تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่2
تاريخ النشر:
2024-12-26 13:01:07มหาลัย E
09:00น. พรึบ “โอ้ย!”ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อร่างกายของฉันโดนใครสักคนเดินชนเข้าอย่างจังทำให้ฉันล้มลงไปนั่งกับพื้นก้นกลมๆของฉันกระแทกพื้นเข้าอย่างจัง ดีนะที่ฉันใส่รองเท้าผ้าใบน่ะ ถ้าเป็นส้นสูงเหมือนทุกวันมีหวังขาฉันพลิกแพลงแน่ พรึบ “เราขอโทษ…เป็นอะไรรึเปล่าครับ?”เสียงทุ้มนุ่มของผู้ชายเอ่ยขึ้นพร้อมกับร่างสูงของผู้ชายในชุดนักศึกษาที่เข้ามานั่งยองๆและช่วยฉันเก็บตำราหนังสือเรียนหลายเล่ม เสื้อนักศึกษาของเขาไม่ได้ผูกเนคไทแสดงว่าเขาไม่ใช่เด็กปีหนึ่งรุ่นน้องของฉันเป็นแน่ อาจจะเป็นรุ่นพี่หรือไม่ก็รุ่นเดียวกัน “ไม่เป็นไรค่ะ..”ฉันตอบเขาไปเป็นในจังหวะเดียวกับที่ฉันเงยหน้าขึ้นไปสบตาเข้ากับเขาพอดี ผู้ชายตรงหน้าฉัน โครงหน้ารูปไข่เรียวจมูกโด่งเป็นสันรับกับโครงหน้าที่ฟ้าประทานริมฝีปากหยักสีชมพูดวงตาคู่คมที่หวานและอ่อนโยนไปในขณะเดียวกันทำให้หัวใจดวงน้อยๆของฉันเต้นรัวเร็วขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุและไม่เคยเป็นมาก่อน “เราขอโทษนะ…พอดีเราคุยแชทกับแม่อยู่น่ะ..เลยไม่ได้มองทาง…”เขาว่าเสียงอ่อนแววตาของเขาสื่อว่าเขารู้สึกผิดจริงๆ “อืม…ไม่เป็นไรหรอก..”ฉันตอบเขาไปเสียงแผ่วเบา “เดี๋ยวเราช่วย…”เขาว่าอย่างเป็นสุภาพบุรุษที่เขาเห็นว่าฉันกำลังจะลุกขึ้นแต่กระโปรงทรงเอเจ้ากรรมของฉันมันไม่อำนวยเลย วันนี้ไม่น่าใส่ตัวที่สั้นๆมาเลย ฉันจึงต้องยื่นมือขึ้นไปจับมือหนาของเขาที่ยื่นมือมาตรงหน้าฉัน เขาก็ยิ้มละมุนให้ฉันก่อนจะค่อยๆดึงร่างของฉันให้ลุกขึ้นยืนทรงตัวได้เอง พรึบ “ขอบคุณนะ…”ฉันเอ่ยขอบคุณเขาไปทันทีที่ฉันยืนเต็มความสูงได้แล้ว เขาก็ยิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยนและละมุน “เราสิ…ต้องขอโทษเธอ…”เขาว่าพลางหลบสายตาฉันอย่างรู้สึกผิด “อื้อ…ก็ผิดด้วยกันทั้งคู่แหละ…”ฉันบอกเขาเพื่อตัดบทจะได้ไม่ต้องมาเกี่ยงกันว่าฉันผิดหรือเขาผิด “เราไปก่อนนะ…มีเรียนอ่ะ…”ฉันว่าอย่างนึกขึ้นได้และรีบเดินหลีกร่างสูงของเขามาทันที โดยที่มุ่งหน้าก้มหน้าก้มตาเดินไปยังห้องเรียนรวมของฉันโดยที่ฉันรู้สึกแปลกๆกับร่างกายของฉันที่มันเบาหวิว พรึบ “ยัยเอริบ้าเอ้ย!”ฉันที่นึกขึ้นได้ถึงความตัวเบาว่าสิ่งที่ฉันหอบหิ้วมาจากบ้านแล้วนั่งรถเมล์มาลงที่หน้ามหาลัยที่มันหนักอึ้งแต่ตอนนี้ความหนักอึ้งทั้งหมดได้หายไปหมดแล้ว พรึบ “ของเธอ…”เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพร้อมกับเงาของคนที่สูงกว่าฉันที่ยืนค้ำหัวฉันอยู่และหนังสือหลายเล่มที่ถูกวางลงตรงหน้าของฉันอย่างนุ่มนวลทำให้ฉันที่นั่งอยู่บนเก้าอี้พร้อมเตรียมเรียนในคลาสนี้เต็มที่ต้องเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่เอาหนังสือของฉันมาคืนฉัน “นาย…ขอบคุณนะ…ที่เอาสมุดมาคืนฉันน่ะ”ฉันเอ่่ยบอกเขาไปอย่างซาบซึ้งในน้ำใจของเขา พรึบ “ไม่เป็นไรครับ…เราเต็มใจ^_^”เขาว่าเสียงอ่อนโยนพลางยิ้มละมุนให้ฉัน “ที่ตรงนี้ว่างไหม…?”เขาว่าพลางชี้นิ้วมาที่เก้าอี้นั่งข้างๆฉันซึ่งตอนนี้มันว่างและห้องทั้งห้องก็มีนักศึกษาอยู่เพียงแค่สิบคนรวมฉันกับผู้ชายหน้าหล่อคนนี้ด้วย “วะว่าง…”ฉันเอ่ยตอบเขาไปเสียงกระตุกในใจร้อนรุ่ม เขาก็ยิ้มบางๆให้ฉัน “งั้น…เราขอนั่งด้วยคนนะ..” “อื้อ…นั่งสิ..”ฉันเอ่ยอนุญาตเขาไปด้วยหัวใจที่เต้นตุ้มๆต่อมๆอย่างแปลกๆกลิ่นน้ำหอมผู้ชายลอยเข้ามากระทบจมูกฉันทำให้ฉันรู้ทันทีว่าเป็นกลิ่นกายของผู้ชายคนที่นั่งอยู่ข้างๆฉันแน่นอน เพราะกลิ่นหอมๆแบบนี้มันใกล้จมูกของฉันมาก “เธอชื่ออะไรเหรอ?”เขาหันมาเอ่ยถามฉัน ฉันก็มองหน้าเขา “เอริ…”ฉันตอบเขาไปสั้นๆเขาก็อมยิ้มให้ฉัน “เราชื่อ…ขุนศึกนะ…ยินดีที่ได้รู้จักครับ…เอริ^_^”ขุนศึกว่าพลางยื่นมือหนานุ่มสีขาวเนียนจนมองเห็นเส้นเลือดสีเขียวได้ชัดเจนมาตรงหน้าฉันเพื่อทำการทักทายแบบพวกฝรั่ง ฉันก็ยิ้มแหยๆให้เขาและไม่ยอมยื่นมือไปจับทักทายกับเขาทำให้เขาเก้อหน้าถอดสีไปและก็เป็นจังหวะเดียวกับที่อาจารย์เข้ามาสอนพอดี เราสองคนเลยไม่ได้พูดคุยอะไรกันต่อ ว่าแต่เขาลงเรียนวิชานี้ด้วยเหรอ…?ฉันเข้าเรียนมาตั้งหลายครั้งยังไม่เคยเจอเขาเลยนะ….?ผู้ชายหน้าหล่อ ที่หน้าตาและการแต่งกายรวมไปถึงของใช้ที่เป็นแบรนด์เนมทั้งชุด ผู้ชายที่หล่อและรวยมากๆคนนี้น่ะ?
أحدث فصل
รักสำรอง ตอนที่304(THEEND)
"และมีมันไว้ริจะได้อุ่นใจ""และอีกอย่าง....ไม่มีผู้หญิงคนไหนเต็มใจที่จะอยู่กับคนที่มีแต่ตัวอย่างขุนหรอก....ริสบายใจได้"คำพูดของขุนศึกที่ดูมั่นอกมั่นใจทำให้ฉันต้องรีบเปิดเอกสารในซองสีน้ำตาลที่ขุนศึกเพิ่งจะยื่นให้ฉันเมื่อกี้เปิดดูทันทีเพราะคำพูดของเขามันแปลกๆเขาพูดเหมือนจะยกทุกอย่างที่เขามีให้เป็นของฉัน เพราะเขาพูดเหมือนเขาจะเหลือแต่ตัวและก็เป็นไปอย่างที่ฉันคิดจริงๆเอกสารที่เขายื่นให้ฉันเมื่อกี้นี้เป็นเอกสารโอนยกมรดกให้เป็นชื่อฉันแต่เพียงผู้เดียวทั้งบ้านหลังนี้ และบริษัทSMครึ่งหนึ่งที่เคยเป็นของคุณหญิงนฤมิตรแต่ก่อนหน้านี้คุณหญิงเพิ่งจะโอนให้เป็นของขุนศึกก็ถูกโอนให้มาเป็นของฉันและรวมถึงบริษัทAKด้วยที่ชื่อการจดทะเบียนบริษัทก็เป็นชื่อฉัน และยังดำรงตำแหน่งประธานบริษัทคนใหม่ให้อีกด้วย"ทุกอย่างในนี้คงจะเป็นเครื่องหมายการันตีให้ริเห็นแล้วใช่ไหม....ว่าขุนจริงใจกับริแค่ไหน""แต่ริไม่ต้องกังวลนะ...ขุนจะยังคงทำงานแบบเดิมเหมือนตอนที่ขุนยังคงดำรงตำแหน่งอยู่""ริทำใจให้สบายคอยเป็นที่ปรึกษาส่วนตัวให้ขุนและคอยรับเงินปันผลรายปีก็พอ"ขุนศึกเอ่ยออกมาพร้อมกับยิ้มกริ่มไปด้วยรอยยิ้มที่อิ่มเอมใจ เขาเต็มใ
รักสำรอง ตอนที่303
"ริ.....ขอโทษนะขุน....แต่ริยังไม่พร้อม"เมื่อคำพูดออกจากปากฉัน ทุกอย่างรอบตัวก็ดูเหมือนจะเงียบลงไปผู้ชายที่คุกเข่าตรงหน้าฉันในตอนนี้ เขากลับยิ้มให้ฉันถึงมันจะเป็นรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความเศร้าก็เถอะแต่ทำไมเขายังยิ้มได้เหมือนเขาจะรู้ในคำตอบของฉันอยู่แล้วว่ามันจะออกมาเป็นแบบไหน"ริยังไม่อยากแต่งงานกับขุนก็ไม่เป็นไร.....แต่ขุนจะขอริแต่งงานแบบนี้ไปทุกๆปี""จนกว่าริจะยอมแต่งงานกับขุน"ขุนศึกเอ่ยออกมาเสียงเข้มหน้าตายิ้มแย้มอย่างมีความหวัง เขาค่อยๆยันตัวลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับฉันฉันก็จ้องเขากลับไป ด้วยแววตาที่เรียบนิ่งไร้ความรู้สึกใดๆ"ริไม่อยากจะเชื่อในคำพูดของขุน....แต่ริจะขอคอยดูก็แล้วกันว่าขุนจะทำแบบที่ขุนพูดได้จริงๆ"ฉันเอ่ยออกไปตามความจริง ความที่ฉันยังไม่มั่นใจในคำพูดและตัวของเขาได้จริงๆ"ขุนรู้....ว่าที่่ผ่านมาขุนไม่เคยทำให้ริมีความสุข....ขุนเอาแต่คอยทำร้ายจิตใจริ....เอาแต่นอกกายริ""แต่ขุนไม่เคยนอกใจริสักครั้งหนึ่งเลยนะ....""เพราะขุนรู้.....ว่าไม่มีผู้หญิงคนไหน...ดีเท่ากับริอีกแล้ว""แต่ขุนก็รู้ตัวดีว่าขุนไม่พร้อมที่จะเสียริไปอีกแล้ว""ในวันนี้ถึงริยังไม่อยากแต่งงานกับขุน""แต่ขุนขอร
รักสำรอง ตอนที่302
ติ๋งเมื่อลิฟท์มาถึงชั้นล่างของบ้านฉันก็เดินออกมาจากลิฟท์ก่อนจะเดินมุ่งตรงไปยังห้องครัวแต่พอเดินไปถึง ก็กลับพบว่า แก๊สที่ป้าบัวบอก ในขณะนี้มันไม่ได้ตั้งอะไรไว้เลยเสียด้วยซ้ำ"สงสัยป้าบัวแกคงจะลืม.....อย่างนี้ฉันควรมีเวลาให้แกได้พักผ่อนซะแล้ว"ฉันเอ่ยออกไปพลางส่ายศีรษะไปด้วยอย่างเป็นห่วงป้าบัว ที่เขาดูแลคนอื่นจนลืมที่จะดูแลตัวเอง"ไปนอนดูหนังที่ห้องนั่งเล่นสักชั่วโมงค่อยขึ้นห้องดีกว่า"ฉันพึมพำออกมาอย่างคนที่ขี้เกียจมากๆ ฉันรู้ตัวว่าตัวเองเปลี่ยนไปมาก จากเมื่อก่อน ขยับตัวทีก็งาน งานและก็งาน แต่ตอนนี้ขี้เกียจ และไม่อยากจะทำอะไรเลยนอกจากกินแล้วก็นอน"อะไรเนี่ย?"ฉันพึมพำออกมาเมื่อขาของตัวเองเดินย่างก้าวเข้าภายในห้องนั่งเล่นก็ต้องตกใจกับลูกโป่งสีชมพูสดใสที่ลอยอยู่กลางอากาศมากมายแต่ไม่ลอยจนติดเพดานบ้านเพราะถูกเชือกรั้งไว้ฉันก็ตื่นตาตื่นใจกับลูกโป่งสีชมพูอ่อนสวยสดใสก่อนที่จะยิ้มออกมาจนแด้มปริและเดินไปตามทางเรื่อยๆไม่รู้ว่าจะเดินไปไหนเพราะพื้นที่ทั้งห้องนี้เต็มไปด้วยลูกโป่งทั้งลูกเล็กและลูกใหญ่และฉันก็มาหยุดยืนเมื่อสิ้นสุดทางเดิน ที่ตรงหน้าของฉันเป็นกำแพงสีขาวแต่ข้อความบนกำแพงทำให้ฉันอึ้
รักสำรอง ตอนที่301
วันต่อมา08:00น.บ้านชัชชัยวรรณ.....ห้องนอนเอริ เอริ ฐิติมน....."ชุดนี้น่ารักจังเลยนะคะป้าบัว"ฉันเอ่ยบอกป้าบัวไปในขณะที่ฉันกำลังหมุนรอบตัวเองเพื่อตรวจดูความเรียบร้อยที่ส่องกระจกฉายสะท้อนตัวเองกลับมา เป็นชุดมินิเดรสสีขาวแขนพองทรงเอประดับโบว์ไว้ที่ด้านหน้าของชุดตรงหน้าอกของฉัน ชุดเป็นลายดอกไม้ เป็นสไตล์ของยุโรป กระโปรงยาวเลยเข่าฉันมานิดหน่อยดูรวมๆแล้วมันก็สบายและน่ารัก ดี เหมือนเป็นชุดคลุมท้องเหมือนกันนะ"ป้าบัวเลือกเองหรือคะ?"ฉันเอ่ยถามป้าบัวไปอย่างสงสัย เพราะเมื่อกี้ก่อนหน้านี้ประมาณยี่สิบนาที ป้าบัวเดินถือเสื้อผ้าชุดนี้เข้ามาในห้องของฉันและบอกว่าท่านเป็นคนซื้อให้ ไม่รู้ว่าฉันจะชอบหรือเปล่า และฉันจะใส่ได้ไหม ท่านเลยให้ฉันลองใส่ดูก่อนผลก็ปรากฏว่าฉันใส่ได้ และฉันก็ชอบมันมาก มันดูน่ารักเป็นแนวสายแหวนดีนะสีก็ออกพาสเทลนิดๆดูน่ารักดี"ชะใช่จ๊ะ.....เป็นยังไงจ๊ะเอริชอบไหม?"ป้าบัวที่ยืนอยู่ด้านหลังของฉันที่คอยช่วยฉันจัดแจงชุดก็เอ่ยออกมาแต่น้ำเสียงและแววตาของท่านดูสั่นๆดูมีพิรุธนะถ้าเป็นคนอื่นอาจจะคิดว่าเขากำลังพูดโกหกอยู่แน่ แต่นี่เป็นป้าบัว ท่านจะโกหกฉันไปทำไมล่ะจริงไหม"ชอบนะคะป้าบั
รักสำรอง ตอนที่300
ในวีดีโอมีผู้ชายอยู่หลายคนรวมๆห้าคนได้และสถานที่มืดๆที่มีไฟหลากหลายสีแบบนี้ก็คงจะเป็นผับที่ไหนสักแห่งหนึ่งในกรุงเทพนี้แหละฉันก็ตั้งใจมองก็พบว่ามีผู้ชายสามคนที่คุ้นตาฉัน หนึ่งคือฟิวสองคือทีและสามคือขุนศึกข้างกายของผู้ชายทุกคนจะมีผู้หญิงแต่งตัวโป๊ๆหน้าอกตู้มๆนั่งขนาบข้างแบบแทบจะสิงร่างกันโดยพวกเธอเป็นคนชงเหล้าให้เขาทั้งห้าคนและคอยปรนนิบัติพวกเขาอย่างใกล้ชิดและออดอ้อนออเซาะแต่จะมีผู้ชายอยู่คนหนึ่งที่นั่งเป็นคนสุดท้ายของเพื่อนที่มีสีหน้าเหมือนไม่ค่อยสบายใจแบบคนที่กำลังอมทุกข์และดูอึดอัดอะไรอยู่ในใจ(วันนี้หนุ่มๆเลือกอิหนูของเจ๊นี่ไปได้เลนนะคะ....น้องๆพวกนี้พร้อมดูแลจ๊ะ)เสียงหวานอย่างดัดให้เสียงเล็กลงจากปกติมากเอ่ยขึ้นมา ฉันว่าเธอคนที่พูดอยู่นี่น่าจะเป็นสาวสองและเป็นคนที่กำลังถ่ายวีดีโออยู่ในตอนนี้ด้วยนะ(มันแน่นอนอยู่แล้วครับเจ๊.....พวกผมน่ะจัดเต็มแน่)เป็นทีที่เอ่ยขึ้นมาพลางยิ้มกริ่มอย่างเจ้าชู้และเขาก็หันไปกอดรัดนัวเนียกับผู้หญิงข้างกายเขาอย่างไม่เอียงอายใคร(แล้วน้องคนนี้ล่ะจ๊ะ....สนใจอิหนูของเจ๊คนไหนเป็นพิเศษไหม?)เจ๊สาวสองแพลนกล้องไปจับยังขุนศึกที่นั่งอยู่ติดกับขอบเก้าอี้ด้านในสุดข
รักสำรอง ตอนที่299
บ้านของเอริ20:30น.เอริ ฐิติมน.....ห้องนั่งเล่น......"ปกติแกกินข้าวเวลานี้ด้วยเหรอ?"เพลงขวัญเอ่ยถามฉันขึ้นในขณะที่เธอวางจานข้าวสวยร้อนๆลงตรงหน้าของฉันพร้อมกับต้มไก่ตุ๋นยาจีนต้นตำรับของคุณหญิงนฤมิตรที่ท่านสั่งให้ป้าบัวต้มไว้ให้ฉันทานบำรุงลูกๆทั้งสามในครรภ์ของฉัน"ตอนไม่ท้องก็กินบ้างไม่กินบ้าง....แต่พอท้องนี่แทบจะกินวันละหกเจ็ดมื้ออย่างต่ำอ่ะแก"ฉันเอ่ยบอกเพลงขวัญไปพลางใช้มือทั้งสองข้างหยิบช้อนกับส้อมขึ้นมาถือไว้พร้อมจะลงมือทานอาหารตรงหน้าที่มีกลิ่นหอมยั่วยวนด้วยแววตาที่เป็นประกายแพรวพราว"ไหนบอกว่าแกมีเรื่องไม่สบายใจ....?"เพลงขวัญเอ่ยถามฉันพลางเลิกคิ้วมองหน้าฉันอย่างสงสัยก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันกับฉันฉันก็มองหน้าเธอนิ่งด้วยแววตาที่เป็นกังวลอยู่ในใจนั้นแหละ แต่ทำไงได้ ก็ท้องฉันมันหิวหนิ ขอกินก่อนล่ะกัน เรื่องอื่นค่อยว่ากัน"เดี๋ยวฉันขอกินก่อน....เดี๋ยวค่อยคุย""โอเคจ๊ะ.....งั้นเดี๋ยวฉันขอไปโทรหาลูกก่อนไม่รู้ว่าป่านนี้พ่อเขาเอาเข้านอนแล้วหรือยัง?""โอเคจ้า"ฉันยิ้มให้เพลงขวัญเธอก็ยิ้มให้ฉันก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของเธอและเดินออกไปจากห้องนั่งเล่นเมื่อเธอไปแล้ว ฉันก็หันกลับมาให้ค
รักสำรอง ตอนที่222
"ผมขอโทษครับ""คุณจะมาขอโทษฉันทำไมล่ะค่ะ....ฉันเองต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณสิถึงจะถูก""เดี๋ยวฉันจะโอนจ่ายค่ารักษาให้คุณทีหลังนะคะ....เพราะวันนี้ฉันไม่มรเงินติดตัวเลย"ฉันเอ่ยบอกคุณเควินไปตามความจริง เขาก็มีสีหน้าตกใจและสลดปะปนกันไป"อย่าโอนจ่ายค่ารักษาให้ผมเลยครับ...ขอให้ผมได้ดูแลคุณสักครั้ง""ในฐานะ
รักสำรอง ตอนที่221
"แต่คงจะยาก.....เพราะเขามีหลักฐานขนาดนั้น" "และที่สำคัญเขาไม่รับฟังหรอกว่าแม่นายเองก็โดนหลอกเหมือนกัน" "เธอพูดแบบนี้หมายความว่ายังไงเอริ?" "ก็อย่างที่บอกว่าตอนนี้.....นายกำลังโดนโจมตรีจากคนที่นายเรยไปทำลายชีวิตเขายังไงล่ะ" "นายเกือบทำให้แม่นายต้องมาตายเพราะความเจ้าชู้ของนาย.....ขุนศึก" "และคนท
รักสำรอง ตอนที่220
"ไม่เป็นไรหรอกเอริ....พี่บอกแล้วหนิว่าที่พี่ทำ.....พี่ทำเพื่อเธอไม่ใช่เพราะสองแม่ลูกนี่"คุณจอมพลเดินมายืนข้างๆฉันพร้อมกับเอ่ยบอกฉัน ฉันก็ห้นไปมองหน้าเขาด้วยแววตาเห็นใจและเกรงใจเขาเหลือเกิน ฉันเองก็รู้สึกไม่ดีด้วยที่ขุนศึกทำกิริยาแบบนั้นใส่คุณจอมพล ฉันเป็นคนขอร้องให้คุณจอมพลช่วยคุณหญิงนฤมิตรออกมา แ
รักสำรอง ตอนที่219
"โอ้ย"ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อปลายนิ้วของคุณจอมพลแตะลงไปสัมผัสกับแผลของฉันจนฉันสะดุ้งสุดตัวเพราะความเจ็บมันแล่นแปลบเข้ามา "หัวเธอแตกหนิพี่ว่าเราต้องรีบไปโรงพยาบาลมันเป็นแผลกว้างด้วย"คุณจอมพลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงสีหน้าเขาเป็นกังวลขึ้นมา ฉันก็พยักหน้าเข้าใจ "ค่ะดีเหมือนกันค่ะริจะได้พาคุ
قد تعجبك أيضًا
คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี100.9K وجهات النظرท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น597.0K وجهات النظرคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย702.9K وجهات النظرแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI70.7K وجهات النظرวาตะหวงรัก
Witcha~13 وجهات النظرหวานใจ
เย้ายวน12 وجهات النظرShadow of Love เงาแห่งรัก
หรงเย่า / นาย่า190 وجهات النظرข้าคือสนมตัวร้ายกุมหัวใจจักรพรรดิ
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว203 وجهات النظر
