ความรักทรมาน Novels & Stories

ผมพยายามทุกทาง กระทั่งต้องหันไปพบจิตแพทย์ และ ใช้ยาช่วยบรรเทาความทรมานนี้ลงไป ผมเข้าใจแล้วว่าทำไม ไอ้กีต้าร์ มันถึงไม่ยอมออกจาก ความรักอันน่าสมเพชของมันได้เสียที จนผมได้มาพบเข้ากับตัวเองนี่เอง ถึงได้เข้าใจ ว่าการที่เรารักและผูกพันกับใครไปแล้ว มันยากจริงๆ ที่จะแก้ไข ยิ่งสิ่ งที่ผมทำร้ายเธอนั้น มันเลวร้ายเกินจะบรรยาย

ชนสวัสดิ์แสดงการขอบคุณลูกแก้วอีกครั้งที่ให้โอกาสเขา ความสุขของคนเรามันก็แค่นั้น ได้อยู่กับคนที่เรารัก ได้กอดกันหอมกันให้กำลังใจกัน จับมือเดินไปด้วยกัน หันมายิ้มให้กัน แค่นี้เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอมหรอก --จบบริบูรณ์-- ขอบคุณนักอ่านทุกท่านนะคะ หวังเป็นอย่างยิ่งว่านิยายเรื่องสั้นเร ื่องนี้จะนำความสุขมาให้ท่านผู้อ่านค่ะ

Wanna make, wanna make love ฉันอยากจะร่วมรักกับเธอนะ Girl I can’ t lie ฉันไม่โกหกหรอก ***เพลงที่เขียนไปนั้น เป็นเพลง Suffer (ทรมาน) ของ Charlie Puth*** ดารารายลอบมองใบหน้าของเขาที่ร้องเพลงอย่างมีความสุข ดีนะที่ไม่มีใครอยู่ในบ้านและไม่มีใครรู้ความหมายของมัน ไม่อย่างงั้น คงได้อายประชาชีหรือว่าจะรู้กัน โอ้....ไม่นะ พี่คินแกล้งดา วใช่ไหม

รคือความรัก อะไรคือความทรมาน “ยอดรัก… เจ้าอย่าร้องไห้… ข้าไม่อยากเห็นเจ้าเป็นเช่นนี้…” เสียงของเธอเบาราวลมหายใจสุดท้าย แต่มันกลับสะท้อนซ้ำในหัวเหมือนเสียงคำสาป ภาพของชายอันเป็นที่รักร้องไห้เหนือร่างเธอทำให้หัวใจเธอแตกละเอียด เจ็บกว่าความตายคือการเห็นคนที่รักที่สุดต้องทรมานเพราะ ตนเอง

้รู้จักคำว่ารัก ก็คือเธอคนนี้ เธอค่อยๆ ทำให้เขาลุ่มหลงในร่างกายของเธอช้าๆ เหมือนยาเสพติดที่ขาดไม่ได้ ที่พอขาดไปเมื่อไหร่ ร่างกายเหมือนจะลงแดง รู้สึกทรมานจนต้องเรียกร้องหา และต้องเป็นเธอเท่านั้น ที่จะสามารถทำให้อาการเหล่านั้นทุเลาลงได้ จากการลุ่มหลงในกายสาว ค่อยๆแปรเปล

“ผมก็เคยเป็น มันนานมากแล้วล่ะ แต่เชื่อไหมว่าความรู้สึกที่เป็นในตอนนั้นไม่เคยจางหายไปเลย ผมเรียกมันว่าความทรมานเพราะลุ่มหลง มันก่อเกิดมาจากความรัก มันทำให้ชีวิตประจำวันของเราผิดแผกไปจากเดิม รู้สึกเหมือนไม่เป็นตัวของตัวเอง และบางครั้งเราก็ทำอะไรไร้ซึ่งเหตุผล สุ ดแล้วแต่หัวใจจะนำพา สมองไม่สามารถบงการได้ในเรื่องนี้” อังเดรมุ่นคิ้ว ไม่คิดว่าความรู้สึกที่เป็นอยู่จะเรียกมันว่าความรัก ไม่ใช่กระมัง “คุณเคยมีความรักหรือ ขอโทษนะครับที่ถาม มันออกจะส่วนตัวไปนิด”

ทอฝันเงยหน้าขึ้นถามทั้งดวงตาที่ยังคงแดงก่ำ "ไม่เลยลูก ไม่มีใครฝืนความรู้สึกตัวเองได้หรอกนะ ยิ่งถ้าเป็นความรัก ยิ่งฝืนได้ยาก เพราะถ้ารักไปแล้ว จะให้เลิกรักง่าย ๆ คงไม่มีใครทำได้ง่ายขนาดนั้น" พูดจบสายฝนก็เดินเข้าไปดูขนมในเตาอบที่อบไว้ เมื่อมีสัญญาณดังเตือนออกมา ว่าขนมที่อบไว้นั้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ภัทรพลร้องไห้ รู้สึกเหมือนหัวใจแตกสลาย สิ่งที่เขากระทำต่อแสนรัก มันทำให้เขาเจ็บปวดจนแทบจะทนไม่ได้ ชีวิตแสนสดใสของเธอถูกคนเลวทรามอย่างเขาพังจนย่อยยับเพราะความแค้น เขาละอายใจและเสียใจเหลือเกินที่ทำให้แสนรักต้องทรมาน ลูกที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไข เขาก็จะไม่มีสิทธิ์ยุ่ งวุ่นวาย นี่คือความทรมานที่แท้จริง นี่คือความทรมานที่เขาได้รับ ความทรมานที่เขาที่ต้องอยู่กับมันไปตลอดทั้งชีวิต ชมพูสิรินเดินมาจับมือของเพื่อนแล้วบีบเบาๆเพื่อปลอบใจ

รอกนะคะเซ็น” หญิงสาวหยิบกระดาษขึ้นมาเปิดอ่านข้อความที่บันทึกไว้ภายในก่อนที่เธอจะทิ้งตัวนั่งฟุบลงบนพื้นดวงตาร้อนผ่าวสะอื้นร่ำไห้ครั้นรู้ว่าคนที่รักจากไปอีกครั้ง “เกิดอะไรขึ้นครับซ้อ” เขมที่เดินผ่านมาเห็นเข้า ก็เอ่ยถามเสียงสั่นก่อนจะรีบพยุงน้ำฟ้าให้ลุกขึ้นนั่งบน เก้าอี้ภายในห้องทำงานขนาดใหญ่

ขอต้อนรับเข้าสู่โลกของไคริน รักคือการครอบครอง… ⚠️⚠️⚠️⚠️⚠️⚠️ ถึงนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน, ขอเกริ่นก่อนว่านิยายเรื่องคลื่นรัก (Waves of Desire) คือการเดินทางของหัวใจที่ไม่สมบูรณ์แบบ เราเขียนเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อถ่ายทอดว่าความรักไม่ใช่แค่ความสุข แต่เป็นความเจ็บปวด เป็นคลื่นที่ซัดกระหน ่ำ และเป็นทะเลที่เราจมลงไปด้วยความเต็มใจ