LOGIN“ป้าเตรียมตัวเลี้ยงคุณหนูต้วน้อยๆ ไว้แล้วนะคะ พร้อมมากๆ ค่ะ” สายพิณมีความหวังด้วยคน
“แม่ไม่ได้กดดันนะเอม ท้องก็ท้อง ไม่ท้องก็ไม่เป็นไร แต่แม่มั่นใจว่า แม่ของหลานคนแรกของแม่คือเอม” สร้อยระย้าเชื่อมั่นเต็มร้อย
“คุณหญิงคะ สายว่าไม่ได้ขึ้นอยู่กับหนูเอมค่ะว่าจะท้องหรือไม่ท้อง โน่นค่ะ คุณเกมส์ต่างหาก ไม่รู้ว่าทำเป็นหรือเปล่า ผู้หญิงหกคนแล้วนะคะไม่ท้องสักที” สายพิณพูดเชิงบ่น นางเองก็อยากเลี้ยงลูกของเขมนัทต์ไม่ต่างกับสร้อยระย้า ตอนนี้พร้อมทั้งกายและใจ “สายว่า บางทีเวลาสามเดือนอาจน้อยไปก็ได้นะคะ คุณหญิงน่าจะเพิ่มเป็นหกเดือน เผื่อน้ำยาคุณเกมส์ของสายจะเห็นผล”
“ฉันก็เคยคิดนะว่า สามเดือนมันน้อยไป บางคนใช้เวลาเป็นปีกว่าจะมีลูก” สร้อยระย้าเห็นด้วยกับคำพูดสายพิณ “เอมขัดข้องไหม ถ้าแม่จะปรับเวลาเป็นหกเดือน”
“เอมไม่ขัดข้องค่ะ แต่เอมกลัวว่าคุณเกมส์อาจไม่ยอม”
“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง แม่จัดการเอง” สร้อยระย้ามั่นใจว่าลูกชายตัวดีต้องยอม “แม่ว่าเอมขึ้นไปพักบนห้องดีกว่านะลูก อาบน้ำอาบท่าให้สดชื่น นอนหลับสักงีบ หลับให้สบายไม่ต้องกังวลอะไร ถึงเวลาอาหารเย็นแม่จะให้น้ำตาลมาปลุกนะ”
“ค่ะคุณแม่”
“น้ำตาล พาคุณเอมไปพักที่ห้องนะ”
สั่งแค่นี้น้ำตาลก็รู้ดีว่า คือห้องไหน น้ำตาลรับคำลุกขึ้นยืนไปหยิบกระเป๋าเดินทางของเอมิกา ก่อนพาเอมิกาไปยังห้องพักรับรองที่ติดกับห้องนอนของเขมนัทต์
“คุณหญิงว่า คุณเกมส์จะทำหน้ายังไงคะเมื่อเห็นหน้าหนูเอม” สายพิณถามเจ้านาย
“จะทำหน้ายังไงได้ล่ะ นอกจากจตะลึงและตะลึง รับรองว่าตะลึงจนตาค้างเลยแหละ แล้วที่ประกาศกร้าวว่าไม่มีวันสนใจเอม ฉันเชื่อว่าเกมส์ต้องกลืนน้ำลายตัวเองแทบไม่ทัน พุ่งหลาวใส่เอมมากกว่าเดินหนี” ความมั่นใจของสร้อยระย้าทะลุไปถึงหมื่น “แล้วมั่นใจมากๆ ด้วยว่า ครั้งนี้ฉันจะได้หลานสมใจ”
“ถ้าคุณหญิงมั่นใจ สายก็มั่นใจค่ะ พร้อมเลี้ยงลูกคุณเกมส์เต็มที่ค่ะ” สายพิณพูดต่อทันที “แต่สายกลัวว่าคุณเกมส์จะหาข้ออ้างกลับบ้านช้าหรือไม่กลับบ้านน่ะสิคะ ยิ่งไม่ชอบหน้าหนูเอมอยู่ด้วย ถ้าคุณเกมส์หลบหน้าไปเรื่อยๆ มีหวังเราสองคนชวดเลี้ยงลูกคุณเกมส์แน่ๆ ค่ะ”
“เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง ฉันมีวิธีจัดการ”
“ยังไงคะ”
“เดี๋ยวแกก็รู้เอง” สร้อยระย้ายิ้ม นางรู้นิสัยลูกชายดีกว่าใคร จึงคิดวิธีจัดการไว้ล่วงหน้า รับรองว่าวันนี้เขมนัทต์จะกลับมาทำหน้าที่ทำหลานให้ตนแน่นอน...นางมั่นใจ
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 40กัญญามาศรู้ว่า แดเมี่ยนรักตนมาก และหล่อนแพ้คำนี้“เอ...หรือว่าจะทำทางเลื่อนอัตโนมัติดี คุณจะได้ไม่ต้องเดินให้เมื่อย ทำทั่วถึงกันทุกห้องเลยเป็นไง”“ไม่ต้องค่ะ ไม่ต้องทำ อยู่ใกล้กันแค่นี้ เดินเองได้ค่ะ” กัญญามาศรีบหยุดความคิดสามี“จ้ะ ตามใจเมียเลยจ้ะ” แดเมี่ยนพูดขณะป้อนส้มตำให้ภรรยา “กินให้อิ่มนะครับ เดี๋ยวจะพาไปดูของขวัญ”กัญญามาศคงห้ามสามีไม่ได้ เพราะของกำนัลเหล่านี้ แดเมี่ยนพูดเสมอว่า คือการแสดงออกความรักของเขาอย่างหนึ่ง ที่คงไม่มีวันสิ้นสุด และไม่เหนื่อยกับการซื้อของให้หล่อนด้วย ของกำนัลที่ว่านี้คือ รถโรลส์-รอยซ์ สีดำ ราคาคิดเป็นเงินได้คร่าวๆ สูงถึง ห้าสิบเก้าล้านบาท ราคาสบายกระเป๋าเขามาก โดยให้เหตุผลว่า รถคันนี้มีร่มประจำรถ ทั้งแข็งแรงและใหญ่ ยามลงรถเกิดมีแดด จะได้กางร่มกันแสงแดดกระทบผิว หรือยามฝนตกก็มีไว้กำบังสายฝน จะได้ไม่เป็นหวัด แดเมี่ยนห่วงเรื่องสุขภาพภรรยา จึงตัดสินใจซื้อรถรุ่นนี้ให้กัญญามาศถึงกับพูดไม่ออกกับเหตุผล แค่ร่มหนึ่งคัน ทุ่มซื้อรถราคาสูงขนาดนี้เชียวหรือ นำเงินไปซื้อร่มเลยมิดีกว่าหรือ แดเมี่ยนอาสาเป็นพลขับ พาเมียรักสัมผัสความน
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 39“ที่ผมมาวันนี้ จะมาบอกน้าเดชกับน้านาว่า สิงหาถูกจับนะครับ ข้อหาขนยาบ้าหนึ่งพันห้าร้อยเม็ด โคเคนอีกห้ากิโล งานนี้คงติดคุกยาว” พจนาร้องไห้หนักมากขึ้น กับข่าวร้าย ที่นางคงช่วยเหลืออันใดไม่ได้ “กันยาฝากผมมาบอกน้าทั้งสองคนว่า จะไม่ให้เงินค่าเลี้ยงดู เพราะเงินที่น้าต้องการได้ก็ให้ไปแล้ว แต่จะให้เงินผมไว้ซื้อข้าวสารอาหารแห้งและเนื้อสดผักสด ผลไม้ให้ไว้ทำกับข้าวอาทิตย์ละพันห้า ซึ่งผมจะซื้อเข้ามาให้เอง ค่าน้ำค่าไฟกับค่าเช่าบ้านก็จะออกให้ด้วย ยามเจ็บป่วยก็จะรับผิดชอบค่ารักษาพยาบาลให้ กันยาฝากมาบอกว่า คงให้ได้เท่านี้ครับ” ไม่ใช่เรื่องบังเอิญกับการมาบ้านพจนาของหมวดต้อม แม้ว่ากัญญามาศย้ายที่พักพิง ไปอยู่กับแดเมี่ยนที่อิตาลี ทว่าความเป็นห่วงบิดามารดายังมีอยู่ เพราะอย่างไรเสียท่านคือผู้มีพระคุณ เลี้ยงดูตนมาตั้งแต่เกิด แดเมี่ยนเข้าใจภรรยา จึงหาทางออกให้ ซึ่งกัญญามาศเห็นด้วย หล่อนจึงโทรติดต่อหมวดต้อม ญาติสนิทที่ไว้ใจช่วยทำตามความตั้งใจให้ “ส่วนจอมขวัญ ผมจะพาไปอยู่ที่บ้านด้วย เพราะอยู่ที่นี่ก็คงอดๆ อยากๆ และอาจไม่ได้เรียนหนังสือ ไม่มีอนาคต และอาจเสียคนด้
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 381 ปีต่อมา บ้านเช่าชั้นเดียวคือสถานที่พักอาศัยของพจนากับครอบครัว แทนที่หลังเก่าที่เกี่ยงกันว่า ใครจะจ่ายหนี้ส่วนนี้ จนในที่สุดถูกเจ้าหนี้ยึดไป จึงต้องย้ายมาอยู่ที่นี่ เช่าอยู่เดือนละสี่พันบาท เรื่องกัญญามาศได้รับมรดกสี่พันล้านจากคุณหญิงราตรี วินาทีแรกที่พจนากับสุรเดชรู้เรื่องนี้ พจนาถึงกับเป็นลม เรียกหายาดมทันทีที่คืนสติ นางบ่นอุบเรื่องเงินมากมาย ด่าทอกัญญามาศที่ไม่ยอมบอกเรื่องเงินมากมายจำนวนนี้ให้ตนรู้ คิดไปว่ากัญญามาศเก็บไว้ใช้เอง โดยไม่ได้ต่อว่าธันวากับสิงหา เรื่องทั้งสองคิดแผนชั่ว จับตัวกัญญามาศเรียกค่าไถ่ ยังพูดด้วยว่า หากจับตัวมาได้ นางจะเรียกเงินมากกว่านี้แน่ พจนาไม่มีสามัญสำนึกของความเป็นแม่ที่มีต่อลูกสาวสักนิดเดียว ส่วนเรื่องลูกชายถูกแดเมี่ยนทำร้าย จนต้องเข้าโรงพยาบาล พักรักษาตัวนานเป็นอาทิตย์ หมดค่าใช้จ่ายไปกว่าหนึ่งแสนห้าหมื่นบาท เพราะทั้งสองเลือกรักษาโรงพยาบาลเอกชน แน่นอนว่าคนที่ออกส่วนนี้คือพจนา คราแรกจะเอาเรื่องแดเมี่ยน เรียกค่าเสียหายหนักๆ เอาทุนคืน ทว่าธันวาค้าน เพราะกลัวว่าเรื่องที่ตนทำ อาจถูกหางเลขไปด้วย อีกท
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 37เสมือนความเสียวซ่านเป็นกระจกบาง แตกเป็นเสี่ยง กระจัดกระจายไปทั่วร่างกัญญามาศ ที่นอนบิดเร้าตัวบนเตียง ปากเผยอร้องครางรับความกระสันซ่าน จากปากสามีที่ปรนนิบัติพัดวีตรงของสงวนสาว แดเมี่ยนประโลมลิ้นลากไปตามรูปทรง พลิ้วลิ้นลิ้มรสน้ำหวานพร่างพราวทุกครั้งที่ร่วมหลับนอน แดเมี่ยนมอบความสุขให้กัญญามาศแบบเต็มอิ่ม ทว่าครั้งนี้พิเศษกว่าครั้งไหน วันนี้หล่อนผ่านช่วงความตกใจ ความเสียใจจากคนในครอบครัว แดเมี่ยนจึงชดเชยให้หล่อน มากขึ้นกว่าหลายเท่า อ่อนหวาน อ่อนโยนและปรนเปรอ“คุณแดเมี่ยน...คุณแดเมี่ยน” สายลมหนาวพัดพาความกระสันผ่านร่างกาย วูบไหวจนหนาวสั่น คู่กันคือแสงจากดวงตะวันส่องกระทบ เกิดความร้อนลามเลีย ตัวหล่อนร้อนหนาวสลับกันไปมา ยิ่งปากลิ้นและมือเขาไม่หยุดนิ่งเฉย สาดความใคร่สู่ห้วงจิตใจ ครอบงำจิตวิญญาณ ร่างสาวคล้ายแตกเป็นเสี่ยง จากความสยิวซ่านสุดใจหัวใจกัญญามาศพลิ้วไหวดุจสายลม ความอ่อนโยน อ่อนหวาน ทะนุถนอมราวกับร่างกายหล่อน เป็นแก้วเจียระไนอันล้ำค่า ปรนเปรอมิขาดสาย ส่วนตัวหล่อนเยี่ยมชมสวรรค์ชั้นแรกได้ไม่ยากเย็น ซึ่งหล่อนรู้ว่า ต่อจากนี้ สวรรค์ที่ย่ำเยือน จะสูงขึ้นไปอีก
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 36“ผมมาตกลงกับคุณสองคนแบบสันติ ลำพังตัวผมเองพร้อมรบกับคุณเสมอ มั่นใจด้วยว่าทั้งเงิน ทั้งอำนาจของผม ชนะคุณได้สบายๆ แต่ผมไม่อยากให้พิชชี่ไม่สบายใจ และไม่อยากให้รู้ว่า มีคนคิดร้ายเพราะมีเงินมรดกกคุณยายเป็นต้นเหตุ ผมเลยต้องทำใจเย็นเจรจากับคุณสองคน ให้หยุดคิดชั่ว แต่ก็คิดว่า ถ้าคุยกันดีๆ ไม่รู้เรื่อง ใช้กำลังพูด ผมก็ไม่ติดนะ จัดให้ได้สบายๆ” ท่าทางคนพูดสบายๆ ไม่มีความกังวลแต่อย่างใด คนที่เกิดความรู้สึกนี้กลับเป็นสองพี่น้อง“ยังมีอีกเรื่องที่หนึ่งกับภูมิยังไม่รู้ เรื่องนั้นคือ เรื่องส่งคนไปทำร้ายคุณแกเดียน พ่อคุณแดเมี่ยนในอดีต ที่คุณสองคนคิดว่าไม่มีใครรู้ และคนที่รู้คือคุณท่าน ท่านรู้มาตลอดเลยทำทีตัดแม่ตัดลูกกับคุณนันท์ ให้คุณสองคนตายใจว่า คุณนันท์จะไม่เข้ามายุ่งวุ่นวายกับคุณท่านและมรดก” สิวินีกับภาคภูมินิ่งอึ้ง ตกใจหน้าซีด “คุณท่านรักคุณนันท์มาก ตัดไม่ขาดหรอกครับ คุณท่านให้ผมติดตามดูคุณนันท์ตลอด รู้ว่าคุณนันท์ตั้งท้อง คลอดลูกเมื่อไหร่ ผมยังให้คนของผมถ่ายรูปคุณแดเมี่ยนมาให้คุณท่านเสมอ นับร้อยภาพ วันที่คุณนันท์เสียชีวิต คุณท่านเสียใจมาก คุณจำได้ไหมครับว่า ช่วงที่คุ
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 35แดเมี่ยนรับมีดพกที่นิโคส่งให้ ดึงมีดออกมา ปักลงบนมือของธันวาแล้วบิด ธันวาแม้เสียงแหบแห้ง แต่ก็ร้องออกมาดังลั่น มีดเล่มเดิมย้ายมาปักลงบนขาขวาธันวา บิดไปมาหลายรอบ ธันวาร้องจนเสียงไม่มี จากนั้นก็ถึงทีสิงหา โดนแบบเดียวกันกับพี่ชาย เลือดสองพี่นองไหลออกจากบาดแผล นองพื้น มิหนำใจ ต่อจากนั้นแดเมียนประเคนเท้าให้อีกชุดใหญ่ ใครเห็นภาพนี้คงเกิดความสงสารและเห็นธันวากับสิงหา ทว่าคงไม่ใช่กับคนที่อยู่รายล้อม ต่างมองภาพนั้นอย่างสะใจ“กูจะบอกมึงสองตัวให้รู้สึกเสียดายเล่นๆ ว่า พิชชี่ได้รับมรดกจากคุณยายกู เกือบสี่พันล้าน มึงสองตัวได้ยินไหมว่า เกือบสี่พันล้าน แต่เพราะความโลภของพวกมึง ก็เลยได้แค่นั้นไงล่ะ ที่กูบอกมึง เพราะกูมั่นใจว่า มึงไม่มีวันมาขอหรือทำตัวเลวๆ กับพิชชี่ได้อีก ครอบครัวมึงจะไม่ได้อะไรจากพิชชี่แม้แต่สตางค์แดงเดียว” ธันวากับสิงหาได้ยินชัดเจน ทว่าความเจ็บปวดที่ได้รับ มากกว่าความรู้สึกตกใจกับเรื่องนี้ นอนร้องโอดครวญต่อไป โดนเท้าแดเมี่ยนไปอีกหลายครั้ง จนกระทั่งสลบคาเท้าแดเมี่ยน ส่วนวุฒิกับพวก สลบไปก่อนหน้า “เอาน้ำสาดหน้ามัน มันจะได้ตื่น





![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

