ถูกลบออกแล้ว

เรื่อง "เมื่อฉันตาย พี่ชายกลายเป็นบ้า" ไม่สามารถอ่านได้ที่นี่แล้ว

Thanatcha Thanatcha

สมน้ำหน้าพี่ชายนางเอก

2026-01-05 12:36:32

พี่ชายเกลียดฉัน เกลียดจนอยากให้ฉันตายไปซะ ฉันถามเขาทั้งน้ำตา “ฉันไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ ของพี่หรือไง?” เขาหัวเราะเสียงเย็น “ฉันไม่มีน้องสาว” คืนวันนั้น ฉันถูกรถที่พุ่งเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวชนตาย แต่พี่ชายกลับกลายเป็นบ้า

นิยายที่เกี่ยวข้อง
ไม่ลาก่อนการจากลา

ไม่ลาก่อนการจากลา

Fiction·เอ๋อร์อวี่

สามีของฉันซึ่งเป็นผู้บังคับกองพันในที่สุดก็ตกลงให้ฉันตามไปกับกองทัพ ในเงื่อนไขว่าลูกชายของเราเรียกเขาว่า "พ่อ" ไม่ได้ ฉันแต่งงานกับสามีอย่างลับๆ มาแปดปี คอยดูแลพ่อแม่ของเขาในชนบทตลอดมา หลังจากพ่อแม่ของเขาเสียชีวิต ฉันกับลูกชายอ้อนวอนให้เขาอนุญาตให้เราติดตามกองทัพ เขาตกลงแล้ว แต่เงื่อนไขคือ: "เมื่อไปถึงกองทัพแล้ว พวกเธอเป็นแค่ญาติจากชนบทของผมครับ" ตอนนั้นฉันจึงรู้ว่าเขามีครอบครัวอีกครอบครัวหนึ่งในกองทัพแล้ว ต่อมา ฉันพาลูกชายจากไปโดยไม่หันกลับไปมองอีก ชายผู้เย็นชามาตลอด จู่ๆ ก็เริ่มลนลาน

6.0K views2025-04-10 11:44:28

สุดปลายของหมอกขาว ไม่มีผู้ใดกลับมา

สุดปลายของหมอกขาว ไม่มีผู้ใดกลับมา

Fiction·เค้กครีมเผือก

สามปีหลังจากที่เจียงสืออี๋แต่งงานกับฟู่เยี่ยนฉือ เธอก็ได้รับข่าวดีข่าวหนึ่ง ในที่สุด เธอก็สามารถจากเขาไปได้เสียที “อีกหนึ่งเดือน พี่สาวของหนูก็จะกลับมาแล้ว หนึ่งเดือนนี้เธอก็แสดงบทเป็นเค้าต่อไปให้ดีล่ะ” ปลายสายโทรศัพท์ เสียงของแม่เจียงยังคงเย็นชาเหมือนเคย “พอทุกอย่างจบลง ฉันจะให้เงินเธอหนึ่งแสนห้าหมื่น แล้วปล่อยให้เธอไปใช้ชีวิตแบบที่ตัวเองต้องการ” “เข้าใจแล้วค่ะ” เธอตอบเบา ๆ น้ำเสียงสงบนิ่งราวกับสายน้ำที่ตายแล้ว หลังวางสาย เจียงสืออี๋เงยหน้ามองภาพถ่ายชุดแต่งงานขนาดใหญ่ที่แขวนอยู่บนผนัง

6.8K views2026-06-09 11:40:32

หลังฉันจากไป ครอบครัวก็เสียใจแทบบ้า

หลังฉันจากไป ครอบครัวก็เสียใจแทบบ้า

Fiction·ใบงา

เพราะน้องสาวฝาแฝดร่างกายอ่อนแอ ทุกคนจึงลำเอียงไปรักแต่เธอ วันที่พายุหิมะถล่มจนปิดตายเส้นทางบนภูเขา เฮลิคอปเตอร์กู้ภัยเหลือที่นั่งว่างเพียงที่เดียว ฉันกำใบรับรองแพทย์ที่ระบุว่าเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายในมือแน่น กำลังคิดจะสละหนทางรอดให้น้องสาวฝาแฝด แต่จู่ ๆ เธอกลับกุมหัวแล้วร้องว่าเวียนหัว คนทั้งบ้านกรูเข้าไปห้อมล้อมเธอทันที แล้วช่วยกันยัดร่างเธอเข้าไปในห้องโดยสาร สามีจับแขนข้างที่กระดูกหักของฉันแล้วพูดว่า “ซูเหยียน คุณรอรอบหน้านะ” ลูกสาวยังปาก้อนหิมะใส่ฉันพร้อมตะโกนว่า “น้าเล็กต้องการความช่วยเหลือมากกว่า แม่ห้ามแย่งนะ!” กระทั่งเครื่องบินทะยานขึ้นฟ้า ฉันถึงได้เห็นน้องสาวที่นั่งติดขอบหน้าต่างแลบลิ้นใส่ฉันด้วยสีหน้าผู้ชนะ——ที่แท้เธอก็ไม่ได้เวียนหัว หลังจากรอดชีวิตมาได้ เวลาของฉันก็เหลืออยู่อีกแค่สามวัน สามวันสุดท้ายนี้ ฉันตัดสินใจจะใช้ทุกอย่างแลกกับความรักเพียงเศษเสี้ยวจากครอบครัว

11.5K views2025-12-22 18:21:42

ผ่านพ้นพันพายุ ชีวิตนี้ยังไม่สาย

ผ่านพ้นพันพายุ ชีวิตนี้ยังไม่สาย

Fiction·ประทีปอู๋

หลังจากเพื่อนสนิทคลอดลูกเสร็จ ฉันก็อุ้มเด็กน้อยมาหยอกเล่น "เด็กดี นี่แม่ทูนหัวนะ ส่วนนี่ก็พ่อทูนหัว" สวี่จือหย่วนที่ยืนอยู่ด้านข้างพลันเอ่ยปากขึ้นมา "ไม่ใช่พ่อทูนหัวหรอก เป็นพ่อแท้ ๆ " ฉันคิดว่าตัวเองฟังผิดไป นึกไม่ถึงว่าเขาจะยกมุมปากยิ้มอย่างไม่หยี่ระ แล้วพูดซ้ำอีก "เด็กคนนี้เป็นลูกของฉันเอง ก็วันที่พ่อของเธอตายนั่นแหละ ฉันกับเจียงหนิงมีอะไรกันทั้งคืน ใช้ถุงยางไปทั้งกล่องเลย" ฉันยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ ลำคอเหมือนถูกกรอกด้วยน้ำตะกั่ว หาเสียงตัวเองไม่เจอซะแล้ว ผ่านไปพักใหญ่กว่าฉันจะเค้นคำพูดออกมาได้ "แต่เราเพิ่งจะไปจดทะเบียนสมรสกันเมื่อวานนี้เองนะ" สวี่จือหย่วนหัวเราะขณะโอบกอดปลอบใจฉัน "ไม่ต้องห่วง ฉันกับยัยนั่นอย่างมากก็เป็นแค่คู่นอน ถ้าคิดจะแต่งงานคงแต่งกันไปนานแล้ว" พอพูดถึงตรงนี้ เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพูดมุขตลกร้าย "เจียงหนิงยังไม่ได้บอกเธอสินะ พวกเราเคยคบกัน และฉันก็เป็นผู้ชายคนแรกของยัยนั่นด้วย"

6.5K views2026-07-16 13:37:33

หลังฉันตาย สามีนิติเวชก็เสียใจแทบคลั่ง

หลังฉันตาย สามีนิติเวชก็เสียใจแทบคลั่ง

Fiction·บุปผาร่วงโรย

ในขณะที่ทุกคนในครอบครัวกำลังฉลองวันเกิดให้น้องสาว ฉันกลับถูกขังอยู่ในโรงงานร้างพร้อมกับเลือดที่ไหลออกมาไม่หยุด น้องสาวจ้างนักเลงสี่คนมาทรมานฉันจนเหลือเพียงลมหายใจรวยริน ทว่าฉันใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย ค่อยๆ คลานไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหาสามี "ลี่อวิ๋นเจ๋อ ฉันบาดเจ็บสาหัส คุณรีบมาช่วยฉันที...อยู่ที่โรงงานไม่ไกลจากนี้เอง ไม่เสียเวลาคุณมากหรอก" เมื่อได้ยินน้ำเสียงอันน่าสมเพชและอ่อนแรงของฉัน สามีกลับแค่นหัวเราะออกมา "สวี่ซือเหนียน ร้องไห้โวยวายไม่ได้ผล ก็เลยเริ่มบีบน้ำตาเรียกร้องความสนใจแล้วใช่ไหม?" "เพื่อที่จะพังงานวันเกิดของน้องสาว เธอถึงกับทำทุกวิถีทางเลยสินะ รีบเอาของขวัญกลับมาขอโทษน้องสาวเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นครั้งนี้ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่" ยังไม่ทันที่ฉันจะได้เอ่ยปาก ปลายสายก็มีเสียงน้องสาวตะโกนเรียกเขาดังแว่วมา เขาไม่รู้เลยว่า ในวินาทีที่สายถูกตัดไป ฉันก็ไม่ต้องการการให้อภัยจากเขาอีกแล้ว และไม่รู้ด้วยว่า ศพส่งกลิ่นเหม็นเน่าที่ทำให้แพทย์นิติเวชผู้เชี่ยวชาญอย่างเขาถึงกับต้องขมวดคิ้วและเบือนหน้าหนี... คือภรรยาที่เขาเกลียดชังมานานหลายปี

44.3K views2026-03-17 16:17:25

เมื่อดอกวสันต์ผลิบานอีกครั้ง

เมื่อดอกวสันต์ผลิบานอีกครั้ง

Fiction·น้ำค้างแข็งตก

คบกับโจวจินหนานมาสามปี เขาก็ยังไม่ยินดีที่จะขอฉันแต่งงานสักที ภายหลัง เขาตกหลุมรักน้องสาวต่างมารดาของฉันตั้งแต่แรกพบ และเริ่มตามจีบเธออย่างออกหน้าออกตา ครั้งนี้ฉันไม่ได้ร้องไห้ และไม่ได้นั่งรอเงียบ ๆ ให้เขาหันกลับมา หลังจากเล่นสนุกจนเต็มที่เช่นแต่ก่อนอีก แต่กลับทิ้งของขวัญทุกชิ้นที่เขาเคยให้ และตัดชุดแต่งงานที่แอบซื้อไว้จนขาดวิ่น ในวันคล้ายวันเกิดของเขา ทำแค่เพียงออกจากเมืองจิงตัวคนเดียว ก่อนจะขึ้นเครื่องบิน จู่ ๆ โจวจินหนานก็ส่งข้อความวีแชตมาหาฉัน “ทำไมยังมาไม่ถึงอีก ทุกคนกำลังรอเธออยู่นะ” ฉันหัวเราะ และไม่ได้ตอบกลับ ปิดกั้นช่องทางการติดต่อทั้งหมดของเขา เขาไม่รู้ว่า เมื่อครึ่งเดือนก่อน ฉันตอบรับคำขอแต่งงานของกู้โย่วอัน รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยไปแล้ว หลังจากเครื่องบินลงจอดยังเมืองแห่งใหม่ พวกเราก็จดทะเบียนสมรสแต่งงานกัน

9.3K views2025-02-20 13:27:46

ชีวิตที่เคยวาดกรอบเพราะคุณ

ชีวิตที่เคยวาดกรอบเพราะคุณ

Fiction·หลินเซี่ย

ผมใช้เวลาถึงสามปีเต็ม กว่าจะเด็ดดอกฟ้าอย่างหลินเยียนหรันลงมาได้ เพื่อที่จะได้แต่งงานกับเธอ ผมยอมเสียสละหน้าที่การงานทั้งหมด และเต็มใจผันตัวมาเป็นพ่อบ้านดูแลครอบครัว ถึงขั้นว่าเพียงเพราะคำพูดของเธอที่บอกว่า “กลัวเจ็บตอนคลอดลูก” วันรุ่งขึ้นผมก็ไปทำหมันที่โรงพยาบาลทันที เพื่อนรอบตัวทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันอย่างมั่นใจว่าเราสองคนจะครองรักกันไปจนแก่เฒ่า ทว่าในวันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า ผมกลับตัดสินใจจะหย่าขาดจากเธอ ทนายความคือฉู่เหยียนซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของผมเอง เขาเอาแต่ถามผมซ้ำ ๆ “นายแน่ใจเหรอ ตอนนั้นนายยอมทิ้งข้อเสนอจาก Vogue ไปหน้าตาเฉยเพื่อจะได้แต่งงานกับเธอ ตอนนี้กลับมาบอกฉันว่าจะหย่าเนี่ยนะ” ผมพยายามข่มความปวดหนึบในอก “ช่วยร่างหนังสือหย่าให้ฉันที ยิ่งเร็วยิ่งดี” เขาไม่เข้าใจ “ทำไมล่ะ?!” ผมมองช่อดอกลำโพงสีดำที่ถูกห่อมาอย่างหรูหราบนโต๊ะอาหาร เงียบไปเนิ่นนาน กว่าจะเอ่ยคำตอบสุดท้ายออกมา “เพราะดอกไม้ช่อเดียว”

10.5K views2026-08-29 12:37:32

หลุดพ้นพันธนาการแห่งการรอ

หลุดพ้นพันธนาการแห่งการรอ

Fiction·เกิดใหม่ก็บ้าเลย

ลู่เจ๋อเหยียนคู่หมั้นของฉันมีนิสัยประหลาดอยู่อย่างหนึ่ง คือหลัง 21:00 น. เขาจะไม่รับโทรศัพท์ใครเด็ดขาด ช่วงที่เรารักกันหวานชื่นที่สุด พอถึงเวลา เขาก็จะกดตัดสายทิ้งอย่างไม่ไว้หน้าเช่นกัน ถึงขั้นว่ามีอยู่วันหนึ่งฉันกลับบ้านดึกมาก รู้สึกได้ว่ามีคนเดินตามมา ด้วยความตื่นตระหนกจึงรีบกดโทรหาเขา แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรำคาญใจขั้นสุดของเขา “ช่วยเคารพเวลาพักผ่อนของคนอื่นหน่อยได้ไหม แค่นี้นะ” วันนั้นฉันต้องนั่งให้ปากคำที่สถานีตำรวจเพียงลำพัง ทว่ากลับไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเอ่ยปากโทษเขา แต่ตอนนี้ ขณะที่ฉันกำลังใช้คอมพิวเตอร์ของเขาอยู่ ฉันบังเอิญเห็นประวัติการโทรซิงก์ข้อมูลเข้าเครื่องเป็นสายที่โทรคุยกันตั้งแต่ 21:00 น. ยาวไปจนถึง 09:00 น. ของอีกวัน สิบสองชั่วโมงเต็ม โทรหากันทุกคืน ต่อเนื่องมานานถึงห้าปี เบอร์โทรศัพท์นั้นฉันคุ้นเคยเป็นอย่างดี เพราะเธอเป็นลูกศิษย์แม่ของเขา และยังพ่วงตำแหน่งผู้ช่วยสอนของเขาอีกด้วย วินาทีนี้ ฉันถึงกับหมดเรี่ยวแรง ฉันนั่งนิ่งอยู่นาน กระทั่งขาทั้งสองข้างชาหนึบ ถึงได้ปิดคอมพิวเตอร์ลงเงียบ ๆ แล้วกดยกเลิกนัดจดทะเบียนสมรสของเรา แสงไฟจากสายเรียกเข้านั้นไม่ได้สว่างขึ้นเพื่อฉัน และตัวฉันเองก็ไม่อยากรับสายแล้ว

22.0K views2026-08-29 12:26:33

คู่หมั้นที่ยกวันเยี่ยมญาติของฉันให้คนอื่น สุดท้ายก็เสียใจจนแทบคลั่ง

คู่หมั้นที่ยกวันเยี่ยมญาติของฉันให้คนอื่น สุดท้ายก็เสียใจจนแทบคลั่ง

Fiction·สีเถียนจื่อ

ยุคทศวรรษ 80 หนึ่งสัปดาห์ก่อนวันแต่งงาน คู่หมั้นของฉันปิดบังเรื่องที่ตัวเองสอบติดงานลับ เขารีบเข้าประจำการอย่างเร่งด่วน ทิ้งไว้เพียงคำพูดเบาหวิวประโยคเดียวให้ฉันรอเขา ฉันได้ยินแล้วก็เฝ้ารอเขาด้วยหัวใจทั้งหมดที่มี แต่ตลอดสามปีที่ผ่านมา วันเยี่ยมญาติประจำเดือนของเขากลับถูกยกให้คนอื่นทุกครั้ง แม้กระทั่งตอนแม่ป่วยหนักและขาดเงิน ฉันร้องไห้จนแทบขาดใจ เพียงอยากเจอเขาสักครั้ง โทรหาเขาให้ติดสักสาย หลังจากยามแจ้งเรื่องให้แล้ว ก็ได้แต่บอกฉันอย่างจนปัญญา “วันเยี่ยมญาติของหัวหน้ากู้ถูกใช้ไปแล้ว รอเดือนหน้าเถอะ” ฉันหดหู่ใจ เตรียมจะจากไป แต่ในวินาทีถัดมา เพื่อนสนิทวัยเด็กของคู่หมั้นกลับเดินผ่านประตูเข้าไปได้อย่างง่ายดาย “หัวหน้ากู้กำชับไว้เป็นพิเศษแล้ว ให้คุณไปหาเขาที่ห้องทำงานได้เลย เขาดีกับคุณจริง ๆ นะ คุณอกหักมาตั้งปีแล้ว เขายังกลัวว่าคุณจะอารมณ์ไม่ดี ถึงกับกันวันเยี่ยมญาติไว้ให้คุณใช้โดยเฉพาะเลย” เมื่อยามเห็นว่าฉันยังคิดจะพุ่งเข้าไปอีก ก็รีบเข้ามาขวางไว้ทันที “คุณเลิกคิดเถอะ หัวหน้ากู้จะเอาเงินที่ไหนมาให้ เงินทั้งหมดเขาเอาไปอุดหนุนเพื่อนสนิทวัยเด็กแล้ว” คืนนั้น แม่ไม่ได้แม้แต่จะมียาแก้ปวดกิน ทั้งหมดเป็นเพราะฉันไร้ความสามารถ และฉันก็ไม่อยากรออีกต่อไปแล้ว ในที่สุด เขาก็เรียนจบและกลับบ้านเกิด ส่วนฉันก็แต่งงานเป็นภรรยาของคนอื่นไปนานแล้ว

7.0K views2026-06-16 10:39:49

เมื่อดอกไม้โรยรา ถึงเอ่ยคำว่ารัก

เมื่อดอกไม้โรยรา ถึงเอ่ยคำว่ารัก

Fiction·เกาะแห่งนาวา

แต่งงานมาห้าปี เสิ่นเหนียนซีที่มักถูกคนเข้าใจผิดว่าเป็นเมียน้อย และถูกทำร้ายจนต้องขึ้นโรงพักเป็นครั้งที่ร้อยเก้าสิบเก้า ตอนที่คนมาประกันตัวเธอออกไป ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยข่วน เลือดไหลเป็นทาง ผมของเธอถูกดึงออกเป็นกระจุก เผยให้เห็นหนังศีรษะที่มีเลือดไหลออกมา เป็นภาพที่น่าสยดสยองมาก เธอร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด ต่อมาก็เริ่มชินชา เธอนั่งลงบนเก้าอี้อย่างเงียบเชียบ ค่อย ๆ แกะเส้นผมที่พันกันเป็นก้อนเลือดออก จนกระทั่งเจ้าหน้าที่ตำรวจยื่นเอกสารให้เธอ แล้วบอกว่าให้เธอกลับไปได้ เสิ่นเหนียนซีจึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น แต่คนที่มาประกันตัวเธอนั้นไม่ใช่ฉินเส่าถิงที่เป็นสามีของเธอ

9.7K views2026-09-27 14:23:06

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status