Masuk“แกอย่าคิดหนีนะ”
ซันเอ่ยขึ้นราวกับรู้ความคิดในใจ พร้อมกับเอื้อมมือมากดไหล่หญิงสาวเอาไว้ไม่ให้ลุกไปไหน ไม่อย่างนั้นเขาก็ต้องมาเหนื่อยตอบคำถามคนที่กำลังเดินเข้ามาอีก
“เมื่อเช้าทำไมไม่รอวะนิว แล้วไหนว่าไปทำธุระไง เสร็จธุระแล้วเหรอ”
มาถึงก็นั่งลงข้าง ๆ หญิงสาวแล้วเอ่ยถามรัว ๆ ราวกับตำรวจสอบปากคำ เธอบอกว่ามีธุระตอนเช้าเขาก็เลยรีบมารับที่หอ กะว่าจะพาไปทำธุระเธอจะได้ไม่ต้องลำบากนั่งรถไปเอง ถ้าเธอง่วงจะได้นอนหลับบนรถได้ แต่พอไปถึงที่หอเธอ โทรหาเท่าไหร่เธอก็ไม่ยอมรับสาย ส่งข้อความไปก็ไม่ยอมอ่าน จึงตัดสินใจไปเคาะที่หน้าประตูห้องอยู่พักใหญ่ เคาะจนมั่นใจว่าเธอไม่ได้อยู่ที่ห้องจึงรีบโทรหาซันให้ล่วงหน้ามาดูที่มหาวิทยาลัย
คนร้อนใจขมวดคิ้วนิ่วหน้าจ้องมองหญิงสาวอย่างรอฟังคำตอบ
“เอ่อ...คือ...เรา...ทำธุระเสร็จแล้วก็เลยนั่งรถมาที่มหา’ลัยเลยน่ะ”
ยิ้มเจื่อน ๆ ให้สกาย แล้วหันไปถลึงตามองซัน ริมฝีปากจิ้มลิ้มเม้มเข้าหากันแล้วกดแน่นเพื่อข่มขู่ให้ซันเงียบปากไว้
หวังว่าไอ้เพื่อนรักจะไม่พูดอะไรบ้า ๆ ออกมาตอนนี้
“เออ! ไอ้กาย วันก่อนกูเห็นไอ้เชนมันลงสตอรี่ตอนมึงกำลังนัวเนียกับสาว สาวที่ไหนวะ เด็กใหม่มึงเหรอ”
ว่าแล้วเชียวว่าไอ้เพื่อนไม่รักดีต้องเล่นอะไรแผลง ๆ ถามสกายแต่หันมามองหน้าเธอ ทำราวกับว่าเธอเป็นคนอยากรู้เรื่องนี้อย่างนั้นแหละ
นินิวนิ่วหน้าใส่ซันเล็กน้อย ก่อนจะทำทีเป็นหยิบมือถือขึ้นมากดเลื่อนไปเลื่อนมา แต่ทว่าแอบเงี่ยหูฟังสองหนุ่มคุยกันด้วยใจจดจ่อ
“เด็กเชี่ยอะไรไม่มีทั้งนั้นแหละ ผู้หญิงในคลิปชื่ออะไรกูยังไม่รู้จักเลย ไอ้เชนมันก็ถ่ายไปเรื่อย กูก็แค่พูดคุยตามมารยาทไปอย่างนั้น”
...พูดคุยตามมารยาท ชิ! มารยาทดีมากเลยสินะถึงได้แนบชิดกันซะขนาดนั้น หมั่นไส้...
นินิวคิดแล้วเผลอเบะปากใส่หน้าจอมือถือ
ส่วนคนที่เพิ่งตอบซัน แอบเหลือบมองท่าทีของคนข้าง ๆ หญิงสาวเบะปากราวกับไม่พอใจอะไรบางอย่างบนหน้าจอมือถือ ไม่แน่ใจว่าเมื่อกี้ที่พูดไปเข้าหูเธอบ้างหรือเปล่า จึงพูดอธิบายขยายความอีกครั้ง
“พอดีวันนั้นกูไปงานวันเกิดเฮียน็อต แล้วเฮียแม่งก็เรียกเด็กเอ็นมาให้ จะไม่ยุ่งก็เกรงใจเฮียเลยต้องจำใจยอมให้มานั่งด้วย แต่กูไม่ได้อะไรเลยนะ คุยด้วยแค่ไม่กี่ประโยคก็รีบกลับ กูเมาด้วยแหละ ก็เลยขับรถมาหา...”
พูดในระหว่างที่สายตาหันไปมองคนข้าง ๆ
ใบหน้าสวยเงยขึ้นอย่างรวดเร็ว ถลึงตาใส่คนพูดให้เขาหยุดเล่าเหตุการณ์หลังจากนั้น
มุมปากหนาเหยียดยิ้มอย่างพอใจ ก็เธอทำเป็นไม่สนใจนี่นาเขาเลยต้องใช้วิธีนี้
“เอ่อ...พวกนายกินข้าวกันรึยังอะ หิวกันไหม ไปหาอะไรกินกันไหม?”
รีบพูดตัดบทก่อนที่สกายจะเล่าเหตุการณ์หลังจากนั้น ถ้าซันรู้เข้าว่าคืนนั้นสกายมานอนกับเธอที่หอเธอคงโดนล้อไม่หยุดแน่ จึงแกล้งชักชวนสองหนุ่มไปทานข้าวด้วยกัน
สกายแอบขบขันกับท่าทางเลิ่กลั่กของหญิงสาว ใบหน้าแดงก่ำยามเขินของนินิวน่าแกล้งเป็นบ้า
...ทั้งน่าแกล้ง แล้วก็...น่ารัก...
เขาพยักหน้าเบา ๆ ตอบรับคำชวนของหญิงสาว ก่อนจะลุกขึ้นจากโต๊ะแล้วหยิบกระเป๋าสะพายของเธอมาถือเอาไว้ให้
“งั้นไปรถเรา เดี๋ยววันนี้เราเลี้ยงเอง”
“มึงต้องเลี้ยงกูอยู่แล้ว เพราะวันนี้กูต้องแหกขี้ตาตื่นแต่เช้ามาตามหาคนให้มึง”
“เออ”
ตอบซันห้วน ๆ แล้วเดินนำคนทั้งคู่ไปที่รถของตัวเอง ปกติเขาก็เลี้ยงข้าวพวกเพื่อนบ่อย ๆ อยู่แล้ว
สกายเดินตรงปรี่ไปหาหลินทันทีที่เห็นเธอยืนอยู่กับซัน เขามองซ้ายมองขวาเพื่อหาอีกคนแต่ก็ไม่พบจึงรีบเอ่ยถาม“หลิน! นิวล่ะ”“ไอ้นิวไม่ได้มาอะ แต่มันฝากนี่มาให้”ยื่นกล่องขนมเค้กที่หญิงสาวเป็นคนทำให้กับเจ้าของวันเกิด แม้จะรู้สึกไม่พอใจสกายเป็นอย่างมากแต่หลินก็ต้องเก็บอาการเอาไว้ ยังไงนินิวก็จะตัดใจจากสกายอยู่แล้ว การที่เพื่อนสาวของเธอมาเห็นภาพบาดตาบาดใจแบบนี้มันก็อาจจะช่วยให้นินิวตัดใจได้เร็วขึ้นแต่ทว่าคนที่เพื่อนสาวของเธอพยายามจะตัดใจกลับดูร้อนรนจนใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว“นิวอยู่ไหนหลิน”“แกจะถามทำไมกาย”“ฉันถามว่านิวอยู่ไหน”ใช้เสียงเข้มเอ่ยถามหลินแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ใบหน้าหล่อเหลาดุดันราวกับไม่ใช่เขาหลินยืนอึ้งตาค้างเมื่อเห็นท่าทียามโมโหของสกาย แค่บอกว่านินิวไม่ได้มา ทำไมเขาต้องโกรธขนาดนี้“อยู่คอนโดฉัน”หลินหลุดปากบอกอย่างง่ายดายพร้อมกับยื่นคีย์การ์ดให้ชายหนุ่มราวกับโดนสะกดจิตหลังจากหลินพูดจบสกายก็ตั้งท่าจะออกจากผับทันที เขาไม่ฟังเสียงคัดค้านของซันเลยสักนิด“ไอ้กาย มึงจะไปไหน แล้วงานวันเกิดมึงล่ะ”“ช่างแม่งดิ”“มึงเป็นเชี่ยอะไรวะ แค่นินิวไม่อยู่มึงจะเป็นจะตายเลยรึไง”สกายหยุดชะงัก
ผ่านมาหลายวันแล้วที่นินิวพยายามหลบหน้าสกาย บางครั้งดูเหมือนว่าชายหนุ่มจงใจมาดักรอเธอ แต่เธอก็ทำทีเป็นไม่ว่างแล้วขอตัวไปทำนั่นทำนี่อยู่เสมอเขาเองก็ไม่ใช่คนโง่ที่จะดูไม่ออกว่าเธอพยายามหลบหน้าหลบตา ตอนนี้สกายรู้สึกงงไปหมดว่าเกิดอะไรขึ้นกับความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเพื่อนสาว@คณะทันตแพทย์เพื่อนสนิทสามคนนั่งคุยกันอยู่ที่หน้าตึกคณะ ในบทสนทนากำลังพูดถึงเรื่องงานวันเกิดของสกายที่จะมีขึ้นในอีกสองวันข้างหน้า สกายย้ำนักย้ำหนาว่าเพื่อนทุกคนต้องมา โดยเฉพาะนินิว เขาย้ำกับซันเป็นพิเศษว่ายังไงต้องพานินิวมาให้ได้สองวันต่อมา@ผับหรูของน็อตสกายเลือกจัดงานวันเกิดในผับของรุ่นพี่คนสนิท เพราะนอกจากจะส่วนตัวแล้วราคายังเป็นกันเองอีกด้วยเขาจองห้องวีไอพีเอาไว้ถึงสองห้องเพื่อรองรับเพื่อน ๆ ที่เขาเชิญมาร่วมสังสรรค์ ซึ่งจะมีทั้งเพื่อนในคณะ เพื่อนต่างคณะ รุ่นพี่ที่เขารู้จัก และยังมีรุ่นน้องที่สนิทของเขารวมถึงน้องรหัสคนสวยอย่างไอริน ที่วันนี้ใส่ชุดมินิเดรสสีชมพูหวานแหววแต่เปิดโชว์แผ่นหลังดูเซ็กซี่สุด ๆเมื่อมาถึงในงานรุ่นน้องสาวก็เดินวนเวียนอยู่ข้าง ๆ สกายไม่ไปไหน ทำตัวราวกับเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเขาอย่างไรอย่างนั
เขียนเสร็จก็หันหน้ามาหานินิว เธอยิ้มดีใจเมื่อเห็นว่าเป้าหมายเริ่มมีความเป็นไปได้“ข้อต่อไปเลย”“ข้อสุดท้าย หาคนใหม่มาดามใจ”นินิวชะงักไปเมื่ออ่านวิธีสุดท้ายจบ คิ้วเรียวขมวดขึ้นราวกับมีความกังวลในใจ จะให้เธอทำยังไงก็ได้แต่การหาคนใหม่มาดามใจเธอไม่อยากทำจริง ๆ ไม่ใช่ว่าไม่อยากลืมสกาย แต่เพราะไม่อยากดึงคนอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง หากคนใหม่มารู้เข้าในภายหลังมันจะทำให้เขาเสียความรู้สึก“ทำไมทำหน้าอย่างนั้นวะ เท่าที่อ่านมาข้อนี้น่าจะได้ผลดีนะเว้ย เผลอ ๆ ฉันว่าอาจจะได้ผลกว่าทุกข้อที่ผ่านมาเลยก็ได้”“ฉันไม่อยากใช้คนอื่นเป็นเครื่องมือว่ะ”หลินเดินมานั่งลงข้าง ๆ มือข้างหนึ่งกุมมือของนินิวเอาไว้ ส่วนมืออีกข้างจับใบหน้าสวยให้หันมามองนัยน์ตาของเธอ ก่อนจะคลี่ยิ้มบาง ๆ แล้วเอ่ยกับนินิว“แล้วถ้ามีคนเขาเต็มใจให้แกใช้เป็นเครื่องมือล่ะ แกจะตกลงไหม”นัยน์ตาสวยจ้องนิ่งไปที่ใบหน้าเพื่อนสนิท เธอไม่เข้าใจที่หลินพูดเลยสักนิด ใครเขาจะยอมทำเรื่องบ้าบอแบบนั้นกัน“บ้าเหรอแก ไม่มีหรอก”พูดพลางขยับตัวไปพิงที่หัวเตียง เธอไม่อยากเชื่อคำพูดของหลิน“มีสิ แกจำพี่เตวิทย์พี่รหัสฉันได้ไหม”หลินขยับตัวมานั่งข้าง ๆ แล้วรีบเสนอชื่อ
อ่านออกเสียงแล้วหันมามองหน้าเพื่อนสาว หลินพยักหน้าให้เธอประมาณว่าบทความนี้น่าสนใจ นินิวละสายตาจากเพื่อนแล้วหันกลับไปสนใจหน้าจออีกครั้งหลังจากนั้นก็เริ่มอ่าน‘เมื่อต้องเจอกับสถานการณ์ความรักที่ดูไม่น่าจะสมหวัง ทั้งการแอบชอบคนที่มีเจ้าของแล้ว หลงรักคนที่อยู่ในสถานะไกลเกินเอื้อม แฟนเก่าที่เราแอบหวังให้กลับมา หรือแม้แต่การแอบรักเพื่อนสนิทที่ไม่สามารถเลื่อนสถานะเป็นมากกว่านั้น ซึ่งตัวคุณเองก็รู้ดีว่าการตัดใจคือหนทางที่ดีที่สุด แต่แน่นอนว่าการตัดใจจากคนที่ชอบไม่ได้ทำกันง่าย ๆ วันนี้เรามีเคล็ดลับดี ๆ มาฝากชาวนกทุกคน อาจไม่ถึงกับลบเขาออกไปจากใจได้ในทันที แต่รับรองว่าคุณจะค่อย ๆ ลอยขึ้นจากภาวะดิ่งในความรักและสตรองขึ้นในที่สุดแน่นอนค่ะ’อ่านบทนำของบทความแล้วรู้สึกฮึกเหิมอย่างบอกไม่ถูก นินิวหันมาพยักหน้าให้เพื่อนแล้วเริ่มอ่านต่อทันที“ข้อหนึ่ง พยายามไม่คุยกับเขา” นินิวอ่าน“ถ้าอย่างนั้นตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไปแกต้องเริ่มห่างจากสกาย ไม่พูด ไม่คุย ไม่เข้าใกล้ ไม่มองหน้า หรือไม่ต้องเจอได้เลยยิ่งดี เพราะถ้าแกยังทำตัวปกติกับมันอยู่ยังไงชาตินี้แกก็ตัดมันไม่ได้หรอก”หลินอธิบายยาวเหยียด“แล้วมันจะไม่
“ฉันว่าฉันจะตัดใจแล้วว่ะ”พูดขึ้นหลังจากตัดสินใจอย่างแน่วแน่“ถ้าแกตัดใจจากมันได้ก็ดี แต่เจอหน้ากันทุกวันอย่างนี้แกจะทำได้เหรอนิว กายมันไปรับไปส่งแกทุกวันนะเว้ย”“ต่อไปนี้ฉันว่าจะไม่ให้กายไปรับไปส่งฉันอีกแล้ว”“แล้วแกจะบอกกับมันยังไง มันจะยอมเหรอ”“ฉันเลยต้องขอความช่วยเหลือจากแกไง”จ้องมองใบหน้าหลินแล้วกุมมือเธอเอาไว้ทั้งสองข้างราวกับวิงวอน“แกจะให้ฉันช่วยยังไง”“ช่วงนี้ฉันขอไปนอนกับแกได้ไหม ฉันจะได้อ้างได้ว่าฉันไปกลับพร้อมแก”“มันก็ได้ แต่แกคิดว่าสกายมันจะไม่มาหาแกเลยเหรอ”“ฉันก็จะอ้างว่าไม่ว่าง ติดติวข้อสอบ หรือไม่ก็อ้างว่าไม่สบาย อ้างอะไรก็ได้”“เฮ่อ! จะเอาอย่างนั้นก็เอา แล้วแกจะบอกเรื่องนี้ให้ซันมันรู้ด้วยไหม”“ฉันไม่อยากบอกซันอะ ยังไงซันก็สนิทกับกาย ฉันไม่อยากให้ซันมันลำบากใจ”สองสาวเพื่อนสนิทพูดคุยนัดแนะกันเรียบร้อยก็ขับรถมาที่หอพักของนินิว ช่วยกันเก็บเสื้อผ้าและของใช้จำเป็นบางส่วนใส่กระเป๋าแล้วลากลงจากหอหลังจากแจ้งเจ้าของหอว่าจะไม่อยู่สักพัก ก็ขนทุกอย่างขึ้นรถแล้วมุ่งหน้าไปที่คอนโดของหลินทันทีทางด้านของสองหนุ่มหลังออกจากร้านอาหาร สกายก็ขับรถไปส่งซันที่หอพัก ระหว่างทางสองหนุ่
หลังจากเสียงด้านนอกเงียบไปจนมั่นใจว่าพวกเธอออกไปหมดแล้ว นินิวก็เปิดประตูออกมาจากห้องน้ำ เธอยืนสำรวจตัวเองหน้ากระจกอยู่นานสองนาน เช็ดคราบน้ำตาที่มันเอ่อล้นออกมาคลออยู่ที่สองเบ้าไม่ให้หลงเหลือร่องรอยเธอระบายลมหายใจออกมาเบา ๆ เพื่อข่มกลั้นความรู้สึกอยากร้องไห้เอาไว้ ก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำอีกด้านหนึ่งสกายนั่งกระสับกระส่ายไปมา สายตาคู่คมจ้องมองไปทางห้องน้ำครั้งแล้วครั้งเล่าราวกับร้อนใจ นินิวไปเข้าห้องน้ำนานผิดปกติ เขากลัวว่าเธอจะไม่สบายหรือเป็นลมเป็นแล้งอยู่ในนั้นก่อนหน้านี้ก็ลองกดโทรหาเธอ แต่ทว่าเสียงมือถือดันดังเตือนอยู่บนโต๊ะอาหาร เธอไม่ได้เอามือถือติดตัวไปด้วยสกายลุกขึ้นตั้งท่าจะเดินไปตาม“มึงจะไปไหนวะ” ซันถาม“กูจะไปดูนิวหน่อย นิวไปเข้าห้องน้ำตั้งนานแล้วไม่ออกมาสักที”“แกจะไม่ปล่อยให้มันได้ฉี่ได้อึบ้างรึไง ใจคอจะต้องไปเฝ้าแม้กระทั่งในห้องน้ำเลยเหรอ”หลินพูดท้วงติง เขาจึงนั่งลงอีกครั้ง แต่สายตาก็เหลือบมองไปยังห้องน้ำอยู่ตลอดเวลา จนในที่สุดนินิวก็เดินออกมา“มีอะไรรึเปล่า เราเห็นนิวไปเข้าห้องน้ำตั้งนาน ไม่สบายตรงไหนไหม”เอ่ยถามหญิงสาวทันทีที่เธอเดินมาถึงโต๊ะปรายตามองชายหนุ่มเล็ก







