MasukEP06
"เธอไม่มีทางปฏิเสธได้หรอกมุกดา พรุ่งนี้เตรียมตัวด้วย" "…" มุกดาได้แต่นิ่งเงียบเธอจิกมือตนเองแน่นด้วยอาการประหม่า ส่วนนิดหลังจากพูดเสร็จก็สนใจกับอาหารตรงหน้าต่อ "อ๋อ แล้วก่อนที่เธอจะไป เธอต้องรับแขกก่อน เพราะฉันไม่ปล่อยให้เวลาของฉันสูญเปล่า เธอต้องทำงานให้ฉันจนถึงวินาทีสุดท้ายก่อนจะไป" "น้องดาต้องรับแขกให้คุณนิดอีกหรอคะ" "ใช่ เธอต้องทำ" "แต่ในเมื่อคุณเอ็มเจจ่ายเงินคุณนิดแล้ว คุณนิดทำแบบนี้ไม่ถูกต้องนะคะ" "ไม่มีคำว่าถูกสำหรับสถานที่แบบนี้หรอก เงียบปากแล้วกิน" มุกดาได้ยินคำตอบแบบนั้นพร้อมกับสายตาที่เริ่มไม่พอใจของนิดเธอก็ยอมเงียบและกินอาหารตรงหน้าต่อด้วยความขมขื่น ••• @คอนโดมิเนียมหรูกลางใจเมือง "ขออนุญาตครับ" เอ็มเจหันกลับไปตามเสียงของมือขวาตนเองที่กำลังเปิดประตูเข้ามาในห้องพักของเขา อาโปอยู่ในชุดสูทเรียบหรูพร้อมกับผูกเนกไท "กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่" ชายหนุ่มถามในขณะที่จ้องมองตนเองที่สวมชุดยูนิฟอร์มของมหาลัยผ่านกระจก "สองวันที่แล้วครับ" "แด๊ดว่าไงบ้าง" "คุยลายละเอียดเรื่องการส่งสินค้าล็อตใหม่ครับ แล้วก็ฝากจดหมายมาหาคุณด้วย" อาโปชายวัยกลางคนยื่นจดหมายซองสีขาวให้เอ็มเจ เพราะเขาพึ่งไปหาพ่อของเอ็มเจเพื่อคุยเรื่องธุรกิจที่ต่างประเทศมา "วางไว้ตรงนั้น แล้วเรื่องบริษัทเป็นยังไงบ้าง" "ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ ผมทำตามที่คุณสั่งทุกอย่าง" "ดีแล้ว ตอนเย็นมีประชุมใช่มั้ย" "ใช่ครับคุณเอ็มเจ" "รายงานการประชุมให้ฉันอย่างละเอียดด้วย" เอ็มเจเอ่ยสั่งแล้วละสายตาจากกระจกมองอาโป เขาเป็นเหมือนพี่ชายคนหนึ่งเพราะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเอ็มเจและครอบครัวของเขา พ่อของเอ็มเจออุปการะอาโปมาตั้งแต่เด็กๆเขาเป็นคนต่างชาติที่มาอยู่ไทยพร้อมกับเอ็มเจ "ได้ครับ ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวเข้าบริษัทก่อนนะครับ" "ตามสบาย" คุยกันเสร็จสับอาโปก็เดินออกจากห้องไป อาโปอยู่ในตำแหน่งของประธานบริษัท เอ็มเจเปิดเพื่อบังหน้าและเบี่ยงเบนธุรกิจมืดของเขา โดยธุรกิจมืดของเขาก็มีคนของภาคินคอยช่วย ส่วนเขาก็ถูกมองเป็นนักศึกษาที่ร่ำรวยคนหนึ่งเพียงเท่านั้น เอ็มเจจัดการแต่งตัวทำอะไรเสร็จเขาก็หยิบจดหมายที่พ่อของเขาฝากอาโปมาเปิดอ่าน โดยเนื้อความข้างในถูกเขียนเป็นภาษาอังกฤษ เอ็มเจอ่านมันคิ้วก็ขมวดยุ่งเข้ากันก่อนจะเก็บซองจดหมายเอาไว้ที่เดิม ••• @ชมรมนักศึกษาเกรด A "เรื่องที่ขอให้ช่วยเป็นยังไงบ้าง" ภายในห้องชมรมที่เงียบมาเกือบชั่วโมงภาคินก็เอ่ยถามขึ้น ทำให้เอ็มเจที่นอนพักสายตาอยู่ลืมตาขึ้นมา เขากำลังเครียดกับจดหมายที่พ่อส่งมา "จัดการให้เรียบร้อยแล้ว" "จัดการของมึงคือแบบไหน" "ซื้อแล้วก็เอา วันนี้กูจะไปรับเด็กนั้นออกมาแล้ว" คำตอบของเอ็มเจทำให้ภาคินขมวดคิ้วยุ่งจนเอ็มเจต้องขยายความ "มึงทำอะไรน้องดาแล้วใช่ไหม" "ก็ว่าจะไม่ทำ แต่น้องมึงดันหน้าเอา" "เหี้ยเสมอต้นเสมอปลาย" "ยอมรับ" เอ็มเจตอบออกมาโดยที่ไม่มีความรู้สึกผิดใดๆ เขาเอนตัวลุกขึ้นนั่งตัวตรงแล้วหยิบมวลบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ "มึงจ่ายไปกี่บาท" "ห้าล้าน" "เดี๋ยวกูเอาเงินคืน แล้วปล่อยน้องดาเป็นอิสระ" คำพูดของภาคินทำให้เอ็มเจตะหงิดขึ้นมาในใจ เขามองหน้าเพื่อนตนเองแล้วนิ่งเงียบ "ไม่กลัวคุณย่ามึงรู้หรอวะ อยู่ในความดูแลของกูไม่ดีกว่าหรอ" "ยังไงสักวันหนึ่งคุณย่าก็ต้องรู้เรื่องนี้ น้องดาไม่ได้มีความผิดเกี่ยวกับเรื่องของพ่อแม่ตนเองทำ เธอแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยซ้ำ" "…" เอ็มเจถอนหายใจออกมาแล้วพ่นควันสีขาวขุ่นลอยคละคลุ้งทั่วห้องชมรม "หรือมึงอยากได้ตัวน้องดาไว้ แต่มันไม่ใช่ข้อตกลงกันตั้งแต่แรกที่เราตกลงกัน" "กูรู้" ข้อตกลงที่ทั้งสองตกลงกันคือ เอ็มเจจะช่วยมุกดาออกมาจากตรงนั้นยังไงก็ได้แต่มีข้อแม้ว่าหลังออกมาจากตรงนั้นภาคินจะรับผิดชอบต่อและปล่อยตัวมุกดาให้เป็นอิสระไป แล้วภาคิณก็จะคอยสอดส่องอยู่ห่่างๆเพราะอย่างน้อยๆมุกดาก็ถือเป็นสายเลือดเดียวกัน "ถ้ามึงรู้ก็ทำตามที่เราตกลงกันไว้ด้วย" "วันนี้กูจะไปรับตัวน้องมึง ค่อยมารับที่คอนโดกู" "ตกลงตามนั้น" สองหนุ่มตกลงกันเสร็จภายในห้องก็กลับมาเงียบเหมือนเดิม ต่างคนต่างมีเรื่องอะไรให้คิด ••• @แหล่งให้บริการ ตกเย็นของวันก็ถึงเวลาเริ่มงานแล้ว มุกดาที่อยู่ในชุดเดิมอย่างเมื่อวานนั่งรวมตัวอยู่กับผู้หญิงขายบริการคนอื่นๆ และในขณะเดียวกันเสียงเปิดผ้าอย่างแรงก็ดึงความสนใจให้ทุกคนหันไปมอง "ใครชื่อมุกดา ไปต้อนรับลูกค้า" เสียงพูดจาห่ามๆของผู้ชายร่างสูงตัวโตทำให้เจ้าของชื่อสะดุ้งตกใจ "…" มุกดาค่อยๆยกมือขึ้นไม่กล้าสบตา จนผู้ชายคนนั้นตะโกนขึ้นมาอีก "ลุกขึ้น!" เธอไม่ได้ตอบอะไรกลับไปแล้วลุกขึ้นจากโซฟาเก่าๆด้วยหัวใจที่คล้ายกำลังจะกระดอนออกมาด้วยความกลัว "จะไปไหน หรอคะ…" "ทำงานของเธอ" ปึก! "อึก…" ร่างเล็กถูกผลักเข้าไปข้างในห้อง มุกดายืนเหงื่อตกเธอเพ่งมองประตูด้วยความหวาดกลัว ไม่นานเสี่ยทรงมีอายุก็เปิดประตูเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มหื่นกาม "สวัสดีจ๊ะ หนูมุกดานี่สวยกว่าในรูปเยอะเลยนะ" มุกดาก้าวถอยหลังไปทีละก้าวจนร่างกายสะดุดล้มลงบนเตียงแล้วคนตรงหน้าก็เข้ามาคร่อมร่างของเธอ "กรี๊ดดดดดด!" หญิงสาวร้องกรี๊ดออกมาด้วยความหวาดกลัวแล้วพยายามขัดขืน สัญชาตญาณบอกให้เธอใช้แรงที่มีทั้งหมดผลักออก "โธ่เว้ย! จะขัดขืนทำไมวะ!" เพี๊ยะ! "อยู่นิ่งๆ" ใบหน้าสวยถูกตบเข้าเต็มแรงจนความเจ็บมันเข้าเล่นงาน แขนเรียวถูกล็อกลงบนเตียงนอน มุกดาพยายามขัดขืนต่อแล้วลำคอก็ถูกเสี่ยคนนั้นซุกไซร้อย่างหื่นกาม "ปล่อยนะ ปล่อย!" เธอใช้แรงที่มีทั้งหมดพยายามขัดขืนแต่ก็ถูกกำปั้นต่อยเข้าที่ท้องอย่างแรงจนใบหน้าหวานเบ้ด้วยความเจ็บไม่สามารถขัดขืนได้อีกแล้ว "บอกให้อยู่นิ่งๆไงวะ!" "ปล่อยน้องดาไปเถอะ ขอร้อง" มุกดาใช้เสียงเอ่ยขอร้องพร้อมกับเสื้อที่กำลังจะถูกกระชากออก แต่เสียงอะไรบางอย่างก็ทำให้คนบนร่างเธอหยุดการกระทำ ปั้ง! "ใครอนุญาตให้มึงแตะของของกู" ••• มีคนมาทวงของตัวเองแล้วค่าาาาาาา🤣EP65ฉันมองตามร่างพี่เจที่เขาเดินไปกับกลุ่มเพื่อนของตนเองแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกไปได้แต่นั่งอยู่ที่เดิมจนพี่โยกับพี่ขวัญเดินเข้ามาหาทั้งสองคนยืนอยู่ตรงหน้าฉัน"มุกดามานั่งทำไรตรงนี้ไปกับพวกพี่ไหม""ไปไหนหรอคะ?""ไปหาอะไรกินกันไงหรือไม่ก็ทำอะไรตามประสาสาวๆ อย่างเรา""โอเคค่ะ" ใบหน้าพยักตอบร่างกายก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินตามสองสาวไป ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่โยกับพี่ขวัญจะพาไปทำอะไร"ได้ยินว่าตอนสามทุ่มเขาจะเปิดให้เต้นรำกันด้วยนิ น้องดาสนใจไหม" พี่โยเป็นคนถามแล้วยื่นแขนมาโอบไหล่พาเดินไปที่โซนของกินส่วนพี่ขวัญเขาก็ยังคงเงียบฟังบทสนทนาของเราสองคนอยู่"น้องดาเคยเต้นรำล่าสุดเมื่องานโรงเรียนก่อนเองค่ะ""วันนี้ต้องโชว์ฝีมือแล้วนะ พี่กับขวัญก็ว่าจะเต้นรำกันเหมือนกัน""ลองหน่อยไม่เสียหายนะ คู่เต้นรำของเราก็มี""ได้ค่ะ" ฉันตอบแล้วคลียิ้มให้คนทั้งสองก่อนที่เราสามคนจะเดินมาหยุดที่โซนอาหารซึ่งมันตั้งอยู่โซนด้านหลังของงาน อาหารเป็นอาหารฝั่งยุโรปและอาหารจากเมนูฮิตหลายอย่าง มีทั้งของหวานและของคาวรวมถึงเครื่องดื่มไวน์"น้องดาหิวรึเปล่า เราจะกินอะไรก่อนดี""ของคาวก่อนค่อยของหวานดีมั้ย หรือเราจะถ่ายรูปอัพไอจี
EP64วันต่อมา...วันนี้เป็นวันงานเปิดตัวผู้นำองค์กรคนใหม่สถานที่ถูกจัดอยู่ที่โดมขนาดใหญ่ภายใต้การดูแลของตระกูลปรเวทที่เป็นคนอาสาเป็นเจ้าภาพจัดงานให้ในเรื่องของระบบการดูแลความปลอดภัยและเรื่องอาหารการกิน ส่วนเรื่องสถานที่จัดงานเป็นคนของเอ็มเจที่จัดงานนี้ขึ้นมาเองเวลาเริ่มดำเนินไปเรื่อยๆ ช่วงสองทุ่มแขกก็เริ่มมาก่อนเดินเข้างานจะมีการตรวจบัตรเชิญเสียก่อน ซึ่งแขกที่มาแต่ละคนเป็นแขกระดับสูงขององค์กรหรือระดับกลางการแบ่งระดับของแต่ละคนจะขึ้นอยู่กับความสามารถและผลงานที่ทำมารุ่นต่อรุ่นการเดินเข้างานมีพรหมแดงลากเป็นทางเดินยาวและดอกไม้ประดับบริเวณสองข้างขนาบกัน แสงกะพริบจากกล้องของหลายสำนักข่าวรัวสนั่นเพื่อเก็บภาพบรรยากาศของงานบ้างนักข่าวก็บินลัดฟ้ามาต่างประเทศเพื่อมาทำข่าวนี้และแขกที่มาร่วมงานเองบางคนก็มาจากต่างประเทศเหมือนกัน"งานเปิดตัวผู้นำองค์กรคนใหม่เหมือนงานเปิดตัวอย่างอื่นทั่วไปไหมคะ" มุกดาเอ่ยถามในขณะที่สายตาของเธอจับจ้องมองตนเองผ่านกระจกบานยาวหลังจากที่แต่งตัวเสร็จ"ไม่ครับ จะมีความเป็นพิธีและจริงจังมากกว่านั้น" เทสล่าเป็นคนเอ่ยตอบ ชายหนุ่มยืนอยู่ข้างหลังมุกดาเพื่อที่จะรอเวลาพาเธอเดินไ
EP63หลังจากที่ฉันซ้อมยิงปืนเสร็จพี่เจก็พาฉันเดินมาอีกโซนของที่นี้มันเป็นชั้นใต้ดินที่คนค่อนข้างเยอะพอสมควรฉันไม่รู้ว่าพวกเขามาทำอะไรกันแต่พอมองไปยังข้างหน้าก็พอจะรู้คำตอบเพราะมันเป็นสนามมวยและมีกรรมการเป็นกลุ่มคนที่นั่งอยู่ทั้งสองฝั่งของสนาม พี่เจพาฉันเดินมานั่งข้างคุณพ่อของเขาและมือขวาของพี่เจ"ที่นี้คือสนามมวยหรอคะ" ฉันถามออกไปพลางหย่อนตัวนั่งลงที่เก้าอี้ค่อนข้างเก่าคล้ายกับว่าเราเป็นกรรมการของฝั่งนี้"ใช่ นี้คือมวยใต้ดินไม่มีกฎและกติกา""หมายถึงทำยังไงก็ได้ให้ตนเองชนะใช่ไหมคะ""แบบนั้นแหละเพราะเงินเดิมพันมันค่อนข้างสูง คนที่แพ้จะไม่ได้อะไรเลยนอกจากความเจ็บตัว" พี่เจอธิบายแล้วสายตาของเขาก็จ้องมองขึ้นไปบนสนาม ซึ่งแต่ละฝั่งก็พร้อมที่จะขึ้นชกแล้ว ก่อนที่การชกจะเริ่มขึ้นก็มีเสียงโห่ร้องจากคนที่เข้ามาชมดังสนั่นต่อจากนั้นไม่นานเสียงให้สัญญาณเพื่อเร่ิมชกก็ดังขึ้นในขณะที่การชกเริ่มขึ้นฉันก็ใจจดใจจ่อมองเพราะเป็นครั้งแรกที่เคยมาดูมวยใต้ดินสดๆ แบบนี้ มันเถื่อนกว่ามวยปกติที่มีกติกาและกฎเกณฑ์แต่ที่นี้มันมีแค่การต่อสู้เพื่อเดิมพันเท่านั้นการชกเริ่มขึ้นมันค่อนข้างรุนแรงจนไม่อยากจะมองมีเลือดกระเ
EP62“สัญญาค่ะว่าน้องดาจะดูแลตัวเองให้ดีที่สุด”“งั้นก็เริ่มเลย” พี่เจยื่นมือมาลูบหัวแล้วเขาก็จูงมือฉันเดินออกมาจากห้องเขาพาฉันมาที่ลิฟต์แล้วกดไปยังชั้นล่าง ก่อนจะพาขึ้นรถแล้วขับไปด้านหลังของบริษัทซึ่งอยู่ไม่ไกลนักพอมาถึงเราสองคนก็เดินลงมาและเข้าไปยังข้างใน มันเป็นสนามยิงปืนขนาดใหญ่ที่มีผู้ชายมากมายกำลังซ้อมยิงปืนกันอยู่ฉันน่าจะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในสนามยิงปืนแห่งนี้ มองไปไม่ไกลนักที่ตรงนั้นยังไม่มีใครเข้าไปซ้อมยิงเพราะมีร่างของพี่เจนั่งอยู่ข้างกายของเขาคือคุณอาโปและมือขวาของพี่เจ เราเดินเข้าไปใกล้แล้วทุกสายตาบนโต๊ะก็หันมามอง“มากันแล้วหรอ”“แด๊ดจะให้มุกดาซ้อมยิงปืนหรอครับ” พี่เจถามในขณะที่มือยังจับเอาไว้ก่อนที่เขาจะพาไปหย่อนตัวนั่งลงที่เก้าอี้ตัวว่างสองตัว“มาสนามยิงปืนก็ต้องซ้อมยิงปืนสิ หนูไหวใช่ไหม” ท่านหันมาถามแล้วยกบุหรี่ขึ้นสูบ ตอนนี้ตรงซ้อมยิงมีครูคอยฝึกสอนอยู่น่าจะเป็นครูที่คุณพ่อพี่เจหามาไว้ให้“คงต้องไหวค่ะ ยังไงก็คงต้องซ้อม”“นี้แค่ระดับแรก ระดับการฝึกต่อไปจะยากมากขึ้นเรื่อยๆ สะใภ้ของตระกูลมาเฟียต้องแข็งแกร่ง” ท่านพูดแล้วปรายตามองมาที่ฉัน มือยังคงคีบมวลบุหรี่สูบอยู่ ฉ
EP61-มุกดา-หลังจากที่พี่เจโอ๋เสร็จเวลาก็ผ่านมาได้นานพอสมควรเขาก็พาฉันไปอาบนํ้า ทำกับข้าวให้กิน ดูแลเป็นอย่างดีแล้วก็ออกไปดูงานที่บริษัทต่อเพราะช่วงนี้พี่เจค่อนข้างยุ่งกับงานเปิดตัวในฐานะผู้นำองค์กรคนใหม่ ใสขณะที่ฉันนอนกลิ้งเล่นอยู่บนโซฟาภายในบ้านก็มีสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือเป็นพี่คินที่โทรมา“ว่าไงคะพี่คิน”(คุณลุงกับคุณป้าออกจากโรงพยาบาลแล้วใช่ไหม) พี่คินกรอกเสียงถามปลายสายว่าแต่เขาถามเรื่องของคุณพ่อคุณแม่ทำไม“ออกแล้วค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ”(คุณย่าอยากพบ) พอได้ยินคำนั้นฉันก็เงียบไปสักครู่ คุณย่าอยากพบแบบนั้นหรอท่านจะอยากพบทำไมในเมื่อท่านไล่เราออกจากตระกูลแล้ว“อยากพบคุณพ่อกับคุณแม่ทำไมหรอคะ”(พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน น้องดาพอติดต่อท่านแล้วบอกเรื่องนี้ได้ไหม)“น้องดาจะบอกให้นะคะ แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าคุณพ่อคุณแม่จะยอมไปเจอไหม”(แค่แจ้งเรื่องนี้กับพวกท่านก็พอแล้ว)“โอเคค่ะ”(ถ้าท่านยอมมา น้องดาก็มาด้วยนะ ทุกคนอยากเจอ) พอฉันจะกดวางสายพี่คินก็พูดขึ้นมาอีก“ค่ะ” ฉันตอบออกไปแล้วกดตัดสายก่อนจะขึ้นไปจัดการตนเองให้อยู่ในชุดที่เรียบร้อย ก่อนจะออกไปก็ไม่ลืมพิมพ์ข้อความบอกพี่เจแล้วเขาก็สั่งให้คน
EP60“อื้อ… จะ เจ็บจังเลยค่ะ” ฉันผละใบหน้าออกจากแก่นกายแล้วครางออกมาด้วยความเจ็บพอมองดูของเล่นชิ้นใหม่มันก็เป็นปลอกเหล็กสวมที่ข้อเท้าสีดำและเพิ่มระดับความรัดแน่นได้ด้วย“หนูจะเจ็บมากกว่านี้ถ้าทำไม่ถูกใจพี่”“ต้องทำให้ถูกใจใช่ไหมคะ”“ใช่” พอพี่เจตอบออกมาแค่นั้นฉันก็ก้มหน้าทำหน้าที่ของตนเองต่อตามที่เขาสั่ง ตอนนี้ระดับที่ข้อเท้ายังไม่ถูกเพิ่มเพราะงั้นต้องทำให้ดีมากที่สุด ปากใช้ดูดตามลำท่อนขึ้นลงลิ้นก็ทำหน้าที่เลียไปด้วย พอทำเสร็จก็มาวนที่หัวหยักจนร่างหนาสั่นกระเส้าแล้วยื่นมือขึ้นมากดหัวเอาไว้“อึก…” ฉันครางงึมงำในลำคอเมื่อถูกกดหัวแล้วความยาวถลำลึกลงที่ลำคอจนแทบจะสำลักออกมา แต่ถึงอาการจะเป็นแบบนั้นพี่เจก็ไม่ยอมหยุดกดหัวเขายังคงใช้มือดันศีรษะของฉันขึ้นลงอย่างเอาแต่ใจฉันถูกกระทำแบบนั้นก็พยายามหอบหายใจเข้าปอดเพราะรู้สึกอัดแน่นและหายใจลำบาก พอจะถอนริมฝีปากออกเพื่อกอบโกยลมหายใจเข้าปอดแรงที่ข้อเท้าก็ถูกรัดแรงมากขึ้นจนใบหน้าเบ้ด้วยความเจ็บ“พี่ยังไม่สั่งให้เอาออก” นํ้าเสียงดุพูดขึ้นเมื่อฉันดื้อดึงจะเอาปากออกจากแก่นกายของเขา สายตาพี่เจมองด้วยความไม่พอใจ“ขอน้องดาหายใจสักแป๊บได้ไหมคะ”“หนูต้องทนห


![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




