LOGINภรรยาไร้ใจ Chapter 19 “คุณจะฆ่าผม...อืม” เขาแหงนหน้า สูดลมเข้าปอด ปล่อยเสียงครางตามอารมณ์สวาทที่กำลังเผาไหม้ร่างตน “พอแล้วที่รัก ผมอยากแตกในตัวคุณมากกว่า” เขาผลักศีรษะของเธอให้ออกห่าง พร้อมกันนี้ได้ดึงกายแกร่งออกจากปากสาวอีกด้วย นาราลักษณ์รู้งาน เธอเอนตัวลงนอนบนที่นอน แยกขาออกจากกันราวกับเชื้อเชิญเขาเต็มที่ มีหรือที่อันโตรเนียลเล่จะไม่ตอบรับคำเชิญ เขายิ่งกว่าต้องการเธอเสียอีก คลั่งมากที่สุดด้วย“คุณอันโตร...อา...คุณอันโตร” นาราลักษณ์ครางกระเส่ารับพละพลังทางเพศที่รู้ดีว่า ถึงอกถึงใจมากแค่ไหน เขากระชั้นเข้าใส่ เธอยกสะโพกรับ “นาราจ๋า...นารา...โอ้ว...ที่รัก”เป็นความเสียวที่อัดแน่นไปด้วยความสุข อันโตรเนียลเล่ส่งกายชายเข้าประสานร่างงาม เร็วรัว หนักหน่วง ช่างเมามันเกินคำบรรยาย ซอยถี่พร้อมกับก้มหน้าเย้ายั่วเม็ดบัวชูชัน ดูดกลืนอย่างสำราญใจอันโตรเนียลเล่ปรับเปลี่ยนท่วงท่า จับเธอตะแคงกาย ยกขาด้านบนของเธอขึ้นพาดบ่า คร่อมขาล่างเธอไว้ หลังจากปรับท่าเสร็จสรรพ เขาออกแรงถาโถมใส่ร่างบางทันที“อืม...คุณอันโตร...อา...อา”กำลังแรงในการกระโจนใส่ท่านี้ ลึกล้ำกว่าท่าแรกมากนัก ออกแรงขยับเอวได้อย่างถนัด
ภรรยาไร้ใจ Chapter 18จูบครั้งนี้ต่างกับช่วงเวลาที่นาราลักษณ์รักษาตัว ดูดดื่ม เรียกร้องและกระหายความใคร่อย่างรุนแรง ราวกับว่าเขาร้างลาเรื่องอย่างว่ามาแรมปี ซอกซอนลิ้นเสาะหาความหวานไปทั่วช่องปาก ดื่มด่ำรสชาติอันล้ำเลิศที่เปรียบเสมือนยาชูกำลังชั้นดี แทรกซึมเข้าทุกพื้นที่ในกาย กระตุ้นอารมณ์พิศวาสให้ไหลหลาก เมื่อวันที่อันโตรเนียลเล่รอคอยมาถึง เขาแทบทนไม่ไหว ถอนจุมพิตแล้วรีบจัดการกับเสื้อผ้าของเขาและเธออย่างรวดเร็วร่างสาวถูกผ่อนลงบนที่นอน หัวใจอันโตรเนียลเล่สั่นขณะมองร่างเปลือยเปล่าแสนสวย ความกำหนัดในกายลุกกระพือ กายแกร่งกลางตัวพองมากขึ้น ดิ้นเร่าไปมาตอบสนองอารมณ์เจ้าของ“นารา...คุณสวยมาก” อันโตรเนียลเล่ชมจากใจ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นาราลักษณ์ร่างกายปราศจากเสื้อผ้าต่อหน้าเขา ทว่าเธอมีความเขินอายกับคำชมซึ่งหน้า ดวงหน้าเห่อร้อน พวงแก้มขึ้นเลือดฝาด ซึ่งเธอไม่รู้ตัวว่า ยิ่งทำให้เธอชวนมองมากขึ้นเขาทอดกายลงนอนข้างเธอ มอบจูบหวานอัดแน่นไปด้วยความรักให้เธอยาวนาน ราวกับว่าไม่อยากผละห่างเรียวปากคู่นี้ และนั่นทำให้นาราลักษณ์หายใจไม่สะดวก หัวใจสะท้านไหวด้วยคลื่นพิศวาส เพราะเขาไม่ได้กระตุ้นความใคร่ด้วยจ
ภรรยาไร้ใจ Chapter 17 แต่ก่อนนาราลักษณ์มองไม่เห็นความรัก ความดี ความเอาใจใส่ดูแลที่อันโตรเนียลเล่มีต่อตน เมินเฉยไม่ใส่ใจ ทว่าช่วงเวลาที่เธอถูกยิง กลับเกิดความรู้สึกบางอย่างในใจนาราลักษณ์ เหมือนกับประตูหัวใจที่ไม่เปิดรับเขา ถูกแง้มไม่รู้ตัว ส่วนเรื่องความคืบหน้าเรื่องมือปืน อเล็สซานโดรเร่งมือหาตัวมือปืนเต็มที่ ด้วยการดูภาพจากกล้องวงจรปิดที่ทางโรงแรมติดไว้หลายสิบตัวรอบโรงแรม ชั้นที่จัดงานเลี้ยงอยู่ชั้นที่สามที่บังเอิญว่ากล้องชั้นนั้นเสียทุกตัว อีกทั้งกล้องภายในลิฟต์ก็ใช้งานไม่ได้ เแน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มือปืนเตรียมการเป็นอย่างดี ถือว่าเป็นมืออาชีพความที่กล้องวงจรปิดเสียพร้อมกันทำให้ไม่สามารถไล่หาตัวคนร้ายได้ ในห้องจัดเลี้ยงก็ไม่มีกล้องวงจรปิดเนื่องจากทางโรงแรมคิดว่า เจ้าของงานนั้นๆ ต้องการความเป็นส่วนตัว ห้องจัดเลี้ยง ห้องประชุมทุกห้องจึงไม่มีตาที่สามไว้คอยสอดส่องเรื่องความปลอดภัย ดังนั้นจึงไม่มีกล้องจับว่า มีใครเข้าออกห้องจัดงานบ้าง ที่อาจมีมือปืนเข้ามาปะปนในงาน มันเหมือนไร้เบาะแสตามสืบอย่างไรอย่างนั้นอเล็สซานโดรนึกถึงคนที่มาร่วมงานที่มีความน่าจะเป็นว่าอาจเ
ภรรยาไร้ใจ Chapter 16 “นารา...คุณฟื้นแล้ว ผมดีใจที่สุดเลย” อันโตรเนียลเล่ยิ้มกว้าง ขยับตัวกอดร่างเธอไว้ เสียงร้องเจ็บจากปากสาว ทำให้เขารู้ตัวว่า คงรัดร่างเธอแน่นเกินไป “ผมขอโทษนะคนดี เจ็บมากไหมครับ” “นิดหน่อยค่ะ” นาราลักษณ์ตอบกลับ “หิวน้ำไหม ผมเรียกหมอมาดูอาการคุณก่อนดีกว่า” “ฉันไม่เป็นไรค่ะ หลังจากหมดฤทธิ์ยาสลบก็เจ็บแผลเป็นเรื่องปกติค่ะ” เธอบอกเขา “แต่ผมเป็นห่วง ให้หมอมาดูอาการนิดนึงนะ ผมจะได้สบายใจ” คนเป็นห่วงเมียไม่ยอม เขาเอื้อมมือไปกดปุ่มเรียกพยาบาล ไม่นานนักคนที่เขาเรียกได้เดินเข้ามาในห้อง และถามอาการเบื้องต้นของคนไข้ ก่อนบอกว่า อีกสิบนาทีจะมีแพทย์เวรมาดูอาการอีกครั้ง “ผมตกใจมากเลยรู้ไหมตอนที่คุณถูกยิง” เขาพูดจากใจหลังจากพยาบาลออกจากห้อง “แล้วแค้นมันมากด้วย ผมสัญญาว่าจะลากตัวมันมาลงโทษให้ได้ ใครทำคุณเจ็บ มันต้องเจ็บยิ่งกว่า” ประโยคท้ายน้ำเสียงเข้มห้วนมาก ใบหน้าอันโตรเนียลเล่ตึง ดวงตาคล้ายมีกองเพลิงสุมอยู่นับร้อยกอง เขาพูดจริงทำจริง อย่าให้รู้ว่าเป็นใคร เขาไม่เอาไว้แน่นอนเป็นอีกครั้งที่นาราลักษณ์รับรู้ถึงความรั
ภรรยาไร้ใจ Chapter 15 ณ โรงพยาบาล ห้าชั่วโมงแห่งการรอคอยสำหรับอันโตรเนียลเล่คือความทรมานใจอย่างแรงกล้า ทันทีที่เขาพานาราลักษณ์มาส่งโรงพยาบาล เธอถูกนำตัวเข้าห้องผ่าตัดทันที และใช้เวลาในการนำกระสุนออกจากตัวเธอราวหนึ่งชั่วโมง หลังจากเสร็จสิ้นการผ่าตัด นาราลักษณ์ถูกนำตัวขึ้นมาพักรักษาตัวบนห้องพักฟื้น โดยมีคนของอันโตรเนียลเล่คอยคุมกันแน่นหนาขณะที่นาราลักษณ์อยู่ในห้องผ่าตัด อันโตรเนียลเล่ร้อนใจมาก หัวใจเขาเหมือนถูกเผาอย่างไรอย่างนั้น เป็นห่วงสาวยอดดวงใจจนนั่งไม่ติดเก้าอี้ ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว น้ำตาไหลออกมาไม่รู้ตัว น้ำตาแห่งความกลัว กลัวว่าจะเสียเธอไป อีกทั้งยังมีความโกรธแค้นแน่นในจิตใจ โทรศัพท์พูดคุยกับอเล็สซานโดรเรื่องมือปืน แต่ก็ไม่ได้อะไรคืบหน้ามากนัก เพราะคนเป็นลุงกำลังไล่ดูกล้องวงจรปิด หาบุคคลต้องสงสัย เขาจึงเลิกสนใจเรื่องนี้ชั่วคราว เพราะเรื่องที่ตนต้องสนใจมากที่สุดคือ อาการบาดเจ็บของนาราลักษณ์สามชั่วโมงกว่านับตั้งแต่คนเจ็บขึ้นมาพักในห้องพักฟื้น อันโตรเนียลเล่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน เขานั่งจับมือนาราลักษณ์ที่ตอนนี้ยังไม่ได้สติ มืออีกข้างลูบผิวแก้มเธอเบาๆ
ภรรยาไร้ใจ Chapter 14งานในห้องจัดเลี้ยงรุจีวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในงาน เธอมองหาอเล็สซานโดรเพื่อบอกปัญหาสำคัญ ซึ่งเธอมีวิธีแก้ปัญหาอยู่สองทาง ทว่าความที่เธอไม่มีอำนาจตัดสินใจมากขนาดนั้นจึงต้องมาถามเจ้านายตัวโต และมองบนเวทีที่ตอนนี้พิธีกรของงานกำลังกล่าวเปิดงาน เธอรีบเดินตรงปรี่ไปหาเจ้านายที่ยืนอยู่ข้างเวทีทันที“เจ้านายคะ เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ”“เกิดอะไรขึ้น” อเล็สซานโดรรีบถาม “อย่าบอกนะว่าเครื่องเพชรฉันโดนปล้น”“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงค่ะ มีทั้งตำรวจและบอดี้การ์ด ยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมเลยค่ะ เรื่องด่วนที่ว่านี้คือ คุณไอซ์ท้องเสียค่ะ คงเดินแบบไม่ได้ จีจี้คิดทางออกไว้สองทางค่ะ หนึ่ง ทางออกหานางแบบคนใหม่ หรือให้นางแบบคนใดคนหนึ่งสวมสร้อยเพชรชุดนั้นแทนค่ะ จีจี้ตัดสินใจไม่ได้ เจ้านายต้องตัดสินใจค่ะ”แม้ว่าอเล็สซานโดรจะตกใจ แต่เขาก็มีสตินึกคิดหาหนทางแก้ไข ชั่วขณะนั้นเขานึกถึงผู้หญิงคนหนึ่งขึ้นมาทันใด“นารา” เจ้าของงานเอ่ยชื่อสตรีที่ตั้งใจแต่แรกว่าจะให้สวมสร้อยเพชรเลอค่า ทิพย์ธาราได้ยินก็ยิ้มออกมา “ไปหานารากัน”เป็นความโชคดีที่อันโตรเนียลเล่กับนาราลักษณ์ยืนอยู่ไม่ไกลจากอเล็ศซานโดรมานัก พอถึงตั







