Masukวันเวลาที่ผ่านมา...ได้สั่งสอนและเปลี่ยนให้ผู้ชายที่เจ้ายศเจ้าอย่าง เจ้าระเบียบ ปากร้าย และขี้โมโหคนนี้ให้เป็นคนที่ดีขึ้น ใจเย็น และรักครอบครัว...คนที่ไม่เคยสนใจและรักใคร วันนี้กลับกลายเป็นผู้ชายที่รักและเห็นใจคนอื่นเป็นแล้วแต่ก่อนเค้าเป็นผู้ชายที่น่ากลัวมากแต่ฉันก็รักเค้า ยิ่งตอนนี้เค้าเปลี่ยนเป็น
มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย มันตื้นตัน ดีใจ ลูกที่ผมคอยเฝ้าประคบประหงมตั้งแต่อยู่ในท้องจนตอนนี้เค้าออกมาและนอนอยู่บนอกแม่เค้าแบบนี้ อีกใจมันก็เสียใจ เสียดายที่ช่วงเวลาแบบนี้กับซันซันไม่มี..."เลิกร้องซะทีตะวัน!" ผู้เป็นย่าเอ่ยบอกน้ำเสียงรำคาญ"พ่อพ่ออย่าร้องนะ โอ๋ ๆ" ลูกสาวที่นั่งอยู่บนเตียงข้าง
#ทวงรักบทส่งท้ายรถสปอร์ตสีดำด้านเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลเชียงราย ก่อนประตูรถด้านหลังจะเปิดออกทั้งที่รถยังไม่ทันจอดสนิทดีเลย! ชายหนุ่มหน้าตาดีแต่งตัวภูมิฐานก้าวขายาวลงจากรถพร้อมเด็กหญิงตัวอวบอ้วนมัดเปียสองข้าง ในมือถือตุ๊กตาเป็ดสีเหลือง"พ่อพ่อไปก่อนเลยค่ะ ลูกจะไปพร้อมลุงเอก" คนเป็นพ่
"มองหน้าผมสิ...หลบสายตาทำไม" เค้าจับหน้าฉันให้หันไปมองหน้าเค้า"ปล่อยลูกจันทร์ไปเถอะ..." ฉันเอามือคล้องคอเค้าไว้ก่อนจะเอ่ยประโยคออดอ้อนออกไป"..........""นะคะ...ลูกจันทร์เจ็บไปหมดแล้ว" เค้าเพียงมองหน้าฉันนิ่ง ก่อนจะก้มหน้าลงมาใกล้"อ้อนแบบนี้...เดี๋ยวก็ได้ตายคาเตียงหรอก หึ!" เค้ากดจูบลงมาที่ริมฝีปา
#ทวงรัก_EP30 กำราบม้าพยศ!! NC+ลูกจันทร์ฉันเดินออกมาหลังจากการประกาศข่าวบนทีวีจบ ถามว่าฉันรู้ไหมว่าเค้าทำอะไรกับผู้หญิงคนนั้น ฉันรู้...แต่มันก็สมควรแล้วที่เธอจะโดนแบบนั้น!"คิดอะไรอยู่" เค้าที่พาลูกไปเล่นบ้านบอลเสร็จก็เดินกลับมาหาฉันที่นั่งรออยู่ด้านนอก"เปล่าค่ะ" ฉันบอกและส่งยิ้มน้อย ๆ ให้เค้า"วั
ผมปล่อยให้เธอนอนหลับสบายก่อนจะขึ้นรถกลับไปที่โรงแรมไปรับลูกกลับมานอนด้วย...ไม่ใช่แค่เธอคิดถึงลูก แต่ผมก็คิดถึงลูกเหมือนกัน"แม่แม่ลูกจันทร์ จุ๊บ ๆ ๆ ๆ ๆ" ผมมองลูกที่ใส่ชุดกระโปรงสีชมพูอ่อน มัดแกะสองข้างกำลังขึ้นไปขย่มแม่เธอที่นอนหลับอยู่"แม่แม่โป๊!!" ผมหัวเราะเพราะลูกมุดเข้าในผ้าห่ม เธอลืมตาตื่นและ
ผมกอดเธอไว้ราวกับว่ากลัวเธอจะหายไป...เธอเปลี่ยนมาทุบตีบ ตบหน้าผมหลายที ผมไม่สู้และไม่ได้ปัดป้องอะไรสุดท้ายเธอโอนเพราะอ่อนแรง ผมรู้สึกถึงคาวเลือดในปาก เจ็[ไปทั้งหน้าแต่ที่เจ็บสุดคือหัวใจผมไม่เคยคิดว่าสิ่งที่ผมทำ จะทำร้ายคนคนหนึ่งได้มากขนาดนี้..."ฮึกกก ทำไม! ทำไมไม่ฆ่าฉันไปให้มันจบ ๆ ฉันไปทำอะไรให้
"นิชา...แกมาที่นี่เพราะแค่ห่วงเราใช่ไหม...หรือมาที่นี่เพราะเหตุผลอื่น ฮึกกก" ฉันบีบแขนเพื่อนอย่างสติหลุดลอย"ตอบ! ถ้าแกไม่ตอบ เราก็เลิกคบกัน!!" ฉันตวาดออกไปอย่างโมโหที่สุด"ลูกจันทร์...พอเถอะนะ" ฉันหันไปมองหน้าเพื่อน ๆ ก้มหน้ากัดปากที่สั่นระริกของตัวเองไว้และเงยหน้ามองฉัน"คุณลุงเสียแล้ว เสียเมื่อบ่
เค้าตบตีทำร้ายตัวเองจนคนขับรถต้องตบไฟเลี้ยวเข้าข้างทาง และวิ่งลงมากระชากประตูเปิดและล็อกตัวตะวันไว้!!"ตะวันลูก ฮึกกก ฮื่อออ" ฉันมองคนขับรถคนสนิทล็อกลูกไว้กับพื้น เค้าร้องไห้หน้าแนบพื้นไม่สนอะไรใด ๆ ในโลกนี้ ฉันเอามือปิดปากและร้องไห้โฮ"คุณเทียนโทรหาคุณทิครับ!!" ฉันได้สติลนลานและกดโทรศัพท์หาทิ"ทิลู
'ฮื่อออ ทำไมต้องทำกันขนาดนี้คะ! ลูกจันทร์ไม่ได้ทำอะไรเลย!!' เธอตวาดและร้องไห้สะอื้นออกมากำขากางเกงผมแน่น'พ่อหนูไม่สบาย...ท่านรอหนูมาเป็นอาทิตย์แล้ว ฮื่อออ คุณเห็นใจหนูเถอะค่ะ!' เธอโอบกอดขาผมและเงยหน้าขึ้นมามอง ผมผลักหัวเธอออกไป เธอเซล้มไปที่พื้น"เอามือสกปรกของมึงออกไป!! ใครจะตายก็ตายไป กูไม่สน!!"







