LOGINShare
บทที่ 2967
Latest chapter
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2967
หลิงอวี๋รอคอยอยู่ครู่หนึ่ง ผลการตรวจสอบก็ปรากฏขึ้นสิ่งที่ทำให้นางรู้สึกโล่งใจก็คือ มิรู้ว่าอูหม่าจือให้สิงโตขนขาวกินสมุนไพรชนิดใดเข้าไป เนื้องอกนั้นจึงมิได้ลุกลามเลวร้ายลง อีกทั้งยังเป็นเนื้องอกชนิดที่มิอันตราย“โรคนี้ข้ารักษาได้!”หลิงอวี๋กล่าวด้วยความมั่นใจดวงตาของโม่ถงพลันสว่างวาบขึ้น พลางกล่าวว่า “ฮูหยินหลิง ท่านต้องการสมุนไพรใดก็โปรดเอ่ยปากมาเถิด ข้าจะไปเสาะหามาให้ท่านจนครบอย่างแน่นอน!”หลิงอวี๋แย้มยิ้มน้อย ๆ “ข้ามีสมุนไพรพร้อมแล้ว เจ้าเพียงช่วยเป็นลูกมือข้า ขยับตะเกียงน้ำมันพวกนั้นเข้ามาใกล้ ๆ เถิด!”ภายในถ้ำแสงสลัวรางเกินไป หลิงอวี๋มิอาจลงมือผ่าตัดให้สิงโตขนขาวได้โดยสะดวกเผยอวี้และโม่ถงจึงช่วยกันปลดตะเกียงน้ำมันลงมา แล้วนำไปแขวนไว้ในบริเวณที่สิงโตขนขาวนอนหมอบอยู่หลิงอวี๋หยิบยาสลบชนิดรุนแรงออกมา พลางส่งยิ้มให้สิงโตขนขาวแล้วเอ่ยว่า “เสี่ยวไป๋ เจ้าจงนอนหลับให้สบายเถิด ประเดี๋ยวตื่นขึ้นมาอาการเจ็บป่วยก็จะหายแล้ว!”สิงโตขนขาวกะพริบดวงตาสีฟ้านั้นปริบ ๆ พลางจ้องมองหลิงอวี๋ด้วยความฉงนหลิงอวี๋มิรอช้า นางฉีดตัวยาสลบเข้าสู่ร่างกายของสิงโตขนขาวทันทีเพียงครู่เดียวสิงโตขนขาวก
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2966
หนานซวงและหลิงหว่านถูกรั้งให้อยู่ภายนอกถ้ำหลิงอวี๋เดินตามโม่ถงเข้าไปด้านใน ส่วนเผยอวี้คอยเป็นดวงตาให้เซียวหลินเทียน ประคองเขาเดินลึกเข้าไปพร้อมกันยิ่งล่วงลึกเข้าไป กลิ่นคาวเหม็นเน่าก็ยิ่งคละคลุ้งรุนแรง ทว่าเผยอวี้และคนอื่น ๆ ต่างอมยาเม็ดที่หลิงอวี๋มอบให้ไว้ในปาก กลิ่นเหล่านี้จึงมิได้ส่งผลกระทบอันใดต่อพวกเขาครั้นก้าวเข้ามาถึงด้านใน โม่ถงจึงใช้คบเพลิงจุดตะเกียงน้ำมันที่แขวนอยู่บนผนังทั้งสี่ด้านเผยอวี้พลันต้องตกตะลึง เมื่อพบสิงโตขนขาวตัวมหึมานอนหมอบอยู่ในมุมหนึ่งสิงโตขนขาวตัวนี้งดงามยิ่งนัก บนศีรษะขนาดใหญ่นั้นมีดวงตาคู่หนึ่งที่สุกสกาวดั่งพลอยไพลินดวงตาคู่นั้นกำลังจ้องมองพวกเขาด้วยความระแวดระวังในขณะเดียวกัน สิงโตขนขาวก็พยายามพยุงกายลุกขึ้น อยู่ในท่าทางเตรียมพร้อมที่จะกระโจนเข้าใส่ได้ทุกเมื่อ“เสี่ยวไป๋ ข้าเชิญหมอมาให้เจ้าแล้ว ให้นางช่วยตรวจดูอาการเจ้าสักหน่อยเถิด...”โม่ถงเดินเข้าไปใกล้ พลางลูบไล้ขนของสิงโตขาวไปตามแนวขนสิงโตขนขาวเห็นเซียวหลินเทียนและคนอื่น ๆ ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มันจึงค่อย ๆ เอนกายลงนอน“ฮูหยินหลิง ท่านเข้ามาเถิด!”โม่ถงกวักมือเรียกหลิงอวี๋หลิงอวี
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2965
“อือ... อือ...”เสียงนั้นคล้ายเสียงสะอื้นไห้ ทว่าก็คล้ายเสียงโหยหวนด้วยเช่นกันเป็นเสียงแว่วเลือนราง ครั้นหลิงอวี๋ลืมตาตื่น เสียงนั้นก็เงียบหายไปทันใดนางนึกว่าตนเองเพียงฝันไป จึงหลับตาลงหมายจะนอนต่อทว่ายังมิทันได้หลับลึก ก็แว่วเสียงอันน่าเวทนานั้นดังขึ้นอีกคราเป็นเสียงที่เจือไปด้วยความเจ็บปวดทรมานสาหัสเมื่อหลิงอวี๋มั่นใจว่าตนมิได้หูแว่ว จึงยันกายลุกขึ้นนั่งนางใคร่ครวญครู่หนึ่ง ก่อนจะสวมอาภรณ์อย่างเบามือ จังหวะที่กำลังจะลุกขึ้นก็พลันได้ยินเสียงของหนานซวงดังมาจากในความมืด“พี่หญิงหลิง นั่นเสียงกระไรหรือเจ้าคะ?”หนานซวงรู้สึกว่า คำเรียกขานฮูหยินอู่นั้นดูห่างเหินกับหลิงอวี๋จนเกินไป ตลอดการเดินทางจึงเรียกขานหลิงอวี๋ว่าพี่หญิงตามอย่างหลิงหว่านหลิงอวี๋ได้ยินดังนั้นจึงเอ่ยถาม “เจ้าเองก็ตกใจตื่นเช่นกันหรือ?”“ข้าฟังดูคล้ายเสียงสัตว์ชนิดหนึ่งร้อง ฟังดูน่าเวทนายิ่งนัก บางทีอาจเกิดเรื่องอันใดขึ้น ข้าใคร่จะออกไปดูเสียหน่อย!”หนานซวงรีบเอ่ยห้าม “อย่าไปเลยเจ้าค่ะ ในหุบเขานี้มีสัตว์วิเศษอยู่มากมาย ล้วนดุร้ายทั้งสิ้น”“อีกทั้งยามนี้ฟ้ามืดมองสิ่งใดมิชัดเจน ท่านออกไปอาจมีอันตรายได้!”
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2964
คนในเรือนมิได้เอ่ยวาจา เด็กหนุ่มผู้นั้นเพียงแค่นเสียงก่อนจะกล่าวว่า “บาดแผลสาหัสปานนี้ทำได้เพียงนอนรอความตายเท่านั้น จะรักษาได้เยี่ยงไร!”หลิงอวี๋เชิดหน้าตอบกลับด้วยน้ำเสียงมั่นใจ “แต่ข้ารักษาได้!”“ข้ามิได้คุยโวโอ้อวด แม้แต่หยวนป๋อ เจ้าตำหนักน้อยแห่งตำหนักเสวียนเทียนก็เคยได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ ข้ายังรักษาจนหายดีมาแล้ว!”“หากผู้อาวุโสอูหม่ามิเชื่อ ก็ลองไปดูรอยแผลเป็นที่หน้าอกของหยวนป๋อเถิดว่าเป็นจริงดั่งที่ข้ากล่าวหรือไม่!”เด็กหนุ่มชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแสยะยิ้มเย้ยหยัน “พวกท่านรู้อยู่เต็มอกว่าอาจารย์ข้าเร้นกายอยู่ที่นี่ มิออกไปสู่ใต้หล้าภายนอกมาหลายปี การกล่าวอ้างเช่นนี้มิใช่เห็นว่าอาจารย์ข้ามิอาจไปพิสูจน์ความจริงได้หรอกหรือ?”หลิงอวี๋มิได้ใส่ใจเขา นางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ผู้อาวุโสอูหม่า ข้าขอเอาเกียรติของหมอเป็นประกัน ทุกถ้อยคำล้วนเป็นความจริง!”“หากท่านยังกังขาในวิชาแพทย์ของข้า เราสามารถจับสัตว์แถวนี้มาพิสูจน์ให้เห็นกับตาเดี๋ยวนี้เลยก็ได้!”ภายในเรือนหญ้าคายังคงไร้ความเคลื่อนไหว ผ่านไปเนิ่นนานจึงมีเสียงชราภาพดังเล็ดลอดออกมา “โม่ถง เข้ามา!”เด็กหนุ่มได้ยินดังนั้น จึง
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2963
ชัยชนะในศึกประเดิมสนามที่แคว้นซิงลั่วจบลงด้วยความงดงามยิ่ง สร้างความฮึกเหิมลำพองใจแก่หลิงอวี๋และเซียวหลินเทียนรวมถึงคนอื่น ๆ ยิ่งนักทว่าหลิงอวี๋และเซียวหลินเทียนมิได้หลงระเริงในชัยชนะจนเกิดความเย่อหยิ่ง ทั้งสองต่างตระหนักดีว่า การที่เซวียนหยวนเซินต้องเพลี่ยงพล้ำสาหัสเพียงนี้ อีกมินานเขาต้องระแคะระคายและเพ่งเล็งมาที่พวกตนเป็นแน่ด้วยเหตุนี้ หลิงอวี๋กับเซียวหลินเทียนจึงกำชับให้เผยอวี้และพรรคพวกตระเตรียมการป้องกันภัยไว้อย่างรัดกุมเคราะห์ดีที่ลู่ปินนำกองกำลังเดินทางมาถึงไห่เจียงและสมทบกับพวกเขาได้ทันท่วงทีก่อนหน้านี้หลิงอวี๋ได้มีพันธสัญญากับหนานซวงว่า จะพาเซียวหลินเทียนไปเสาะหาวิธีรักษาดวงตาจากอูหม่าจือยามนี้หนานซวงได้รับจดหมายแนะนำตัวจากมารดาเป็นที่เรียบร้อย ครั้นถึงกำหนดวันเดินทาง หลิงอวี๋กับเซียวหลินเทียนจึงพาทั้งหลิงหว่านและเผยอวี้มุ่งหน้าสู่เขาเก้าตำหนักพร้อมกันเขาเก้าตำหนักตั้งอยู่ห่างจากไห่เจียงกว่าหนึ่งร้อยลี้ คณะเดินทางต้องรอนแรมอยู่นานถึงสองวันจึงจะบรรลุถึงจุดหมายเบื้องหน้าคือยอดเขาตระหง่านเสียดฟ้าท่ามกลางขุนเขาน้อยใหญ่ รายล้อมด้วยแมกไม้เขียวขจีครึ้มหนา อากาศบริสุทธิ
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2962
หนานซวงรู้สึกเวทนาในชะตากรรมของสองพ่อลูกซินฉายิ่งนักหากมิใช่เพราะนางเป็นผู้ไต่ถามเรื่องชาหมอกมังกร ก็คงมิชักนำศัตรูเยี่ยงเซวียนหยวนคุนมาสู่พวกเขาจนเป็นเหตุให้ซินฉาต้องสูญเสียใบชาและทรัพย์สินไปจนสิ้นการกระทำของนางในครานี้ เป็นเพียงการชดเชยความเสียหายส่วนหนึ่งให้แก่ซินฉาเท่านั้นเรื่องทะเบียนราษฎรของซินฉานั้น หนานซวงได้วานให้จูเก๋อเซวียนช่วยสืบหา ซึ่งจูเก๋อเซวียนก็รับหน้าที่ทำลายหนังสือทะเบียนประวัติของนักโทษทั้งหมดทิ้งแล้วเขาได้คัดลอกข้อมูลทะเบียนราษฎรของซินฉามอบให้แก่หนานซวงหนานซวงส่งคนนำไปมอบให้ถึงมือซินฉาที่เรือน ด้วยมิปรารถนาให้สองพ่อลูกต้องประสบเหตุร้ายหรือสูญเสียทรัพย์สินใด ๆ อีกในยามหลบหนีเมื่อเผยอวี้ทราบความนัย ก็รู้สึกซาบซึ้งในน้ำใจของหนานซวงยิ่งนักหนานซวงรับตัวเด็ก ๆ หลายคนไปดูแล โดยให้พำนักชั่วคราวอยู่ที่บ้านชนบทของตระกูลหนานเด็กเหล่านี้มิได้มีความสำคัญต่อเซวียนหยวนเซิน ต่อให้ส่งทหารออกตามล่า ก็คงหามีผู้ใดคาดคิดไม่ว่าพวกเขาจะซ่อนตัวอยู่ในอาณาเขตของตระกูลหนานเผยอวี้เห็นว่าเด็ก ๆ มีที่พึ่งพิงแล้วก็เบาใจครั้นรถม้าแล่นเข้าสู่เมืองอู๋ถัง เผยอวี้จึงได้ร่ำลาเด็ก
You may also like
อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
จุ้ยหลิงซู917.0K viewsข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ป่าดอกท้อ34.7K viewsภรรยามิหวนคืน
ไห่ถาง19.4K viewsหญิงหม้ายท้ายหมู่บ้าน
ต้นไม้แห้ง19.2K viewsกลับมาครั้งนี้โทษทีข้าไม่ใช่เหยื่อ!
คุณหนูหยางเอิน10.3K viewsภรรยาลับพ่อค้าสกุลหลี่
เทียนเหอ2.2K viewsหลิงเฟิ่ง หญิงบ้าในหมู่บ้านหู่เซิง
l3oonm@10.3K viewsท่านอาจารย์อย่ารบกวนข้าเลย
ม่านกู่810 views
