ログインตอนที่ยี่สิบห้า
สอนแบบนี้เองหรือ
ฟางเจียอีจับโต๊
ตอนที่สิบสาม เจ้าคือผู้ใดกันแน่“เจ้าเคยได้ยินคำว่าอยู่ไม่สู้ตายหรือไม่ จินจิน สาวน้อยอย่างเจ้าอาจไม่รู้ว่าการโดนจับตัวไปอยู่ในท่ามกลางศัตรู หากเป็นหญิงสาวงดงามอย่างเจ้า คงโดนกระทำย่ำยีจนไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป ยิ่งหากพวกนั้นรู้ว่าเจ้าเป็นสตรีอุ่นเตียงของแม่ทัพใหญ่ฮัวจางเหว่ย คงไม่อาจคิดฝันเลยว่าจะโดนความวิปริตวิตถารอย่างไรบ้าง” หมอหญิงเอ่ยบอกจนว่านจินเจียวตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวที่เพิ่มขึ้น“จินจิน การที่เจ้าลอบขึ้นเรือลำนี้มาแล้วยังอยู่ดีมีสุข ถือว่าเป็นบุญของเจ้าแล้ว หากเป็นเรือลำอื่น ป่านนี้คงโดนกระหน่ำร่องรูจนฉีกขาดทั้งวันทั้งคืนหรือไม่ก็โดนจับไปถ่วงน้ำทะเลเล่นเพื่อให้พวกเขาสนุกสนานกัน”“เลวร้ายเพียงนั้นเชียวหรือ” ว่านจินเจียวถามเสียงสั่นด้วยความตื่นตะลึง“ยังมีเลวร้ายกว่านั้นอีกมาก นี่คือการรบ คือสงคราม ความจริงเรือลำนี้มิใช่สถานที่ให้สาวน้อยอย่างเจ้ามาวิ่งเล่น เอาเถอะ ในเมื่อเจ้าหลงมาก็ทำใจให้ได้ อย่าได้คิดว่าโลกนี้มีแต่เรื่องฝันหวาน” ซางไป๋อันชี้ความจริงก่อนจะช่วยประคองร่างบ
ตอนที่สิบสอง มีคนร้ายว่านจินเจียวยังไม่ทันได้สติเต็มที่ก็ถูกผลักล้มลงไปกองกับพื้น ก่อนคนทั้งสองจะตั้งหน้าตั้งตาค้นหาจนทั้งห้องกระจุยกระจายหญิงสาวมองไปที่ประตูพลางค่อยๆลุกตั้งท่า เมื่อเห็นว่าคนทั้งสองต่างหันหน้าไปทางอื่นจึงถลาไปเปิดประตูวิ่งตะโกนร้องเสียงดัง“ช่วยด้วย มีคนร้าย ช่วยด้วย มีคนร้าย”เสียงคนวิ่งไล่ตามมาทำให้สาวน้อยวิ่งอย่างสุดกำลังขา โชคดีที่นางแต่งกายรัดกุมจึงไม่ต้องคอยพะวงเสื้อผ้ารุ่มร่าม แต่แรงของหญิงสาวตัวเล็กย่อมไม่อาจเทียบชายชาตรี กว่าจะถึงด้านหน้าเรือนางก็โดนจับเอาไว้ได้แล้ว“ปล่อยนาง” ฮัวจางเหว่ยซึ่งวิ่งออกมาจากห้องทำงานอย่างเร็วทันเห็นร่างน้อยกำลังวิ่งมาหา แต่ไม่ทันถึงตัวก็โดนลากกลับไปจ่อลำคอขาวผ่องด้วยดาบคมกริบอย่างน่าหวาดเสียว“ท่านแม่ทัพใหญ่ แหม่ ช่างมีความสุขเสียจริง มารบแต่กลับพาสตรีอุ่นเตียงติดมาด้วย น่าอิจฉายิ่งนัก” เสียงประชดประชันเอ่ยออกมาพร้อมดาบซึ่งขยับเข้าใกล้คอจนว่านจินเจียวรู้สึกเจ็บแปลบ“เจ้าต้องการสิ่งใด รีบบอกออกมา ชายชาติทหารไม่ทำร้ายสตร
ตอนที่สิบเอ็ด ช่างหาเรื่อง หญิงสาวนางนี้ช่างหาเรื่อง นางจงใจยั่วยวนให้เขาเกิดความซ่านกระสันจนอดรนทนไม่ไหว เอาเถอะ ในเมื่อนางต้องการ เขาก็จะตอบสนองให้อย่างถึงใจ ฮัวจางเหว่ยไม่พูดพร่ำ ถอดเสื้อผ้าน้อยชิ้นออกอย่างรวดเร็วจนร่างบางเปล่าเปลือยเหลือเพียงปราการสุดท้ายคือกางเกงในอีกเช่นเคย ชายหนุ่มไม่ไปใส่ใจด้วยต้องการปลุกเร้าอารมณ์หวามไหวด้วยการกลืนกินเต้าหู้นุ่มก่อน สองมือหนากอบโกยก้อนเนื้อขาวเนียนพลางเคล้นคลึงบดขยำ ขณะริมฝีปากหนาประกบบดขยี้ปากบางราวจะดูดวิญญาณออกจากร่าง ว่านจินเจียวถูกจุมพิตเร่าร้อนจนล่องลอยเผลอไผลคล้อยตามส่งลิ้นบางไปกระดกเล่นรุกไล่อย่างหวามไหว 
ตอนที่สิบเอ็ด ช่างหาเรื่อง ตับ ตับ ตับ เสียงเนื้อหน้าขากระทบก้นอวบจนกระเพื่อมสั่นดังก้อง ขณะกุนซือหนุ่มไม่มีแรงจะต่อว่าแล้วด้วยกำลังซ่านเสียว “โอ้...น้องชุนเหนียง อือ...เสียวยิ่ง...” มือหนาเอื้อมไปกอบขยำทรวงใหญ่ล้นซึ่งกระเด้งกระดอนตามแรงตอกกระแทกจนโยกโยนพลางบดบี้จุกแข็งแน่นเพื่อเร่งความเสียวให้กายอวบ แม่ครัวชุนเหนียงถูกแรงตอกสะท้านจนร่างสั่นสะเทือน หญิงสาวเสียวซ่านจนจิกเกร็งแต่ไม่อาจเปล่งเสียงด้วยถูกความแข็งแน่นอุดปากอยู่ ว่านจินเจียวยืนดูจนหว่างขาแฉะฉ่ำแต่ก็ต้องตกใจเมื่อมีมือหนามาปิดปากแล้วลากไปหลบอยู่ข้างเสา&nb
ตอนที่สิบ อย่ารุนแรงนัก “พวกเราเป็นหญิงม่าย ทั้งชีวิตคงไม่มีโอกาสแต่งงานใหม่อีกแล้ว แต่จะใช้ชีวิตเหี่ยวเฉาไปจนวันตายก็ใช่ที่ ข้าและอันอันจึงตกลงให้ตนเองเสพสุขจนสมใจ หากอยู่ในหมู่บ้านคงไม่อาจทำเช่นนี้ได้ แต่พวกเราอยู่ในเรือลำนี้ย่อมไม่มีผู้ใดครหา เจ้าเพิ่งมาคงไม่คิดมาก ใช่หรือไม่” “ไม่เจ้าค่ะ เรื่องของผู้ใดก็เป็นเรื่องของผู้นั้น” จินนี่อยู่ในยุคสมัยซึ่งคนไม่วุ่นวายเรื่องของคนอื่นอยู่แล้วจึงไม่เห็นแปลกที่หญิงสาวทั้งสองจะใช้ชีวิตตามแต่ใจ “ดี อ้อ...เจ้ากับแม่ทัพฮัวร่วมรักกันแล้วหรือ” ชุนเหนียงถามตรงๆ“เอ่อ...” ว่านจินเจียวบิดมือหน้าแดงก่ำ ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี นางนอนร่วมเตียงกับเขาถึงสามคืน เพิ่งจะมีเมื่อเช้าที่จู่ๆเขาก็ลุกขึ้นมาดูดนมนาง นอกเหนือจากนั้นก็ได้แต่ตื่นมาในอ้อมก
ตอนที่เก้า ยั่วยวนหรือ แต่...หากต้องเลือก ได้ร่วมรักกับคนหล่อเพียงคนเดียวก็ยังดีกว่าต้องแบให้คนทั้งลำเรือว่านจินเจียวนึกถึงหน้าของแม่ทัพฮัว แม้จะยังไม่กล้ามองตรงๆ แต่เพียงได้เห็นเสี้ยวหน้าก็บอกได้ว่าหล่อเหลาไม่น้อย เขานับเป็นชายชาตรีด้วยเรือนร่างองอาจสมส่วน ไหล่กว้างแผงอกแน่น ใบหน้าคมเข้มเอาว่ะ อย่างน้อยก็หล่อสูสีกับแฟนของพี่สาว แล้วยังมีตำแหน่งเป็นแม่ทัพ นับว่าใหญ่ที่สุดในเรือลำนี้ แต่ นางอยากจะเลือกเขา ใช่ว่าเขาจะยอมลดตัวลงมาให้เลือกดีดี เท่าที่สังเกตดูเขามีท่าทางหวงเนื้อหวงตัวอยู่มากทีเดียว ขนาดนอนแก้ผ้าอยู่ด้วยกันถึงสองคืน เขายังไม่แม้แต่จะชายตาแล แถมยังโมโหคิดว่านางตั้งใจยั่วยวนอีกว่านจินเจียวสวมชุดของแม่ครัวชุนเหนียงนอนลงด้วยใจที่ยังสั่นระทึก กว่าจะหลับตาลงก็ง่วงงุนเต็มทีแล้ว หญิงสาวตื่นขึ้นมาเมื่อจู่ๆรู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งบางอย่างก้มๆเงยๆอยู่ที่ทรวงอก“ตื่นแล้วหรือ เจ้านี่ช่างยั่วยวนข้าอยู่ทุกคืน คิดว่าข้าไม่อาจทำอันใดเจ้าได้หรืออย่างไร เชอะ เพียงก้อนเ







