บันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์

บันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์

By:  เซี่ยวชิงขวางCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
9.7
91 ratings. 91 reviews
335Chapters
76.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เจ้าบ่าวของข้ามีฝาแฝดผู้พี่อยู่คนหนึ่ง ทั้งคู่มีหน้าตาเหมือนกันมากจนแทบจะแยกไม่ออก สิ่งเดียวที่จะสามารถใช้เป็นเครื่องจำแนกได้ก็คือ ที่หางตาของสามีข้ามีไฝเสน่ห์อยู่เม็ดหนึ่ง ทุกครั้งก่อนที่เราจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน ข้ามักจะต้องลูบเบาๆ ไปที่ไฝเม็ดนั้นก่อนเสมอถึงจะเบาใจ มีบางครั้งเหมือนกันที่เขาใช้น้ำเสียงที่แหบพร่าถามข้าออกมาว่า “หากไม่มีไฝเม็ดนี้ เจ้าจะยังสามารถแยกข้าออกหรือไม่?” และทุกครั้งที่ถาม เขาก็มักจะรุกรุนแรง จนข้าแทบจะรับมือไม่ไหว จึงได้แต่พูดตอบกลับไปอย่างเจ็บปวดว่า “...ได้สิ”ชีวิตหลังแต่งงานของพวกเรา ก็อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข จนกระทั่งวันหนึ่งที่ข้าได้พบกับความลับของเขาและพี่ชายฝาแฝด...

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ชายในคืนวันแต่งงานคือใครกันแน่?

Dante's POV

Hakim stared at me with his green eyes full of disgust. Those emerald green eyes that I loved so much were now cold and icy. He hated me with all his guts, and he never failed to show that with every little chance he got.

“ Fag”, he hissed. He couldn't get creative with his abusive names. It usually made me feel obligated to sit him down and teach him how to properly use abusive names.

“ What did I do this time, Hakim?” I asked, trying so hard to keep my composure as his eyes bored into mine. Some students walked past us and saw what was happening, but the terror in their eyes could only allow them to stare at the whole thing from afar off.

“ I'll tell you what you did”, Hunter interjected, “ I saw you staring at our dicks in the locker room, and it wasn't your first time doing it, you fucking pervert”, he spat on my face.

“ Spare me the crap. You guys flatter yourselves too much, they wasn't even much to stare at”, I said as I wiped the spit off my face, trying to wriggle myself out of Hakim's grip but he was just too strong.

“ Don't give me that bullshit Dante. I've caught you staring at me so many times in the past and it's just freaking annoying, you fucking homo. It's time to teach you a lesson”, Hakim snarled.

He was wrong, but at the same time he was correct. I had been staring, but who wouldn't expect me to stare? The dude was drop dead gorgeous, with a chiseled body and a sex god physique, even his face card was something else. If being handsome was a crime, he would've gotten a hundred years sentence.

I've always had a crush on him since middle school, and he wasn't always this hateful. He was my friend.

Our mothers basically grew up together and went to the same high school, and we lived next door to each other, and so the friendship was transferred from our mothers unto us.

He was born a few months earlier than me, and was always the protector, while I was the protected. He was more like a mixture of a big brother and a friend, but all that changed when we got into sophomore year.

His attitude completely changed. He joined the school football team and started following Hunter and Hazel, and it was only a matter of time until he became popular, so popular that even seniors were swooning over him. He started dating the hot, popular chicks in school, and our bond slowly faded away.

It was gradual and intended, and I couldn't resent him for it. I was the nerd, the soft, unpopular, skinny guy while he was the king of Northwest High, but never would I have imagined that he would turn into the demon staring at me right in the eye.

“ Are you even listening? You demented stupid creature”, he said, following up his words with a slap to the face, one that had my tooth flying from my mouth. I could only hope that it wasn't my front tooth.

“ So what if I did? Huh? What if I did stare at you? I've always liked you, and I am not ashamed of that”, I said with rage, tasting my own blood. I didn't know where the stupid courage had come from, but I knew that I was overcome by a certain kind of madness, the kind that could only suffice because of Hakim, and I prepared myself for the worse, fully aware that the flying tooth was just a tip of the iceberg; he was warming up.

“ You like me?” His question sounded more like a statement, and the taunt on his face made it obvious that he had desecrated his tongue by repeating the statement. For a moment I thought I saw something in his eyes, a flicker of an emotion, an emotion other than hate, but in the blink of an eye it was gone, back to the scrawling hateful, spiteful, cold eyes.

“ Yes Hakim. I've never tried to keep it a secret, nor did I ask you to reciprocate my feelings, so what's the point of all this? Please, just let me go”, I said, desperately trying to free myself from his grip, all to no avail.

That dude was strong!

“ Beat his ass, Hakim”, Hunter encouraged him. If only eyes were guns, I would've killed that sickly son of a bitch that was poisoning his mind.

“ I don't like the way you look at me, Dante. I don't like it one bit. It makes me angry, so angry that I feel like smashing your head against the wall, but I'm gonna give you one last chance to take back what you said, and maybe I'll let you off the hook this time”, he paused and looked at me.

Take it back? Deny the fact that I liked him, and that I still do? Why should I?

“ I won't”, I said firmly.

“ You won't?” Hakim said, his anger steaming, boiling hot.

“ I think he hasn't had enough beating, Hakim. Show him what it means to fuck with you”, Hazel said encouragingly, adding petrol to the already burning fire.

Hakim drew closer and grabbed my throat, pinning me to the wall, “ say you made a mistake, say you have no feelings for me and I'll let you go”, he said, sounding desperate, as if he was the one to be beaten and not the one to do the beating.

Why did it even matter to him that I liked him? If he didn't like boys, couldn't he just ignore me?

“ I like you, Hakim. I've had feelings for you since we were kids. My heart skips a beat every time you're near, and I will die a happy man if you kiss me and killed me”, I declared, pouring out my heart to him in front of the whole school.

I must've really had a death wish.

I couldn't just explain what happened, my madness must've escalated into another level. For a moment, the look on his eyes turned gentle and his grip around my throat loosened.

“ I can't believe this. That bitch just confessed his love for you”, Hunter roared, “ Hakim, why don't you give him a kiss or something”, he said and Hazel joined him in laughing like people that were being fingered in the ass. Hakim's grip instantly got tighter.

“ Fuck you, I'm not gay”, Hakim snarled at Hunter, and turning to me he said, “ one last chance Dante, take it back and promise you won't look at me again, let alone come close”, he said, the gentleness in his eyes disappearing into thin air, replaced by fury.

Nope. I won't shut my feelings up - the young, stupid, stubborn me decided.

“ I still like you”, I said with a hysterical smile, with the intention of annoying him.

That was the last thing I remembered, before waking up in the hospital with broken ribs and arms.

Luckily, dad got transferred, so I had to leave Northwest High; not that I even wanted to stay.

My love for Hakim was replaced with intense loathing, and I made up my mind to forget everything about him.

And I did, I forgot everything about him, until my first day at work, when I had to face him again.

Expand
Next Chapter
Download

Book Review

Latest chapter

More Chapters

Ratings

10
98%(89)
9
0%(0)
8
0%(0)
7
0%(0)
6
1%(1)
5
0%(0)
4
0%(0)
3
0%(0)
2
1%(1)
1
0%(0)
9.7 / 10.0
91 ratings · 91 reviews
Write a review

reviewsMore

Jeab Panan
Jeab Panan
ยังคอยมาแวะมาดูอยู่น้า เผื่อนักเขียนจะมาอัปต่อ ฮืออออยังรอน้าาาา please.
2025-03-28 01:31:50
2
0
Many Ja
Many Ja
จบแบบงงๆมากเลย
2025-01-11 14:22:57
0
0
Pim Bah
Pim Bah
กำลังสนุกเลย ตัดแบบดื้อๆเลยแหมะ
2024-10-21 19:12:35
0
0
MY1536
MY1536
โดนเทอีกแล้ว คนเขียนไม่ต่อ หลังจากบทที่ 335 เหรอคะ
2024-10-01 19:40:58
2
0
พรหมสวรรค์ เขื่อนสุวงค์
พรหมสวรรค์ เขื่อนสุวงค์
อยากให้คนเขียนมาอัพตอนต่อไปค่ะ
2024-09-27 01:36:31
0
0
335 Chapters
บทที่ 1 ชายในคืนวันแต่งงานคือใครกันแน่?
“คุณหนูต้องจำเอาไว้ให้ดีนะเจ้าคะ คนที่มีไฝเสน่ห์ที่หางตาถึงจะเป็นเจ้าบ่าวของคุณหนูนะเจ้าคะ”ก่อนจะเดินออกไป บ่าวรับใช้ยังไม่วายจะกำชับเพิ่มอีกว่า “คุณหนูเจ้าคะ หากว่าพวกเขามีการแกล้งบ่าวสาวก่อนเข้าหอ คุณหนูต้องห้ามคว้าเจ้าบ่าวผิดตัวนะเจ้าคะ!”กู้อวิ๋นซีพยักหน้าลงเป็นเชิงว่านางเข้าใจแล้ววันนี้เป็นวันแต่งงานของนางกับจวินฉู่หลีเจ้าบ่าวของนางมีฝาแฝดผู้พี่อยู่คนหนึ่ง ทั้งคู่มีหน้าตาเหมือนกันมากจนแทบจะแยกไม่ออกสิ่งเดียวที่จะสามารถใช้เป็นเครื่องจำแนกได้ก็คือ ที่หางตาของสามีนางมีไฝเสน่ห์อยู่เม็ดหนึ่งฉู่จวินหลีมีเป็นคนที่อบอุ่น ดูแลนางเป็นอย่างดีไม่มีบกพร่องส่วนจวินเย่เสวียนผู้เป็นพี่ชาย เป็นถึงเสวียนอ๋องเทพแห่งสงครามของหนานหลิงกั๋ว ว่ากันว่า จิตใจโหดเหี้ยม เย็นชา ชอบใช้กำลังแถมยังชอบฆ่าคนอยู่เป็นนิจถึงแม้กู้อวิ๋นซีจะไม่เคยเจอกับเสวียนอ๋องมาก่อน แต่นางคิดว่า นางจะต้องแยกความแตกต่างของทั้งสองคนออกได้แน่นอนแต่จะว่าไป ใครจะแยกสามีของตัวเองไม่ออกบ้างล่ะตอนนี้บ่าวรับใช้กับแม่เฒ่าผู้ทำพิธีก็ออกไปแล้วในคืนเข้าหอนี้เหลือเพียงกู้อวิ๋นซีที่นั่งรออยู่ในห้องหอเพียงคนเดียว นางมองตรงไปย
Read more
บทที่ 2 เสวียนอ๋อง เทพแห่งสงครามในตำนาน
กู้อวิ๋นซีรู้สึกเหมือนว่าตัวเธอใกล้จะตายเต็มทีพละกำลังของชายหนุ่มช่างน่ากลัวยิ่งนักคล้ายกับเทพแห่งสงครามที่ศัตรูได้ยินชื่อก็ต่างพากันกลัวจนหัวหด เขารุกเธอกระหน่ำรุนแรง คล้ายจะบดขยี้ตัวเธอให้แหลกละเอียดไปซะเดี๋ยวนั้น!เนื่องจากตัวเขาแนบชิดเธอจากด้านหลัง ทำให้กู้อวิ๋นซีไม่สามารถมองใบหน้าของเขาได้ชัดเจนทุกครั้งที่เธอพยายามจะหันหลังกลับไปมอง เขาก็มักจะใช้ริมฝีปากของเขามาปิดปากของเธอไว้ก่อนเสมอจากนั้นก็จะยิ่งรุกรุนแรงขึ้นอย่างน่ากลัว!ทั้งร่างกายและวิญญาณของเธอ ถูกเขากระแทกกระทั้นจนแทบจะแตกสลายออกเป็นเสี่ยงๆจนสุดท้าย เธอก็หลับไป เนื่องจากความหวาดกลัวและอ่อนล้าที่สะสม...ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอหลับไปนานเท่าไร แต่ตอนนี้เหมือนจะใกล้ถึงเวลาย่ำรุ่งแล้วกู้อวิ๋นซีที่ยังคงมึนๆ งงๆ อยู่ รู้สึกได้ว่าเหมือนมีใครกำลังโอบกอดตัวเธอด้วยท่าทีที่ไม่หยาบคาย แต่ก็เป็นความอ่อนโยนที่เธอเองก็อธิบายไม่ถูกเช่นกัน"...ฉู่หลี?" กู้อวิ๋นซีรู้สึกหวาดระแวงในใจ เธอรีบลืมตาขึ้นมาดูพร้อมกับเรียกชื่อของเขาออกไป "ฉู่หลี!"ที่อยู่ตรงหน้าของเธอตอนนี้ คือใบหน้าหล่อเหลาของจวินฉู่หลีไฝเสน่ห์ที่หางตาของเขา ยังค
Read more
บทที่ 3 แยกออกหรือไม่ว่าผู้ชายที่กอดเจ้าเป็นใคร?
กู้อวิ๋นซีรู้ว่าจวินเย่เสวียนกับจวินฉู่หลีหน้าตาเหมือนกันมากแต่เธอคิดไม่ถึงเลย ว่าทั้งสองคนจะเหมือนกันมากขนาดนี้!เขาค่อยๆ สาวเท้าลงบันไดมา เงาร่างสูงใหญ่ แผ่กระจายไอเย็นเยียบราวกับเป็นก้อนน้ำแข็งเดินได้ทั้งแข็งกระด้าง เผด็จการ และเย็นชา!เป็นคนที่แค่ได้มองแว๊บแรก ก็ต้องรีบละสายตาไม่กล้ามองอีกเป็นครั้งที่สองทั้งตัวเขามีรัศมีความเป็นราชนิกูลผู้สูงส่งมาแต่กำเนิด มีความน่าเกรงขาม ที่แค่เข้าใกล้ก็สามารถกดดันให้เธอแทบจะหายใจไม่ออกอย่างที่คิด เขาช่างเป็นคนที่มีนิสัยแตกต่างจากสามีของเธอโดยสิ้นเชิงเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามา กู้อวิ๋นซีก็รีบถวายความเคารพอย่างรวดเร็ว "คารวะองค์ชายสี่"คนที่เดินมาไม่ได้มีปฏิกริยาตอบรับอะไรจวินเย่เสวียนเดินผ่านตัวของเธอไป ราวกับตัวเธอเป็นเพียงอากาศธาตุที่ไม่มีตัวตนในสายตาเขาเขาเดินขึ้นรถม้าไป ม่านที่ปิดลงช่วยบดบังความเย็นชาจากตัวเขาไปได้บ้างกู้อวิ๋นซีถอนหายออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะได้ยินองค์รักษ์เยียนเป่ยพูดว่า "พระชายา รถม้าของพระชายาเกิดปัญหานิดหน่อย ไม่สามารถใช้การได้พ่ะย่ะค่ะ""เหลือเวลาไม่มากแล้ว สามารถซ่อมได้หรือไม่?" กู้อวิ๋นซีถามออกไปอย่างร้อน
Read more
บทที่ 4 องค์ชายสี่ ต่อไปหม่อมฉันไม่บังอาจแล้วเพคะ
"ขอประทานอภัยเพคะ!" กู้อวิ๋นซีรีบร้อนจะลุกขึ้นมาแต่คิดไม่ถึงว่ารถม้าจะเกิดการสั่นไหวขึ้นอีก ทำให้กู้อวิ๋นซีที่เพิ่งพยุงตัวขึ้นได้ต้องล้มลงไปอีกครั้งครั้งนี้เธอล้มลงไปบนตัวของจวินเย่เสวียนพอดีแถมมือของเธอก็ดันไปทับเข้ากับอะไรบางอย่างที่แม้จะปกปิดไว้ด้วยเสื้อผ้าก็ยังคงสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุและแข็งขืน!"อ๊ะ!" กู้อวิ๋นซีตกใจจนตัวโยน เธอรีบชักมือกลับมาทันทีหน้าเธอแดงจัดจนแทบจะบีบเป็นหยดเลือดออกมาได้แล้ว!เธอไม่ทันระวัง ดันจับไปโดน...ขององค์ชายสี่ซะได้แต่ที่น่ากลัวที่สุดคือ ตอนที่ถูกเธอสัมผัสโดนอย่างไม่ทันระวัง ร่างกายขององค์ชายสี่กลับเกิดปฏิกริยาตอบสนองซะได้!มันถึงขั้นสามารถเห็นการเปลี่ยนแปลงได้ด้วยตาเปล่าเลยเชียวนะ!กู้อวิ๋นซีไม่รู้แล้วว่าเธอควรจะวางสายตาไว้ที่จุดไหนดี"บังอาจ!" แววตาของจวินเย่เสวียนมืดลง เขาใช้มือบีบไปที่คางของเธอนิ้วทั้งห้ากำแน่น จากนั้นก็ดันใบหน้าของเธอให้เงยขึ้นมามอง"เจ้าแต่งงานกับฉู่หลีไปแล้ว แต่ยังบังอาจมาให้ท่าข้าอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้ ไม่รักษากฎของภรรยา ต้องได้รับโทษเช่นไร""องค์ชายสี่ หม่อมฉันเปล่านะเพคะ!" กู้อวิ๋นซีจับไปที่มือของเขาเพื่อจะผลั
Read more
บทที่ 5 ต่อไปต้องอยู่ห่างเขาให้ไกล
กู้อวิ๋นซีไม่อยากทำให้เขาโกรธ เธอกลัวว่าถ้าหากเขาโกรธ เขาจะทำเรื่องที่เธอรับไม่ได้ขึ้นมาอีกแล้วเธอก็เชื่อว่าเขาจะทำมันแน่!เสวียนอ๋องน่ากลัวเสียยิ่งกว่าที่เขาเล่าลือกันเสียอีกไม่เพียงนิสัยเย็นชามุทะลุ อีกทั้งยังไม่มีความรู้สึกเห็นใจคนอื่นเลยสักนิด!บทจะน่ากลัวขึ้นมาก็ไม่สนความเป็นความเป็นความตายของคนอื่นเลยในใต้หล้านี้ ทำไมถึงได้มีปีศาจบ้าคลั่งเช่นนี้อยู่ได้นะแต่เขาก็ดันเป็นพี่ชายที่ฉู่หลีให้ความเคารพมาก...กู้อวิ๋นซีพูดขอโทษอย่างระมัดระวัง"ขอประทานอภัยเพคะ องค์ชายสี่ หม่อมฉันผิดไปแล้ว ได้โปรดประทานอภัยให้หม่อมฉันด้วย ต่อไปหม่อมฉันจะไม่ทำอีกแล้ว"ตั้งแต่เกิดมากู้อวิ๋นซีก็ไม่เคยกลัวใครมาก่อน แต่ตอนนี้ เธอกลัวเขามาก!ฝ่ามือของชายหนุ่มยังคงจับอยู่บนแก้มก้นของเธอ นิ้วมือเรียวยาวของเขาดูเหมือนจะกำลังเคาะอยู่เบาๆคล้ายกับว่าเขากำลังพิจรณาอยู่ว่าจะลงโทษเธอต่อไปดีหรือไม่รถม้ายังคงวิ่งไปข้างหน้า กู้อวิ๋นซีก็ยังคงนอนทาบอยู่บนตักของจวินเย่เสวียนเหมือนกับปลาที่นอนอยู่บนเขียง ความรู้สึกรอคอยให้ใครสักคนมาตัดสินชีวิตของตัวเองแบบนี้ มันรู้สึกแย่มากจริงๆไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร แต
Read more
บทที่ 6 ว่ามา เรียกข้าว่าอะไร?
"อ๊ะ..." กู้อวิ๋นซีส่งเสียงร้องออกไปอย่างไม่ได้ตั้งใจก็เธอถูกจวินเย่เสวียนกระแทกหัวเข้ามาแต็มแรงแบบนั้น ก็ต้องเผลอร้องออกไปบ้างสิกระแทกมาซะแรง เจ็บจะแย่!เธอขมวดคิ้วมุ่นแต่ทันใดนั้นก็เหมือนจะเข้าใจในเจตนาของจวินเย่เสวียนแต่ว่า วิธีนี้มันจะเสี่ยงไปหน่อยหรือเปล่า? ถ้าหากว่าองค์หญิงแปดเกิดเปิดม่านขึ้นมาจริงๆ...เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าขององค์หญิงแปดใกล้รถม้าขึ้นมาเรื่อยๆกู้อวิ๋นซีก็ไม่คิดอะไรมากอีก เธอกัดริมฝีปากแน่น และเมื่อจวินเย่เสวียนกดทับลงมาอีกครั้งเธอก็ค่อยๆ ส่งเสียงครางออกไปเบาๆ "อ๊า..."องค์หญิงแปดหยุดชะงักฝีเท้าก่อนจะเบิกตาโพลงอย่างตกใจสุดขีดนั่นเสียงอะไรน่ะ?คล้ายกับว่า มีอะไรกระทบกัน แล้วยัง เสียงผู้หญิงครางต่ำๆ นั่นอีก..."หลิวหลี ไม่ต้องเข้าไปยุ่ง!" องค์ชายรองหน้าแดงแปร๊ดขึ้นมาในทันใด ก่อนจะรีบลากตัวองค์หญิงแปดออกจากตรงนั้นทันทีคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเจ้าบ่าวป้ายแดงอย่างน้องห้า จะไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจถึงเพียงนี้ ถึงขั้น...กันบนรถม้าทำตามอำเภอใจเกินไปแล้ว!เยียนเป่ยที่นั่งอยู่ตรงตำแหน่งคนขับรถม้าย่อมรู้สถานการณ์ดี แต่เมื่อได้ยินเสียงครางของกู้อวิ๋นซีก็ยังอด
Read more
บทที่ 7 สุขภาพเขาไม่แข็งแรงที่ไหนกัน
กู้อวิ๋นซีอึ้งมากหัวใจเธอเต้นระรัวเร็วไปหมดจวินเย่เสวียนเองก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เขาเดินลงจากรถม้าไปก่อนจากนั้นก็หันกลับมา ก่อนจะยื่นมือออกมาให้กู้อวิ๋นซีจับในที่สุดกู้อวิ๋นซีก็เหมือนกับว่าจะตั้งสติได้แล้วเขาไม่ใช่ฉู่หลี จะเป็นไปได้อย่างไรไฝเสน่ห์เม็ดนี้ เธอเป็นคนวาดเพิ่มเข้าไปเอง มันลบออกได้!แต่ไฝเสน่ห์เม็ดเมื่อคืนของฉู่หลี เธอลบมันไม่ออก!นี่เธอคิดอะไรไร้สาระอยู่กันเนี่ยกู้อวิ๋นซีสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะค่อยๆ เอามือไปเปิดม่านออกเมื่อเห็นฝ่ามือของจวินเย่เสวียนที่ยื่นมาทางเธอแล้ว เธอก็หลบเองโดยสัญชาตญาณ แล้วหันไปคว้าจับเอาขอบของรถม้าแทน ก่อนจะค่อยๆ ก้าวลงมาอย่างระมัดระวังจวินเย่เสวียนทำเสียงเย็นๆ ในลำคออย่างขัดใจ ก่อนจะชักมือกลับไปไม่ไกลนัก องค์หญิงแปดส่งยิ้มจนตาหยีก่อนจะวิ่งเข้ามาทัก "ท่านพี่ห้า ไม่ได้พบกันนานเลยนะเพคะ!"องค์ชายรองจวินหนานถิงเองก็เดินอย่างรวดเร็วเข้ามาหาเช่นกัน "น้องห้า วันนี้พาภรรยาเข้าวังมาคารวะผู้ใหญ่หรือ ยินดีด้วยๆ!"แผ่นหลังที่ทั้งเย็นชาและเคร่งเครียดของจวินเย่เสวียนทำให้กู้อวิ๋นซีที่มองอยู่ รู้สึกกระวนกระวายในใจเขายังคงเย็นชาเช่นเดิม ช่างด
Read more
บทที่ 8 ข้าไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่
"ท่านจะทำอะไร" กู้อวิ๋นซีตกใจจนรีบผลักจวินเย่เสวียนออกทันทีจวินเย่เสวียนแสดงสีหน้าเย็นชา สายตาแสดงออกถึงความไม่พอใจ "ข้ากับเสด็จพ่อ เสด็จแม่ไม่ค่อยได้พบเจอกัน แต่กับเสด็จย่าพบกันบ่อย!"เพียงไม่กี่ประโยค กู้อวิ๋นซีก็เข้าใจได้ในทันทีเธอสูดหายใจเข้าลึกๆ อย่างพยายามระงับอารมณ์ เพียงครู่เดียวก็ใจเย็นลงได้เธอพยายามทำความคุ้นชินที่จะต้องยืนอยู่เคียงข้างเขา จากนั้น เธอก็เอาแขนไปคล้องกับแขนของเขาแต่ก่อนจะที่เดินเข้าประตูไป ก็อดที่จะกระซิบถามเขาเสียงเบาไม่ได้ว่า "ตกลงแล้วฉู่หลีไปไหนเหรอเพคะ""เรื่องในวัง เจ้าอยากเข้ามาวุ่นวายด้วยหรือไง" จวินเย่เสวียนจ้องตาเธอกลับไปตรงๆกู้อวิ๋นซีส่ายหน้า "ไม่เพคะ!"เธอก็เพียงอยากรู้ว่าเธอจะได้เจอฉู่หลีเมื่อไรบางที ถ้าฉู่หลีกลับมา ทุกอย่างอาจจะเรียบร้อยดีแล้วก็ได้เธอไม่อยากอยู่กับจวินเย่เสวียนอีกต่อไปแล้วจริงๆถ้าต้องอยู่อย่างหวาดกลัวแบบนี้ จิตใจเธอคงรับความกดดันนี้ไม่ไหวที่ในวังหนิงอัน ไทเฮารอพวกเขาทั้งคู่อยู่นานแล้ววันนั้นทั้งวัน กู้อวิ๋นซีรับหน้าที่เป็นคนคอยอยู่พูดคุยสนทนากับไทเฮา โดยที่จวินเย่เสวียนแทบจะไม่ได้เปิดปากพูดสิ่งใดเลยแต่ว่า ต
Read more
บทที่ 9 องค์ชายสี่ โปรดรักษามารยาทด้วยเพคะ
"ข้าไม่ได้คิดอะไรกับองค์ชายสี่เลยนะ!"กู้อวิ๋นซีพยายามจะดิ้นหนี ถึงได้รู้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังถูกขังอยู่ระหว่างร่างกายของจวินเย่เสวียนและภูเขาจำลองร่างกายที่สูงใหญ่ของเขาทาบทับลงมาบนร่างของเธอในทุกส่วน!ระยะห่างเท่านี้ มันเกินเส้นไปหน่อยแล้ว!กู้อวิ๋นซีโมโหหน้าตึง "ปล่อยนะ! องค์ชายสี่โปรดรักษามารยาทด้วยเพคะ!""คนที่ควรรักษามารยาทไม่ใช่ควรจะเป็นเจ้าหรือไง" จวินเย่เสวียนเหน็บแนม "ใครกันที่เสนอตัวมาให้ข้ากอดเอง"Comment by mzmmmwl9477@163.com: 建议改为ข้า"เจ้าเป็นชายาของฉู่หลี แต่กลับมาแอบซบอกข้าตั้งหลายครั้ง กู้อวิ๋นซี เจ้าแต่งเข้าจวนอ๋อง มีเป้าหมายอะไรกันแน่"Comment by mzmmmwl9477@163.com: 同上สายตาของเขา หยุดอยู่ตรงที่ลำคอของเธอร่อยรอยสีแดงเรื่อที่ผู้ชายทิ้งเครื่องหมายไว้มันช่างชัดเจนเมื่ออยู่บนลำคอขาวสะอาดแค่ดูจากเครื่องหมายนี้ ก็สามารถจินตนาการได้แล้วว่า ตอนที่เธอมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้ชาย เธอต้องถูกกระทำการรุนแรงขนาดไหน!ยิ่งมองเครื่องหมายบนคอของกู้อวิ๋นซี สายตาของจวินเย่เสวียนก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆกู้อวิ๋นซีวางมือทั้งสองข้างไว้บนหน้าอกของเขา คิดจะออกแรงผลักเขาให้ออกไ
Read more
บทที่ 10 ผู้หญิงคนนี้ กล้าเสียมารยาทกับเขา!
ในที่สุดจวินเย่เสวียนก็ยอมปล่อยกู้อวิ๋นซีกู้อวิ๋นซีเพิ่งจะถอนหายใจอย่างโล่งอก ก็เห็นว่าจวินเย่เสวียนหมุนตัวเดินออกไปทางนางกำนัลคนนั้นแล้วไม่รู้ทำไมแต่เธอรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างประหลาด "องค์ชายสี่ อย่านะ!"เสวียนอ๋องตามที่เล่าลือกัน โหดเหี้ยมอำมหิต แข็งแกร่งไร้หัวใจ!เมื่อมีคนเห็นว่าเธอกับเขามีสัมพันธ์ใกล้ชิดกัน เขาจะฆ่าคนๆ นั้นเพื่อปิดปากหรือไม่"เสวียนอ๋องโปรดไว้ชีวิตด้วย ไว้ชีวิตด้วย..." เมื่อรู้สึกได้ว่าจวินเย่เสวียนกำลังเดินมาหาตัวเอง นางกำนัลตัวน้อยก็เสียงสั่นเครือไปหมด"เจ้าเรียกข้าว่าอะไรนะ" จวินเย่เสวียนมายืนอยู่เบื้องหน้าของนางกำนัล สายตาคมกริบดุจคมมีดมองจ้องลงไปที่ตัวนาง "ว่ามา ข้าคือใคร""เสวียน...อ๊า! อ๊า..." เท้าของจวินเย่เสวียน เหยียบลงไปบนหลังมือของนางกำนัล ทำให้นางกรีดร้องโหยหวนออกมาอย่างเจ็บปวด"องค์ชายสี่!" กู้อวิ๋นซีรีบวิ่งตามเข้ามา ก่อนจะส่ายหน้าให้เขาอย่าฆ่าใครเลย นางกำนัลคนนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไร"พูดมา เจ้าเรียกข้าว่าอะไร" จวินเย่เสวียนออกแรงเหยียบที่เท้าหนักขึ้นกู้อวิ๋นซีคล้ายกับจะได้ยินเสียงกระดูกข้อมือของนางกำนัลที่ถูกเหยียบแตก!นางกำนัลเจ็บปว
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status