เข้าสู่ระบบ"ฮือบ้า"จัสมินที่กำลังจะเดินเข้าไปนั้นก็ถูกมือหนาของใครบางคนกระชากไว้ก่อน"ปล่อยนะฮือไอ้บ้า""หยุดจัสมิน!"คิงส์ที่จับกระชากแขนเล็กอย่างแรงจนร่างบางชนเข้ากับแผงอกแกร่งของเขา"ฮือพวกนายกำลังจะทำให้ฉันอับอายใช่ไหมฮือ"จัสมินพูดแล้วทุบเข้าที่แผงอกแกร่งแรงๆคิงส์ที่เห็นดังนั้นจึงจับมือเล็กเอาไว้ก่อนจะพูดออกมา"ฉันบอกให้หยุดไงจัสมิน!"คิงส์เริ่มหัวเสียกับการกระทำของคนตรงหน้าแต่ยิ่งเขาห้ามร่างบางตรงหน้า"ไม่!ฮือปล่อยอย่ามาจับตัวฉันออกไป"ร่างบางยังคงดีดดิ้นอยู่แบบนั้นจนทำให้คิงส์รู้สึกอารมณ์เสียขึ้นมาเขาจึงจับกระชากคนตัวเล็กเข้าหาตัวเขาอย่างแรงก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำบ่งบอกได้เลยว่าเขากำลังอารมณ์เสีย"ถ้าไม่หยุดเธอได้นอนดิ้นทั้งคืนแน่""ฮึกฮือนายมันก็ดีแต่ใช้กำลังข่มขู่คนอื่นฉันไม่ใช่กระโถนรองรับอารมณ์กามของนายนะฮือปล่อย""เออถ้าไม่เชื่อฟังกันแบบนี้ก็ไปจบที่เตียง!"คิงส์พูดจบก็จับอุ้มจัสมินในท่าเจ้าสาวก่อนจะเดินไปที่รถหรูของตัวเอง@คอนโดจัสมิน-ห้องนอน-"ฮึกฮือปล่อยนะไอ้บ้า!"จัสมินที่พยายามดิ้นออกจากวงแขนแก่งของคิงส์แต่ก็ไม่เป็นคิงส์ที่เห็นดังนั้นจึงผลักร่างบางลงเตียงอย่างแรงก่อนจะตามขึ้นไปค
-ห้องเรียน-"ฮือครามฉันขอโทษ~"ฉันเอ่ยขอโทษเพื่อนชายเพราะว่าฉันดันไปเล่นมือถือเขาแล้วหล่นจากมือจนจอมันแตก"เธอนี่มันซุ่มซ่ามที่สุดให้ตายสิ"ครามเอ่ยด้วยความไม่สบอารมณ์กับความซุ่มซ่ามของเพื่อนสาว"พี่ครามขา~หนูมินขอโทษฮือ"ฉันรู้สึกผิดจริงๆนะใครจะไปรู้ว่ามันจะหลุดจากมือฉัน"เธอนี่มันซุ่มซ่ามจริงๆมิน"ครามแล้วส่ายหน้าไปมากับความซื่อบื้อและซุ่มซ่ามของเพื่อนสาวจัสมินก็ได้แต่ทำหน้ามุ่ยอย่างไม่ชอบใจ"ก็ฉันขอโทษนายไปแล้วนินา~""พี่ครามคะอย่าโกรธหนูมินสิคะหนูมินผิดไปแล้ว"จัสมินพูดแล้วโผลกอดที่เอวสอบเธอเอาใบหน้าสวยของตัวเองซบลงบนแผงอกแกร่งของครามก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเพื่อให้ไม่ให้ครามโกรธเธอการกระทำของเธอนั้นทำให้ครามยิ้มออกมาเบาๆก่อนที่มือหนาจะลูบเข้าที่ศีรษะทุยเล็กของร่างบางตรงหน้า"หายโกรธหนูมินนะคะพี่คราม~"ฉันยังคงออดอ้อนเพื่อนชายอยู่แบบนั้นฉันไม่น่าไปเล่นโทรศัพท์ของครามเลยถ้าฉันไม่เล่นเรื่องก็ไม่เกิดขึ้นแบบนี้ครามจะโกรธฉันหนักไหมรู้สึกผิดไปหมดเลยแงง"เอ๊ะยัยมินกับครามนี่เป็นไรกันน่ะแฟนหรอ?"เมจิเอ่ยถามพร้อมกับจ้องหน้าเพื่อต้องการคำตอบ"เปล่าก็แค่อ้อนเล่นๆเฉยๆ"ฉันพูดแล้วผละกอดออกจากคราม
สามสัปดาห์ต่อมา-คอนโดจัสมิน-"คิงส์ออกไปจากห้องฉันนะ!"เดี๋ยวนี้คิงส์เริ่มจะหมกหมุ่นอยู่แต่ในห้องของฉันซึ่งการกระทำของเขานั้นทำให้ฉันงงในเมื่อไม่ได้รักฉันแล้วจะมาอยู่ที่นี่ทำไม"เงียบฉันจะนอน"คิงส์พูดอย่างไม่แคร์ก่อนจะล้มตัวนอนบนเตียงอีกครั้งทำให้จัสมินถึงกับหน้ามุ่ยด้วยความไม่พอใจเธอไม่เข้าใจว่าใช่หนุ่มกำลังคิดอะไรและกำลังทำอะไรอยู่ในเมื่อไม่รักกันแล้วจะมาอยู่ให้เห็นหน้ากันทำไม"ฉันบอกให้ออกไปจากห้องฉันไง""ถ้าเธอยังไงฉันไม่เลิกฉันจะจับเธอเย็xแล้วนะจัสมิน""..."เงียบฉันไม่กล้าแม้แต่จะไล่เขาเพราะฉันรู้ว่าคนอย่างคิงส์พูดจริงทำจริงฉันไม่กล้าที่จะท้าทายเขาหรอกเขากำลังคิดจะทำอะไรของเขาปากบอกไม่รักฉันแล้วจะมาอยู่ที่นี่ทำไมมันรู้สึกอึดอัด"คิงส์"ฉันเอ่ยเรียกคนตัวสูงอีกครั้งวันนี้จะต้องคุยกับเขาให้รู้เรื่อง"เรียกทำไมอยากโดนเอาเหรอ""คิงส์!""...""นายกำลังคิดจะทำอะไรอยู่นายจะทำอะไรในเมื่อนายไม่ได้รักฉันฉันก็จะตัดใจจากนายแล้วแล้วทำไมนายต้องมาอยู่ให้ฉันเห็นหน้าอีกด้วยการกระทำของนายนั้นมันย้อนแย้งไปหมดเลยนะคิงส์"ฉันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจังฉันไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่าตอนนี้เขากำลังคิดจะทำอะไรต
@เช้าวันต่อมา-คอนโดจัสมิน-กริ๊ง~~"อือ"ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกแต่ก็ต้องชะงักเมื่อรู้สึกว่าหนักตรงหน้าท้องของตัวเองฉันก้มหน้ามองก็พบว่าเป็นแขนของคนใจร้ายที่รังแกฉันเมื่อคืน"หนัก"ฉันพยายามที่จะเอามือแกร่งออกจากเอวแต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อคนตัวสูงนั้นกลับกอดเอวฉันแน่นขึ้นจนรู้สึกอึดอัดแต่ก็ต้องชะงักเมื่อนํ้าเสียงทุ้มตํ่าของคนตัวสูงเอ่ยออกมา"นอนนิ่งๆถ้าไม่อยากโดนเอา""..."ฉันเงียบไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่นอนนิ่งๆเพราะไม่อยากเจ็บตัวฉันไม่ชอบเลยที่เขารุนแรงกับฉันเหมือนกับว่าตัวฉันนั้นเป็นตุ๊กตายางไร้ชีวิตชีวางั้นเหรอ"ออกไปจากห้องนอน"ฉันเอ่ยบอกคนตัวสูงที่นอนอยู่"กล้าไล่ผัวตัวเองแบบนี้เลยเหรอ"คิงส์เอ่ยถามคนตัวเล็กที่ดิ้นออกจากวงแขนของเขาพร้อมกับเอ่ยปากไล่เขาเป็นประจำ"ฉันไม่มีสามีแบบนายออกไปจากห้องฉันแล้วก็ปล่อยฉันด้วยอ๊ะ!"ไม่ทันที่จัสมินจะพูดจบคิงส์ก็ลุกขึ้นมาคร่อมร่างบางเอาไว้ทำเอาจัสมินถึงกับตื่นตระหนกกับการกระทำของเขา"ไล่อีกสิไล่ฉันอีกทีเธอโดนซํ้าแน่"จัสมินเงียบไม่พูดอะไรก่อนที่จะเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเธอไม่อยากจะมองหน้าคนตัวสูงคิงส์เป็นคนเอาแต่ใจตัวเองเกินไปแล้วการกระทำ
*คำเตือนเนื้อหาต่อไปนี้มีความไม่เหมาะสมกับบุคคลที่อายุไม่ถึง18ปีมีฉากร่วมรักที่รุนแรงโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน"ณ เวลา22:30นาที-คอนโดจัสมิน-ปั้ง! ปั้ง! เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างแรงทำให้ร่างบางที่หลับอยู่บนเตียงถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจแต่เสียงเคาะประตูก็ยังคงดังต่อเรื่อยๆจนจัสมินต้องลุกขึ้นไปเปิดประตูแต่ก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็นคิงส์ที่อยู่ในสภาพที่มึนเมากับฤทธิ์แอลกอฮอล์ร่างบางที่เห็นว่าเธอไม่ปลอดภัยจึงรีบปิดประตูแต่ก็ช้ากว่าชายหนุ่มที่ดันประตูเอาไว้ก่อน"ทำไมเห็นผัวตัวเองแล้วอยากจะหนีเหรอ"คิงส์พูดด้วยนํ้าเสียงเย้ยหยันเขาจ้องใบหน้าสะสวยไม่วางตาจัสมินได้แต่กลืนนํ้าลายลงคออย่างยากลำบาก"โอ้ย!อึกคะคิงส์"จัสมินถึงกับร้องด้วยความเจ็บเมื่อมือหนาของชายหนุ่มจับกระชากแขนเล็กอย่างแรงจนทำให้จัสมินเซไปชนเข้าที่แผงอกของเขาอย่างจัง"ชอบมันเหรอ""อึกนายเป็นอะไรปล่อยนะเจ็บ""ฉันถามว่าชอบมันเหรอ!""นายมันบ้าไปแล้วออกไปจากห้องฉันนะออกไป""เดี๋ยวนี้ฉันว่าเธอดื้อกับฉันมากรู้ไหมจัสมินหรืออยากโดนฉันเย็x""ทุเรศวิปริตอื้อ!"ไม่ทันที่จัสมินจะพูดจบคิงส์ก็ประกบปากเล็กทันทีด้วยความดูดดื่มและหนักหน่วงในเวลาเดียว
@สามวันต่อมา"แงงเสร็จตรงนี้สักทีฮือ"ในที่สุดก็ใส่ข้อมูลสำคัญเข้าไปเสร็จสักทีหลังจากใช้เวลามาสามวันโดยที่ฉันกับครามก็พากันทำจนแทบจะไม่ได้นอนเลย"เหลือแค่ตกแต่งเล็กๆน้อยๆเอง"ครามเอ่ยขึ้นมา"ตกแต่งยังไงดีอ่ะฉันคิดไม่ออกหรอกนะ""ในชีวิตเธอเคยคิดอะไรออกได้บ้าง?""มีสิ""อะไร""คิดถึงพี่ครามสุดหล่อของหนูมินไง~"ฉันพูดแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าหล่อเหลาของเพื่อนชายเพื่อที่จะแกล้งเขาแต่แล้วก็ต้องเสียท่าเมื่อมือฉันดันไปกดทับสีทำให้พลาดท่าล้มไปทับกับครามแต่สิ่งที่หน้าตกใจมากกว่านั้นคือริมฝีปากฉันกับครามชนกัน"..."เงียบไม่ใครพูดอะไรออกมากฉันและครามมองตากันแต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อมีอะไรบางอย่างกระทบบนพื้นอย่างแรง"คะคิงส์อึก"ฉันรีบผละตัวออกจากครามทันทีแต่แล้วก็ต้องหลบสายตาคมของชายหนุ่มตัวสูงที่จ้องมาทางฉันไม่แววตาไม่พอใจฉันเห็นรังสีบางอย่างของคิงส์ได้อย่างชัดเจนเขากำลังไม่พอใจฉัน"..."คิงส์เงียบไม่พูดอะไรเขาจ้องใบหน้าของครามด้วยสายตาดุดันส่วนครามเองก็ไม่คิดที่จะหลบสายตาจากคนตัวสูงเลยทั้งสองคนยืนมองหน้ากันอยู่แบบนั้นก่อนที่จะเป็นคิงส์ที่ละสายตาออกมาพร้อมกับพูดกับร่างบางตรงหน้า"มาหาฉัน"คิงส์เอ่ยด้วยน







