تسجيل الدخولฉันถูกสามีของฉันฆาตกรรม โชคชะตาทียังไม่ใจร้าย ทำให้ฉันย้อนเวลามาเกิดใหม่ก่อนที่เรื่องเลวระยำที่เขาทำไว้จะแตก อา... ฉันคนเดิมไม่มีอีกแล้ว และต่อไปนี้พวกมันทุกคนที่ทำร้ายฉันจะต้องได้ชดใช้กรรมของ มันอย่างสาสม ไม่มีหญิงโง่คนนั้นอีกแล้ว!
عرض المزيد“แจ้งตำรวจไหม?” “มะ ไม่” “แล้วจะเอายังไงล่ะ ข่าวออกไปขนาดนี้แล้วอะ”“ฮือๆ นั่นสิ”เครปร้องไห้สะอึกสะอื้น หล่อนมาหาฉันตั้งแต่เช้าที่บ้าน หลังจากข่าวหลุดฮือฮาในตอนบ่าย ธนาคมเองกอดอกมองดูเครปด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “แล้วทำไมไม่แจ้งความล่ะ เครป ถ้าถูกข่มขืนจริงๆ ผมพร้อมช่วยนะ” เขาคงจะหึงมันนั่นแหละ ถึงได้ดูหน้าบึ้งดูโกรธมากขนาดนั้นเครปยังคงสั่นหน้า ขณะที่ฉันอาสาจะโทรศัพท์หาปกรณ์ให้ เครปห้ามไม่ทันพอฉันกดวีดีโอคลอออกไป เครปนั่งตัวแข็งหน้าซีดเผือด ปกรณ์เลิกคิ้วและยิ้มให้กับฉัน พร้อมกับทักทายเสียงนุ่ม“ว่าไง โทรมาเรื่องข่าวหรือเปล่าน่ะเม ขอโทษทีนะ ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมโดนแฮคน่ะ”“อ้อ...คือว่าคนที่เดือดร้อนน่ะ มีทั้งเครปกับเม ตัวเครปน่าจะเดือดร้อนมากกว่าเมแน่ล่ะ เพราะเสียชื่อ และอาจจะโดนฟ้อง”“นี่ทำอีท่าไหนถึงได้โดนแฮคเครื่องได้อะ ฉันหลงไว้ใจแก ไอ้เหี้ยกี้”“อ้าว จะไปรู้ได้ไงว่าใครจ้องจะเล่นงาน นี่อยู่ด้วยกันเหรอ?”ถ้ามีรางวัลเกี่ยวกับการแสดงสาขาตอแหลหน้าเนียน ฉันคงจะต้องโหวตให้ปกรณ์ได้หนึ่งในนั้น“อืม...” ฉันตอบเพียงแค่นั้น เครปก็คว้าโทรศัพท์ไปจากมือฉันอย่างเสียมารยาท และไปพ่นด่า
หนึ่งเดือนหลังจากนั้นคลิปตอนไปญี่ปุ่นถูกส่งมาให้กับฉันโดยหนุงหนิง ฉันส่งมันต่อให้กับทางทนายไว้เพื่อเป็นหลักฐานเพิ่มเติม คลิปแรกวันนี้ทำให้ฉันอารมณ์ดีมากๆ ฉันทำงานอย่างมีความสุข อารมณ์ดีจนสั่งพิซซ่ามาเลี้ยงพนักงานทั้งออฟฟิศ “ดูหน้าตาคุณมีความสุขมากๆ เลยนะครับ” คุณปัทเองก็ทักเมื่อเข้ามาหาฉันในตอนสายๆ เพื่อเอาเอกสารมาให้ฉันเซ็น ฉันหัวเราะ แน่ล่ะเขายังไม่ได้เห็นคลิป ไม่รู้ด้วยว่าฉันวางแผนอะไรไปบ้าง ฉันไม่อยากให้เขามองว่าฉันร้าย...ฉันอยากเป็นลูกแมวบอบบางน่าถนอมน่าปกป้องของเขาแบบเดิม“ก็นิดหน่อยน่ะค่ะ เอ๊ะ...อะไรติดที่หน้าคุณปัทคะ” เขาเอานิ้วไล้ไปตามแก้ม ก่อนจะทำหน้างงๆ “อะไรหรือครับ”“ก้มลงมาสิคะ เดี๋ยวจะเอาออกให้” พอเขาก้มลงมาในระยะได้ประชิด ฉันก็ดึงเขาลงมาหอมแก้มดังฟอด ก่อนจะทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คนโดนฉันลวนลามทำหน้าแดง อึ้งๆ ที่ฉันทำแบบนั้น ส่วนฉันอมยิ้มจนตาพราว ขณะที่เซ็นเอกสารเสร็จและยื่นส่งให้กับเขา“เดี๋ยวบ่ายเราไปดูงานถ่ายแบบกันใช่ไหมคะ”“เอ่อ คะ ครับ”“มีอะไรอีกไหมคะคุณปัท หรือว่า...จะให้ฉันเอาอะไรออกจากหน้าให้อีกคะ”“ไม่ครับ ไม่มีแล้ว”เขารีบออกไปจากห้อ
“สวัสดี เครป หน้าเปลี่ยนจนจำไม่ได้เลยนะ” “เอ่อ สะ สวัสดี กี้”“ฉันชวนกี้มาทำคอนเทนต์ด้วยกันน่ะ” ฉันว่าหน้ายิ้มๆ ฉันมองอาการของเพื่อนรักที่ดูจะตื่นๆ ที่เห็นหน้ากับอดีตคนรักเข้าอดีตที่เคยไปทำแสบไว้จนแซ่บถึงทรวงอีกฝ่าย แล้วก็ลอยหน้าลอยตาใส่ร้ายปกรณ์ บอกใครต่อใครว่าตนเองโดนทำร้าย ใช้ความเป็นคนดังของตัวเองเหยียบอีกฝ่ายจนแทบจะแหลกลาญ การที่ปกรณ์แค้นเครปมากอาจจะเพราะแบบนี้ ที่เลิกกันแล้วขาดกันแล้วก็ยังตามแขวะ ตามจิก แทบจะไม่ให้มีที่ยืนปกรณ์เองก็ทำงานเป็นอินฟูลเอนเซอร์แต่คนล่ะสายกับยัยเครป เพราะการถูกใส่ร้ายหมายขวัญจนไม่มีที่ยืนในแสงสว่าง เขาเลยผันตัวเองไปเข้าสู่วงการสายเซ็กซ์ครีเอเตอร์ หาเงินหารายได้จากที่ตรงนี้ เมื่อยืนตรงที่สว่างไม่ได้ เขาก็ไปโดดเด่นในด้านมืด นั่นเพราะเครปแท้ๆ “คอนเทนต์ คอนเทนต์อะไร? กี้อยู่คนล่ะสายกับเครปเลยนะเม จะเอามาทำอะไรอะ”เครปขมวดคิ้ว และไม่กล้าสบตากับอดีตผัว คงจะกลัวว่าปกรณ์จะแฉอะไรให้ฉันฟังสินะ ฉันก็ต้องรับบทไม่รู้เรื่องใดๆ ตอนนี้“ก็เพราะคนล่ะสายนั่นแหละ เมเลยอยากจะสร้างคอนเทนต์น่ะ กี้เองก็มีชื่อเสียงทางสื่อ ทำแบบบังเอิญไง? ว่ามาเจอกัน เครปมีปัญหาอะไร
“สองขวดครึ่งแล้วนะครับ”เสียงทุ้มเอ่ยดักก่อนที่ฉันจะยกขวดโชจูดื่มต่อ ฉันวางมันลงแล้วย่นจมูกน้อยๆ ก่อนจะเอนซบเขา คุณปัทนั่งตัวแข็ง...หน้าของเขาเป็นสีเรื่ออย่างน่าเอ็นดูถ้าไม่รู้ว่าเขาพอมีแฟนอยู่บ้าง ฉันคงจะนึกว่าเขาเป็นหนุ่มเวอร์จิ้นแน่ๆ ล่ะ“ดื่มด้วยกันสิคะ คุณปัทไม่แตะเลย” ฉันว่าแล้วคะยั้นคะยอให้เขาดื่ม เขาส่ายหน้า“ไม่ดีกว่าครับคุณเม”“อื้อ...อะไรอะ ต้องดื่มเป็นเพื่อนกันสิคะ ให้เมดื่มคนเดียวได้ยังไง วันนั้นคุณปัทยังดื่มกับเมเลย” เขาถอนใจแล้วก้มลงมองหน้าฉัน สายตาของฉันทำให้เขารู้สึกอะไรได้บ้างหรอกน่า ไม่อย่างนั้นหน้าของเขาคงไม่แดงขึ้นหรอกประสบการณ์ที่พอมีกับสามี ทำให้ฉันกล้า...กล้าที่จะรุก รุกกับคนที่อยากได้“ตอนนั้นผมดื่มกับคุณเมได้ เพราะ...ผมยังไม่ได้จูบคุณเม แต่ตอนนี้ผมดื่มกับคุณเมแล้ว ผมก็ไม่การันตรีว่าจะหยุดแค่จูบ”“ก็อย่าหยุดสิ”ฉันเอียงหน้ามองเขาแล้วเลื่อนมือไปถอดแว่นของเขาออก คุณปัทหรี่ตาลงสบตากับฉัน นัยน์ตาของเขาไม่ได้อ่อนโยนอีกแล้ว แล้วเขาก็ไม่หยุดแค่จูบเดียวจริงๆ คืนนั้นเขาแค่นอนกอดและจูบฉัน เขาทำเพียงแค่นั้นจริงๆ ก่อนที่จะให้แท็กซี่มาส่งฉันกลับบ้านไม่
"คุณเมครับ คุณวรามาขอพบครับ" "อื้ม...เชิญเข้ามาสิ" ฉันยิ้มให้กับคุณปัท เขามองหน้าฉันอย่างเห็นใจ สายตาของเขา อ่อนโยน เห็นใจ ปลอบประโลม ก็ตั้งแต่ที่...ทริปกระบี่นั้น เอาไปเอามา ฉันอ้างงานไม่ยอมกลับไปอีก รถเจ้าปัญหาถูกส่งคืนไปยังโชว์รูม และธนาคมบอกว่าคันใหม่กำลังจะส่งมาภายในสี่เดือน...และเขาสั่งทำส
"อะไรนะครับ จะไม่กลับหรือ? ยังไงกันน่ะเม นี่มันทริปฮันนีมูนของเรานะ""ก็พอดีเมมีงานด่วนต้องไปเซ็นที่ออฟฟิศจริงๆ น่ะค่ะ ก็ขอกลับไปเซ็นก่อนแล้วจะรีบกลับมานะคะ""หะ อะไรนะเม นี่คุณจะบ้าเหรอ แล้วรถคุณไปไหน? ผมกลับมาไม่เห็นแล้ว""อืม...เมเอาไปเช็คที่ศูนย์นะคะ พอดีว่าขับออกมากับคุณปัทแล้วเหมือนมันจะเบรกไ
"รูปใช้ได้ไหม? ไหนขอดูหน่อยสิคุณปัท" เลขาของฉันยื่นไอโฟนรุ่นล่าสุดส่งให้ฉัน เครื่องนี้ฉันเพิ่งซื้อใหม่เมื่อกี้นี้เอง พร้อมกับเบอร์ใหม่ด้วย เบอร์ที่มีแค่ฉันกับคุณปัทที่รู้ตอนนี้"กล้องชัดมาก" เสียงคุณปัทว่า ฉันย่นจมูกน้อยๆ ขณะที่มองดูภาพที่เขาถ่ายให้ มันโฟกัสแบบหน้าชัดหลังเบลอ ประสิทธิภาพของกล้องเ
"อาหารร้านไหนในละแวกนี้ที่จัดว่าเด็ด คุณปัทรู้ไหมคะ?""ครับ...เดี๋ยวผมลองหาให้ครับ"คุณปัทขยับแว่น แล้วมองลอดแว่นมายังฉัน ที่เหลือบตามองเขานิดหนึ่งก่อนจะยิ้มที่มุมปาก พวกเขาไม่เอารถมินิของฉันไป ทั้งๆ ที่ฉันเสนอว่าอยากให้สามีเอาไปลองเครื่อง มันน่าจะมีปัญหาจริงๆ อย่างที่ฉันคิดไว้"คาเฟ่สวยๆ น่ารักๆ แ





