FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 7 หลบหน้า
Data de publicação:
2026-10-09 23:19:29แสงแดดสาดส่องผ่านรูม่านกระทบเข้ากับใบหน้าหล่อเหลา เขาหรี่ตาขึ้นแล้วมองไปยังแสงที่ส่องเข้ามา ก่อนที่มือหนาจะยกขึ้นบดบังแสงแดดที่ส่องใบหน้าของหญิงสาว
ดวงตาคู่คมจ้องมองใบหน้าสวยหวานของคนนอนนิ่งแล้วคลี่ยิ้ม
นินิวขยับตัวยุกยิกในอ้อมกอดของเขา แขนเล็กเอื้อมไปกอดชายหนุ่มในฝันหวาน ใบหน้าสวยซุกเข้าที่หน้าอกแกร่งแล้วจูบซับเบา ๆ มือเล็กซุกไซ้เข้าไปในชายเสื้อของเขาแล้วลูบไล้ไปตามแผ่นหลังกว้าง ก่อนจะเลื่อนมายังกล้ามเนื้อหน้าท้อง
มือหนาคว้าหมับเข้าที่มือเล็กซุกซน ถ้าปล่อยให้เธอทำตามใจมันคงเตลิดไปไกลกว่านี้ แต่ดูเหมือนคนขี้เซาไม่มีทีท่าว่าจะรู้ตัว
“อื้ม”
เธอครางในลำคอเบา ๆ เมื่อถูกขัดใจ ก่อนจะสะบัดมือออกจากการเกาะกุมแล้วกลับไปลูบไล้กล้ามท้องของชายหนุ่มอีกครั้ง สกายต้องรวบมือของเธอเอาไว้ไม่อย่างนั้นจะกลายเป็นเขาที่เตลิดไปไกล
“ซนจังวะนิว”
ดวงตากลมโตลุกวาวราวกับตกใจ ก่อนจะรีบดีดตัวลุกนั่งเมื่อรู้ตัวว่าไม่ใช่ความฝัน มือเล็กสองข้างรีบยกขึ้นมาปิดใบหน้าเพื่อบดบังความเขินอายเอาไว้
“ฝันเรื่องทะลึ่งอยู่เหรอ”
ชายหนุ่มยกยิ้มพลางพูดแซว ก่อนจะจับมือที่ปิดใบหน้าของหญิงสาวออกทั้งสองข้าง จ้องมองใบหน้าแดงระเรื่อของคนขวยเขินแล้วหัวเราะท่าทางของเธอ
“คนบ้า! หายเมาแล้วก็กลับไปเลยนะ”
หมอนใบใหญ่ถูกยกขึ้นฟาดคนที่ชอบกลั่นแกล้ง ก่อนจะพยายามผลักไสให้เขาลงจากเตียงนอนของตัวเอง
การกระทำและคำขู่ของนินิวไม่ได้สร้างความหวาดกลัวให้กับสกายเลยสักนิด ตรงกันข้าม เขากลับหัวเราะอย่างชอบอกชอบใจเมื่อเห็นท่าทางกระเง้ากระงอดของเธอ
“ยังจะหัวเราะอีก”
ยิ่งเห็นเขาหัวเราะหญิงสาวยิ่งรู้สึกโมโห ไหนจะเรื่องคลิปเมื่อคืน ไหนจะเรื่องที่กอดเธอทั้งคืนเพราะคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงอีกคน แล้วไหนจะเรื่องเมื่อกี้ แทนที่จะปลุกเธอแต่กลับปล่อยให้เธอทำอะไรเลยเถิด ถ้าคนอื่นรู้เข้าไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
แต่ดูเหมือนคนที่ทำให้เธอโกรธจะดูไม่สะทกสะท้านแถมยังหัวเราะอย่างชอบอกชอบใจ มันน่าหมั่นไส้นัก
“สรุปเมื่อกี้ฝันอะไร”
ชายหนุ่มถามเซ้าซี้ต้องการจะรู้ให้ได้ ใครจะไปกล้าบอกความจริงล่ะว่าผู้ชายในฝันก็คือตัวเขานั่นแหละ
หญิงสาวทำท่าทางกระฟัดกระเฟียด ก่อนจะตีที่แขนของสกายหลายครั้งด้วยความโมโห
“โอ๊ย! เราเจ็บนะ"
“เจ็บซะบ้างก็ดี สมน้ำหน้า”
พูดจบก็ลุกออกจากเตียงนอนแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ที่ทำอย่างนั้นก็เพราะไม่รู้จะทำหน้ายังไงเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา แถมอยู่ด้วยกันสองต่อสองหลังจากที่นอนกอดกันทั้งคืน
แม้ทุกอย่างจะเกิดขึ้นจากความเมา แต่ยังไงเธอก็ต้องจัดการกับความรู้สึกฝ่ายเดียวของตัวเองอยู่ดี อยู่ในนี้รอจนกว่าเขาจะกลับไปแล้วค่อยออกจากห้องน้ำน่าจะดีกว่า
สองวันต่อมา
@คณะทันตแพทย์
ใบหน้าสวยฟุบลงกับโต๊ะหินอ่อนหน้าตึกคณะในช่วงเวลาเจ็ดโมงเช้า เธออ้าปากหาวแล้วหาวอีกราวกับคนไม่ได้นอนมาทั้งคืน เปลือกตาคู่สวยหนักอึ้งราวกับมีบางสิ่งบางอย่างดึงรั้งให้ปิดลงทีละนิด จนในที่สุดก็ผล็อยหลับไป
“ไอ้นิว”
หลับตาลงได้เพียงไม่นานเสียงคุ้นเคยก็เอ่ยเรียกอย่างรบกวน น้ำเสียงของซันแข็งกร้าวราวกับเคืองโกรธอย่างไรอย่างนั้น
ร่างสูงนั่งลงที่ม้านั่งฝั่งตรงข้ามแล้วใช้สายตารีเรียวจ้องเขม็งมองเธอราวกับไม่พอใจอะไรบางอย่าง
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนชายคนสนิทเพียงชั่วครู่ ก่อนจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะหินอ่อนอีกครั้ง
“แหกขี้ตาตื่นมาทำไมตั้งแต่เช้า รู้ไหมว่าเดือดร้อนชาวบ้านเขา”
“ฉันตื่นเช้าแล้วมันไปเดือดร้อนชาวบ้านที่ไหนมิทราบ”
“ก็เดือดร้อนชาวบ้านอย่างฉันนี่ไงที่ต้องรีบตื่นแต่เช้ามาตามหาว่าแกอยู่ไหน”
“แล้วแกจะมาตามหาฉันทำไมซัน ฉันไม่ใช่เด็กน้อยสักหน่อย”
“เออ! ไม่ใช่เด็กน้อย แต่ก็ไม่รู้จักรับโทรศัพท์ ไอ้กายมันโทรหาแกตั้งหลายรอบ ดูบ้างไหม ไปเคาะประตูหน้าห้องแกก็ไม่เปิด มันก็เลยโทรหาฉันให้รีบมาดูแกที่มหา’ลัยนี่ไง ทีนี้เดือดร้อนใคร เดือดร้อนฉันนี่ ทั้งที่ตอนนี้ฉันควรจะนอนอยู่บนเตียงนุ่ม ๆ ที่หอพัก แต่ต้องรีบตื่นแต่เช้าเพื่อมาตามหาแกเนี่ย”
ซันบ่นร่ายยาวอย่างไม่พอใจ คนกำลังนอนหลับฝันหวานอยู่บนเตียงดี ๆ ไอ้เพื่อนรักต่างคณะก็กระหน่ำโทรมาไม่หยุดราวกับว่ามีเรื่องคอขาดบาดตาย ถ้าไม่รับสาย มันก็โทรไม่เลิกก็เลยตัดสินใจกดรับสาย สุดท้ายภาระเลยมาตกที่เขา ต้องรีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วออกมาตามหาเพื่อนสาวตามคำสั่งของไอ้เพื่อนรัก
“จะมาตามหาฉันทำไม”
“มันไม่ได้ตามหา มันก็ไปรับแกที่หอตามปกตินั่นแหละ แต่ไปแล้วไม่เจอแกไงมันก็เลยตามหา”
“ฉันก็บอกไปแล้วนะว่ามีธุระแต่เช้า ไม่ต้องมารับอะ”
ความจริงก็ไม่ได้มีธุระอะไรหรอก เพียงแต่ช่วงนี้ยังไม่พร้อมจะเจอหน้าเขาสักเท่าไหร่ ก็เลยเอ่ยอ้างว่ามีธุระไปอย่างนั้น วันนี้ออกจากหอพักตั้งแต่เช้าแต่ไม่รู้จะไปไหน เลยมาแอบงีบที่โต๊ะหินอ่อนหน้าตึกคณะ กะว่าพอสาย ๆ หน่อยจะขึ้นไปนั่งงีบที่ห้องเรียนระหว่างรออาจารย์
“บอกมัน แล้วมันเออออกับแกรึยัง”
“ก็ยัง”
“นั่นไง ว่าแล้ว นี่แกงอนมันเรื่องคลิปใช่ไหมเลยหลบหน้ามันอะ”
“ไม่ได้งอนสักหน่อย ฉันมีสิทธิ์งอนที่ไหนเล่า ก็แค่อยากลองห่าง ๆ ดูก็เลย...”
“ก็เลยอ้างว่ามีธุระแล้วก็แหกขี้ตาตื่นมาแต่เช้า เพื่อมาฟุบหลับอยู่ที่มหา’ลัยเนี่ยนะ เหอะ! ฉลาดจริง ๆ”
“แกก็แสนรู้จังเลยนะ”
“ฉันพูดถูกใช่ไหมล่ะ”
“เออ...ถูก แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมดสักหน่อย
“เฮ่อ! เหนื่อยใจจริ๊งงงง”
ซันพ่นลมหายใจออกมาเสียงดัง
“แล้วนี่! นายยังไม่ได้บอกสกายใช่ไหมว่าเจอฉันที่นี่อะ”
“ยังอะ ก็ว่าจะโทรบอกมันอยู่นี่แหละ”
พูดเสร็จก็ล้วงมือถือออกจากกระเป๋ากางเกง ตั้งท่าจะกดโทรไปรายงานเพื่อนรักอีกคน แต่ทว่าหญิงสาวกลับแย่งมือถือไปเสียก่อน
“ไม่ต้องบอกหรอก เดี๋ยวอีกสักพักฉันจะโทรบอกกายเอง”
“ฉันว่าไม่ทันแล้วล่ะ ไอ้กายมันมานู่นแล้ว”
พูดพร้อมกับชี้นิ้วไปทางด้านหลังของหญิงสาว
ดวงตากลมโตลุกวาวราวกับตกใจ ก่อนจะหันไปด้านหลังของตัวเองช้า ๆ คนตัวสูงกำลังเดินมุ่งมาที่เธออย่างที่ซันบอกจริง ๆ
...ทำยังไงดีวะนิว ลุกหนีตอนนี้จะทันไหมเนี่ย...
Último capítulo
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 21 ครั้งนี้พอแล้วจริง ๆ
สกายเดินตรงปรี่ไปหาหลินทันทีที่เห็นเธอยืนอยู่กับซัน เขามองซ้ายมองขวาเพื่อหาอีกคนแต่ก็ไม่พบจึงรีบเอ่ยถาม“หลิน! นิวล่ะ”“ไอ้นิวไม่ได้มาอะ แต่มันฝากนี่มาให้”ยื่นกล่องขนมเค้กที่หญิงสาวเป็นคนทำให้กับเจ้าของวันเกิด แม้จะรู้สึกไม่พอใจสกายเป็นอย่างมากแต่หลินก็ต้องเก็บอาการเอาไว้ ยังไงนินิวก็จะตัดใจจากสกายอยู่แล้ว การที่เพื่อนสาวของเธอมาเห็นภาพบาดตาบาดใจแบบนี้มันก็อาจจะช่วยให้นินิวตัดใจได้เร็วขึ้นแต่ทว่าคนที่เพื่อนสาวของเธอพยายามจะตัดใจกลับดูร้อนรนจนใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว“นิวอยู่ไหนหลิน”“แกจะถามทำไมกาย”“ฉันถามว่านิวอยู่ไหน”ใช้เสียงเข้มเอ่ยถามหลินแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ใบหน้าหล่อเหลาดุดันราวกับไม่ใช่เขาหลินยืนอึ้งตาค้างเมื่อเห็นท่าทียามโมโหของสกาย แค่บอกว่านินิวไม่ได้มา ทำไมเขาต้องโกรธขนาดนี้“อยู่คอนโดฉัน”หลินหลุดปากบอกอย่างง่ายดายพร้อมกับยื่นคีย์การ์ดให้ชายหนุ่มราวกับโดนสะกดจิตหลังจากหลินพูดจบสกายก็ตั้งท่าจะออกจากผับทันที เขาไม่ฟังเสียงคัดค้านของซันเลยสักนิด“ไอ้กาย มึงจะไปไหน แล้วงานวันเกิดมึงล่ะ”“ช่างแม่งดิ”“มึงเป็นเชี่ยอะไรวะ แค่นินิวไม่อยู่มึงจะเป็นจะตายเลยรึไง”สกายหยุดชะงัก
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 20 ความเจ็บครั้งสุดท้าย
ผ่านมาหลายวันแล้วที่นินิวพยายามหลบหน้าสกาย บางครั้งดูเหมือนว่าชายหนุ่มจงใจมาดักรอเธอ แต่เธอก็ทำทีเป็นไม่ว่างแล้วขอตัวไปทำนั่นทำนี่อยู่เสมอเขาเองก็ไม่ใช่คนโง่ที่จะดูไม่ออกว่าเธอพยายามหลบหน้าหลบตา ตอนนี้สกายรู้สึกงงไปหมดว่าเกิดอะไรขึ้นกับความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเพื่อนสาว@คณะทันตแพทย์เพื่อนสนิทสามคนนั่งคุยกันอยู่ที่หน้าตึกคณะ ในบทสนทนากำลังพูดถึงเรื่องงานวันเกิดของสกายที่จะมีขึ้นในอีกสองวันข้างหน้า สกายย้ำนักย้ำหนาว่าเพื่อนทุกคนต้องมา โดยเฉพาะนินิว เขาย้ำกับซันเป็นพิเศษว่ายังไงต้องพานินิวมาให้ได้สองวันต่อมา@ผับหรูของน็อตสกายเลือกจัดงานวันเกิดในผับของรุ่นพี่คนสนิท เพราะนอกจากจะส่วนตัวแล้วราคายังเป็นกันเองอีกด้วยเขาจองห้องวีไอพีเอาไว้ถึงสองห้องเพื่อรองรับเพื่อน ๆ ที่เขาเชิญมาร่วมสังสรรค์ ซึ่งจะมีทั้งเพื่อนในคณะ เพื่อนต่างคณะ รุ่นพี่ที่เขารู้จัก และยังมีรุ่นน้องที่สนิทของเขารวมถึงน้องรหัสคนสวยอย่างไอริน ที่วันนี้ใส่ชุดมินิเดรสสีชมพูหวานแหววแต่เปิดโชว์แผ่นหลังดูเซ็กซี่สุด ๆเมื่อมาถึงในงานรุ่นน้องสาวก็เดินวนเวียนอยู่ข้าง ๆ สกายไม่ไปไหน ทำตัวราวกับเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเขาอย่างไรอย่างนั
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 19 ออกห่าง
เขียนเสร็จก็หันหน้ามาหานินิว เธอยิ้มดีใจเมื่อเห็นว่าเป้าหมายเริ่มมีความเป็นไปได้“ข้อต่อไปเลย”“ข้อสุดท้าย หาคนใหม่มาดามใจ”นินิวชะงักไปเมื่ออ่านวิธีสุดท้ายจบ คิ้วเรียวขมวดขึ้นราวกับมีความกังวลในใจ จะให้เธอทำยังไงก็ได้แต่การหาคนใหม่มาดามใจเธอไม่อยากทำจริง ๆ ไม่ใช่ว่าไม่อยากลืมสกาย แต่เพราะไม่อยากดึงคนอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง หากคนใหม่มารู้เข้าในภายหลังมันจะทำให้เขาเสียความรู้สึก“ทำไมทำหน้าอย่างนั้นวะ เท่าที่อ่านมาข้อนี้น่าจะได้ผลดีนะเว้ย เผลอ ๆ ฉันว่าอาจจะได้ผลกว่าทุกข้อที่ผ่านมาเลยก็ได้”“ฉันไม่อยากใช้คนอื่นเป็นเครื่องมือว่ะ”หลินเดินมานั่งลงข้าง ๆ มือข้างหนึ่งกุมมือของนินิวเอาไว้ ส่วนมืออีกข้างจับใบหน้าสวยให้หันมามองนัยน์ตาของเธอ ก่อนจะคลี่ยิ้มบาง ๆ แล้วเอ่ยกับนินิว“แล้วถ้ามีคนเขาเต็มใจให้แกใช้เป็นเครื่องมือล่ะ แกจะตกลงไหม”นัยน์ตาสวยจ้องนิ่งไปที่ใบหน้าเพื่อนสนิท เธอไม่เข้าใจที่หลินพูดเลยสักนิด ใครเขาจะยอมทำเรื่องบ้าบอแบบนั้นกัน“บ้าเหรอแก ไม่มีหรอก”พูดพลางขยับตัวไปพิงที่หัวเตียง เธอไม่อยากเชื่อคำพูดของหลิน“มีสิ แกจำพี่เตวิทย์พี่รหัสฉันได้ไหม”หลินขยับตัวมานั่งข้าง ๆ แล้วรีบเสนอชื่อ
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 18 ทฤษฎีตัดใจ 2
อ่านออกเสียงแล้วหันมามองหน้าเพื่อนสาว หลินพยักหน้าให้เธอประมาณว่าบทความนี้น่าสนใจ นินิวละสายตาจากเพื่อนแล้วหันกลับไปสนใจหน้าจออีกครั้งหลังจากนั้นก็เริ่มอ่าน‘เมื่อต้องเจอกับสถานการณ์ความรักที่ดูไม่น่าจะสมหวัง ทั้งการแอบชอบคนที่มีเจ้าของแล้ว หลงรักคนที่อยู่ในสถานะไกลเกินเอื้อม แฟนเก่าที่เราแอบหวังให้กลับมา หรือแม้แต่การแอบรักเพื่อนสนิทที่ไม่สามารถเลื่อนสถานะเป็นมากกว่านั้น ซึ่งตัวคุณเองก็รู้ดีว่าการตัดใจคือหนทางที่ดีที่สุด แต่แน่นอนว่าการตัดใจจากคนที่ชอบไม่ได้ทำกันง่าย ๆ วันนี้เรามีเคล็ดลับดี ๆ มาฝากชาวนกทุกคน อาจไม่ถึงกับลบเขาออกไปจากใจได้ในทันที แต่รับรองว่าคุณจะค่อย ๆ ลอยขึ้นจากภาวะดิ่งในความรักและสตรองขึ้นในที่สุดแน่นอนค่ะ’อ่านบทนำของบทความแล้วรู้สึกฮึกเหิมอย่างบอกไม่ถูก นินิวหันมาพยักหน้าให้เพื่อนแล้วเริ่มอ่านต่อทันที“ข้อหนึ่ง พยายามไม่คุยกับเขา” นินิวอ่าน“ถ้าอย่างนั้นตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไปแกต้องเริ่มห่างจากสกาย ไม่พูด ไม่คุย ไม่เข้าใกล้ ไม่มองหน้า หรือไม่ต้องเจอได้เลยยิ่งดี เพราะถ้าแกยังทำตัวปกติกับมันอยู่ยังไงชาตินี้แกก็ตัดมันไม่ได้หรอก”หลินอธิบายยาวเหยียด“แล้วมันจะไม่
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 17 ทฤษฎีตัดใจ
“ฉันว่าฉันจะตัดใจแล้วว่ะ”พูดขึ้นหลังจากตัดสินใจอย่างแน่วแน่“ถ้าแกตัดใจจากมันได้ก็ดี แต่เจอหน้ากันทุกวันอย่างนี้แกจะทำได้เหรอนิว กายมันไปรับไปส่งแกทุกวันนะเว้ย”“ต่อไปนี้ฉันว่าจะไม่ให้กายไปรับไปส่งฉันอีกแล้ว”“แล้วแกจะบอกกับมันยังไง มันจะยอมเหรอ”“ฉันเลยต้องขอความช่วยเหลือจากแกไง”จ้องมองใบหน้าหลินแล้วกุมมือเธอเอาไว้ทั้งสองข้างราวกับวิงวอน“แกจะให้ฉันช่วยยังไง”“ช่วงนี้ฉันขอไปนอนกับแกได้ไหม ฉันจะได้อ้างได้ว่าฉันไปกลับพร้อมแก”“มันก็ได้ แต่แกคิดว่าสกายมันจะไม่มาหาแกเลยเหรอ”“ฉันก็จะอ้างว่าไม่ว่าง ติดติวข้อสอบ หรือไม่ก็อ้างว่าไม่สบาย อ้างอะไรก็ได้”“เฮ่อ! จะเอาอย่างนั้นก็เอา แล้วแกจะบอกเรื่องนี้ให้ซันมันรู้ด้วยไหม”“ฉันไม่อยากบอกซันอะ ยังไงซันก็สนิทกับกาย ฉันไม่อยากให้ซันมันลำบากใจ”สองสาวเพื่อนสนิทพูดคุยนัดแนะกันเรียบร้อยก็ขับรถมาที่หอพักของนินิว ช่วยกันเก็บเสื้อผ้าและของใช้จำเป็นบางส่วนใส่กระเป๋าแล้วลากลงจากหอหลังจากแจ้งเจ้าของหอว่าจะไม่อยู่สักพัก ก็ขนทุกอย่างขึ้นรถแล้วมุ่งหน้าไปที่คอนโดของหลินทันทีทางด้านของสองหนุ่มหลังออกจากร้านอาหาร สกายก็ขับรถไปส่งซันที่หอพัก ระหว่างทางสองหนุ่
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 16 จุดเปลี่ยน
หลังจากเสียงด้านนอกเงียบไปจนมั่นใจว่าพวกเธอออกไปหมดแล้ว นินิวก็เปิดประตูออกมาจากห้องน้ำ เธอยืนสำรวจตัวเองหน้ากระจกอยู่นานสองนาน เช็ดคราบน้ำตาที่มันเอ่อล้นออกมาคลออยู่ที่สองเบ้าไม่ให้หลงเหลือร่องรอยเธอระบายลมหายใจออกมาเบา ๆ เพื่อข่มกลั้นความรู้สึกอยากร้องไห้เอาไว้ ก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำอีกด้านหนึ่งสกายนั่งกระสับกระส่ายไปมา สายตาคู่คมจ้องมองไปทางห้องน้ำครั้งแล้วครั้งเล่าราวกับร้อนใจ นินิวไปเข้าห้องน้ำนานผิดปกติ เขากลัวว่าเธอจะไม่สบายหรือเป็นลมเป็นแล้งอยู่ในนั้นก่อนหน้านี้ก็ลองกดโทรหาเธอ แต่ทว่าเสียงมือถือดันดังเตือนอยู่บนโต๊ะอาหาร เธอไม่ได้เอามือถือติดตัวไปด้วยสกายลุกขึ้นตั้งท่าจะเดินไปตาม“มึงจะไปไหนวะ” ซันถาม“กูจะไปดูนิวหน่อย นิวไปเข้าห้องน้ำตั้งนานแล้วไม่ออกมาสักที”“แกจะไม่ปล่อยให้มันได้ฉี่ได้อึบ้างรึไง ใจคอจะต้องไปเฝ้าแม้กระทั่งในห้องน้ำเลยเหรอ”หลินพูดท้วงติง เขาจึงนั่งลงอีกครั้ง แต่สายตาก็เหลือบมองไปยังห้องน้ำอยู่ตลอดเวลา จนในที่สุดนินิวก็เดินออกมา“มีอะไรรึเปล่า เราเห็นนิวไปเข้าห้องน้ำตั้งนาน ไม่สบายตรงไหนไหม”เอ่ยถามหญิงสาวทันทีที่เธอเดินมาถึงโต๊ะปรายตามองชายหนุ่มเล็ก
Você também pode gostar
เกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้269.0K visualizaçõesรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา80.6K visualizaçõesรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด322.2K visualizaçõesท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง82.6K visualizaçõesทวงคืนกลิ่นรัก
Naiyana17 visualizaçõesเมื่อแม่เลี้ยงเดี่ยวถูกกล่าวหาว่าเป็นนางร้าย
น้องเหม่ยเหมย149 visualizaçõesพอใจจะรัก
กาแฟหอมกรุ่น57 visualizaçõesMUSE ยั่วรักพี่ชายตัวร้าย
Somruthai rakD213 visualizações
