Masukอัจฉริยะทางการแพทย์ยุคปัจจุบันเดินทางข้ามผ่านเวลากลายมาเป็นพระชายาอ๋องผู้ถูกทอดทิ้ง แม้แต่ลูกชายของตนยังถูกเรียกว่าลูกนอกสมรส! จ้าวสงครามที่สองขาพิการรังเกียจนางเยี่ยงมด แม้แต่การอยู่การกินของนางก็แสนระกำลำบาก! ดีที่นางมีมืออันวิเศษของหมออัจฉริยะ และพรแห่งห้วงเวลาอยู่ ถูกคนรับใช้ดูหมิ่น ก็ทำให้ตาบอดเสียเลย! พวกนางรับใช้ แม่นมรังแก ก็ตัดเส้นเอ็นข้อมือเสียให้! สามีขี้เผด็จการ ก็แขวนเขาไว้บนต้นไม้ซะสิ! หลิงอวี๋ถลกแขนเสื้อขึ้น ทำเสียจนตำหนักอ๋องอี้วุ่นวาย! อาศัยมือวิเศษคู่นั้นที่ช่วยชีวิตท่านเสนาบดี ช่วยชีวิตไทเฮา... ! ชนะใจชายหนุ่มผู้มากยศมั่งคั่งทั้งหลาย ในที่สุด นางก็ถูกสามีจ้าวสงครามต้อนจนมุมเสียได้ “ขโมยทั้งร่างกายทั้งหัวใจข้า ยังคิดที่จะหนีไปให้ไร้ร่องรอยอีกรึ?”
Lihat lebih banyakเซวียนหยวนหงหมิงมองดูเซวียนหยวนหงกวนจากไปด้วยความเดือดดาลรอจนลับร่างของเขาลับตาไป เซวียนหยวนหงหมิงก็ข่มโทสะแล้วหันหน้าไปมองเซวียนหยวนหงเฉียง“เป็นเจ้าที่ส่งคนไปลักพาตัวหลิงอวี๋หรือ?”“เหตุใดเจ้าจึงเลอะเลือนเช่นนี้? วันนี้หลิงอวี๋เผยความโดดเด่นออกมาจนหมดสิ้น นอกเหนือจากคนของเราแล้ว หากผู้เข้าประลองเหล่านั้นหมายอยากชนะ ย่อมมิยอมปล่อยให้นางแสดงฝีมือต่อไปแน่!”“ถึงยามนั้นพวกเขาย่อมลงมือสังหารหลิงอวี๋ด้วยตนเอง เหตุใดเจ้าต้องทำเรื่องเกินจำเป็นอย่างการชิงสังหารนางก่อนด้วยเล่า?”เซวียนหยวนหงเฉียงเอ่ยด้วยใบหน้าไร้เดียงสา “พี่ใหญ่ สิ่งที่ท่านคิดได้ ข้าก็คิดได้เช่นกัน!”“ข้าขอสาบานได้เลย ข้ามิได้ส่งคนไปลักพาตัวนางจริง ๆ!”“ท่านและข้าต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจ แม้หลิงอวี๋จะสามารถคว้าชัยในการประลองสองรอบแรกได้ แต่นางก็มิอาจผ่านด่านไปได้อย่างราบรื่นแน่ ข้าจะหาเรื่องใส่ตัวทำสิ่งเกินจำเป็นไปหาปะไรเล่า!”เซวียนหยวนหงหมิงชะงักไปเล็กน้อย เขามองดูเซวียนหยวนหงเฉียงแล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน“มิใช่เจ้า แล้วผู้ใดเป็นคนทำกัน?”“หรือว่าจะเป็นองค์รัชทายาท?”การที่เซวียนหยวนหงหมิงสงสัยเช่นนี้ก็มีเหตุผลอยู่แม้
เซียวหลินเทียน หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนและองค์หญิงใหญ่ล้วนส่งคนออกไปค้นหาหลิงอวี๋ในคราแรกทุกคนยังคงดำเนินการอย่างลับ ๆ ทว่าเมื่อเวลาล่วงเลยไปทีละน้อย กลับไม่มีเบาะแสของหลิงอวี๋แม้แต่น้อยเซียวหลินเทียนมิอาจระงับความร้อนรนได้อีกต่อไป เขาออกค้นหาคนอย่างเอิกเกริกโดยมิสนใจว่าจะทำให้สำนักเซียนแพทย์แตกตื่นหรือไม่ยามนี้แม้ฟ้าจะมืดค่ำแล้ว ผู้เข้าร่วมการประลองทั้งหลายล้วนพักผ่อนอยู่ในที่พักของตนเมื่อเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ ผู้คนมากมายย่อมล่วงรู้ผู้ที่เลื่อมใสในตัวหลิงอวี๋เช่นเฮ่อหลานซื่ออวี่ ล้วนเร่งรุดออกมาช่วยตามหาคนแม้แต่อวี๋คุนเจ้าตำหนักเมฆาถลา และกู่เหลียงฉิวเจ้าแคว้นชางฉงก็ยังนำผู้คนออกมาช่วยพวกเขาตามหาคนด้วยเช่นกันความโกลาหลใหญ่หลวงถึงเพียงนี้ ย่อมทำให้ผู้อาวุโสหลายท่านของสำนักเซียนแพทย์ตื่นตกใจเซวียนหยวนหงกวนรีบรุดไปหาเซวียนหยวนหงหมิงด้วยโทสะ เอ่ยปากตวาดอย่างเกรี้ยวกราด “ท่านเจ้าสำนัก เช่นนี้มันจะเกินไปแล้วกระมัง!”“ยามนี้มิใช่เพียงผู้คนจากแคว้นซิงลั่วที่มาเข้าร่วมการประลอง แคว้นเล็กแคว้นน้อยมากมายก็ส่งคนมาร่วมด้วย!”“พวกท่านลักพาตัวหลิงอวี๋ไปเช่นนี้ เป็นเพราะไร้ความมั่นใจในตนเ
อวิ๋นเสียทราบดีว่าองค์หญิงใหญ่เก็บงำความกริ้วไว้เต็มอก คนใต้บังคับบัญชาของแม่ทัพโต้วเกิดมีผู้ทรยศ ส่วนผู้ที่มาร่วมการประลองเหล่านี้มีเพียงน้อยนิดที่ทำเพื่อความก้าวหน้าของวิชาแพทย์อย่างแท้จริงหากปล่อยให้เป็นเช่นนี้สืบไป แคว้นซิงลั่วจะมีอนาคตอันใดเหลืออยู่อีกคนเช่นพวกนางในกาลก่อนล้วนทุ่มเทแรงกายแรงใจ อาบเลือดสู้รบก็เพื่อความเกรียงไกรของแคว้นซิงลั่ว ทั้งหมดนี้ทำไปเพื่อให้ชนรุ่นหลังมาย่ำยีทำลายกระนั้นหรือ?หลายปีมานี้จักรพรรดิหมิงกวงปล่อยปละละเว้นสำนักเซียนแพทย์มากเกินไป จนเป็นเหตุให้พวกเขากำเริบเสิบสานยิ่งขึ้นทุกวันบัดนี้สิบเจ็ดแคว้นน้อยใหญ่มิได้เป็นดั่งกาลก่อน ล้วนลอบซ่องสุมขุมกำลังเตรียมการเคลื่อนไหวอยู่เงียบ ๆหากยังไร้ซึ่งความเปลี่ยนแปลงใด ในมิช้าแคว้นซิงลั่วคงเกิดเหตุโกลาหลเป็นแน่อวิ๋นเสียทอดถอนใจกล่าวว่า “องค์หญิงใหญ่ สมควรจัดระเบียบเสียใหม่ให้ดีเถิดเพคะ มิอาจปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปได้อีกแล้ว!”มีหรือองค์หญิงใหญ่จะมิรู้เหตุผลข้อนี้ นางถอนหายใจ “ครานี้ที่ข้ามาเขาผามรกต ก็ด้วยหวังสำนักเซียนแพทย์จะมีผู้ที่สามารถพลิกผันสถานการณ์ได้!”“เช่นนั้นข้าจะยอมสละทั้งชีวิตเพื่อสนับสน
ท่านป้าอวิ๋นเสียเดินออกไปถ่ายทอดถ้อยคำขององค์หญิงใหญ่ให้หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนฟังโดยมิตกหล่นแม้แต่น้อยหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนมิรู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี นางย่อมรู้ธรรมเนียมดี ทว่าเรื่องนี้หากมิอาจเชิญให้องค์หญิงใหญ่ออกหน้า ตัวนางเองก็ย่อมไร้หนทางตามหาตัวหลิงอวี๋ในอาณาเขตของสำนักเซียนแพทย์ได้เลย“ท่านป้า ข้ามิได้มาเพื่อตัวข้าเองนะเจ้าคะ!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนกระซิบเล่าเรื่องที่หลิงอวี๋หายตัวไปให้ท่านป้าอวิ๋นเสียฟังนางกล่าวอย่างจริงใจว่า “ยามนี้พวกเรายังมิรู้ว่าหลิงอวี๋ถูกผู้ใดลักพาตัวไปกันแน่ ทว่าหากยิ่งชักช้าไปสักเค่อเดียว ความหวังที่หลิงอวี๋จะมีชีวิตรอดอยู่บนใต้หล้านี้ก็ยิ่งลดน้อยลงไปอีกส่วน!”“ข้าหวังให้องค์หญิงใหญ่ออกหน้าช่วยพวกเราตามหาหลิงอวี๋ให้เร็วที่สุดเจ้าค่ะ!”ท่านป้าอวิ๋นเสียจึงเพิ่งกระจ่างแจ้งว่าเหตุใดหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนถึงมาที่นี่ นางเองก็ติดตามองค์หญิงใหญ่มาหลายปี ผ่านคลื่นลมมรสุมมานับครั้งมิถ้วนนางครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงกล่าว “ได้ เรื่องนี้ข้าจะช่วยนำความไปกราบทูลองค์หญิงใหญ่ให้!”“พวกเราจะช่วยตามหาหลิงอวี๋ เจ้าจงกลับไปรอฟังข่าวที่เรือนเสียก่อนเถิด!”“ในยามที่เรื่องราวยังมิกระจ่างแจ
มิใช่เพียงเซียวหลินเทียนที่ห่วงใยสุขภาพของหลิงอวี๋ แม้แต่หลิงหว่านและคนอื่น ๆ ก็กังวลมิต่างกันหลิงอวี๋มิได้ข่มตาหลับเลยตลอดทั้งคืน ร่างกายจะทนไหวได้อย่างไร?ตราบใดที่หลิงอวี๋ยังมิออกมา เซียวหลินเทียนและคนอื่น ๆ ก็ไม่มีกะจิตกะใจจะรับสำรับเช้า“พวกเจ้ากินกันไปก่อนเถิด ข้าจะรอนาง!”เซียวหลินเทียนบ
เซียวหลินเทียนฟังน้ำเสียงอันแฝงแววเผด็จการเช่นนี้ของหลิงอวี๋ ก็พลันหัวเราะเบา ๆ พลางกุมมือนางแล้วเอ่ยขึ้น“ในเมื่อข้าจำต้องอุดอู้อยู่ในห้องปรุงโอสถแห่งนี้ แล้วเจ้าเองก็มิได้พักผ่อนเลยตลอดทั้งคืน เช่นนั้นก็ขึ้นมาเอนกายเป็นเพื่อนข้าเถิด!”หลิงอวี๋ยังคงต้องเฝ้าดูอาการของเซียวหลินเทียนภายหลังการใช้ยา
ทว่าหยวนเหยามิรู้ตัวเลยว่าตนไร้มารยาท ราวกับมิได้สนใจคำดุด่าของมารดาแม้แต่น้อยกลับเชิดหน้าเถียงคำอย่างฉะฉานว่า “ท่านแม่ ข้าพูดสิ่งใดผิดไปหรือเจ้าคะ?”“ข้ามิเห็นว่าข้าจะพูดผิดตรงที่ใด... หากนางเก่งกาจถึงเพียงนั้นจริง เหตุใดจึงมิอาจช่วยชีวิตท่านอ๋องเหลียนได้เล่า?”สีหน้าของหยวนเฉิงเคร่งขรึมลง มิต้
เมื่อหยวนเหลียงเอ่ยปากยอมรับเรื่องที่ตนสังหารหยวนจื้อแล้ว ก็มิได้ปกปิดสิ่งใดอีก เขากล่าวอย่างกระอักกระอ่วนว่า“เดิมทีข้ามิได้คิดจะทำร้ายนางเลย แต่เป็นนางที่ระแวงว่าน้องสามมิได้หนีหายไปไหน ทว่าถูกข้าสังหารไปแล้ว!”“นางแอบไปสืบถามคนของข้าเป็นการลับ... ข้ามิอยากให้ผู้ใดเคลือบแคลงสงสัย จึงได้ทำให้นางเ












Peringkat
Ulasan-ulasanLebih banyak