โหดเลวดี

โหดเลวดี

last updateLast Updated : 2026-07-04
By:  ณิการ์Completed
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 ratings. 3 reviews
153Chapters
16.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“สบายดีไหม?” ดิฐายิ้มฝืดๆ ส่งให้คนตัวเตี้ยอวบอิ่มตรงหน้าพร้อมขยับขาก้าวเข้าไปชิดและเธอก็ก้าวถอยหนีไปอีกหนึ่งก้าว “หยุดอยู่ตรงนั้น!” กว่าจะหาเสียงตัวเองเจอก็นานเกือบนาที “ลูกแข็งแรงดีไหม?” คำถามแรกจันทร์เจ้ายังไม่ตอบ แล้วคิดเหรอว่าคำถามที่สองหญิงสาวจะตอบ “ขอตัวนะคะ”

View More

Chapter 1

โหด 1

O telefone vibra na minha mão, interrompendo meus pensamentos enquanto reviso alguns textos da faculdade. Ao ver o nome da minha irmã, Alina, meu coração aquece. Atendo com um sorriso antes mesmo de dizer alô.

— Kira! , ela exclama com uma animação que faz meus lábios se curvarem automaticamente.

— O que foi, Alina? Está explodindo de felicidade. —  brinco, encostando-me ao sofá.

— Fui pedida em casamento! —  grita, e eu quase consigo ver seu sorriso reluzindo do outro lado da linha.

— Não acredito! Alina, isso é maravilhoso! — respondo, sentindo minha felicidade genuína por ela atravessar a voz.

— Ele preparou tudo com tanto carinho, Kira… Era o pôr do sol, flores, e ele até tocou nossa música no violão. Foi perfeito…

 A voz dela se embarga um pouco, de pura emoção.

— Você merece tudo isso e muito mais, irmãzinha. Estou tão feliz por você.

Conversamos por mais alguns minutos, ela me conta detalhes sobre o anel, sobre como se sente. Falo o quanto estou orgulhosa e mal posso esperar para ser sua dama de honra. Por fim, ela desliga com um “te amo” emocionado.

Permaneço com o celular na mão por alguns segundos após a ligação terminar. O silêncio ao meu redor é quase gritante agora.

Levanto-me e caminho até o espelho na sala. Olho para mim mesma, com a mesma expressão que me vejo tantas vezes, mas hoje há algo diferente.

Alina sempre foi uma romântica incorrigível, mas eu… bem, eu me tornei o oposto. Desde que cheguei à América, tinha sonhos de conquistar minha independência, de construir uma vida onde eu não dependesse de ninguém para ser feliz. Mas, no fundo, sei que essa decisão de seguir sozinha não nasceu apenas do desejo de ser forte, nasceu também de uma dor antiga.

Meus pensamentos se voltam para ele. Sergei. Meu amigo de infância, que um dia foi tudo para mim… e, de repente, foi o que mais me machucou. É engraçado como o coração humano pode transformar carinho em ferida. Ele não me traiu de propósito, mas quebrou a confiança que eu havia colocado nele de maneira irremediável. E, depois disso, eu decidi que o amor não era mais para mim.

Eu suspiro, forçando um sorriso ao ver meu reflexo no espelho. Minhas mãos alisam os fios claros do meu cabelo, e vejo nos meus próprios olhos um brilho determinado.

— Vamos focar nos seus estudos, Kira. — Digo com firmeza. — Você vai ser a melhor psicóloga que já existiu na América!

Dessa vez, meu sorriso é sincero. Porque, sim, eu tenho uma missão maior. Quem sabe, um dia, o amor volte a fazer sentido… mas hoje? Hoje é o meu sonho que fala mais alto.

✲ ✲ ✲

O telefone ainda está em minha mão, a linha já cortada, mas parece que o eco da voz de Amélia continua reverberando na minha mente.

— Noah, Olívia decidiu que quer morar com você. É definitivo.

As palavras dela ficaram gravadas, como um carimbo incandescente na minha alma. Minha menininha. Minha Olívia. Finalmente.

Por um momento, a emoção me invade com tanta força que sinto meu coração acelerar. Vou tê-la aqui, sob meu teto, na minha rotina. Não vou mais depender de ligações e viagens de férias. Mas logo a enxurrada de sentimentos é seguida por uma onda de incertezas.

Me encosto na cadeira e respiro fundo. Minha casa… nossa casa… precisa ser diferente. Não é apenas uma mansão moderna e impessoal, é um lar que precisa acolher uma adolescente de 19 anos. Ela não vai querer paredes frias de vidro e uma decoração minimalista como eu gosto. Penso em um quarto com almofadas coloridas, prateleiras com livros, talvez algumas plantas. Dou uma risada nervosa. Desde quando eu sei o que uma adolescente precisa?

Levo a mão à nuca e fecho os olhos por um instante. Minha mente corre solta. Como vou lidar com isso? Ser um CEO de uma multinacional exige cada segundo da minha atenção, mas criar uma adolescente… isso é outro nível de desafio. Penso em como seria mais fácil se eu tivesse alguém ao meu lado.

Uma mulher.

O pensamento é abrupto e me pega de surpresa. Uma presença que equilibrasse as coisas, que conhecesse nuances que eu jamais entenderia. Mas não há ninguém.

Solto um suspiro longo e cansado. Não posso me dar ao luxo de pensar em romances, não depois de tudo que aconteceu.

Amélia…

O nome dela é um fantasma que às vezes ainda me persegue. Foi uma paixão que começou quente e rápida como um incêndio… e terminou em cinzas frias e um divórcio doloroso. Ela era bonita, charmosa e envolvente, mas será que eu a amei de verdade? Ou fui simplesmente enfeitiçado por algo que parecia perfeito aos olhos do mundo?

Meu peito aperta com a lembrança das discussões, das mentiras e da distância que se instalou entre nós muito antes do fim oficial. Eu me afastei para não me destruir e ela seguiu em frente sem olhar para trás.

Mas agora, isso não importa mais. Minha vida inteira está focada na empresa e na fusão com os coreanos. Cada decisão, cada reunião, cada acordo… tudo para consolidar o legado dos Fitzgerald. Mas nada disso se compara ao que sinto ao imaginar minha filha entrando pela porta da frente.

Minha menininha.

Respiro fundo, permitindo-me um sorriso breve e esperançoso. Ela está voltando. Não vou ser perfeito, mas vou tentar. Vou aprender o que for preciso para ser um bom pai.

O que eu não sei , e nem poderia prever, é que minha vida está prestes a mudar de um jeito que nenhuma reunião ou estratégia de negócios poderia antecipar.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Jiranun 2533
Jiranun 2533
ไรท์ลงอีบุ๊คในเมบไหมคะ
2026-06-26 16:41:53
1
1
Sirinan Uthai
Sirinan Uthai
เรื่อง ดี มีแค่ 25 ตอนหร๋อคะ หรือจบที่ตอนเท่าไหร่คะ จะลงครบตอนไหนคะ ...
2026-06-03 13:27:56
1
1
Monly Meepooh
Monly Meepooh
อัพวันละหลายๆตอนได้ไหมอ่ะ ใจจะขาดละ ......
2026-05-14 22:08:06
1
1
153 Chapters
โหด 1
เอี๊ยด!​เสียงเบรกรถดังเข้ามาในบ้าน ทุกคนรู้โดยไม่ต้องเดาว่าคนที่มาถึงคือใคร และคนที่มาถึงก็เดินลงส้นเท้าหนักๆ เข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าและท่าทางตึงโกรธไม่พอใจเจ้าของบ้านหลังใหญ่ เขาต้องรีบเร่งขับรถมาเมื่อรู้ว่าพ่อแต่งภรรยาใหม่เข้าบ้าน และที่สำคัญภรรยาใหม่ แม่เลี้ยงของเขาก็เด็กคราวลูกอีกต่างหาก​“มันหมายความว่ายังไงพ่อ...มันหมายความว่ายังไง” พอเดินเข้ามาในบ้านก็ชี้มือไปยังหน้าเด็กสาวหน้าตาละอ่อนที่ไม่ต้องเดาให้ยากว่าหล่อนคือใคร ถ้าไม่ใช่ ‘เมียใหม่ของพ่อ’ แล้วจะเป็นใครไปได้​“ใจเย็นๆ ก่อนพี่โหด” เสียงน้องชายคนเล็กเอ่ยห้ามพี่ชายที่เดินตึงๆ ไปหยุดตรงหน้าของสาวน้อยหน้าละอ่อนหวานหยดย้อยใสซื่อ​“มึงไม่ต้องมาห้ามก็เลยไอ้ดี หรือมึงเห็นดีเห็นงามกับเรื่องนี้ แล้วมึงล่ะไอ้เลว มึงเห็นด้วยที่พ่อมีเมียใหม่คราวลูกเหรอวะ!” เขาดันอกน้องชายคนเล็กออกห่างแล้วหันสายตาไปถามเอาคำตอบจากน้องชายคนรองตัวเอง​“พ่อก็แก่แล้วนะพี่โหด พ่อควรมีคนดูแล ไม่ดีเหรอที่มีคนมาช่วยดูแลพ่อเราแทนเรา เพราะเราทุกคนก็ไม่ได้อยู่กับพ่อตลอด” น้องชายคนรองเอ่ยบ้าง​“ไม่มีใครมาแทนที่แม่กูได้ทั้งนั้นแหละ แล้วเธอเถอะ ยัยเด็กนี่ก็เหลือเกิน อา
Read more
โหด 2
​“มึงจะทำอะไรได้ ตอนนี้พ่อจดทะเบียนสมรสกับหนูไอซ์ไปแล้ว”​“ว่าไงนะ! พ่อจดทะเบียนสมรสกับมันไปแล้ว อย่าบอกนะว่าจะแบ่งสมบัติให้มันอีก ผมไม่ยอม! ให้ตายยังไงผมก็ไม่ยอมรับเด็กคราวลูกผมมาเป็นแม่ผมหรอก พ่อไม่อายรึไง”​“ไม่อาย”​“แต่ผมอาย!”​“มึงจะอายอะไรไอ้โหด ขนาดกูพ่อมึงยังไม่อายเลย อ้อ...ไหนๆ ก็มาแล้วก็พาหนูไอซ์ไปฝึกงานที่ไร่ด้วยนะ พ่อฝากเมียพ่อด้วย และเนี่ยคือคำสั่ง มึงห้ามปฏิเสธเข้าใจไหมไอ้โหด” คนแก่เอ่ยมัดมือชกลูกชายตัวดี​“ฮะ! ทำไมต้องเป็นผม ทำไมไม่ให้ไปทำงานฝึกงานกับไอ้ดี ไอ้เลวล่ะพ่อ”​“ก็หนูไอซ์อยากทำไร่ ถ้าเรียนรู้งานกับมึงแล้วกูก็จะซื้อที่ให้หนูไอซ์ทำไร่ส้ม”​“อย่าฝันไปหน่อยเลยพ่อ อย่าคิดว่านั่งเด็กนั่นจะได้ทุกอย่าง ดี...ให้ไปอยู่กับผม ใกล้มือดี ผมจะได้เฝ้าระวังเด็กนั่น”​“หึหึ...ดูแลแม่เลี้ยงให้ดีล่ะ เอาล่ะ ไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว เพราะตอนนี้กูกับหนูไอซ์ก็จดทะเบียนสมรสกันแล้ว มึงคัดค้านไปก็ไม่มีประโยชน์” ศิวดลเอ่ย​“เดี๋ยวก็หย่ากัน ผมจะทำให้เด็กนั่นทนไม่ได้จนขอหย่าจากพ่อ เพราะทนลูกเลี้ยงอย่างผมไม่ได้” แล้วเขาก็ลุกขึ้นเดินออกจากห้องนั่งเล่นไปทันที​หึหึ​“มึงนั่นแหละจะไปไหนไม่รอดไอ้โ
Read more
โหด 3
​“ไม่รู้สิ มึงรอเป็นคุณอาได้เลยไอ้ดี แล้วเนี่ยไม่ไปทำงานเหรอ?”​“ไม่ครับ วันนี้ผมว่าจะไปหาพี่เลวที่อู่สักหน่อย เห็นว่าเมื่อคืนไปกินเหล้าเมาที่ผับชกต่อยกับคนในผับจนหัวแตก” แม้ไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อถึงบอกให้ตัวเองเตรียมตัวเป็นคุณอาก็เถอะ แต่เขาก็ไม่ได้ถามต่อ​“อ้อ...เมื่อคืนออกไปประกันตัวมันน่ะสิ”​“ครับ สร้างแต่เรื่อง เที่ยวโรงพักแทบวันเว้นวัน”​“เฮ้อ! พี่ของลูกแต่ละคนเนี่ยสมชื่อจริงๆ เลย มีแต่ดีเนี่ยแหละค่อยเป็นที่น่าภูมิใจให้พ่อหน่อย ไปเถอะ มันเย็บกี่เข็มล่ะรอบนี้”​“แปดเข็มครับ”​“อือ...ไปเถอะ ไปดูมันเถอะ แล้วเนี่ยกินข้าวรึยัง”​“ไปกินที่อู่พี่เลวได้ครับ”​“อือ...ขับรถดีๆ ล่ะลูกดีของพ่อ ดีสมชื่อจริงๆ เลยไอ้คนนี้”​หึหึ​เขาทำเพียงยกยิ้มขำในลำคอกับคำพูดของพ่อแล้วเดินจากไปไม่พูดตอบความท่านอีกจังหวัดสุโขทัยณ ไร่ส้มหฤทย์ที่เปลี่ยนชื่อไร่มาเป็นชื่อของเจ้าของคนปัจจุบัน เขาสั่งให้คนงานไปจัดห้องพักแม่เลี้ยงที่มาฝึกงานกับตนเองด้วย แน่นอนบ้านหลังใหญ่เขาไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายด้วย เขาชอบอยู่คนเดียว สั่งไอ้จ้อนคนสนิทที่วิ่งมารับให้พาณปภัชไปยังห้องพักคนงานที่อยู่ห่างจากบ้านของตัวเองไปเดินไปร้อยเมตร
Read more
โหด 4
จ้อนไปส่งณปภัชแล้วก็เดินกลับมาที่บ้านหลังใหญ่ที่เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเจ้านายหนุ่ม บ้านหลังใหญ่หลังนี้ไม่มีแม่บ้านหรือแม้แต่คนใช้ เพราะนายของมันชอบความเป็นส่วนตัว จะมีแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดบ้านอาทิตย์ละสามวัน ส่วนกับข้าวนั้นนายของมันไปกินที่โรงอาหารกับคนงาน“ผมพาน้องไอซ์ไปห้องพักแล้วนะนาย”​ ไอ้จ้อนเข้ามารายงานนายหนุ่มที่นั่งอ่านหนังสือในห้องนั่งเล่นของบ้าน“น้องไอซ์? มึงไปสนิทกับ ‘อี’ เด็กนั่นตั้งแต่เมื่อไหร่ไอ้จ้อน” หฤทย์ปิดหนังสือคู่มือทำปุ๋ยหมักในมือทันทีด้วยความระคายหูเมื่อไอ้จ้อนพูดถึงณปภัชอย่างสนิทสนม“ไม่ได้สนิทอะไรหรอกครับ เพิ่งรู้จักกันเอง ว่าแต่นายพาเธอมาทำตำแหน่งอะไรในไร่เราครับ” เมื่อเรียก ‘น้อง’ แล้วเจ้านายไม่พอใจ มันจึงเปลี่ยนคำเรียกหญิงสาว“ก็ทำเหมือนคนงานทั่วไปเรานั่นแหละ”“เธอจะไหวเหรอนาย ตัวเล็กแค่นั้นเอง”“แล้วมึงเสือกไรด้วยไอ้จ้อน อยากอยู่ที่นี่ก็ต้องอดทน มาทำงานไม่ได้มาเป็นคุณนายของไร่”“ไอ้จ้อนไม่ได้บอกสักหน่อยว่ามาเป็นคุณนาย”​ มันพึมพำกับตัวเอง แต่ว่าพึมพำเป็นเสียงออกมาทำให้นายหนุ่มของมันตวัดตามองพร้อมกับเท้าใหญ่ยกขึ้นยันขาของมันทันทีตุ้บ!“นายถีบไอ้จ้อนทำไม”
Read more
โหด 5
“ไอซ์ทำได้ค่ะ เขาต้องการ ไอซ์ก็จะทำค่ะ”“อดทนหน่อยนะครับ ไม่รู้ว่านายเป็นอะไร ทำไมถึงใจร้ายผิดปกติแบบนี้”“เขาร้ายเฉพาะกับไอซ์เท่านั้นแหละค่ะ” เธอตอบแล้วเดินตามจ้อนไปยังที่คนงานกำลังช่วยกันผสมปุ๋ยหมักกวนปุ๋ยหมักในถัง แม้กลิ่นจะเหม็นแต่ก็พอทนได้จ้อนไม่ตอบกลับและเงียบ พาหญิงสาวมาแนะนำกับคนงานทุกคน และให้คนงานช่วยสอนณปภัชทำงาน ดูท่าแล้วคงต้องสอนทุกอย่างแบบละเอียด ตัวเล็กบางระหงจะสู้งานไร่ได้ยังไง ไอ้จ้อนก็ไม่เข้าใจนายของตนเองว่าทำไมถึงเอาหญิงสาวเปราะบางมาทรมานที่ไร่แบบนี้กันตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด!ขณะกำลังเดินดูคนงานที่กำลังใส่ปุ๋ยให้ต้นส้มอยู่นั้น เขาก็หยุดเดินล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์ออกมาดูว่าใครโทรมาหาตนเอง พอเห็นว่าเป็นพ่อบังเกิดเกล้าก็แค่นขำในลำคอก่อนจะกดรับสายแล้วกรอกเสียงห้วนแข็งส่งไปในสายทันที“ว่ายังไงครับพ่อ เป็นห่วงเมียเด็กเหรอถึงได้โทรมา ผมไม่ฆ่า ‘นัง’ เด็กนั่นหรอกน่า ไม่ต้องห่วง”“นั่นปากแกเหรอไอ้โหด”“ครับ ปากผมเองที่พูดกับพ่อ ว่าไงครับ ถ้าจะโทรมาถามเรื่องเมียเด็กก็ไม่ต้องถามผม เพราะผมไม่มีอะไรจะเล่า อยากรู้อะไรทำไมไม่โทรถามกันเองล่ะครับผม”“ไอ้ลูกเวร! มึงเนี่ยนะไ
Read more
โหด 6
หลังจากทานมื้อเย็นกับคนงานคนอื่นๆ เธอก็มาอยู่ที่บ้านหลังใหญ่ของเจ้าของไร่ และจ้อนที่พามาก็ได้กลับไปแล้ว เธอยืนเคว้งอยู่กลางห้องโถงใหญ่ ไม่กล้าแม้แต่จะนั่งลงโซฟาราคาแพงของเจ้าของบ้านด้วยกลัวว่าเขาเข้ามาจะด่าว่าตัวเอง เธอยืนนิ่งก้มมองเท้าตัวเองรอให้คนที่เรียกมาลงมา“ไม่มีก้นรึไงถึงไม่นั่ง” เสียงห้าวดังขึ้นพร้อมกับเขาเดินลงส้นเท้าหนักๆ เข้ามาในห้องนั่งเล่น เขามองเห็นเจ้าหล่อนยืนกลางโถงห้องก็อดขำในลำคอเสียไม่ได้ สภาพของเธอตอนนี้ดูไม่ได้ มองยังไงก็ไร้เสน่ห์ ไม่รู้พ่อไปหลงเด็กนี่ตรงไหน“คะ...ค่ะ” แล้วเธอก็รีบนั่งลงโซฟาตัวที่ใกล้ตัวเอง แต่แล้วก็ต้องดีดตัวลุกขึ้นเมื่อเสียงห้วนห้าวดังขึ้นอีกครั้ง“ฉันบอกเหรอให้นั่งบนโซฟา นั่งพื้น!” เขาพูดพร้อมเดินมาทิ้งตัวลงนั่งโซฟาตัวยาวประจำของตัวเอง ส่วนณปภัชก็ย่อตัวนั่งลงพื้นตามที่เขาสั่ง ก้มมองหน้าตักของตัวเองที่สองมือสอดประสานกันไว้แน่น“เปลี่ยนใจกลับกรุงเทพตอนนี้ได้นะ ฉันไม่ว่าหรอก จะให้ไอ้จ้อนขับรถไปส่ง” หฤทย์เอ่ยพร้อมมองสภาพของคนที่นั่งก้มหน้ากับพื้นพรมของบ้านตัวเอง“ฉันไหวค่ะ”“แน่ใจว่าไหว?”“ไหวค่ะ” สาวน้อยยืนยันคำเดิม ไม่ไหวก็ต้องไหว เพราะถึงไม่ไหว
Read more
โหด 7
เมื่อวานไอ้จ้อนไปซื้อของสดมาไว้ในตู้เย็นของบ้านนายมัน แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไม แต่วันนี้เข้าใจแล้ว มันมาบ้านก็เห็นณปภัชตั้งโต๊ะอาหารรอนายของมัน เมนูอาหารแต่ละอย่างน่าทานทั้งนั้น กลิ่นหอมๆ หอมโชยไปถึงด้านนอกจนมันต้องเดินตามกลิ่นอาหารมาที่ห้องรับประทานอาหารที่ไม่ค่อยได้ใช้งานเนี่ยแหละ “มาทำอาหารให้นายเหรอครับ” “ค่ะ พี่จ้อน ไอซ์เพิ่งเตรียมเสร็จค่ะ” “หูย! น่ากินทั้งนั้นเลย ทั้งหน้าตาและกลิ่นก็ห๊อมหอม...” ไอ้จ้อนก้มลงหาจานอาหารแล้วสูดลมหายใจนำกลิ่นหอมๆ ของอาหารเข้าปอดตัวเองด้วยความหิว “พี่จ้อนกินไหมคะ ไอซ์ทำเยอะเลยเดี๋ยวตักแบ่งให้ค่ะ” “ฉันอนุญาตให้แบ่งให้ไอ้จ้อนแล้วเหรอถึงจะแบ่งให้มัน...มึงมาทำไมแต่เช้าไอ้จ้อน”​เสียงดังมาก่อนตัวจะเดินมาถึง ยอมรับว่ากลิ่นอาหารนั้นชวนให้เขาเจริญอาหารจริงๆ วันนี้ หฤทย์เดินเข้ามาดึงลากเก้าอี้หัวโต๊ะออกนั่ง มองไปยังอาหารตรงหน้าตัวเอง แต่ละเมนูเป็นของโปรดของเขาทั้งนั้น ณปภัชบังเอิญทำหรือตั้งใจทำกันแน่ และหล่อนรู้ได้ยังไงว่าเขาชอบกินอะไร ยังไง หรือว่าพ่อของเขาบอกหล่อน บวบผัดไข่ ผัดพริกหยวกกุ้งสด น้ำพริกกะปิ ปลาทูทอด มันของโปรดเขาท
Read more
โหด 8
“ให้พ่อคุยกับหนูไอซ์ได้ไหม” เสียงแหบแห้งตามวัยส่งกลับมา “ก็คุยสิครับ คุยสิ พ่อฉันจะคุยด้วย” เขาตอบพร้อมหันไปสั่งเจ้าของโทรศัพท์ที่วางตรงหน้า และเมื่อเห็นเธอหยิบขึ้นจะปิดลำโพงคุย เขาก็สั่งอีก “เปิดลำโพงคุย ฉันจะฟังด้วย” ณปภัชพยักหน้าทำตามคำสั่ง แล้วก็กรอกเสียงเล็กหวานทักทายคนในสาย “สวัสดีค่ะคุณท่าน” “สบายดีนะหนูไอซ์ หลับสบายดีไหมเมื่อคืน” “หนูสบายดีค่ะคุณท่าน แล้วคุณท่านสบายดีไหมคะ” “ห่างกันแค่คืนเดียวทำเป็นห่วง สบงสบายดี เฮอะ!” หฤทย์เอ่ยลอยๆ จงใจให้พ่อของตัวเองได้ยิน “คนไม่มีหัวใจอย่างมึงไม่เข้าใจใครหรอกไอ้โหด เสือกไม่เข้าเรื่อง” ศิวดลว่าลูกชายตัวดีส่งกลับมาในสาย “เอ่อ...ผมขอตัวไปทานข้าวข้างนอกนะครับ” ไอ้จ้อนเห็นว่าตัวเองเป็นคนนอกไม่ควรอยู่ที่นี่จึงเอ่ยแทรกขึ้นพร้อมตักกับข้าวราดข้าวตัวเองแล้วเดินออกจากห้องรับประทานอาหารไปทันที โดยไม่รอให้นายตัวเองเอ่ยอนุญาต “ไม่มีหัวใจผมก็ตายสิครับพ่อ”​ เขาตอบสวนกลับพ่ออย่างไม่รีรอ หึหึ ศิวดลหัวเราะส่งมาในสายแล้วก็ไม่สนใจจะพูดต่อความยาวสาวความยืดกับไอ้ตัวดีของตัวเองอีก
Read more
โหด 9
“อ่ะ...อื้อ” สาวน้อยเบิกตากว้างตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น มันคือจูบแรก เขากำลังบังคับจูบเธอ ณปภัชดิ้นขัดขืนทุบตีอกแกร่งต่อต้าน แต่เขาก็กอดรัดเธอแน่นพร้อมกับรั้งท้ายทอยเธอให้แหงนเงยขึ้นให้รองรับปากหนาที่บดขยี้เอาแต่ใจกับปากของเธอ ปากน้อยที่เม้มแน่นถูกความชำนาญของเขาล่อลวงขบเม้มริมฝีปากบนของสาวน้อยจนต้องเผลอเปิดปากและจังหวะนั้นเองเขาก็ดุนดันปลายลิ้นสากเข้าไปในโพรงปากน้อย ความนุ่มนิ่มและกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสาวน้อยที่ได้ขึ้นชื่อว่า ‘แม่เลี้ยง’ กำลังทำให้เขาเตลิดไปไกลจนกู่ไม่กลับในตอนนี้ หฤทย์ยกอุ้มร่างเล็กที่ดิ้นขัดขืนขึ้นนั่งบนโต๊ะด้านหลัง “อ่ะ...อื้อ” ยิ่งได้สอดเรียวลิ้นเข้ามาในโพรงปากเล็ก หฤทย์ก็ยิ่งหยุดตัวเองไม่ได้ หักห้ามความต้องการตัวเองที่เกิดขึ้นกับแม่เลี้ยงตัวน้อยของตัวเองไม่ได้ เรียวลิ้นสากไล่ต้อนเรียวลิ้นเล็กจนจนมุม ก่อนจะตวัดรั้งลิ้นเธอแล้วดูดคลึงควานกลืนความหวาน “อ่า...อื้อ” เธอพยายามดิ้นเร่าต่อต้านขัดขืน แรงที่เคยมีตอนนี้มันไม่มี ร่างน้อยของสาวน้อยวัยสิบเก้าปีอ่อนระทวยรวยแรงไปกับรสจูบดิบเถื่อน เธอได้แต่หอบหายใจและพยายามบิดเบือนเบี่ยงหน้าหลบหนีปากร้ายกาจของคนป่า
Read more
โหด 10
ณปภัชพยายามเลี่ยงและหลบหน้าคนโหดตลอดหลายวันที่ผ่านมา ตั้งแต่วันนั้นที่ห้องรับประทานอาหาร จากที่โดนเขาปล้นจูบแรกของวัยสาวไป สาวน้อยก็เอาแต่หลบเลี่ยง เห็นเขาไกลๆ ก็รีบหลบด้วยไม่อยากจะเจออีกฝ่าย ด้วยกลัวว่าเขาจะฉวยโอกาสกับตนอีก “วันนี้คุณไอซ์มาแต่เช้าจังเลยนะครับ” ไอ้จ้อนที่มาหานายตอนเช้าที่บ้านเหมือนทุกเช้าเดินเข้ามาในครัวตามกลิ่นอาหารที่โชยออกไปถึงด้านนอกของห้องครัว “ค่ะ พี่จ้อน” “แล้วเนี่ยเสร็จแล้วเหรอครับ” “เสร็จแล้วค่ะ ไอซ์ทำข้าวต้มปลาเสร็จแล้วค่ะ และตอนนี้กำลังจะยกไปตั้งโต๊ะ” “ให้ผมช่วยนะครับ” “อย่าดีกว่าพี่จ้อน เดี๋ยวนายของพี่จ้อนมาเห็นค่ะ” เธอบอกเขาด้วยไม่อยากมีปัญหา แม้จะรู้ดีว่าตอนนี้เขายังไม่ตื่น เพราะเพิ่งตีห้าครึ่งเอง “อือ...งั้นเดี๋ยวผมช่วยถือถ้วยช้อนไปแล้วกันนะครับ” “ค่ะ ขอบคุณนะคะ” แล้วเธอก็ยกหม้อข้าวต้มที่ทำไว้แต่พอดีให้หฤทย์กับจ้อนทาน ส่วนเธอนั้นไปทานที่โรงอาหารกับคนงาน ทานอิ่มแล้วจะกลับมาเก็บโต๊ะล้างถ้วยชามแล้วค่อยเข้าไปทำงานในไร่ เป็นแบบนี้ตั้งแต่วันที่โดนคนร้ายกาจปล้นจูบแรกไป หฤทย์รู้ดีว่าตลอดหลายวันที่ผ่
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status