สยบรักรุ่นพี่วิศวะ Bad Evil.

ตอนที่ 1. ชนกันวันแรกเช้าอันเงียบสงบของ คฤหาสน์เวหานนท์ ลอว์แสงแดดอ่อนลอดผ่านกระจกบานสูงตกกระทบโต๊ะอาหารยาวกลางห้อง กลิ่นกาแฟหอมเข้มลอยคลุ้งไปทั่วบรรยากาศที่หัวโต๊ะ เซบาสเตียน เวหานนท์ ลอว์ เจ้าของอำนาจตัวจริงของตระกูล นั่งจิบกาแฟอย่างสุขุม สายตาคมกริบไล่อ่านข่าวในแท็บเล็ตอย่างเงียบ ๆถัดมาไม่ไกลชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทกำลังนั่งพิงเก้าอี้อย่างสบาย ๆ มือหนึ่งเลื่อนอ่านข่าวในแล็ปท็อป วินเซนโซ่ เวหานนท์ ลอว์ มาเฟียลำดับหนึ่งแห่งฮ่องกงและทายาทคนโตของตระกูลทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากชั้นบน ทำให้สองพ่อลูกหยุดการกระทำทุกอย่างและหันไปมองคนที่กำลังเดินกึ่งวิ่งตามทางเดินชายหนุ่มร่างสูงเดินลงบันไดมาในชุดเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนส์ธรรมดา และมีเสื้อช็อปพาดไว้ที่ไหล่ ผมยุ่งเล็กน้อยเหมือนเพิ่งตื่น ทันทีที่เห็นภาพนั้นวินเซนโซ่ก็เงยหน้าจากแล็ปท็อปก่อนกระตุกยิ้มมุมปากอย่างอดไม่ได้“พ่อดูสิ…” เขาพูดเสียงเรียบแต่แฝงความขำ“นี่นะเหรอสภาพของมาเฟียลำดับสองของตระกูล”ชายหนุ่มที่เพิ่งลงบันไดมา…ชะงักเล็กน้อยวายุ เวหานนท์ ลอว์ เลิกคิ้วนิด ๆ ก่อนถอนหายใจ“ผมบอกแล้วว่าผมไม่ได้อยากเดินตามรอยพ่อกับพี่”

ตอนที่ 3. ตามยันคณะหลังจากอ่านแชตของเด็กปีหนึ่งจบ วายุ ก็วางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะหินหน้าตึกวิศวะ รอยยิ้มบาง ๆ กระตุกขึ้นที่มุมปากแก๊งเพื่อนที่นั่งอยู่ด้วยกันเริ่มสังเกตทันทีกระทิง เลิกคิ้ว “ยิ้มอะไรของมึงวะ น่ากลัวฉิบหาย”แทนไท วางหนังสือในมือลง “ใครโทรมา”วายุเอนหลังพิงเก้าอี้ ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโยนเล่น“เด็กปีหนึ่ง” เพื่อนทั้งโต๊ะเงยหน้าพร้อมกัน นะโม ทำหน้าตกใจเว่อร์ “เฮ้ย! ปีหนึ่งที่ไหนกล้าโทรหามึง”วายุหัวเราะในลำคอ “ปีหนึ่งที่ขับรถชนบิ๊กไบค์กูเมื่อเช้า”ทันทีที่พูดจบ ทั้งโต๊ะระเบิดเสียงหัวเราะทันที กระทิงถึงกับตบโต๊ะ“ไอ้เหี้ย! น้องมันยังกล้าโทรมาหามึงอีกเหรอ”วายุเล่าคร่าว ๆ ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าและบทสนทนาในแชต ตั้งแต่ที่เชอลีนทักมา“สวัสดีค่ะ ใช่พี่วายุไหมคะ”จนถึง “จะให้หนูทำอะไรก็ยอมค่ะ” นะโมหัวเราะจนเกือบสำลักน้ำ“เด็กมันไม่รู้จริง ๆ ว่ากำลังคุยกับใคร”แทนไทส่ายหน้าเบา ๆ “แล้วมึงตอบว่าไง”วายุยักไหล่ “ยังไม่ได้ตอบ”ยังไม่ทันที่บทสนทนาจะไปต่อ เสียงเก้าอี้ถูกเลื่อนออกผู้ชายอีกคนเดินเข้ามาที่โต๊ะพร้อมรอยยิ้มกวน ๆ โซ่ เขาทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ ก่อนมองวายุ“มีคนโทรหามึงยัง”

ตอนที่5. ผับของรุ่นพี่เชอลีนยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ภายในห้องนอนแสงไฟสีอุ่นสะท้อนให้เห็นหญิงสาวรูปร่างเพรียวบางที่กำลังสำรวจตัวเองตั้งแต่หัวจรดเท้า ผมยาวสีน้ำตาลเข้มมีไฮไลท์สีน้ำน้ำเงินสองสามช่อด้านหน้าถูกม้วนลอนอ่อน ๆ ปล่อยสบายลงมาถึงกลางหลังคืนนี้เธอเลือกใส่เสื้อเกาะอกสีดำเข้ารูป กระโปรงหนังเอวสูงสีดำแนบกับสะโพกพอดี รองเท้าบูทส้นสูงทำให้ขาเรียวยาวยิ่งดูโดดเด่นลุคคืนนี้ของเธอทั้งสวย ทั้งดุ และเซ็กซี่แบบไม่ตั้งใจเชอลีนมองตัวเองในกระจกครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจ“คืนนี้จะไม่คิดถึงไอ้พี่วายุบ้านั่นแล้ว เชอะแล้วบอกไม่เดือดร้อนเรื่องเงินแต่ดันจะไปแจ้งความเอาซะได้”หญิงสาวคว้ากระเป๋าสะพายก่อนจะเดินออกจากห้องคืนนี้เธอตั้งใจมาสนุกเท่านั้น ไม่มีเรื่องรุ่นพี่และไม่มีเรื่องผู้ชายกวนประสาทคนนั้น…อย่างน้อยเธอก็คิดแบบนั้นสามทุ่มตรงลานจอดรถหน้าผับเปิดใหม่ใกล้มหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยรถยนต์และบิ๊กไบค์จอดเรียงราย เสียงเพลง EDM ดังทะลุออกมาจากด้านใน ไฟนีออนขนาดใหญ่ส่องชื่อร้านอย่างโดดเด่นBLACK RUSHใบหม่อนมาถึงก่อน เธอยืนพิงรถเล่นมือถือรอเพื่อน ไม่นานรถของแตงกวาก็เลี้ยวเข้ามาจอดข้าง ๆ กระจกฝั่งคนขับลดลง