LOGIN
Report
“ทำแตกกี่ชิ้น กูก็จะเอามึงเท่าจำนวนของที่ตกแตก” มือใหญ่ปัดขวดโคโลญจน์ที่กำลังลอยมาทางตนและด้วยความที่รู้และตั้งรับอยู่แล้วเลยทำให้ขวดที่ลอยมาถูกปัดทิ้งไปอีกทาง เพล้ง! “อย่าเข้ามานะ ฉันเป็นแม่เลี้ยงแกนะ” หึหึ เขากลั้วขำในลำคอพร้อมมองจ้องคนที่บอกกับเขาว่าเป็นแม่เลี้ยงของเขา หล่อนมันก็แค่ผู้หญิงหิวเงินคนหนึ่งเท่านั้น ผู้หญิงที่มาจับผู้ชายแก่ๆ อย่างพ่อของเขาเพื่อหวังจะรวยทางลัด “แล้วไง ไม่ใช่แม่ที่อุ้มท้องกูมาสักหน่อย” เท้าใหญ่ก้าวลงส้นเท้าหนักๆ ตรงไปหาคนที่ตอนนี้หมดทางหนีแล้ว หล่อนเดินถอยไปจนชนกับผนังห้อง “ฉันจะบอกพ่อแกว่าแกข่มเหงฉัน” “อย่าลืมบอกด้วยล่ะว่ากูเอามึงกี่ครั้ง กี่ท่า ว่าแต่มีอะไรแตกบ้างเมื่อกี้ โคมไฟ แจกัน นาฬิกา และขวดโคโลญจน์ สี่อย่างก็สี่ยก”
View MoreChapter 1
โหด 1
เอี๊ยด!
เสียงเบรกรถดังเข้ามาในบ้าน ทุกคนรู้โดยไม่ต้องเดาว่าคนที่มาถึงคือใคร และคนที่มาถึงก็เดินลงส้นเท้าหนักๆ เข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าและท่าทางตึงโกรธไม่พอใจเจ้าของบ้านหลังใหญ่ เขาต้องรีบเร่งขับรถมาเมื่อรู้ว่าพ่อแต่งภรรยาใหม่เข้าบ้าน และที่สำคัญภรรยาใหม่ แม่เลี้ยงของเขาก็เด็กคราวลูกอีกต่างหาก “มันหมายความว่ายังไงพ่อ...มันหมายความว่ายังไง” พอเดินเข้ามาในบ้านก็ชี้มือไปยังหน้าเด็กสาวหน้าตาละอ่อนที่ไม่ต้องเดาให้ยากว่าหล่อนคือใคร ถ้าไม่ใช่ ‘เมียใหม่ของพ่อ’ แล้วจะเป็นใครไปได้ “ใจเย็นๆ ก่อนพี่โหด” เสียงน้องชายคนเล็กเอ่ยห้ามพี่ชายที่เดินตึงๆ ไปหยุดตรงหน้าของสาวน้อยหน้าละอ่อนหวานหยดย้อยใสซื่อ “มึงไม่ต้องมาห้ามก็เลยไอ้ดี หรือมึงเห็นดีเห็นงามกับเรื่องนี้ แล้วมึงล่ะไอ้เลว มึงเห็นด้วยที่พ่อมีเมียใหม่คราวลูกเหรอวะ!” เขาดันอกน้องชายคนเล็กออกห่างแล้วหันสายตาไปถามเอาคำตอบจากน้องชายคนรองตัวเอง “พ่อก็แก่แล้วนะพี่โหด พ่อควรมีคนดูแล ไม่ดีเหรอที่มีคนมาช่วยดูแลพ่อเราแทนเรา เพราะเราทุกคนก็ไม่ได้อยู่กับพ่อตลอด” น้องชายคนรองเอ่ยบ้าง “ไม่มีใครมาแทนที่แม่กูได้ทั้งนั้นแหละ แล้วเธอเถอะ ยัยเด็กนี่ก็เหลือเกิน อายุยังน้อยทำไมต้องอยากมีผัวแก่ๆ ใกล้ลงโลงด้วย” เขาเดินไปกระชากร่างเล็กที่โซฟาให้ลุกขึ้นยืนประจันหน้าตัวเองจนเท้าเล็กยืนไม่ติดพื้น ตุ้บ! เสียงกระแทกไม้เท้าดังขึ้นเมื่อลูกชายคนโตกำลังเอานิสัยคนป่ามาใช้กับคนของตัวเอง “มันอะไรนักหนาไอ้โหด ปล่อยน้องหนูไอซ์เดี๋ยวนี้นะ” เสียงแหบแห้งเอ่ยเสียงดังด้วยความไม่พอใจ “พ่อปกป้องเมียใหม่งั้นเหรอ” แล้วเขาก็ผลักคนตัวเล็กที่ตัวเองกระชากให้ลุกขึ้นลงไปกับโซฟาเหมือนเดิม โอ๊ย! เสียงเล็กดังขึ้นเมื่อกระแทกกับพนักโซฟาด้านหลัง “แล้วยังไง ก็นั่นเมียพ่อ พ่อก็ต้องปกป้อง” เสียงแหบแห้งเอ่ยตอบสวนกลับลูกชายคนโตทันที “เมียพ่อ? พูดได้เต็มปาก หัดอายเด็กในบ้านมั่งพ่อ พ่อไปโดนยาตัวไหนมา ไหนบอกจะไม่มีใครใหม่ ไหนบอกไม่มีใครมาแทนแม่ของพวกเราได้ไง แล้วทำไมวันนี้ถึงมียัยเด็กนี่ล่ะ” เขาหันไปตอบพ่อพร้อมหันมามองร่างน้อยที่นั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟา “นั่นมันเมื่อก่อน และพ่อว่าแม่ของพวกแกต้องเข้าใจพ่อ พ่อแก่แล้วอย่างไอ้ดีว่านั่นแหละ พ่อต้องมีคนดูแล” “จ้างคนมาดูแลก็ได้ ไม่จำเป็นต้องมีแม่ใหม่ที่เด็กคราวลูกให้พวกผม พ่อก็แก่ใกล้ลงโลงแล้วยังบ้าตัณหาอีก ผมผิดหวังในตัวพ่อมาก” หฤทย์ กำเนิดกุล หรือโหด วัย 41 ปีเอ่ยตอบพ่อ เขาเป็นลูกชายคนโตของตระกูล ‘กำเนิดกุล’ เป็นเจ้าของไร่ส้มที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดสุโขทัย ชายหนุ่มรับมรดกมาจากแม่ที่จากไปเมื่อ 20 ปีที่แล้ว เขาชอบทำสวนจึงรับช่วงต่อจากผู้เป็นแม่และพัฒนามาถึงตอนนี้จนเป็นที่รู้จักของตลาดในไทยและต่างประเทศ ตุ้บ! “อุวะ! ไอ้ลูกเวร! มึงแช่งพ่อมึงสองครั้งแล้วนะไอ้โหด คำก็แก่ใกล้ลงโลง มึงสิ ใกล้ลงโลงไอ้ลูกเวร!” เสียงกระแทกไม้เท้ากับพื้นดังขึ้นพร้อมกับดันตัวเองลุกขึ้นเดินมาหาลูกชายตัวดีของตัวเอง “ผมไม่ได้ตั้งใจจะว่าพ่อ ไม่ได้แช่งพ่อ ผมพูดไปตามอารมณ์ ผมขอโทษ แต่มันก็จริง พ่อแก่แล้ว พ่อจะมามีเมียตอนแก่ไม่ได้ เดี๋ยวก็ช็อกตายคาอกอีเด็กนี่หรอก” เขายังคงไม่ยอมลงแม้จะพูดเบาลงแล้ว ลภัชดนย์ หรือเลว วัย 38 ปี เจ้าพ่อคาร์แคร์และอู่ซ่อมรถชื่อดังในกรุงเทพฯ กับดิฐา หรือดี วัย 36 ปี เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์หนุ่มไฟแรงที่รับช่วงจากคนเป็นพ่อ สองหนุ่มได้แต่หันไปส่งสายตาให้กันแล้วพากันลุกขึ้นเดินออกจากห้องนั่งเล่นเงียบๆ เมื่อตอนนี้พ่อกับพี่ชายคนโตกำลังฟาดฟันอารมณ์กัน “นั่นปากมึงเหรอไอ้โหด ใครสั่งใครสอนให้มึงพูดกับผู้หญิงแบบนี้” “ผมพูดของผมเองแหละ ไม่ต้องมีใครสอน ผู้หญิงบางคนก็สมควรถูกเรียก ‘อี’ ว่าไหมล่ะ” แล้วเขาก็หันเบนสายตาไปทางคนที่เอาแต่นั่งก้มหน้า “หนูไอซ์ออกไปก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันจะคุยกับไอ้ลูกตัวดีตามลำพังสักหน่อย” ศิวดลเอ่ยสั่งเด็กสาวที่ตัวเองเอ็นดู “ค่ะ คุณท่าน” แล้วเธอก็ลุกขึ้นเดินก้มหน้าออกไปจากห้องนั่งเล่น ทิ้งให้คุณท่านกับลูกชายคุยกันตามลำพังอย่างที่ท่านเอ่ยบอก “นั่งลง!” ศิวดลเดินกลับไปทิ้งตัวนั่งลงที่เดิมพร้อมสั่งลูกชายให้นั่งลง และหฤทย์ก็ทิ้งตัวนั่งลงโซฟาแทนที่คนที่เพิ่งเดินจากไปทันทีด้วยความหงุดหงิดฮึดฮัดในอกไม่พอใจ “ผมไม่ยอมหรอกนะ อย่าคิดว่าจะได้อยู่กันสุขสบายผัวเมีย” หึหึ “มึงเนี่ยนะไอ้โหด มึงก็อายุเยอะแล้ว” “แล้วไงครับ ผมอายุเยอะ แต่พ่ออายุเยอะกว่าผมอีก ‘อี’ เด็กนั่นอายุเท่าไหร่กันเชียว พ่อถึงเอามาเป็นเมีย เอามาเป็นแม่เลี้ยงพวกผมทั้งสามคน พ่อคิดอะไรของพ่ออยู่ พ่อไม่ใช่อายุน้อยๆ แล้วนะ ปีนี้เจ็ดสิบหกปี ใช้ไม้เท้าเดินแล้วนะพ่อ” “ก็หนูไอซ์น่ารัก และอายุสิบเก้าปีย่างยี่สิบ” ท่านตอบพร้อมยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย “น่ารัก? น่ารักน่ะน่ารักได้ แต่ไม่ใช่น่ารักจนเอามาเป็นเมีย แถมอายุสิบเก้าย่างยี่สิบ นั่นรุ่นหลานเลยนะพ่อ” “ไม่ดีเหรอไอ้โหด พ่ออยากมีหลาน มีทั้งเมียและหลานในคนเดียวกันไว้เลี้ยงดูเล่น” “ไม่มีทาง! ผมไม่ยอมให้เด็กนั่นมาเป็นแม่เลี้ยงผมหรอก”Latest chapter
โหดเลวดี nc35+ ดี 31
“เฮอะๆ ถึงตอนนั้นก่อนเถอะครับ ตอนนี้ยังไม่มีและไม่คิดจะมีด้วย คนอย่างไอ้เลวไม่มีทางเอาห่วงเล็กๆ ที่เรียกว่า ‘เมีย’ กับ ‘ลูก’ มาผูกขาดชีวิตตัวเองหรอก” “อือ...อย่าให้พ่อกับพี่มึงต้องมาลำบากปวดหัวกับเรื่องของมึงทีหลังก็แล้วกันไอ้เลว” ศิวดลเอ่ยบ้าง “ครับพ่อ ผมไม่ลำบากพ่อกับพี่หรอก เพราะผมไม่มีทางจะมีครอบครัว ผมบอกแล้วไง ผมไม่ต้องการแต่งงาน ผมไม่ชอบชีวิตแบบนั้น สำหรับผมแล้วตอนนี้คือความสุขมากกว่า” “เป็นผู้ชายสาธารณะแอบแซ่บกับเมียชาวบ้านน่ะเหรอเรียกว่าดีแล้วไอ้เลว เดี๋ยวสักวันมึงจะโดนผัวเขายิงตายไม่รู้เรื่อง”ศิวดลพูดพร้อมส่ายหน้าเอือมระอากับการกระทำของลูกชายคนรองของตน ลภัชดนย์คือลูกชายที่ทำให้เขาปวดหัวได้ทุกเรื่อง พอๆ กับหฤทย์ แต่โชคดีที่ตอนนี้มีณปภัชมาคอยคุมช่วย ส่วนคนที่ไม่เคยสร้างเรื่องให้ปวดเศียรเวียนเกล้ามาตลอดก็ดันมาสร้างเรื่องให้กินนอนไม่หลับด้วยความเป็นห่วง ดิฐา...หนอ...ดิฐา...บทจะสิ้นท่าก็นิ่งเป็นอิฐเป็นปูนเชียวลูกชายพ่อ“ก็ตอนเจอกันเขาไม่บอกว่ามีผัวนี่ครับ พอได้กันแล้วบอกมีผัวเฉย ผมก็เข้าใจว่าผมมันน่า ‘เอา’ จนพวกหล่อนอยากทิ้งผัว แต่ทำไงได้ก็แค่สนุกกันเองครับพ
Last Updated : 2026-06-06โหดเลวดี nc35+ ดี 30
ผ่านมาได้หนึ่งเดือนสามอาทิตย์ที่ดิฐากลับมาใช้ชีวิตเหมือนเดิม แต่ยังคงให้ประภาพรติดตามชีวิตของจันทร์เจ้าเหมือนเดิมปกติ วันนี้จันทร์เจ้าไปพบหมอที่โรงพยาบาลตามนัด ทุกรูปที่เลขาให้ทางนักสืบส่งไลน์ให้ตนเองดูนั้นเป็นร่างอวบอิ่มมีน้ำมีนวลอยู่ในชุดคลุมท้อง ท้องที่เคยเล็กตอนนี้ป่องโตอย่างเห็นได้ชัด “ยี่สิบเอ็ดสัปดาห์แล้วสินะลูกพ่อ”เขาพึมพำกับรูปถ่ายในหน้าจอพร้อมยกมือขึ้นมาลูบไล้ไปมาแล้วยกขึ้นมากดปากแนบจูบหน้าจอเบาๆ “คิดถึง...” ดิฐาเพิ่งรู้ซึ้งก็ตอนนี้เองว่าความรักมันทรมานเช่นนี้ เขาอยากกลับเข้าไปหาเธอ อยากเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของสองแม่ลูก แต่ตอนนี้จันทร์เจ้ากับลูกไม่ต้องการเขา หรืออาจจะไม่เคยต้องการเขาตั้งแต่แรกก็ได้ เขามันก็แค่คนเลวที่ไปเป็นข้อผิดพลาดในชีวิตของจันทร์เจ้าเท่านั้น “เธอคงสบายดีนะตั้งแต่ไม่มีฉัน”เขาผละหน้าที่จูบหน้าจอออกมาเอ่ยกับคนในรูป แม้จะไม่ได้คำตอบกลับมา แต่เขาก็ยังเลือกจะถามและพูดคุยต่อ “ลูกของเราเขาแข็งแรงดีไหม อีกไม่นานแล้วใช่ไหมที่เขาจะคลอด”ดิฐาเหมือนคนบ้าเข้าไปทุกขณะจิต ทุกวันเขาจะนั่งพูดคุยกับรูปถ่ายของจันทร์เจ้าในชุดคลุมท้อง และทุกว
Last Updated : 2026-06-05โหดเลวดี nc35+ ดี 29
ในช่วงพักฟื้น ดิฐาไม่มาเยี่ยมเธอเลยสักครั้ง จันทร์เจ้าได้แต่กักเก็บความน้อยใจเสียใจไว้ในใจของตนเอง เมื่อคนใจร้ายหายไปจากชีวิต มีเพียงประภาพร เลขาของเขามาดูแลในสองวันแรก พอตอนนี้เธออาการดีขึ้น ประภาพรก็ไม่ได้มาดูแล มีเพียงเธออยู่คนเดียวและวันนี้เพียงภพก็มาเยี่ยม “โอเคไหมจันทร์เจ้า”เพียงภพที่เพิ่งแก้งานวิจัยเสร็จและผ่าน รอสอบจบกับนำเสนองานกับคณะอาจารย์ได้มาเยี่ยมหญิงสาว “อือ...ดีขึ้นแล้ว หมอบอกว่าอีกสองวันจันทร์เจ้าก็กลับบ้านได้แล้ว” “อยู่คนเดียวเหรอจันทร์เจ้า” “อือ...อยู่คนเดียว” “ผู้ชายคนนั้นล่ะ” “ไม่รู้สิ ตั้งแต่ได้สติตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นเขาเลย สงสัยจะเบื่อเราแล้วมั้ง มีแต่สองวันแรกให้เลขามาดูแลเรา แต่ตอนนี้เราดีขึ้นแล้ว พี่เขาก็กลับไปทำงานปกติแล้วแหละ” เธอตอบเสียงเหนื่อยๆ “แล้วจะเอายังไงต่อเรื่องหลานของอาร์ต คือเขารู้แล้วเขาเงียบไปอย่างงี้เลยเหรอ” “ช่างเขาเถอะ ถึงยังไงเขาก็ไม่ได้ตั้งใจทำให้ลูกเกิดมาแต่แรกอยู่แล้ว อีกอย่างเขาไม่คู่ควรจะเป็นพ่อของลูกเรา เพราะเขา จันทร์เจ้าเกือบจะเสียลูกไป อึก! ฮือ...” แล้วน้ำตาก็ไหลทะลักออกมาจนเพ
Last Updated : 2026-06-05โหดเลวดี nc35+ ดี 28
ดิฐานั่งกุมขมับอยู่หน้าห้องพักฟื้นของจันทร์เจ้า เขาไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปเจอหน้าเธอในตอนนี้ คำพูดของคุณหมอยังคงดังก้องในหัว ‘เธอเครียดจนกระทบกับลูกในท้อง แต่ไม่เป็นอะไรแล้ว ตอนนี้หมอช่วยไว้ได้ทัน ปลอดภัยทั้งคุณแม่และคุณลูกครับ’ นั่นคือคำพูดของหมอที่บอกกับเขาหลังจากช่วยเธอไว้ได้ทัน “ลูกงั้นเหรอไอ้ดี?”นั่นคือคำถาม เขาได้แต่เฝ้าถามตัวเองพร้อมมองประตูห้องพักฟื้นที่ปิดสนิทของจันทร์เจ้า ดิฐาสลัดหัวไล่ความคิดวุ่นวายในหัวตัวเองทิ้งแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูงล้วงกระเป๋ากางเกงนำโทรศัพท์ออกมากดต่อสายหาประภาพร เลขาของตนเองแล้วก็กดวางสายไป แล้วตัวเขาก็เดินไปยื่นส่องหน้ามองผ่านช่องกระจกหน้าห้องพักฟื้นของจันทร์เจ้าเข้าไปข้างในเห็นว่าเธอหลับสนิทอยู่ก็หมุนตัวเดินจากไปทันที ลภัชดนย์มองน้องชายที่มาที่นี่ตั้งแต่เมื่อวานจนตอนนี้ ใช่...มาดื่มจนเมาเละ เมาเหมือนหมา ข้าวน้ำแทบไม่แตะ กระดกแต่น้ำเหล้าขมๆ เข้าคอจนเขาต้องรีบเดินมาคว้าจับขวดบรั่นดีในมือของน้องชายแย่งไปถือไว้ “มึงเป็นห่าอะไรของมึงไอ้ดี จะกินให้มันกัดกระเพาะตายรึไงฮะ!” “ผมกำลังจะเป็นพ่อคน...หึหึ และเกือบทำให้ลูกตัวเอ
Last Updated : 2026-06-04
Related Novels
reviews