MasukShare
Chapter 5
Tanggal publikasi:
2025-12-06 03:01:05“ป้าเตรียมตัวเลี้ยงคุณหนูต้วน้อยๆ ไว้แล้วนะคะ พร้อมมากๆ ค่ะ” สายพิณมีความหวังด้วยคน
“แม่ไม่ได้กดดันนะเอม ท้องก็ท้อง ไม่ท้องก็ไม่เป็นไร แต่แม่มั่นใจว่า แม่ของหลานคนแรกของแม่คือเอม” สร้อยระย้าเชื่อมั่นเต็มร้อย
“คุณหญิงคะ สายว่าไม่ได้ขึ้นอยู่กับหนูเอมค่ะว่าจะท้องหรือไม่ท้อง โน่นค่ะ คุณเกมส์ต่างหาก ไม่รู้ว่าทำเป็นหรือเปล่า ผู้หญิงหกคนแล้วนะคะไม่ท้องสักที” สายพิณพูดเชิงบ่น นางเองก็อยากเลี้ยงลูกของเขมนัทต์ไม่ต่างกับสร้อยระย้า ตอนนี้พร้อมทั้งกายและใจ “สายว่า บางทีเวลาสามเดือนอาจน้อยไปก็ได้นะคะ คุณหญิงน่าจะเพิ่มเป็นหกเดือน เผื่อน้ำยาคุณเกมส์ของสายจะเห็นผล”
“ฉันก็เคยคิดนะว่า สามเดือนมันน้อยไป บางคนใช้เวลาเป็นปีกว่าจะมีลูก” สร้อยระย้าเห็นด้วยกับคำพูดสายพิณ “เอมขัดข้องไหม ถ้าแม่จะปรับเวลาเป็นหกเดือน”
“เอมไม่ขัดข้องค่ะ แต่เอมกลัวว่าคุณเกมส์อาจไม่ยอม”
“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง แม่จัดการเอง” สร้อยระย้ามั่นใจว่าลูกชายตัวดีต้องยอม “แม่ว่าเอมขึ้นไปพักบนห้องดีกว่านะลูก อาบน้ำอาบท่าให้สดชื่น นอนหลับสักงีบ หลับให้สบายไม่ต้องกังวลอะไร ถึงเวลาอาหารเย็นแม่จะให้น้ำตาลมาปลุกนะ”
“ค่ะคุณแม่”
“น้ำตาล พาคุณเอมไปพักที่ห้องนะ”
สั่งแค่นี้น้ำตาลก็รู้ดีว่า คือห้องไหน น้ำตาลรับคำลุกขึ้นยืนไปหยิบกระเป๋าเดินทางของเอมิกา ก่อนพาเอมิกาไปยังห้องพักรับรองที่ติดกับห้องนอนของเขมนัทต์
“คุณหญิงว่า คุณเกมส์จะทำหน้ายังไงคะเมื่อเห็นหน้าหนูเอม” สายพิณถามเจ้านาย
“จะทำหน้ายังไงได้ล่ะ นอกจากจตะลึงและตะลึง รับรองว่าตะลึงจนตาค้างเลยแหละ แล้วที่ประกาศกร้าวว่าไม่มีวันสนใจเอม ฉันเชื่อว่าเกมส์ต้องกลืนน้ำลายตัวเองแทบไม่ทัน พุ่งหลาวใส่เอมมากกว่าเดินหนี” ความมั่นใจของสร้อยระย้าทะลุไปถึงหมื่น “แล้วมั่นใจมากๆ ด้วยว่า ครั้งนี้ฉันจะได้หลานสมใจ”
“ถ้าคุณหญิงมั่นใจ สายก็มั่นใจค่ะ พร้อมเลี้ยงลูกคุณเกมส์เต็มที่ค่ะ” สายพิณพูดต่อทันที “แต่สายกลัวว่าคุณเกมส์จะหาข้ออ้างกลับบ้านช้าหรือไม่กลับบ้านน่ะสิคะ ยิ่งไม่ชอบหน้าหนูเอมอยู่ด้วย ถ้าคุณเกมส์หลบหน้าไปเรื่อยๆ มีหวังเราสองคนชวดเลี้ยงลูกคุณเกมส์แน่ๆ ค่ะ”
“เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง ฉันมีวิธีจัดการ”
“ยังไงคะ”
“เดี๋ยวแกก็รู้เอง” สร้อยระย้ายิ้ม นางรู้นิสัยลูกชายดีกว่าใคร จึงคิดวิธีจัดการไว้ล่วงหน้า รับรองว่าวันนี้เขมนัทต์จะกลับมาทำหน้าที่ทำหลานให้ตนแน่นอน...นางมั่นใจ
Bab terbaru
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 16 (จบ)
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 16“พ่อว่านะ ถ้าก้อยท้อง คงต้องสร้างบ้านใหม่ บ้านนี้มันดูเล็กไป ห้องคงไม่พอ ไหนจะห้องของหลาน ที่ทำเผื่อไว้สักสามห้อง ห้องสำหรับเลี้ยงเด็กอีก ไหนจะห้องไว้ให้หลานของพ่อนั่งเล่น นอนเล่น สร้างใหม่เอาหลังใหญ่กว่านี้ จะได้ไม่อึดอัด” พันตรีมีโครงการในใจ“ดีค่ะคุณพี่ หน่อยว่า เราเริ่มทำกันเลยดีกว่าค่ะ พอสั่งทำปุ๊บ หลานอาจจะมานะคะ” “ดีๆ งั้นทำเลย” คนแก่ใจร้อนมาก พันธ์รบกับชลินพรมองหน้ากันแล้วยิ้ม ทั้งคู่หวังเช่นกันว่า ทายาทคนแรกจะมาในเร็ววันนี้ ชลินพรกับพันธ์รบมาถึงงานก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง ขณะก้าววลงจากรถ ร่างสาวเซเล็กน้อย จากอาการหน้ามืด“ก้อยเป็นอะไรครับ” คนที่เดินลงมายืนรอภรรยาข้างตัวรถ รีบเข้าไปประคองร่างเล็กในชุดสวย ตามธีมที่ผู้จัดงานต้องการ เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“สงสัยลุกเร็วน่ะค่ะ เลยหน้ามืด”“ไหวมั้ยครับ เอายาดมมั้ย พี่จะให้พนมไปซื้อให้” เขาเห็นใบหน้าค่อนข้างซีดของภรรยาแล้วเป็นห่วง “ถ้าไม่ไหวกลับบ้านดีมั้ย กลับตอนนี้แล้วต้องเสียค่าปรับที่ทำงานไม่ได้ พี่จัดการเองครับ”“ไหวค่ะไหว แค่หน้ามืดค่ะ เดี๋ยวคงหาย” หล่อนคิดเช่นนั้น อาการนี้เป็นบ่อยๆ และเกิดขึ้นได้พันธ์รบ
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 15
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 15“คุณวาว่าได้ไปนึงค่ะ เหลือแค่คู่เดียว คุณก้อยรับมั้ยคะ รุ่นนี้ลิมิเต็ดมากๆ ค่ะ หายากมากด้วยนะคะ” “ชุดนี้สวยมากค่ะ คุณก้อยใส่แล้วสวยที่สุดเลย คนอื่นมาลอง แต่ไม่มีใครใส่แล้วเพอร์เฟคเท่าคุณก้อยค่ะ ซื้อเลยมั้ยคะ” หากเจ้าของแบรนด์หรือพนักงานขายพูดเช่นนี้ เหมือนรู้นิสัยชลินพรว่า รักหน้ารักตาตัวเอง หากเป็นเรื่องแบบนี้ มักไม่ยอมให้ใครเกินหน้าเกินตาตนซึ่งได้ผลเสมอ พอพูดกับนางเอกสาวมักได้ผลเสมอ สินค้าเหล่านี้เมื่อซื้อมา ชลินพรแทบไม่ได้ใช้ เก็บไว้ในตู้เสียส่วนใหญ่ ไม่ได้ใส่หรือใช้อวดใคร “ก้อยเคยคิดมั้ยว่า ของที่พวกเธอเสนอขาย อาจเป็นของที่ขายไม่ได้ก็ได้นะ เพราะคนที่มีชื่อเสียงมากกว่าก้อย รวยกว่าก้อย และนิยมแบรนด์นั้นๆ ก็มีมาก ยิ่งรู้ว่าเป็นของรุ่นลิมิเต็ด หายาก มีแค่สองใบบ้าง สามใบบ้าง ก็ยิ่งอยากได้สิ แย่งกันมากกว่าด้วยซ้ำไป เมื่อมันเป็นของที่เหล่าคนรวยและคนมีชื่อเสียงอยากได้ ทำไมต้องเจาะจงก้อยล่ะ เท่าที่พี่รู้มา ของแบบนี้คนที่ชอบมักรู้กันนภายในนะ รู้ว่ามีก็รีบไปซื้อ จะปล่อยให้หลุดมือได้ไงจริงมั้ย” ชลินพรคิดตามคำพูดสามี ที่ฟังแล้ว รู้สึกได้ว่า ตนเองโง่ที่หลงกลก
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 14
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 14ชลินพรหอมแก้มสามี กอดร่างหนา“แค่นี้ก็พอแล้วค่ะ ก้อยหมายถึง ก้อยอยู่ที่นี่ได้ค่ะ ไม่ได้ลำบากอะไรเลย สบายด้วยซ้ำ งานบ้านก็ไม่ต้องทำ ได้แต่นั่งๆ นอนๆ แต่งตัวสวยๆ ให้พี่รบเห็น” หล่อนออกแนวอ้อน เงยหน้าหอมแก้มสามี “แต่ถ้าก้อยอยากได้อะไร เช่นกระเป๋าสวยๆ ก้อยจะบอกพี่รบนะคะ”“บอกมาได้เลย พี่ให้ทุกอย่าง ไม่เกี่ยงราคา” เรื่องตามใจเมียคงไม่มีใครเกินพันธ์รบจริงแม้มีความสุขกับชีวิตคู่ที่ไม่ได้เลือก แต่พร้อมปรับตัวเข้าหากัน แต่ก็มีอย่างหนึ่งสร้างความรำคาญใจ ให้ทั้งคู่ไม่น้อย นั่นคือฤทัยพร ที่ยังคงแวะเวียนมาบ้านพันธ์รบ ทั้งที่เขาแต่งงานมีครอบครัวแล้ว และมักมาในวันที่ชลินพรไปทำงาน เพื่อจะได้อยู่ใกล้ชิดพันธ์รบ เขาไม่ได้เอ่ยปากไล่ หรือบอกหล่อนว่า ให้หยุดมาบ้านตนได้แล้ว เขาไม่ติดใจเรื่องในอดีต จบคือจบ ซึ่งชายหนุ่มมีเหตุผลที่ไม่พูด ไม่ห้ามทุกคืนก่อนนอนทั้งสองพลอดรักกันอย่างเต็มอิ่ม ต่างฝ่ายต่างมอบความสุขให้กันและกัน เช้ามาพันธ์รบมักจูบรับอรุณ ไม่งั้นไม่มีเรี่ยวแรงทำงาน วันนี้ก็เช่นกัน แม้ไม่ใช่วันทำงาน ทว่าพันธ์รบก็ขอกำลังใจจากภรรยา“พอแล้วค่ะ ปากเจ่อแล้วนะ” ชลินพรห้ามสามีที่ถอน
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 13
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 13เป็นความร้อนไม่ต่างกับไฟลามทุ่ง รวดเร็วจนยากหยุดยั้ง เอกบุรุษลุกขึ้นสู้ ดิ้นไปมาอยู่ภายใต้กางเกงแสลค หัวใจเต้นแรงกับอุบลคู่สวย และผิวขาวนวนเนียน มือเขายกสูงคล้ายคนไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ลูบแขนชลินพรทั้งสองข้างไปมา เขาย่อตัวลงจัดการถอดปราการชิ้นล่างให้พ้นขาสาว ขณะถอดสายตาจ้องมองเนื้อนวลปกคลุมด้วยแพรไหม หัวใจเขาสั่นหนักมาก อยากรู้เหลือเกินว่า กลิ่นจะหอมมากแค่ไหน เย้ายวนเกินห้ามใจเหลือเกินเวลานี้เนื้อตัวเจ้าสาว ไม่มีอาภรณ์หลงเหลือสักชิ้น หล่อนซ่อนรูปมาก รูปร่างสวยงามไร้ที่ติ ยิ่งตอนนี้ความเขินอายระบายไปทั่วกาย แดงระเรื่อแซมผิวขาว ขวนให้พิสมัย นำมือไปลูบไล้สัมผัสว่า ผิวหล่อนนุ่มละเมียดมือมากแค่ไหน“ก้อยของพี่สวยมาก สวยที่สุด” พันธ์รบชื่นชมจากหัวใจ ครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกในชีวิต ที่ร่างตนตกอยู่ในสายตากระหายสวาทของบุรุษ ชลินพรจึงหลีกเลี่ยงความอายไม่ได้ และยิ่งตื่นเต้น เมื่อเห็นพันธ์รบถอดชุดเจ้าบ่าวหัวใจชลินพรเต้นไม่เป็นจังหวะ โครมครามยิ่งกว่านักรบตีกลองศึกเสียอีก จุดที่สายตาโฟกัสเป็นพิเศษ เป็นจุดที่เรียกความกลัว ตื่นเต้น กังวลและประหม่ามาก แต่เหตุใดมิทราบได้ ดวงตาเจ
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 12
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 12“เธอไม่ต้องหาข้อแก้ตัวหรอก เพราะไม่มีข้อแก้ตัวอะไรฟังขึ้น เมื่อความจริงเปิดเผยแล้ว” อดุลย์พูดย้ำให้ฤทัยพรตระหนักว่า ทุกอย่างจบอย่างแท้จริง “ออกไปจากชีวิตฉันเถอะฤทัย เหมือนครั้งนั้นไง ที่เธอหนีตามไอ้หมอนั่นไป แล้วฉันจะไม่เอาเรื่องที่เธอขโมยทองของฉันไปยี่สิบบาท แต่ถ้าเธอยังดื้อด้าน เธออาจติดคุกได้นะ”ฤทัยพรคิดผิดมาตลอดว่า พันธ์รบยังมีใจให้ หล่อนถึงได้กลับมาหาเขา หวังพึ่งใบบุญ เวลานี้หล่อนนึกเสียดายช่วงเวลานั้น ไม่น่าหลงคารมคนหลอกลวง ทิ้งผู้ชายดีๆ อย่างพันธ์รบ สำนึกผิดตอนนี้ก็สายเสียแล้ว สายไปทุกอย่าง“พี่รบหมดรักฤทัยแล้วจริงๆ หรือคะ พี่รบรักก้อยใช่มั้ยคะ” ฤทัยพรถามตรง“ใช่ ฉันรักก้อย อาจมองว่าเร็ว แต่ก็รัก” พันธ์รบไม่ปิดบัง “ฉันถึงต้องเคลียร์เรื่องนี้ไง เพราะไม่อยากให้ก้อยไม่สบายใจ รวมทั้งคนอื่นด้วย ที่อาจเข้าใจผิดคิดว่า ฉันมีใจให้เธออยู่ ฉันหวังว่าเธอจะออกไปจากชีวิตฉันได้สักทีนะ...เชิญ”พันธ์รบไม่อยากเสียเวลา ไม่อยากให้เรื่องยืดเยื้อ แค่ระยะเวลาเดือนกว่าที่ให้ฤทัยพรเข้ามายุ่ง ถือว่ามากแล้ว เขาไม่ต้องการให้ชลินพรเสียใจหรือเข้าใจผิดฤทัยพรยอมถอย เดินไร้เ
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 11
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 11“แกนี่วาสนาดีจริงๆ นอกจากตัวเองจะรวย ยังได้ผัวรวยอีก ไม่แค่รวยนะ ยังเปย์แกหนักมาก ฉันว่านะ แกต้องเคยตัวมากกว่าเดิมแน่”“แน่นอนอยู่แล้ว ฉันคือผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก” พูดไปก็ยิ้มไป ตอนนี้ชลินพรขอบคุณพราวแสง ที่นอกจากมอบความสุขสบายให้หล่อนตั้งแต่เกิด ยังมอบสามีสุดหล่อ แถมรวยล้นฟ้ามาให้อีก หล่อนพูดคำว่า เป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก ได้เต็มปากเต็มคำในส่วนพันธ์รบ แม้รู้นิสัยชลินพรเบื้องต้น และรู้จักผ่านการเล่าเรื่องจากพราวแสง รวมถึงได้ประสบกับตัวตอนพบเจอกัน เริ่มรู้ตัวว่า ชีวิตอันสงบสุขของตนต้องเปลี่ยนไปแน่นอน รวมถึงเรื่องที่คนล่วงลับหวังว่า จะปรับเปลี่ยนนิสัยชลินพร ไปในทางที่ดีขึ้น เขาไม่ค่อยมั่นใจว่า ตนทำได้มากน้อยแค่ไหน เนื่องจากเริ่มมีใจเอนเอียงให้สาวเอาแต่ใจ ทำอะไรไม่ค่อยจริงจังคนนี้เสียแล้วด้วยเงื่อนไขที่ว่า หลังจากแต่งงาน ชลินพรต้องย้ายมาอยู่กับพันธ์รบที่ไร่อิ่มบุญ ก่อนหล่อนมาอยู่บ้านหลังนี้ เขาต้องทำห้องใหม่ตามความต้องการของชลินพร คือหล่อนอยากได้ห้องนอนที่มีไว้สำหรับนอนอย่างเดียว แยกห้องนอนกับห้องอื่นแม้อยู่ในห้องเดียวกัน ห้องแต่งตัว ห้องดูทีวี พันธ์ร
คลั่งรักเมียบำเรอ บอสคลั่งรัก Chapter 11
บอสคลั่งรัก Chapter 11 เชอรีณมองหน้าคนพูด หัวใจยังคงเต้นแรงเช่นเดิม เขาจำตนได้ และจำเหตุการณ์คืนนั้นได้ เป็นเธอเองที่ความเมาทำให้จำอะไรไม่ได้ มารู้ตัวก็ตอนเช้าแล้วรีบออกจากห้องนั้นในเวลาต่อมา “ไม่เป็นไร ผมจะทวนความจำคุณเอง”เขาทำท่าจะจูบ เชอรีณรีบดันหน้าหล่อๆ ทันที “เด
Terakhir Diperbarui : 2026-03-25คลั่งรักเมียบำเรอ บอสคลั่งรัก Chapter 8
บอสคลั่งรัก Chapter 8เจ้าของรถยนต์คันหรูที่แล่นอยู่บนถนนสายหลักของกรุงโรม มีสีหน้าเคร่งขรึม ดวงตาฉายถึงความไม่พอใจ เมื่อได้รับรายงานจากลูก้า ลูกน้องคนสนิทว่า งานที่ให้ไปทำ ยังไม่สำเร็จ “ผู้หญิงคนเดียวหากันไม่เจอ พวกมึงสมควรทำงานกับกูอยู่ไหม” อาร์มานโด้หงุดหงิดเต็มกำลัง งานที่สั่งใช้เวลาส
Terakhir Diperbarui : 2026-03-24คลั่งรักเมียบำเรอ บอสคลั่งรัก Chapter 7
บอสคลั่งรัก Chapter 7กล่าวถึงเรื่องดีนอกจากเรื่องงานคือ เธอได้ทุนเรียนปริญญาเอก ซึ่งเธอก็รีบคว้าโอกาสนี้ไว้ เชอรีณฐานะไม่ดี เธอคิดว่า หากตนเองมีความรู้สูง หน้าที่การงานและรายได้ก็ต้องดีตามไปด้วย เธอจึงตั้งใจเรียน แม้จะต้องเหนื่อยที่เรียนไปด้วย ทำงานพิเศษไปด้วย ทว่าหญิงสาวไม่เคยบ่นว่าเหนื่อยหรือท้อ
Terakhir Diperbarui : 2026-03-24คลั่งรักเมียบำเรอ บอสคลั่งรัก Chapter 3
บอสคลั่งรัก Chapter 3โทนี่ถาม ตั้งแต่คบหาเป็นเพื่อนกันมาร่วมสิบปี แต่ช่วงนี้ห่างกันเนื่องจากโทนี่ไปอยู่สิงคโปร์นานหนึ่งปีครึ่ง ดูแลโรงแรมของครอบครัว เขาไม่เคยเห็นหรือรู้ว่า อาร์มานโด้เดินตามถนน หรือสองข้างทาง ส่วนใหญ่จะใช้รถยนต์มากกว่า อีกทั้งการแต่งตัวที่เห็นก็ไม่ได้เนี้ยบตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า กล
Terakhir Diperbarui : 2026-03-23
Anda juga akan menyukai
รอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด316.4K Dibaca(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก176.9K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (5) NC20+
Beefy Cat114.6K Dibacaเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้262.0K Dibacaสยบรักพี่ชายข้างบ้าน
blue parrot 10 Dibacaอาของนายคือสามีฉัน—ถอยไปซะ ไอ้แฟนเก่า!
จูน194 DibacaBadLove มัดใจนายเพลย์บอย
เนโกะเหมียว178 Dibacaแพรวพราว
มกรา / M@kara/u-mauma14 Dibaca
