MasukEP2 - ความต่าง (ฮาโล)
มหาวิทยาลัย
เวลา 10 โมงเช้า ฮาโลถูกสองเพื่อนสนิทไปปลุกถึงคอนโดแล้วลากมามหาวิทยาลัย นั่นมันก็ไม่ได้ทำให้เพื่อนทั้งสองผิดหวังแม้แต่น้อย เมื่อการมาของฮาโล ทำเอาสาวๆที่มางานแห่เข้ามารุมที่คณะของเขาเป็นจำนวนมาก
"พ่อแม่มึงตอนปั้นมึงนี่ท่าไหนว่ะ ออกมาหล่อสนั่นแบบนี้!" ปิงเอ่ย
"ไว้กูจะถามพ่อกูให้นะ ว่าเอียงข้างไหน ยกขาไหนก่อน" ฮาโลเอ่ย
"ไอ้สัส!! มึงก็กล้าไป เดี๋ยวอาเปอร์ฟาดพวกกูหัวแตกพอดีถ้ารู้ว่าพวกกูถาม" ปิงเอ่ย
"ไอ้ห่านี่ นั่งหาวอยู่นั่น ง่วงห่าอะไรนักหนา" เพิ่มเอ่ย
"มันนอนวันล่ะ13ชั่วโมงมึงลืมรึไง คนห่าอะไรนอนเหมือนซ้อมตาย" ปิงเอ่ย
"ด่ากูกันเข้าไป กูกลับแม่งล่ะ!!" ฮาโลเอ่ย
"ใจเย็นครับเพื่อนๆๆ" ปิงเอ่ย
ฮาโลนั่งหาวแล้วหาวอีกเพราะความง่วง สายตามองบูธของคณะแล้วยิ่งอยากจะนอน มันไม่เห็นจะมีอะไรให้เขาตื่นเต้นสักนิด
"พี่ค่ะ มีโบชัวอีกมั้ยค่ะ พอดีมันหมด"
เสียงๆนึงเอ่ยขึ้น เป็นผู้หญิงผมประบ่าที่มาพร้อมเพื่อนหน้าหวานข้างๆ ซึ่งฮาโลถึงกับปรับโฟกัสสายตาแทบไม่ทัน
"นี่ครับ"
จู่ๆฮาโลก็เดินคว้าโบชัวจากมือเพื่อนสนิทลุกขึ้นไปยื่นให้กับน้องผู้หญิงทั้งสอง สายตาเขาจับจ้องไปยังน้องผู้หญิงใบหน้าหวานที่ไม่ยอมรับโบชัวจากเขา
"รับซิครับ" ฮาโลเอ่ย
"รับซิกาด มึงยืนนิ่งทำไม!" น้องผมประบ่าเอ่ย
"กาดไม่ได้จะเข้าที่นี่ หน่อยรับไว้เถอะ กาดแค่มาเป็นเพื่อน"
ผักกาด หญิงสาวหน้าหวานเอ่ยขึ้นกับหน่อยเพื่อนสนิทที่มีฐานะบ้านดีสามารถเข้าเรียนที่มหาลัยแพงๆแบบนี้ได้ แต่เธอที่มีพอกินไปวันๆคงไม่มีโอกาศได้เรียนที่มหาลัยนี้แน่ เธอจึงไม่รับโบชัวของคณะไหนเลยสักที่
"ชื่ออะไรครับ" ฮาโลเอ่ย
"หนูชื่อนิดหน่อยค่ะ ส่วนนี่ผักกาด"
"พี่ชื่อฮาโล เป็นประธานรุ่นของคณะนี้" ฮาโลเอ่ย
"ไอ้ห่านี่ เมื่อกี้นั่งหาว ตอนนี้พุ่งมาหาสาวซะละ" ปิงเอ่ย
"น้องผักกาดรับนี่ไว้ เอากลับไปอ่านดีๆนะ" ฮาโลเอ่ย พรางหันไปทำอะไรสักอย่างแล้วส่งโบชัวใส่มือให้เธอ
"ก็ได้ค่ะ ขอบคุณค่ะ"
หลังจากนั้น ทั้งสองสาวก็เดินไปคณะอื่นต่อ โดยที่สายตาของชายหนุ่มจับจ้องไปตลอดจนลับสายตา
"ไอ้ฮาโล มึงบอกกูมามึงเล็งคนไหน" เพิ่มเอ่ย
"น้องผักกาด!" ฮาโลเอ่ย
"ตรงๆเลยไอ้ห่า!" ปิงเอ่ย
"จริงๆวันนี้งานก็ไม่ได้น่าเบื่อเท่าไหร่!"
ฮาโลเอ่ยนิ่งๆ ก่อนเดินออกจากบูทของตัวเองไปในงาน
“ไอ้ห่านี่เอาจริง! กูล่ะสงสารน้องผักกาดคนเมื่อกี้ซะแล้ว” ปิงเอ่ย
“ทำไมว่ะ” เพื่มเอ่ยถาม
“มึงเห็นไอ้ฮาโลรุกใครก่อนมั้ยล่ะ ... คนล่าสุดก็แฟนมันตอนม.6 หนักหน่วงมากไอ้สัส!” ปิงเอ่ย
“เออว่ะ ... ไว้อาลัยน้องผักกาดผู้น่ารัก”
EP6 - ความต่าง (ฮาโล)ผักกาดอ่านข้อความนั้นพรางขมวดคิ้ว ก่อนเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าก่อนเดินเข้าเรียนตามปกติ เธอต้องตอบคำถามนิดหน่อยอย่างหนักว่าหายไปไหนเมื่อคืน แต่เธอกลับไม่ได้บอกว่าถูกแฟนพี่ชายนิดหน่อยทำร้าย ได้แต่บอกว่ายายโทรตามด่วนเจ้าหนี้มาเลยไม่ได้ลาแล้วกลับมาเลย นิดหน่อยที่รู้จักครอบครัวของผักกาดเป็นอย่างดีก็ไม่ได้มีคำถามใดๆเพิ่มอีก“กาด แกว่างมั้ย ไปเอาของที่คอนโดพี่ชายฉันเป็นเพื่อนหน่อยซิ” นิดหน่อยเอ่ย“เลิกเรียนหรอ” ผักกาดเอ่ยเพราะวันนี้ฮาโลบอกจะมา เธอไม่อยากให้นิดหน่อยรู้ว่าเมื่อคืนเธอไปกับฮาโล เพราะหากทั้งคู่เจอกัน ฮาโลคงจะพูดเรื่องแฟนพี่ชายของนิดหน่อยแน่นอน“อืม ทำไมเหรอ แกมีนัดหรอ”“ปะ..เปล่า แต่เลิกเรียนแล้วออกเลยนะ กาดจะได้กลับบ้านไม่ช้าไง กลัวยายบ่น”“ยายแกเนี้ยนะบ่น ปกติยายแกกลับบ้านช้านิ” นิดหน่อยเอ่ย“อ่อ วันนี้ยายไม่ค่อยสบายเห็นเมื่อเช้าหน้าซีดๆ กาดว่าจะรีบกลับไง” ผักกาดเอ่ย“ได้ดิ เดี๋ยวรีบไปรีบกลับ”ผักกาดตัดสินใจส่งข้อความไปบอกฮาโลว่าเธอมีธุระกับนิดหน่อยไปเจอไม่ได้ แล้วออกจากโรงเรียนไปกับนิดหน่อยทันทีที่โรงเรียนเลิกคอนโดนะ พี่ชายนิดหน่อยทั้งคู่มาถึงก่อนที่จะเจ
EP5 - ความต่าง(ฮาโล)ฮาโลขับรถมาส่งผักกาดที่ปากซอยทางเข้าสลัม เธอขอบคุณเขาก่อนเดินเข้าไปเมื่อเดินมาถึงหน้าบ้าน ปรากฏว่ามีเสียงโหวกเหวกโวยวายดังขึ้น มีชาวบ้านยืนมุงดูบางอย่างอยู่“ยาย!!!!!”ผักกาดรีบวิ่งเข้าบ้านทันทีเมื่อผู้เป็นยายกับยื้อยุดฉุดกระชากกระเป๋ากับชายฉกรรณ์2คน เธอคอดว่าคงจะเป็นการ์ดของบ่อน“ยายจ๋า นี่มันอะไรกัน!”“ไอ้พวกเลว เอาของข้าคืนมานะ!!”“เป็นหนี้ไม่จ่าย มึงยังจะกล้าด่าอีกเหรอว่ะ!!!”ชาย2คนเริ่มขึ้นเสียง ผักกาดเอาตัวเองบังผู้เป็นยายไว้ทั้งที่ก็กลัวเช่นกัน“อย่าทำอะไรยายกาดนะ! ได้แล้วก็ไปซิ”ผักกาดเอ่ย“ไม่ครบเว้ย!”“อย่านะ!!!!”“เฮ้ย!!!หยุด!!!”เสียงของใครบางคนเอ่ยดังขึ้นจากด้านหลัง ผักกาดที่ร้องไห้จนน้ำตานองหน้าถึงกับเบิกตากว้างเมื่อเป็นฮาโ ล นี่เขาเดินตามเธอเข้ามางั้นเหรอ“คะ..คุณฮาโล!!!” การ์ด2คนเอ่ยขึ่น“ทำอะไร!!!”“พวกผมแค่มาทวงหนี้ครับ” การ์ด2คนเอ่ย“ไปบอกเฮียไบรท์เดี๋ยวกูไปจัดการเอง” ฮาโลเอ่ย“ครับๆ”การ์ด 2 คนรีบเดินออกจากบ้านของผักกาดไป ท่ามกลาฝสายตาชาวบ้านที่รีบแยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้างมัน ไม่มีแม่แต่คนเดียวที่จะยื่นมือมาช่วยผักกาด“เป็นอะไรหรือเปล่า” ฮาโลเอ
EP4 - ความต่าง (ฮาโล)“ผักกาด แกว่างมั้ย วันนี้วันเกิดพี่ชายหน่อยอ่ะ ไปด้วยกันนะ” นิดหน่อยเอ่ยขึ้น“เดี๋ยวกาดบอกยายก่อนนะหน่อย” ผักกาดเอ่ย“โทรเลยๆ เลิกเรียนแล้วแกไปแต่งตัวที่บ้านฉัน ฉันรู้ว่าแกไม่มีชุดแซ่บๆไปแน่ แกมันสายหวาน” นิดหน่อยเอ่ย“นี่ไปงานวันเกิดที่ไหนเหรอหน่อย”“XX PUB จะหวานไม่ได้ค่ะเพื่อน”“ผับเหรอ แล้วเราเข้าได้เหรอหน่อย” ผักกาดเอ่ย“ยัยกาด! 18แล้วก็เข้าได้แล้วมั้ยล่ะ ไม่ได้ก็ให้ติปไปซิไม่ยาก” นิดหน่อยเอ่ย“ก็ได้ แต่กาดกลับดึกมากไม่ได้นะ เดี๋ยวยายบ่นเอา” ผักกาดเอ่ย“จ้าาาาาา”หลังจากโทรขออนุญาตผู้เป็นยายว่าจะไปบ้านนิดหน่อยแต่ไม่ได้บอกว่าไปผับ หลังเลิกเรียนทั้งคู่ก็พากันไปที่บ้านนิดหน่อยเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า“วู้ววว แกนี่พอแต่งหน้าแต่งตัวแบบนี้แล้วยังกับคนล่ะคนเลย สวยดีแกดูซิ แกนี่มันซ่อนรูปจริงๆ”หลังจากแต่งตัวแต่งหน้าโดยฝีมือนิดหน่อย ผักกาดยืนได้แต่ยืนมองตัวเองในกระจกแบบอึ้งๆ เพราะในกระจกเหมือนกับไม่ใช่ตัวเธอเลยสักนิด“สาวๆ เสร็จกันหรือยัง หู้ววน้องกาด ใข่ตัวจริงป่ะเนี่ย” นะ พี่ชายของนิดหน่อยเอ่ยขึ้นเมื่อเดินมาตามน้องๆที่ห้อง“สวยสู้แฟนพี่ได้ป่ะละพี่นะ” นิดหน่อยเอ่
EP3 - ความต่าง (ฮาโล)ผักกาดและนิดหน่อยเดินไปตามบูทต่างๆของมหาวิทยาลัย ผักกาดได้แต่มองด้วยสายตาที่เศร้าสร้อย เพราะเธออยากเรียนในคณะเหล่านั้นมาก อย่าว่าแต่มหาลัยนี้เลย แม้แต่มหาวิทยาลัยธรรมดาๆ เธอจะมีโอกาศได้เรียนมันหรือเปล่าเธอเองก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำ เพราะลำพังยายเธอคนเดียวจะส่งเธอเรียนคงเป็นไปได้ยาก เหลือแค่ว่าหากเธอทำงานไหว เธอก็มีโอกาศได้เรียนหนังสือ“ผักกาด!”เสียงๆนึงเอ่ยเรียกชื่อของเธอจากด้านหลัง เมื่อทั้งคุ่หันกลับไปก็พบเจอเข้ากับฮาโลที่เดินล้วงกระเป๋ากางเกงตามมา“ค่ะ? พี่มีอะไรกับกาดหรือเปล่า” ผักกาดเอ่ย“จะไปไหนกันเหรอ?” ฮาโลเอ่ย“ไม่ค่ะ พอดีกาดกับหน่อยดูเสร็จแล้วกำลังจะกลับ” ผักกาดเอ่ย“อ่อ ถ้าสนใจคณะพี่สอบถามข้อมูลได้นะ พี่แนะนำได้” ฮาโลเอ่ย“ขอบคุณค่ะ งั้นกาดขอตัวนะคะ”ผักกาดรีบลากแขนนอดหน่อยเดินออกไปทันทีเพราะรู้สึกแปลกๆกับสายตาของฮาโล ทั้งที่เขาแค่มองนิ่งๆ แต่เหมือนมีพลังบางอย่างที่เธอบอกไม่ถูกหลังจากแยกย้ายกับนิดหน่อย ผักกาดกลับเข้าบ้านในสลัมแล้วเอมโบชัวที่ได้มาเปิดดู ก่อนจะสะดุดตาเข้ากับข้อความบางอย่างบนกระดาษนั่นแอดไลน์พี่มา เดี๋ยวจะรู้เอง halopix.30ข้อความบนกระดาษเป
EP2 - ความต่าง (ฮาโล)มหาวิทยาลัยเวลา 10 โมงเช้า ฮาโลถูกสองเพื่อนสนิทไปปลุกถึงคอนโดแล้วลากมามหาวิทยาลัย นั่นมันก็ไม่ได้ทำให้เพื่อนทั้งสองผิดหวังแม้แต่น้อย เมื่อการมาของฮาโล ทำเอาสาวๆที่มางานแห่เข้ามารุมที่คณะของเขาเป็นจำนวนมาก"พ่อแม่มึงตอนปั้นมึงนี่ท่าไหนว่ะ ออกมาหล่อสนั่นแบบนี้!" ปิงเอ่ย"ไว้กูจะถามพ่อกูให้นะ ว่าเอียงข้างไหน ยกขาไหนก่อน" ฮาโลเอ่ย"ไอ้สัส!! มึงก็กล้าไป เดี๋ยวอาเปอร์ฟาดพวกกูหัวแตกพอดีถ้ารู้ว่าพวกกูถาม" ปิงเอ่ย"ไอ้ห่านี่ นั่งหาวอยู่นั่น ง่วงห่าอะไรนักหนา" เพิ่มเอ่ย"มันนอนวันล่ะ13ชั่วโมงมึงลืมรึไง คนห่าอะไรนอนเหมือนซ้อมตาย" ปิงเอ่ย"ด่ากูกันเข้าไป กูกลับแม่งล่ะ!!" ฮาโลเอ่ย"ใจเย็นครับเพื่อนๆๆ" ปิงเอ่ยฮาโลนั่งหาวแล้วหาวอีกเพราะความง่วง สายตามองบูธของคณะแล้วยิ่งอยากจะนอน มันไม่เห็นจะมีอะไรให้เขาตื่นเต้นสักนิด"พี่ค่ะ มีโบชัวอีกมั้ยค่ะ พอดีมันหมด"เสียงๆนึงเอ่ยขึ้น เป็นผู้หญิงผมประบ่าที่มาพร้อมเพื่อนหน้าหวานข้างๆ ซึ่งฮาโลถึงกับปรับโฟกัสสายตาแทบไม่ทัน"นี่ครับ"จู่ๆฮาโลก็เดินคว้าโบชัวจากมือเพื่อนสนิทลุกขึ้นไปยื่นให้กับน้องผู้หญิงทั้งสอง สายตาเขาจับจ้องไปยังน้องผู้หญิงใบ
EP1 - ความต่าง (ฮาโล)XX AIRLINE สำนักงานใหญ่“มึงปาร์ตี้ให้มันเบาๆบ้างนะฮาโล เห็นแม่บ่นเรื่อยๆเลย”ฮาเปอร์ผู้เป็นพ่อที่ขึ้นแท่นบรอดบริหารสุงสุดแทนฮาวายผู้เป็นตา สายการบินระดับโลกของครอบครัวดูแลกิจการมาตั้งแต่ฮาวาย ส่งต่อมาให้ฮาน่า ก่อนจะมาถึงรุ่นล่าสุดคือฮาเปอร์ และอีกไม่นาน มันจะเป็นของฮาโล ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูล“คร้าบบบบ งั้นผมไปก่อนนะครับ คืนนี้ผมมีนัด” ฮาโลเอ่ย“เบาได้ก็เบา โทรไปหาแม่ด้วย ถ้าจะไม่เข้าบ้าน” ฮาเปอร์เอ่ย“ครับ”ชายหนุ่มขับรถกลับเข้ามาที่คอนโด ก่อนจะถึงเขาขับรถผ่านโรงเรียนมัทํยมเล็กๆแห่งนึงซึ่งมันเป็นทางผ่านกลับคอนโดเป็นประจำ โรงเรียนไม่ได้มีขนาดใหญ่อะไร และตอนนี้เขาก็ขับมาถึงตอนโรงเรียนเลิกพอดิบพอดี มันทำให้การจราจรหน้าโรงเรียนติดขัดนิดหน่อยเพราะนักเรียนกำลังทยอยกันข้ามถนน นักเรียนหญิงที่นี่ถูกบังคับให้ติดโบว์สีม่วงอ่อน ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่เห็นแล้วต้องจำได้ว่าเรียนที่นี่เด็กนักเรียนทยอยกันข้ามถนนต่อหน้ารถของชายหนุ่ม จนกระทั่งสองคนสุดท้ายสายตาคมกริบจับจ้องไปที่นักเรียนหญิงผมยาวรวบผมเป็นหวงม้าติดโบว์สีม่วงเหมือนกับคนอื่นๆ แต่เธอกลับดูสะดุดตาเขาอย่างบอกไม่ถูก รอย







