LOGIN“ทำแตกกี่ชิ้น กูก็จะเอามึงเท่าจำนวนของที่ตกแตก” มือใหญ่ปัดขวดโคโลญจน์ที่กำลังลอยมาทางตนและด้วยความที่รู้และตั้งรับอยู่แล้วเลยทำให้ขวดที่ลอยมาถูกปัดทิ้งไปอีกทาง เพล้ง! “อย่าเข้ามานะ ฉันเป็นแม่เลี้ยงแกนะ” หึหึ เขากลั้วขำในลำคอพร้อมมองจ้องคนที่บอกกับเขาว่าเป็นแม่เลี้ยงของเขา หล่อนมันก็แค่ผู้หญิงหิวเงินคนหนึ่งเท่านั้น ผู้หญิงที่มาจับผู้ชายแก่ๆ อย่างพ่อของเขาเพื่อหวังจะรวยทางลัด “แล้วไง ไม่ใช่แม่ที่อุ้มท้องกูมาสักหน่อย” เท้าใหญ่ก้าวลงส้นเท้าหนักๆ ตรงไปหาคนที่ตอนนี้หมดทางหนีแล้ว หล่อนเดินถอยไปจนชนกับผนังห้อง “ฉันจะบอกพ่อแกว่าแกข่มเหงฉัน” “อย่าลืมบอกด้วยล่ะว่ากูเอามึงกี่ครั้ง กี่ท่า ว่าแต่มีอะไรแตกบ้างเมื่อกี้ โคมไฟ แจกัน นาฬิกา และขวดโคโลญจน์ สี่อย่างก็สี่ยก”
View Moreเอี๊ยด!
เสียงเบรกรถดังเข้ามาในบ้าน ทุกคนรู้โดยไม่ต้องเดาว่าคนที่มาถึงคือใคร และคนที่มาถึงก็เดินลงส้นเท้าหนักๆ เข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าและท่าทางตึงโกรธไม่พอใจเจ้าของบ้านหลังใหญ่ เขาต้องรีบเร่งขับรถมาเมื่อรู้ว่าพ่อแต่งภรรยาใหม่เข้าบ้าน และที่สำคัญภรรยาใหม่ แม่เลี้ยงของเขาก็เด็กคราวลูกอีกต่างหาก “มันหมายความว่ายังไงพ่อ...มันหมายความว่ายังไง” พอเดินเข้ามาในบ้านก็ชี้มือไปยังหน้าเด็กสาวหน้าตาละอ่อนที่ไม่ต้องเดาให้ยากว่าหล่อนคือใคร ถ้าไม่ใช่ ‘เมียใหม่ของพ่อ’ แล้วจะเป็นใครไปได้ “ใจเย็นๆ ก่อนพี่โหด” เสียงน้องชายคนเล็กเอ่ยห้ามพี่ชายที่เดินตึงๆ ไปหยุดตรงหน้าของสาวน้อยหน้าละอ่อนหวานหยดย้อยใสซื่อ “มึงไม่ต้องมาห้ามก็เลยไอ้ดี หรือมึงเห็นดีเห็นงามกับเรื่องนี้ แล้วมึงล่ะไอ้เลว มึงเห็นด้วยที่พ่อมีเมียใหม่คราวลูกเหรอวะ!” เขาดันอกน้องชายคนเล็กออกห่างแล้วหันสายตาไปถามเอาคำตอบจากน้องชายคนรองตัวเอง “พ่อก็แก่แล้วนะพี่โหด พ่อควรมีคนดูแล ไม่ดีเหรอที่มีคนมาช่วยดูแลพ่อเราแทนเรา เพราะเราทุกคนก็ไม่ได้อยู่กับพ่อตลอด” น้องชายคนรองเอ่ยบ้าง “ไม่มีใครมาแทนที่แม่กูได้ทั้งนั้นแหละ แล้วเธอเถอะ ยัยเด็กนี่ก็เหลือเกิน อายุยังน้อยทำไมต้องอยากมีผัวแก่ๆ ใกล้ลงโลงด้วย” เขาเดินไปกระชากร่างเล็กที่โซฟาให้ลุกขึ้นยืนประจันหน้าตัวเองจนเท้าเล็กยืนไม่ติดพื้น ตุ้บ! เสียงกระแทกไม้เท้าดังขึ้นเมื่อลูกชายคนโตกำลังเอานิสัยคนป่ามาใช้กับคนของตัวเอง “มันอะไรนักหนาไอ้โหด ปล่อยน้องหนูไอซ์เดี๋ยวนี้นะ” เสียงแหบแห้งเอ่ยเสียงดังด้วยความไม่พอใจ “พ่อปกป้องเมียใหม่งั้นเหรอ” แล้วเขาก็ผลักคนตัวเล็กที่ตัวเองกระชากให้ลุกขึ้นลงไปกับโซฟาเหมือนเดิม โอ๊ย! เสียงเล็กดังขึ้นเมื่อกระแทกกับพนักโซฟาด้านหลัง “แล้วยังไง ก็นั่นเมียพ่อ พ่อก็ต้องปกป้อง” เสียงแหบแห้งเอ่ยตอบสวนกลับลูกชายคนโตทันที “เมียพ่อ? พูดได้เต็มปาก หัดอายเด็กในบ้านมั่งพ่อ พ่อไปโดนยาตัวไหนมา ไหนบอกจะไม่มีใครใหม่ ไหนบอกไม่มีใครมาแทนแม่ของพวกเราได้ไง แล้วทำไมวันนี้ถึงมียัยเด็กนี่ล่ะ” เขาหันไปตอบพ่อพร้อมหันมามองร่างน้อยที่นั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟา “นั่นมันเมื่อก่อน และพ่อว่าแม่ของพวกแกต้องเข้าใจพ่อ พ่อแก่แล้วอย่างไอ้ดีว่านั่นแหละ พ่อต้องมีคนดูแล” “จ้างคนมาดูแลก็ได้ ไม่จำเป็นต้องมีแม่ใหม่ที่เด็กคราวลูกให้พวกผม พ่อก็แก่ใกล้ลงโลงแล้วยังบ้าตัณหาอีก ผมผิดหวังในตัวพ่อมาก” หฤทย์ กำเนิดกุล หรือโหด วัย 41 ปีเอ่ยตอบพ่อ เขาเป็นลูกชายคนโตของตระกูล ‘กำเนิดกุล’ เป็นเจ้าของไร่ส้มที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดสุโขทัย ชายหนุ่มรับมรดกมาจากแม่ที่จากไปเมื่อ 20 ปีที่แล้ว เขาชอบทำสวนจึงรับช่วงต่อจากผู้เป็นแม่และพัฒนามาถึงตอนนี้จนเป็นที่รู้จักของตลาดในไทยและต่างประเทศ ตุ้บ! “อุวะ! ไอ้ลูกเวร! มึงแช่งพ่อมึงสองครั้งแล้วนะไอ้โหด คำก็แก่ใกล้ลงโลง มึงสิ ใกล้ลงโลงไอ้ลูกเวร!” เสียงกระแทกไม้เท้ากับพื้นดังขึ้นพร้อมกับดันตัวเองลุกขึ้นเดินมาหาลูกชายตัวดีของตัวเอง “ผมไม่ได้ตั้งใจจะว่าพ่อ ไม่ได้แช่งพ่อ ผมพูดไปตามอารมณ์ ผมขอโทษ แต่มันก็จริง พ่อแก่แล้ว พ่อจะมามีเมียตอนแก่ไม่ได้ เดี๋ยวก็ช็อกตายคาอกอีเด็กนี่หรอก” เขายังคงไม่ยอมลงแม้จะพูดเบาลงแล้ว ลภัชดนย์ หรือเลว วัย 38 ปี เจ้าพ่อคาร์แคร์และอู่ซ่อมรถชื่อดังในกรุงเทพฯ กับดิฐา หรือดี วัย 36 ปี เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์หนุ่มไฟแรงที่รับช่วงจากคนเป็นพ่อ สองหนุ่มได้แต่หันไปส่งสายตาให้กันแล้วพากันลุกขึ้นเดินออกจากห้องนั่งเล่นเงียบๆ เมื่อตอนนี้พ่อกับพี่ชายคนโตกำลังฟาดฟันอารมณ์กัน “นั่นปากมึงเหรอไอ้โหด ใครสั่งใครสอนให้มึงพูดกับผู้หญิงแบบนี้” “ผมพูดของผมเองแหละ ไม่ต้องมีใครสอน ผู้หญิงบางคนก็สมควรถูกเรียก ‘อี’ ว่าไหมล่ะ” แล้วเขาก็หันเบนสายตาไปทางคนที่เอาแต่นั่งก้มหน้า “หนูไอซ์ออกไปก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันจะคุยกับไอ้ลูกตัวดีตามลำพังสักหน่อย” ศิวดลเอ่ยสั่งเด็กสาวที่ตัวเองเอ็นดู “ค่ะ คุณท่าน” แล้วเธอก็ลุกขึ้นเดินก้มหน้าออกไปจากห้องนั่งเล่น ทิ้งให้คุณท่านกับลูกชายคุยกันตามลำพังอย่างที่ท่านเอ่ยบอก “นั่งลง!” ศิวดลเดินกลับไปทิ้งตัวนั่งลงที่เดิมพร้อมสั่งลูกชายให้นั่งลง และหฤทย์ก็ทิ้งตัวนั่งลงโซฟาแทนที่คนที่เพิ่งเดินจากไปทันทีด้วยความหงุดหงิดฮึดฮัดในอกไม่พอใจ “ผมไม่ยอมหรอกนะ อย่าคิดว่าจะได้อยู่กันสุขสบายผัวเมีย” หึหึ “มึงเนี่ยนะไอ้โหด มึงก็อายุเยอะแล้ว” “แล้วไงครับ ผมอายุเยอะ แต่พ่ออายุเยอะกว่าผมอีก ‘อี’ เด็กนั่นอายุเท่าไหร่กันเชียว พ่อถึงเอามาเป็นเมีย เอามาเป็นแม่เลี้ยงพวกผมทั้งสามคน พ่อคิดอะไรของพ่ออยู่ พ่อไม่ใช่อายุน้อยๆ แล้วนะ ปีนี้เจ็ดสิบหกปี ใช้ไม้เท้าเดินแล้วนะพ่อ” “ก็หนูไอซ์น่ารัก และอายุสิบเก้าปีย่างยี่สิบ” ท่านตอบพร้อมยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย “น่ารัก? น่ารักน่ะน่ารักได้ แต่ไม่ใช่น่ารักจนเอามาเป็นเมีย แถมอายุสิบเก้าย่างยี่สิบ นั่นรุ่นหลานเลยนะพ่อ” “ไม่ดีเหรอไอ้โหด พ่ออยากมีหลาน มีทั้งเมียและหลานในคนเดียวกันไว้เลี้ยงดูเล่น” “ไม่มีทาง! ผมไม่ยอมให้เด็กนั่นมาเป็นแม่เลี้ยงผมหรอก”“ครับพ่อ ผมจะไม่ทำให้น้องแตงเสียใจ ห้าวกว่านี้ผมก็รักครับ เพราะผมเกิดมาเพื่อรักน้องแตงคนเดียว ตอนนี้ไม่ห้าวแล้วนะครับป๊า น้องแตงพูดขามีหางเสียงหวานๆ แล้วครับตอนนี้”เขารับปากหนักแน่นพร้อมกับบอกท่านว่าตอนนี้แตงไทยนั้นได้เปลี่ยนไปแล้ว เพราะว่าฮอร์โมนคุณแม่ทำให้คนดื้อของเขาเปลี่ยนไป และที่สำคัญเธอเสพติดเขาด้วยแหละ เขาชอบฮอร์โมนคุณแม่ของเธอที่สุด ก็เวลาไปทำงาน เธอก็ออกไปด้วย ไม่ได้ไปธรรมดา แต่ไปลวนลามเขา ซึ่งเขาชอบ“ป๊า...” แตงไทยเรียกพ่อตัวเองแล้วโถมตัวเข้าโอบกอดคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงหน้าแล้วผละออกมาหอมแก้มท่านแรงๆ ทั้งสองข้าง“แตงรักป๊านะ”“ป๊าก็รักแตง ต่อไปนี้ก็ดูแลตัวเองดีๆ นะไอ้แตง แกไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว แต่แกกำลังอุ้มท้องหลานป๊าถึงสองคนเชียวนะไอ้แตง”“ค่ะป๊า แตงจะห้าวให้น้อยๆ”“เอาล่ะเลว ได้เวลาขอบคุณญาติๆ บนเวทีแล้วนะ พาน้องไปได้แล้วลูก” ศิวดลก้มมองดูนาฬิกาที่ข้อมือแล้วบอกลูกชาย“ครับพ่อ” ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วโอบกอดเอวกลมของแตงไทย“ไปกันเถอะทูนหัว” แล้วเขาก็โอบกอดประคองแม่ยอดรักพาเดินไปยังเวทีกลางลานกว้างของสวนหน้าบ้านกำเนิดกุลสี่ทุ่มเกือบห้าทุ่ม ลภัชดนย์แยกจากพี่ชา
หนึ่งเดือนต่อมา... งานแต่งงานของลภัชดนย์และแตงไทยถูกจัดขึ้นแบบเรียบง่าย แขกที่มาร่วมงานก็มีแต่คนในครอบครัว เพื่อน ญาติคนสนิทเท่านั้น ในมุมหนึ่งของงาน หฤทย์อุ้มลูกสาว เด็กหญิงณัฐชนนตัวน้อยวัยขวบกว่านั่งบนตักตัวเองและข้างๆ มีณปภัช ภรรยาคนสวยที่กำลังอุ้มท้องลูกน้อยคนที่สองอยู่ ซึ่งตอนนี้อายุครรภ์ได้สองเดือนกับหนึ่งสัปดาห์ อีกฝั่งตรงข้ามทั้งสองก็เป็นครอบครัวของดิฐากับจันทร์เจ้า บนตักของดิฐาก็มีเด็กชายดิฐากรนั่งอยู่เช่นกัน“ไม่อยากเชื่อว่าเลวจะแต่งงาน” หฤทย์เอ่ยและเกือบเผลอหลุดคำหยาบไปแล้ว แต่ดีที่หันมาสบตาภรรยาคนสวยที่นั่งข้างๆ ทันเลยเปลี่ยนคำพูดทัน“นั่นดิพี่ ผมก็ไม่อยากเชื่อว่าเจ้าบ่าววันนี้คือพี่เลว” ดิฐาเอ่ยเห็นด้วยกับพี่ชาย เพราะในบรรดาของพวกเขาสามคนพี่น้อง เปอร์เซ็นต์ของการแต่งงานมีครอบครัวของลภัชดนย์แทบเป็นศูนย์ เพราะลภัชดนย์ไม่เคยเชื่อในความรักและยากที่จะเชื่อ แต่วันนี้เขาและพี่ชายคนโตก็ได้เห็นแล้วว่าเจ้าบ่าวของงานแต่งงานวันนี้คือลภัชดนย์จริงๆ“พี่โหด น้องคลูตาจะปิดแล้วส่งลูกมาให้ไอซ์เถอะค่ะ ไอซ์จะพาลูกไปกินนมนอน” ณปภัชเอ่ยเมื่อมองเห็นลูกสาวตัวน้อยแก้มยุ้ยตาปรือและหัวเซไปเซ
“อ่า...สวยเหลือเกินแตงจ๋า...แตงของผัว คิดถึงมากรู้ไหม อยาก ‘เอา’ ทุกวันจนเช้าเลยทูนหัว อื้ม...”“อะ...อื้อ พี่เลว...” สาวเจ้าคนสวยครางกระเส่าไปกับปลายลิ้นสากที่ลากไล้ถูไถตั้งแต่โคนหูเลื้อยมายังเนินอกอวบยกเด้งตอบรับปลายลิ้นสาก ซึ่งลืมกลิ่นละมุดเน่าและกลิ่นบุหรี่ที่ลอยอบอวลในห้องไปเสียสนิทเมื่อเพลิงราคะได้เริ่มลุกโชนขึ้น สิ่งเดียวที่แตงไทยรับรู้ได้ตอนนี้คือกลิ่นกายกลิ่นสาบของคนเหนือร่างที่โหยหาคิดถึงมาตลอดหลายเดือนที่ไม่ได้คุกวงในชายหนุ่ม“อ่า...สวยเหลือเกิน เต็มไม้เต็มมือไปหมดแตงจ๋า อ่า...ไม่ไหวแล้ว ‘หิว’ เหลือเกินทูนหัว ซี้ด...อูว์” เขาดูดยอดอกอวบอูมสีระเรื่อที่ไม่ได้ดูดนาน คิดถึง อีกมือก็กอบกุมเต้าอวบใหญ่ล้นมือจากเมื่อก่อนขนาดพอดีมือ แต่ตอนนี้อาจเพราะเจ้าแฝดทั้งสองเลยทำให้หุ่นแม่มีน้ำมีนวลอวบอิ่มน่าฟัดคลอเคลียกว่าเดิมที่เคยแนบอิง“อ่า...พี่เลว อ่า...ไม่ไหวแล้ว อื้อ...เสียว” เธอร้องเสียวกดหัวทุยเล็กซบลงกลางหว่างอกพร้อมกับเรียวขาทั้งสองยกขึ้นมากอดเอวหนาแล้วถูไถเท้าตัวเองกับก้นของบุรุษ“อ่า...พี่รู้ทูนหัว อ่า...แต่พี่จะเบาๆ นะ จะได้เซฟลูกเราในท้องด้วย”“อือ...แต่อย่าช้าได้ไหมพี่เลว แตงไ
“แล้วทำไมต้องกอดด้วย รู้ไหมว่าวันนั้นเสียใจมากแค่ไหน นึกว่าแตงเลือกไอ้หน้าตี๋นั่น พี่เลยหายออกมาเงียบๆ และเห็นกระป๋องเบียร์ ขวดเหล้าและกลิ่นละมุดเหม็นๆ นี่ไหม กลิ่นบุหรี่ที่อบอวลในห้องด้วย คือผลมาจากวันนั้นทั้งนั้น รู้ไหมพี่เสียใจมากแทบไม่เป็นผู้เป็นคน ดื่มหนักทุกวัน” “คนโง่!” “ใช่ พี่มันโง่ โง่เพราะรักเรานั่นแหละ แต่งงานกันนะ พี่ไม่อยากเสียเวลาอีกแล้ว พี่อยากให้ทุกคนรู้ว่าแตงเป็นของพี่” “แล้วถ้าปฏิเสธล่ะคะ” “ไม่ยอม! จะจับมาขังไว้ในห้อง ไม่แต่งงานก็ได้ เพราะยังไงตอนนี้แตงก็อุ้มท้องลูกพี่แล้ว แถมลูกแฝดด้วย” “ร้ายกาจ!” “แน่นอน พี่มันร้ายกาจ ไม่ร้ายกาจไม่หลงรักแตงจนเป็นบ้าเป็นหลังขนาดนี้หรอก รู้ไหมว่าพี่ไม่เคยเชื่อในความรักและคิดว่าความรักเป็นเรื่องไร้สาระ อย่างพี่ชายของพี่และน้องชายของพี่ พี่มองพวกเขาทั้งสองมีความรักแล้วตลกและคิดว่าพวกเขาคิดผิดมากที่แต่งงานมีครอบครัว แต่ตอนนี้พี่รู้แล้วว่าพวกเขาทั้งสองไม่ได้คิดผิดแต่คิดถูก เพราะพี่ก็อยากมีครอบครัวแบบพวกเขา อยากให้ลูกของเราโตมามีพ่อมีแม่ เพราะชีวิตตอนเด็กของพี่ที่ขาดแม่ มันไม่ได้ดีหรอกนะแตง มันลำ
“ผมก็กำลังจัดการอยู่พี่ ถ้างั้นไม่เซ็นนะครับ พี่โหดก็ไม่เซ็น วันจันทร์นี้พี่ไปประชุมที่จักรวาลกำเนิดกุลด้วยนะ ตอนสิบโมง และกลับบ้านไปผมก็จะโทรบอกพี่โหดเหมือนกัน” “ตามนั้น เอกสารนี่มึงก็เอากลับไป ส่วนแบบแผนงานมึงส่งเข้าอีเมลกูแล้วกันไอ้ดี” “โอเคครับพี่ ว่าแต่ดื่มได้ไหมครับ” ปากถามพี่ชา
ลภัชดนย์ตามเจ้าของบ้านอย่างสิงห์เข้ามาในห้องทำงาน ห้องทำงานที่เต็มไปด้วยหนังสือ จะว่าไปเป็นห้องหนังสือดีๆ นั่นแหละ เพียงแค่มีโต๊ะทำงานตั้งประดับเฉยๆ และมีชุดโซฟาไว้นั่งอ่านหนังสือ กับถ้วยกาน้ำชาตั้งอยู่โต๊ะกลางโซฟา ทุกอย่างถูกเตรียมไว้ก่อนจะเดินมาถึง เพราะสิงห์ได้ไปสั่งให้เด็กมาเตรียมเครื่องดื่มไว้
“ขอบคุณฮะที่ชมแตง และปล่อยแตงได้แล้วค่ะ แตงจะกลับบ้าน”“ก็บอกแล้วไงจะไปส่ง ฉันจะกลับกับเธอด้วย” เขาบอกย้ำถึงความต้องการของตนเอง“อย่าเลยฮะ เจ้านายไปส่งลูกน้องมันดูไม่เหมาะ อีกอย่างคุณเลวไม่ควรมาวุ่นวายกับแตงอีก เรื่องเมื่อคืนแตงจะถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นก็แล้วกันนะฮะ” เธอบอกเขาทั้งๆ ที่รู้ดีว่าตัวเอ
“อ่า...อูว์” เสียงร้องครางเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากของทั้งสอง มือใหญ่กอบกุมเต้าของเธอผ่านชุดนอนตัวบางที่ไร้ยกทรงอยู่ข้างใน เอวสอบเด้งไหวตอบสนองอุ้งมือเล็กทั้งสองของณปภัชด้วยความร้อนรุ่ม “อ่า...ไม่ไหวแล้ว ก้มลงไปใช้ปากได้แล้วทูนหัวของไอ้โหด อ่า...” เขาปล่อยปากน้อยให้เป็นอิสระแล้วกดหัวไหล่เธอให้
reviews