา เพราะตั้งแต่มาถึงแพรดาวก็เอาแต่นั่งอยู่ที่โต๊ะกับเขาไม่ยอมลุกไปไหน ซึ่งต่างจากลูกสาวคนเล็กของเขาที่เอาแต่อยู่นั่งข้างๆ ลูกชายของภาคินไม่ห่าง“หนูขอไปถ่ายรูปสวยๆ ลงไ
ตอนพิเศษ 1หลายปีต่อมา...ฟอด!"แอบหนีลูกหนีผัวขึ้นมานอนดูซีรีส์อยู่บนห้องนี่เอง ปล่อยให้ป๋าเดินหาหนูซะรอบบ้านเลย" ธันวาก้มหอมแก้มนวลฟอดหนึ่งหนักๆ อย่างมันเขี้ยว เมื่อเขาเดินตามหาภรรยาของเขารอบบ้าน จนกระทั่งมาเจอเธอนอนดูซีรีส์อย่างสบายใจอยู่บนเตียง"อื้อ~แล้วลูกๆ ล่ะคะป๋า" นิ้วเรียวกดคลิกปิดหน้าจอ แ
20.00 น.เมื่อเขากล่อมลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเขาหลับปุ๋ยไปแล้ว ธันวาเดินเข้าโอบกอดภรรยาสาวของเขาจากทางด้านหลังที่สวมชุดคลุมนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าโต๊ะกระจกเครื่องแป้ง และจากนาทีนี้ไปเขาคงต้องมากล่อมภรรยาสาวของเขาบ้าง“ลูกชายของป๋าหลับแล้ว ขอป๋าบอกรักเมียสักรอบได้ไหมครับ” ธันวาพูดกับภรรยาสาวด้วยน้ำเสีย
The End“โอ๊ย! กูปวดกบาลกับฝาแฝดนรกลูกกูจริงๆ เลยว่ะ ตอนพลอยท้องแฝดมันกินอะไรลงไปวะเนี่ย ทำไมลูกกูถึงได้แสบทรวงแบบนี้” วาโยพึมพำเบาๆ ในลำคอ และเอามือตบหน้าผากตัวเองอย่างคิดหนักกับความดื้อรั้นของฝาแฝด จากนั้นวาโยก็หันไปพูดกับภาคิน“ไอ้คิน! มึงเตรียมรับสินสอดจากกูได้เลย ฝากดูแลลูกสาวคนเล็กของกูด้วยก็แ
Chapter 49หนึ่งปีต่อมา@บ้านธันวา"แอ๊ะ! แอ๊ะ! ป๊ะ!" ทารกน้อยผิวขาวในวัยหกเดือน ยกมือน้อยขึ้นปัดป่ายแผงหน้าอกแกร่งทักทายผู้เป็นพ่อที่อุ้มเขาอยู่ในท่าไกวเปลไว้ในอ้อมแขน โดยที่มีแม่ของเด็กทารกน้อยนั่งกินอาหารบำรุงน้ำนมอยู่ข้างๆซึ่งตั้งแต่เด็กชายตัวน้อยเกิดมา วีญ่าแทบจะไม่ได้เลี้ยงลูกเลยด้วยซ้ำ เธอมี
Chapter 11“เป็นอะไรครับเด็กดี ทำไมงอแงแบบนี้” ธันวาคว้าเอวบางดึงเข้ามาหาเขาและสวมกอดไว้หลวมๆ เขายกมืออีกข้างสางผมสลวยเบาๆ เพื่อให้เมียเด็กของเขาใจเย็นลงการกระทำของธันวาที่แสดงท่าทางอ่อนโยนต่อวีญ่า ทำให้ธารน้ำแอบเอาเล็บจิกไปที่แขนตัวเองอย่างแรงเพื่อระบายความอัดอั้นตันใจที่เธอเก็บไว้อยู่ภายในใจมาหลา
Chapter 8"ซี้ดด หนูเริ่มเองนะ" ธันวาขึ้นคร่อมร่างบาง มือสากลูบปอยผมสลวยเบาๆ และจ้องมองคนใต้ร่างด้วยสายตาเสน่หา เขาค่อยๆ โน้มใบหน้าคมคายจูบซับเปลือกตาสวยซ้ำๆ อย่างนิ่มนวล"พะ...พี่ธามจะทำอะไรหนู" วีญ่าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเบาหวิว เมื่อชายหนุ่มถอดเสื้อของเธอออกจากตัว ก่อนที่เขาจะโยนทิ้งข้างๆ เตียง จนก้
"ที่พี่เหมือนไม่เป็นอะไรก็เพราะพี่ได้อยู่ใกล้ๆ หนูต่างหาก ก็เลยทำให้อาการของพี่ทุเลาลง นี่ถ้าพี่ได้นอนกับหนูที่นี่ พี่คงหายปวดหัวเป็นปลิดทิ้งแน่นอน""ก็ได้ค่ะ แต่ตอนนี้พี่ธามปล่อยหนูก่อนได้ไหม หนูหิวข้าวแล้ว" เมื่อหญิงสาวเอ่ยจบท้องของเธอก็ร้องขึ้นทันที จนทำให้เธอทำหน้าไม่ถูก เมื่อท้องร้องเสียงดังโคร
Chapter 7"คืนนี้ให้พี่นอนกับหนูด้วยได้ไหม" ธันวาเอ่ยถามย้ำหญิงสาวอีกครั้ง เมื่อเขาเห็นว่าเธอเงียบไป"แต่เฮียโยเคยสอนหนูว่า คนที่เป็นผัวเมียกันแล้วถึงจะนอนด้วยกันได้ ถ้ายังไม่ได้เป็นผัวเมียกันห้ามนอนด้วยกันเด็ดขาด" วีญ่าเอ่ยบอกในสิ่งที่พี่ชายของเธอเคยพร่ำสอนมา และเธอก็เชื่อฟังคำสอนของพี่ชายเป็นอย่าง







