Partager

บทที่ 9

Auteur: โพธิ์สองหู
เจอรัลด์ ได้อธิบายสถานการณ์ให้แซคอย่างรวบรัดและเขาพนักพยักหน้าตอบรับอย่างเร็ว

“ยังไงก็ตาม คุณแซครู้จักคนที่ชื่อ นิเกล ฟิชเชอร์ ไหม? ผมได้ยินว่าครอบครัวของเค้าเปิดร้านอาหารในย่านการค้าเมย์เบอร์รี่นี้”

เวลานี้เองคิ้วของเจอรัลด์ขมวดแน่นด้วยกัน

เขาไม่ใช่คนประเภทที่มีความคิดร้าย

อย่างไรก็ตาม นิเกลคือคนที่ออกไอเดียให้ยูริมาแย่งแฟนสาวของเขา ซาเวีย เดินจากไปจากเขา นิเกลคือเหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงต้องทนทุกข์กับความอัปยศอดสูมากมาย

ดังนั้น เจอรัลด์อยากจะรู้จริงๆว่าถ้าหากว่านิเกลกับครอบครัวของเขาสูญเสียเงินรายได้ทั้งหมดของพวกเขาไป จะเป็นอย่างไร

“นิเกล? ครับ พ่อของเขาเป็นหนึ่งในลูกน้องของผม อีกอย่างร้านอาหารที่ว่าของครอบครัวเขาได้ดำเนินการจดทะเบียนภายใต้ชื่อของคุณเอง เขารุกรานคุณทางใดทางนึงใช่ไหม?”

ตอนนี้เองแซคระมัดระวังอย่างมาก

หลังจากนั้นคู่หนึ่ง แซครีบตอบกลับ “ผมรู้ว่าควรจะทำอย่างไร เจอรัลด์ วางใจเถอะให้ผมจัดการเอง”

***

ในความเป็นจริง เจอรัลด์ไม่รู้ว่าแซคกำลังจะทำอะไรกันแน่

นี่เป็นเพราะว่าเจอรัลด์ไม่แม้แต่จะรู้เลยว่าเขาสามารถทำอะไรเขาได้บ้าง

นี่เป็นครั้งแรก ที่เจอรัลด์ได้ใช้สถานะของเขาและอำนาจในการบีบบังคับคนอื่น ถึงแม้ว่าเขาจะเกลียดนิเกล เขามีความรู้สึกแปลกๆของความอึดอึดใจหลังจากที่ได้สั่งคำสั่งไป

เจอรัลด์ เลือกที่จะไม่คิดมากเกี่ยวกับมัน

หลังจากการวางสาย เจอรัลด์เดินออกไปจากห้องน้ำก่อนที่เขาจะตรงไปที่ห้องส่วนตัว

อย่างไรก็ตาม มีจุดเปลี่ยนใหญ่ในห้องส่วนตัวตอนนี้

ในตอนนี้เอง อลิซ นาโอมิ คนอื่นๆในกลุ่มกำลังพยายามติดต่อทุกคนที่พวกเขาสามารถติดต่อได้เพื่อที่ว่าพวกเขาจะแก้ปัญหานี้ได้ พวกเขาต้องหาทางแก้ปัญหานี้

ตอนนี้เอง ฟลินท์ เดินเข้าห้องมาทันทีทันใด ก้มหัวต่อหน้าพวกเขาก่อนที่จะเอ่ยขออภัยทันที

โดยธรรมชาติแล้ว เขาเข้ามาแจ้งพวกเขาว่าไม่จำเป็นที่จะต้องจ่ายค่าชดเชยและค่าเสียหายสำหรับตู้ปลาอะโรเวน่าแล้ว

ทุกคนอยู่ในภาวะที่งงงวยอย่างถึงที่สุดในตอนนี้

เมื่อทันทีที่นิเกลที่ตื่นเข้ามา ทุกคนตระหนักได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

“นิเกล นี่เป็นเพราะนายใช่ไหม?”

เด็กผู้หญิงทั้งหมดจ้องไปที่นิเกลด้วยความชื่นชมจนเต็มใบหน้าของพวกเธอ

นิเกลยังคงสงสัยว่าพอจะมีอะไรที่พวกเขาพอจะทำได้เพื่อจัดการกับปัญหานี้ ตามตรงแล้ว เขาวิ่งไปที่ห้องส่วนตัวก่อนหน้านี้เพราะว่าเขาต้องการที่จะหลบซ่อน อย่างไรก็ตาม เขาตัดสินใจที่จะกลับเข้ามาในห้องเมื่อเห็นว่าฟลินท์รีบเร่งมาที่นี่พร้อมกับสีหน้าที่ลนลานบนใบหน้าของเขา

กลายเป็นว่าปัญหานี้ได้ถูกแก้ไขลงแล้ว

นิเกลไม่ได้สารภาพว่าเขาไม่ใช่คนที่แก้ปัญหานี้

เขากลับยิ้มออกมาและพูดว่า “พี่ฟลินท์และพ่อของฉันเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน นี่เป็นเรื่องเล็กน้อย”

“ว้าว! นิเกล นายน่าเหลือเชื่อจริงๆ!”

“นิเกล นายเจ๋งมาก!”

ผู้หญิงทุกคนเริ่มที่จะนับถือนิเกลขึ้นมาทันที

ยิ่งกว่านั้นอลิซจ้องไปนิเกลที่ในตอนนี้และเธอรู้สึกเริ่มจะชอบนิเกลขึ้นมา

ยังไงก็ตาม เขาเป็นเจ้าของร้านแกรนด์มาแชลในย่านการค้าเมเบอร์รี่ เขาน่าประทับใจจริงๆและเขามาจากครอบครัวที่ร่ำรวย

ในตอนนี้เอง ประตูถูกเปิดออกและเจอรัลด์ก้าวเข้ามาในห้องส่วนตัว

“โอ้ ดูสิ! เขาแค่กลับมาหลังจากที่ตระหนักได้ว่าปัญหาได้คลี่คลายไปแล้ว”

พวกผู้หญิงจ้องไปที่เจอรัลด์ด้วยความรังเกียจ

ตอนนี้เอง อลิซยิ่งรังเกลียจเจอรัลด์มากขึ้นกว่าเดิม

“นาโอมิ ฉันสงสัยจริงๆ ทำไมเธอถึงเป็นเพื่อนกับคนแบบเขาได้?”

อลิซทำเสียงขึ้นจมูกอย่างเย็นชา

จากนี้เองเจอรัลด์ค้นพบความจริงว่า แซคได้จัดการทุกอย่างให้เขาแล้ว

อีกอย่าง เขามาขออภัยและแจ้งพวกเขาว่าพวกเขาไม่จำเป็นต้องจ่ายสำหรับค่าเสียหายแล้ว

แน่นอน ปัญหานี้ควรจะแก้ได้อย่างง่ายดาย ยังไงก็ตาม เขาคือเจ้าของทรัพย์สินที่นี้

อย่างไรก็ตาม ตัดสินจากท่าทางของทุกคนที่จ้องเขาแล้ว เจอรัลด์รู้ว่าพวกเขาเข้าใจผิดเขาอีกครั้งหนึ่งและต้องคิดว่าคนที่แก้ปัญหานี้คือนิเกล!!

ควรจะอธิบายดีไหม?

ฮ่าฮ่าฮ่า เจอรัลด์คิดว่ามันไม่จำเป็นอย่างยิ่ง

ความจริงแล้ว เริ่มแรกเจอรัลด์คิดว่าอลิซคือคนที่สวยจริงๆ

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ทุกอย่างได้เกิดขึ้นในคืนนี้ เขาคงจะไม่ชอบอลิซได้อีกต่อไป

ความจริงแล้ว เหตุผลเดียวทำไมเขาเลือกที่จะแก้ปัญหานี้ง่าย ๆ เลยเป็นเพราะว่านาโอมิ

อีกอย่างหนึ่ง แม้ว่าเขาพยายามอธิบายตัวเอง เจอรัลด์รู้ว่าไม่มีใครเชื่อเขาอยู่ดี

เจอรัลด์ไม่ต้องการที่จะเสียเวลาอธิบายตัวเขาเอง

“โอเค! เนื่องจากว่าพวกเราได้แก้ปัญหานี้แล้ว ทำไมพวกเราไม่ไปปาร์ตี้ที่อื่นกันหละ? ฉันเลี้ยงเอง

ตอนนี้เอง นิเกลกำมือเขาเข้าด้วยกันขณะที่เขาพยายามจะเปลี่ยนหัวข้อเรื่อง

เขามองไปที่อลิซและเพื่อนร่วมชั้นทั้งหมดของเธอ

“ได้สิ! แน่นอน!”

กลุ่มคนในห้องเห็นด้วยทันทีทันใดและอลิซยังส่งยิ้มให้นิเกลอีกด้วย

เทียบกับแดนนี่แล้ว อลิซรู้สึกว่านิเกลไม่เพียงแค่หน้าตาดีมากแต่เขายังดูเป็นผู้ใหญ่และมีความมั่นคง อีกอย่าง อลิซรู้สึกว่านิเกลมีความสัมพันธ์อันดีมากที่กว้างขวางและความสัมพันธ์นี้ยังมีประโยชน์ต่อเขาในอนาคตอย่างแน่นอนอีกด้วย

นิเกลเป็นคนที่รู้จักผู้คนเยอะมากจริงๆ!

นาโอมิแสดงสีหน้าเฉยๆบนใบหน้าขณะที่พูดว่า “อืม ทำไมพวกเราไม่ฉลองกันต่อในวันพรุ่งนี้แทน? มันจะตีสี่แล้วนะ ฉันคิดว่าเราควรจะกลับบ้านได้แล้วตอนนี้...”

นาโอมิไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะฉลองต่อหลังจากเกิดเหตุการณ์ขึ้น

ในตอนนี้เอง ฮาร์เปอร์พยักหน้าเห็นด้วยและพูดขึ้น “ใช่ พวกเราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น พวกเราก็จะกลับบ้านกัน…”

ความจริงแล้ว เพื่อนร่วมชั้นของเจอรัลด์ยังรู้สึกเบื่อนิดๆ

แรกเริ่มนั้น พวกเขาต่างตื่นเต้นที่จะได้เป็นเพื่อนกับสาวสวยทั้งหลายในหอเดียวกับอลิซ

อะไรก็ตาม มันค่อนข้างโจ่งแจ้งแล้วว่าพวกผู้ชายในหอเดียวกับเจอรัลด์ใช้จ่ายฟุ่มเฟือยมากเกินไปเมื่อเทียบกับแดนนี่และเพื่อนของเขา

“ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่เป็นไร พวกนายคงไม่สามารถได้เข้าไปในสถานที่ที่พวกเรากำลังจะมุ่งหน้าไป อีกอย่าง ฉันกลัวว่าฉันจะไม่สามารถพาคนหมู่มากเข้าไปข้างในกับฉันด้วยดังนั้น มันอาจจะดีกว่าถ้าพวกนายเลือกที่จะไม่เข้าร่วมกับพวกเรา!”

นิเกลจ้องมองด้วยสายตาที่เย็นชาไปที่เจอรัลด์กับฮาร์เปอร์

“เอ่อ พวกเราจะไปที่ไหนกัน? เราจะไปร้านอาหารกันหรอ? พวกผู้หญิงถามขณะที่พวกเขามองไปที่นิเกล

นิเกลกางนิ้วของเขาออกมาก่อนจะโบกมันต่อหน้าพวกเขา “ไม่ ผมกำลังพาคุณไปที่เวย์แฟร์เมาน์เทน เอ็นเตอร์เทนเม้น พวกเธอเคยได้ยินหรือเปล่า?”

“เวย์แฟร์เมาน์เทน เอ็นเตอร์เทนเม้น ที่โด่งดังนะหรอ?” อลิซถามขึ้นด้วยความตื่นเต้น “นั่นเป็นไฮไลท์ของย่านการค้าเมย์เบอร์รี่! ไม่ใช่ว่าบ้านพักที่นั่นคือที่ที่คนรวยและคนมีอำนาจไปรวมตัวกันเพื่อหาอะไรสนุก ๆ ทำกันหรอ?”

นิเกลพูดถูก บางคนคงไม่สามารถที่จะเข้าไปในสถานที่นั้นได้ในช่วงชีวิตนี้ของเขา!

อลิซมาจากครอบครัวที่ค่อนข้างมีฐานะและเธอมีโอกาสได้เห็นบ้านพักผ่านตามาบ้างเป็นเพราะญาติที่ร่ำรวยของเธอ

อย่างไม่คาดคิด นิเกลสามารถพาพวกเขาเข้าไปที่วิลล่าได้ด้วยจริงๆ

“เนื่องจากว่ามีสาวสวยไปกันหลายคน ให้ฉันไปเอารถมาก่อน รอฉันอยู่ตรงทางเข้านะ!”

นิเกลโบกมือก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้องส่วนตัวไป

วันนี้ นิเกลหลงเสน่ห์ความสวยของอลิซเข้าอย่างจัง

ความจริงแล้ว เขาอยากจะใช้วิธีเดิม ๆ ที่เขาสอนยูริเพื่อชนะใจอลิซ

เขาเชื่อว่าผู้หญิงทุกคนสามารถซื้อมาด้วยเงินอย่างง่ายดาย!

“นาโอมิ ทำไมเธอไม่ไปกับพวกเราด้วยล่ะ? ยังไงก็ตามวันนี้เป็นวันเกิดของเธอ เธอเคยพูดว่าอยากจะเห็นและไปด้วยตัวเองสังครั้งที่เวย์แฟร์เมาน์เทน เอ็นเตอร์เทนเม้น ไม่ใช่เหรอ นี่เป็นโอกาสของเธอนะ!”

อลิซพยายามชักชวนนาโอมิให้มากับพวกเขาขณะที่กุมมือเธอไว้

“ใช่ พวกเราทุกคนไม่เคยไปที่นั่นมาก่อน ดังนั้นทำไมพวกเราไม่ไปที่นั่นกันในวันนี้หละ? อีกอย่างเรามีนิเกลคอยปกป้องเราในคืนนี้ เขามีชื่อเสียงและดูเหมือนว่าเขามีความสัมพันธ์กับผู้คนในย่านการค้าเมย์เบอร์รี่นี้ ไม่มีอะไรที่พวกเราต้องกังวลใจเพราะนิเกลอยู่ที่นี่กับเรา!”

แดนนี่คลี่ยิ้มอยากคาดหวัง

ในตอนนี้นาโอมิขมวดคิ้วก่อนจะพูดขึ้น “มีบางอย่างที่ฉันยังคิดไม่ออกตอนนี้ อลิซเธอไม่คิดว่าอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นในตอนนี้ดูแปลกๆหรอ?”

อลิซขมวดคิ้วจะถามขึ้น “แปลกหรอ? เธอกำลังพูดถึงอะไรอยู่? เธอหมายถึงเหตุการณ์เกี่ยวกับตู้ปลาอะโรเวน่าหรอ?”

“ใช่” นาโอมิตอบกลับขณะที่ยังหน้านิ่วคิ้วขมวด “พวกเธอทุกคนก็เห็นอย่างชัดเจนนิว่าฟลินท์ ยืนกรานและพูดชัดเจนตอนที่เขาบอกให้พวกเราจ่ายค่าเสียหายจำนวนสองแสนดอลล่าร์ในตอนนั้นเขาดูเหมือนไม่เห็นอกเห็นใจนิเกลสักนิด นิเกลยังต้องชื่นชมและประจบเขาเพื่อให้แน่ใจว่าเขาอารมณ์ดีอยู่เลย”

“อย่างไรก็ตาม ยังไม่ถึงสิบนาทีดี ท่าทางของฟลินท์เปลี่ยนอย่างรวดเร็ว เขายังเข้ามาขอโทษพวกเราแต่ละคนและทีละคนด้วยตัวเอง พวกเธอไม่คิดว่ามันแปลกๆหรอ?”

นาโอมิอธิบายเหตุการณ์ อย่างรวดเร็ว

ทุกคนในห้องเงียบไปทันที

ฮาร์เปอร์ตอบกลับทันทีทันใด “ใช่ ฉันคิดว่ามันแปลกมากจริงด้วย ฟลินท์ดูไม่เหมือนคนที่ง่าย ๆ เขาไม่ใช่คนที่ทุกคนจะต่อกรด้วยอย่างง่ายดายจริง ๆ ไม่ว่านิเกลจะเก่งในการเยินยอคนสักแค่ไหน เป็นไปได้หรอที่เขาจะเปลี่ยนใจฟลินท์ได้ภายในไม่กี่นาที?”

“นายหมายถึงเป็นคนอื่นหรอกหรอที่ช่วยพวกเรา?” อลิซถามขณะที่เธอยังคงรู้สึกว่าเหตุการณ์มันดูไม่สมเหตุสมผลจริง ๆ

เธอมัวแต่ชื่นชมมิเกลจนทำให้เพิกเฉยต่อเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับพวกเขาไปอย่างสิ้นเชิง
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1786

    พวกเขาได้ดูภาพจากกล้องวงจรปิดแล้วในตอนที่เกิดอุบัติเหตุ ไม่มีใครหรือรถคันอื่นใดอยู่รอบ ๆ เลยแม้แต่คันเดียว ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เฒ่าฟลินท์ก็ยังอยู่ในรถเพียงลำพังด้วยนั่นหมายความว่าสถานการณ์ที่ผู้เฒ่าฟลินท์พบกับอุบัติเหตุนั้นแปลกประหลาดอย่างยิ่งในวิดีโอที่ได้จากกล้องวงจรปิดนั้นแสดงให้เห็นว่ารถของผู้เฒ่าฟลินท์ลื่นไถลและหลุดการควบคุมไปเองในทันทีเจอรัลด์และเรย์ได้รับการปล่อยตัวในช่วงบ่ายนั้นเองพวกเขานั่งแท็กซี่กลับไปที่สำนักงานระหว่างทางกลับ เรย์มองเจอรัลด์ด้วยสีหน้างุนงงอย่างหนักแล้วถามว่า “เจอรัลด์ คุณคิดเห็นยังไงกับการตายของผู้เฒ่าฟลินท์?เขาตายได้ยังไง?”ใบหน้าของเจอรัลด์เคร่งเครียดมาก เขาเองก็ไม่แน่ใจเช่นกัน แต่ถึงกระนั้นเขาก็มั่นใจว่าเหตุการณ์นี้ไม่ใช่แค่อุบัติเหตุธรรมดาแน่นอน“นี่หมายความว่าเอ็มเบอร์ลอร์ดยังไม่ตายเหรอ?”วินาทีต่อมา ความคิดอันบ้าบิ่นก็ผุดขึ้นในใจของเรย์เจอรัลด์รู้สึกว่าการคาดเดานี้เป็นไปได้น้อยมาก นั่นก็เพราะเอ็มเบอร์ลอร์ดตายไปต่อหน้าต่อตาเขาเอง แล้วเขาจะยังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?“เรากลับก่อนเถอะ บางทีมันอาจจะเป็นแค่อุบัติเหตุจริง ๆ ก็ได้!”เจอรัลด์บอก

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1785

    เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่เจอรัลด์และเรย์ยังคงหลับอยู่ กริ่งที่ประตูก็ปลุกพวกเขาให้ตื่นเรย์เดินออกจากห้องไปที่ประตูในลักษณะกึ่งหลับกึ่งตื่นแล้วเปิดประตูออกเมื่อประตูถูกเปิดออก เขาก็ได้เห็นชายสองสามคนซึ่งกำลังสวมเครื่องแบบยืนอยู่ข้างนอก เมื่อเห็นตราบนเครื่องแบบของพวกเขา พวกเขาก็รู้ได้ทันทีว่าคนเหล่านี้มาจากรัฐบาลกลาง“ขออภัย คุณเจอรัลด์ คลอฟอร์ดและคุณเรย์ เลห์ตันอยู่ที่นี่หรือเปล่า?”เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพุ่งตัวเข้ามาถามเรย์พยักหน้าและตอบว่า “ผมนี่แหละเรย์ มีอะไรเหรอ?""พาเขาออกไป!"เมื่อเขาได้ยินคำพูดของเรย์ เจ้าหน้าที่คนนั้นก็สั่งคนของเขา และทันใดนั้นเอง เจ้าหน้าที่อีกสองคนก็เข้ามาคว้าแขนของเรย์แล้วลากเขาออกไปข้างนอก"เฮ้ย! นี่มันอะไรกัน?!"เรย์ตะโกนทันทีความโกลาหลดังกล่าวทำให้เจอรัลด์ จูโน่ และโนริตื่นขึ้นพวกเขาออกจากห้องอย่างรวดเร็ว"คุณเป็นใคร?"เมื่อเจอรัลด์ออกมา เขาก็มองดูเจ้าหน้าที่พวกนั้นด้วยความประหลาดใจและเอ่ยถามขึ้น“คุณคงเป็นคุณเจอรัลด์ คลอฟอร์ด เรากำลังสงสัยว่าคุณเกี่ยวข้องกับเหตุฆาตกรรม สารวัตรเลค หรือที่รู้จักกันในชื่อผู้เฒ่าฟลินท์ ดังนั้นเราต้องการนำคุณไปสอบ

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1784

    ในเวลาเดียวกัน หมอกควันสีทมิฬของเอ็มเบอร์ลอร์ดได้ล้อมรอบกายของชายชราเอาไว้หลังจากนั้นไม่นาน หมอกควันสีทมิฬดังกล่าวก็ดูดกลืนวิญญาณและพลังงานของชายชราไป ทำให้ชายกลายเป็นศพแห้งกรังเหลือเพียงหนังหุ้มกระดูกสิ่งนี้ทำให้เอ็มเบอร์ลอร์ดตระหนกเป็นอย่างมาก เขาไม่ได้คาดหวังให้เกิดผลลัพธ์เช่นนี้ ยิ่งกว่านั้น เขาไม่คิดแล้วว่าชายชราจะมาสกัดกั้นการโจมตีจากเจอรัลด์แทนเขาแบบนี้“เอ็มเบอร์ลอร์ด คุณฆ่าคนบริสุทธิ์อีกแล้ว!”เจอรัลด์ตะโกนใส่เอ็มเบอร์ลอร์ดด้วยความโกรธเมื่อพูดเช่นนั้น เจอรัลด์จึงตัดสินใจใช้ทักษะต้องห้ามของตัวเองเพื่อทำลายเอ็มเบอร์ลอร์ดให้สิ้นซากในขณะนี้เอ็มเบอร์ลอร์ดเสียสติไปแล้ว เขายืนนิ่งไม่ขยับ ราวกับสูญเสียจิตวิญญาณของตัวเองไป “วิชาทลายสหัสภพ!”เจอรัลด์ตะโกนและขว้างดาบแอสตราบิซในมือใส่เอ็มเบอร์ลอร์ดเมื่อดาบแทงเข้าไปในร่างของเอ็มเบอร์ลอร์ด มันก็เปล่งแสงเจิดจ้าออกมาและกลืนกินเอ็มเบอร์ลอร์ดไปจนสิ้น“อ๊าก!”เอ็มเบอร์ลอร์ดกรีดร้องวินาทีต่อมา เอ็มเบอร์ลอร์ดก็กลายเป็นเถ้าถ่านในที่สุด เจอรัลด์ก็กวาดล้างเอ็มเบอร์ลอร์ดลงได้แล้วเจอรัลด์ล้างแค้นให้ชาวบ้านในหมู่บ้านฟ้าทมิฬได้แล้ว

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1783

    ทั้งสามรีบมองออกไปข้างนอก ก่อนจะเห็นว่าชายชราออกจากบ้านไปตามลำพังโดยถือตะกร้าติดตัวไปด้วยขณะที่เขามุ่งหน้าไปยังกระท่อมไม้ของยามิเล็ต เฟซเมื่อเห็นสิ่งนี้ ทั้งสามก็สบตากันพวกเขาพบว่ามันค่อนข้างแปลกที่ชายชราคิดจะถือตะกร้าออกไปกลางดึกเช่นนี้ นี่จะต้องมีความลับบางอย่างที่ไม่มีใครล่วงรู้ซ่อนอยู่เป็นแน่ไม่นานหลังจากนั้น เจอรัลด์และทั้งสองก็ออกจากบ้านและติดตามชายชราไปอย่างเงียบ ๆพวกเขาติดตามชายชราไปจนถึงกระท่อมไม้ จากนั้นพวกเขาเห็นเขาหยิบกุญแจออกมาจากกระเป๋าเพื่อปลดล็อคประตูเมื่อประตูถูกปลดล็อค ชายชราผู้นั้นสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างระมัดระวัง หลังจากแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่รอบ ๆ เขาก็ผลักประตูเปิดออกแล้วเดินเข้าไปอย่างมั่นใจเจอรัลด์และอีกสองคนก็เดินไปที่กระท่อมไม้ทันทีและยืนอยู่ตรงหน้ากระท่อมหลังนั้น“เจอรัลด์ ดูเหมือนว่าชายชรากำลังปิดบังอะไรบางอย่างกับเรา เพราะเขามีกุญแจบ้านหลังนี้อยู่กับตัว!”เรย์กระซิบกับเจอรัลด์ตอนนี้พวกเขาตระหนักได้แล้วว่าชายชราไม่ใช่คนไม่รู้อิโหน่อิเหน่อย่างที่คิด เขาต้องมีความสัมพันธ์บางอย่างกับเอ็มเบอร์ลอร์ดแน่“เรย์ ผู้เฒ่าฟลินท์ คุณสองคนไปซ่อนตัวก่อน เ

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1782

    “เอ๋ นี่ก็ดึกแล้วนะ! ผมว่าคนที่คุณกำลังรออยู่คงไม่มาหรอก มาเถอะไปที่บ้านของผมและพักผ่อนกันจะดีกว่า!”ชายชราถอนหายใจและยื่นข้อเสนอให้ทั้งสามคนเมื่อผู้เฒ่าฟลินท์ได้ยินเช่นนั้น เขาก็หันกลับมาที่เจอรัลด์เพื่อสอบถามความคิดเห็นของเขาเจอรัลด์เห็นปฏิกิริยาของเขาและพยักหน้าอย่างช้า ๆเนื่องจากพวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น ตอนนี้พวกเขาทำได้เพียงไปพักผ่อนที่บ้านของชายชราเท่านั้นนอกจากนี้ ท้องฟ้ามืดสนิท และไม่ปลอดภัยเลย ไม่รู้เลยว่าข้างนอกนี่มีอะไรรอพวกเขาอยู่?หลังจากพูดคุยกัน เจอรัลด์และคนอื่น ๆ ก็ติดตามชายชราออกจากกระท่อมไม้ไปชายชราพาเจอรัลด์และคนอื่น ๆ ไปที่บ้านของเขา บ้านของเขาดูไม่เก่าเท่าไหร่ ราวกับเพิ่งถูกซ่อมแซมใหม่ก่อนหน้านี้“ผู้เฒ่า หมู่บ้านนี้เหลือคุณอยู่เพียงคนเดียวหรือเปล่า?”เมื่อพวกเขาอยู่ในบ้านของชายชรา ผู้เฒ่าฟลินท์ก็ถามอย่างสงสัย"หึหึ!" ชายชราหัวเราะเบา ๆ"ใช่ คนอื่น ๆ ย้ายไปอยู่ในเมืองกันหมด ที่นี่เลยเหลือแค่ฉันคนเดียว!”หลังจากที่เขาหัวเราะแล้วเขาก็ตอบ“แล้วทำไมคุณไม่ย้ายเข้าเมืองด้วยล่ะ? อยู่ในเมืองไม่สบายกว่าเหรอ?”ผู้เฒ่าฟลินท์ยังคงถามต่อไป“อนิจจา ผมมันไร้ญา

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1781

    “หึหึ เรย์ อย่าลืมสิว่าเอ็มเบอร์ลอร์ดไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปแล้ว เขาน่ากลัวกว่าผีเสียอีก กับอีกแค่สถานที่แบบนี้นายคิดว่าเขาจะกลัวเหรอ”เจอรัลด์หัวเราะและเตือนเรย์เมื่อเรย์ได้ยินเช่นนั้น เขาก็รู้สึกว่าสิ่งที่อีกฝ่ายพูดสมเหตุสมผล “สำรวจกันตามสบายเลย ผมคงต้องไปก่อน!”ชายชราพูดกับทั้งสามคน“ได้เลย ผู้เฒ่า ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของคุณมากเลย!"ผู้เฒ่าฟลินท์ขอบคุณชายชราผู้นั้นอย่างรวดเร็ว“ไม่เป็นไรหรอก!”ชายชราตอบพลางโบกมือหลังจากที่ชายชราผู้นั้นจากไป เจอรัลด์และอีกสองคนก็ยืนอยู่หน้ากระท่อมไม้ จ้องมองออกไปอย่างว่างเปล่าพวกเขาไม่รู้ว่าต้องทำอะไร พวกเขาไม่อาจเข้าไปในกระท่อมได้ และไม่รู้ด้วยว่าจะเข้าไปเช่นไร“พี่เจอรัลด์ ผู้เฒ่าฟลินท์ ทีนี้เราจะทำยังไงดี? เปิดประตูออกไปเลยดีไหม?”เรย์มองไปที่เจอรัลด์และผู้เฒ่าฟลินท์แล้วถาม“ไม่ นั่นไร้สาระมาก เราบุกรุกเข้าไปไม่ได้!”ผู้เฒ่าฟลินท์ปรามเรย์ทันทีแม้ว่ายามิเล็ต เฟซจะไม่มีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว แต่กระท่อมหลังนี้ยังคงเป็นของเธอ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่อาจทำตามอำเภอใจได้“แล้วเราควรทำยังไง? เราไม่มีกุญแจ”เรย์ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้“เ

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 833

    “กำไลหยกของฉัน!” กำไลหยกนั้นถูกทำให้แตกเสี่ยง ๆ เป็นล้านชิ้นได้ดวงตาของแคทเธอรีนเยิกกว้างขึ้นจากความช็อกเบก็ถึงกับตะลึงงันไปกับสิ่งที่ยูราเพิ่งทำไปกำไลหยกนั้นเป็นทรัพย์สินล้ำค่ามากที่สุดในครอบครัวของพวกเธอยายของเธอได้มอบกำไลหยกนี้ให้แม่ของเธอก่อนที่มันจะถูกส่งต่อมาให้เบเหตุผลที่ทำไมแคทเธอรีนเต็มใจจะ

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 860

    เอาตามตรงเจอรัลด์กำลังรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ขณะที่เขาเดินทางไปยังบ้านหลังนั้น ‘ตระกูลใหญ่จะสามารถอาศัยในสถานที่แยกตัวเช่นนี้เหรอ…?’ ในขณะที่เขาอยู่ห่างจากประตูบ้านไม้ไม่กี่ก้าว เจอรัลด์ก็เห็นชายชราคนหนึ่งที่ดูอายุมากกว่าหกสิบปี ออกจากบ้านหลังนั้นมา แม้ชายชราจะแต่งตัวเหมือนกับชาวบ้านคนหนึ่ง แต่เสื้อ

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 858

    หลังจากงานเลี้ยงสิ้นสุดลง โรส,ป้าสอง และคนอื่นหลายคนก็แทบจะไม่สามารถฟื้นตัวจากทุกอย่างที่พวกเขาเพิ่งเห็นไปได้ด้วยซ้ำ แม้พวกเขามีความคิดในการประจบประแจงเจสสิก้าสักเล็กน้อยก่อนหน้านี้ แต่ทั้งหมดที่พวกเขาได้รับก็คือสายตาที่ไร้ไมตรีของเธอ พวกเขารู้สึกกลัวเจสสิก้ามาก จนท้ายที่สุดก็ไม่มีพวกเขาคนไหนที่จะพู

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 896

    “คุณปู่!” ทั้งเกสท์และคนงามที่ดูเย็นชาคนนั้นตะโกนขึ้นมาอย่างตื่นตระหนก “ไม่เป็นไร คุณผู้ชาย ผมเต็มใจที่จะให้ผู้เชี่ยวชาญเจนคินสันวินิจฉัยคนป่วยจากกลุ่มของคุณก่อน ผมสามารถรอได้” ชายชรากล่าว ทำให้คนอื่น ๆ แปลกใจกันอย่างมาก “…อะไรนะ? แต่ทำไมล่ะ คุณปู่? ทำพวกเราถึงควรปล่อยให้เขาไปก่อนล่ะ? เขาเป็นใครกัน?

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status