INICIAR SESIÓNฟ้านับพันชะงักไปชั่วครู่ ดวงตากลมโตสีอ่อนกวาดมองเมนูถาดอาหารตรงหน้า แม้จะกินข้าวเช้ามาแล้ว ทว่าด้วยความอยากผูกมิตร..กินเพิ่มอีกสักจานก็แล้วกัน “งั้นฉันขอผัดกะเพราหน่อไม้ คู่กับไข่ดาวราดข้าวก็ได้จ้ะ” “เธอกินเป็นด้วยเหรอ?” ญาดาเผลอถาม ก่อนจะรีบหุบปาก เจ้าหล่อนจะกินอะไรใช่เรื่องที่ควรถามไหม? แล้วถ้ายัยตัวร้ายไม่พอใจจะลากเธอไปตีอีกรอบหรือเปล่า? ญาดาแทบอยากเขกหัวตัวเอง มือเล็กรีบตักกับข้าวราดใส่จานยื่นส่งให้ทันที ทว่าน่าแปลกคนตรงหน้ากลับมีท่าทีเป็นมิตร เธอยื่นมือมารับจานข้าวพร้อมกับอธิบายเสียงใส “ชอบสิ อาหารจานโปรดเราเลยแหละ” “….” “จริงๆ นะ” เจ้าหล่อนยังคงย้ำ เพื่อให้นางเอกของเรื่องรู้สึกสบายใจ สีหน้าภายใต้แว่นผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด อาจเพราะตั้งแต่โดนแก้มที่มีสถานะสูงส่งในมหา'ลัยหมายหัว เพื่อนแทบจะทั้งคณะรุมบอยคอต ฟ้านับพันจึงเป็น 'เพื่อนคนแรก' ที่เข้ามาคุยอย่างเป็นมิตร..กระแสอบอุ่นเข้ากระแทกกลางใจ จนนางเอกของเรื่องต้องกดข่มลง เรามันคนละสังคม..คนละชนชั้น..ไม่มีวันเป็น 'เพื่อน' กันได้หรอก “อืม..เธอขยับไปได้แล้ว พี่คะรับอะไรดีคะ” ประโยคแรกบอกเพื่อนตัวร้าย ประโยคหลังหันไปถามลูกค้าอีกคนที่ต่อแถวอยู่ข้างหลัง ฟ้านับพันมีท่าทีลังเลเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกรงใจ “อิ๋ว..พรุ่งนี้..เอ่อ..เรามากินข้าวที่นี่อีกได้ไหม?” “คะ?” “คือเราเบื่อกับข้าวที่บ้านแล้วอ่ะ ถ้าเรามาอุดหนุนที่ร้านเธอ..เธอคงไม่ว่าอะไรใช่ป่ะ?” อ้อมแอ้มๆ ถามกลัวนางเอกของเรื่องไม่พอใจ สาวแว่นถึงกับมึนตึ้บ ลูกสาวเศรษฐีที่ทุกๆ มื้อกินอาหารเลิศหรู..วันนี้กลับบอกว่าอยากมากินข้าวแกงธรรมดาจะเป็นไปได้เหรอ? แต่เพราะไม่อยากมีเรื่องแม่ค้าสาวจึงรับปากส่งเดช “อืม แล้วแต่เธอสิ” เมื่อได้รับคำตอบที่พอใจหญิงสาวต่างภพจึงหลุดยิ้มอารมณ์ดี ขาเรียวยาวในชุดนักศึกษาเดินหาที่นั่งจนเจอมุมหนึ่งไม่ไกลกับร้านนางเอกของเรื่อง ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินข้าวไปด้วย..เหลือบมอง ‘เป้าหมาย’ ไปด้วย พาให้คนถูกมองเสียวสันหลังวูบ จนยัยตัวร้ายกินข้าวเสร็จแล้วสับเท้ากลับตึกญาดาจึงหายใจหายคอโล่งขึ้นบ้าง หลังจบคลาสเรียนช่วงเช้านางเอกซีรีส์เรื่องสลับคืนสู่ฐานะเดิมรีบสับเท้าตามฝูงชนอย่างว่องไว ทว่าก็ยังไม่ทันแก๊งจอมโฉด ‘ธรรม’ หนึ่งในตัวละครชายจอมร้ายคนที่บังคับให้หล่อนถ่ายคลิปเมื่อวาน เดินเข้าไปดึงกระเป๋าสะพายใบใหญ่ของเหยื่อ ฟ้านับพันเห็นดังนั้นถึงกับนิ่วหน้าอย่างไม่ชอบใจ “คิดจะไปไหน” ไอ้ผู้ชายเกเรชาติชั่ว ตั้งคำถามที่ดูหน้าโง่ เห็นอยู่ว่าเจ้าหล่อนกำลังหนี ใครจะอยากโดนแกล้งทุกวันกันล่ะ! หญิงสาวต่างภพบ่นอุบอิบในลำคอ ในขณะที่ไอ้ผู้ชายตัวร้ายสันดานกุ้ยยังข่มขู่ไม่เลิก “ฉันบอกเธอว่ายังไง หึ?” “…” “เงียบนี่คืออยากโดนตีใช่ป่ะ?” ธรรมทำเสียงขู่เตรียมง้างมือตบ โดยไม่สนสายตาเพื่อนนักศึกษาคนอื่น ญาดากัดฟันตอบทั้งเสียงสั่น “ฉันพูดละค่ะ อย่าตีฉันเลยนะ ฮึก..ธรรมบอกว่าเลิกเรียนแล้วให้รอในห้อง” “ก็รู้นิ แล้วนี่อะไรแทนที่จะรอ ถามจริงคิดว่าจะหนีรอดเหรอ?” ปลายเสียงเบาลงกระซิบข้างหู นางเอกของเรื่องทำได้เพียงก้มหน้าลง น้ำตาร่วงเป็นสายอย่างรู้ชะตากรรม เธอไม่ได้ขอความช่วยเหลือเพราะเคยขอแล้ว..นอกจากไม่มีคนสนใจ..ยังจะโดนหนักขึ้น “มานี่! แก้มมีเรื่องจะคุยด้วย” ผู้ชายตัวโตยังคงกระชากลากถูหญิงต่ำศักดิ์ไปที่ห้องเชือดเหมือนเช่นทุกวัน โดยมีบรรดาเดอะแก๊งตัวร้ายเดินตามกันเป็นพรวน เพื่อนนักศึกษาคนอื่นก็ไม่กล้ายุ่ง ด้วยยึดถือคติที่ว่าการเอาตัวรอดเป็นยอดดี!! ฟ้านับพันถึงกับเบ้ปาก ก็พอจะเข้าใจว่าบทตัวละครอื่นๆ ในซีรีส์คุณธรรมล้วนแต่จืดจาง แต่สามัญสำนึกของคนมันก็ควรมีน้ำใจช่วยเพื่อนไหม? หญิงสาวถอนหายใจพรืดใหญ่ ก่อนตัดสินใจเดินตามเดอะแก๊งด้วยฝีเท้าที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิด ถ้าอาละวาดตอนนี้จะได้ไหม? ทว่าถ้าเปิดศึกโต้งๆ มันจะคุ้มหรือเปล่า? คำถามตีกันอยู่เต็มหัวด้วยรังเกียจพฤติกรรมรังแกคนอ่อนแอกว่า แต่เพราะสถานะในซีรีส์ของตนเมื่อเทียบกับปาลินเสียเปรียบอยู่มาก แถมความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัวแทบจะเป็นเจ้านายกับลูกน้อง..การออกตัวไวไปน่าจะได้รับผลเสียมากกว่าผลดี ฟ้านับพันสูดลมหายใจเข้าเต็มอก ก่อนจะส่งยิ้มฝืนและขอตัวกับทุกคน “เอ่อ...พวกเธอกันไปก่อนเลยนะ เดี๋ยวฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำแป๊บ เดี๋ยวตามไป” ไม่ทันให้เพื่อนตอบ เจ้าของหุ่นนาฬิกาทรายในชุดนักศึกษารัดติ้วก็จ้ำอ้าวด้วยท่าทีห้าวหาญไปทางด้านหลังตึกอย่างว่องไว เล่นเอาแก๊งตัวร้ายงงกันเป็นแถบๆ “นังเนย แกว่านังฟ้าช่วงนี้มันทำตัวประหลาดเปล่าว่ะ” ชีสหรือสมุนนัมเบอร์ทู เอ่ยถามเพื่อนสาวผมส้มผู้เปรี้ยวที่สุดในมหา'ลัย เจ้าหล่อนยักไหล่ พร้อมกับเบ้ปากมองตามฟ้านับพันที่หล่อนไม่ค่อยชอบหน้านัก เพราะแก้มมักจะให้ความสำคัญกับยัยอกโตมากกว่าตน “มันคงขี้แตกมั้ง ช่างมันเหอะ เดี๋ยวมันก็ตามมา แต่ตอนนี้เราไปเล่นสนุกกับนังนี่ดีกว่า” พูดพร้อมกับบุ้ยปากไปยังร่างบางที่กำลังโดนเพื่อนชายกระชากให้เดินตาม
คนถูกถามไม่ตอบเพียงแต่เดินแกว่งกระเป๋าไปมา ก่อนจะหย่อนก้นลงบนโซฟาที่ว่าง ใบหน้าหวานอมเปรี้ยวพยักหน้าหงึกหงัก“อือ..พ่อกับแม่ฉันนะสิ พึ่งปล่อยตัวให้ออกมาเที่ยวได้นะ” ตอแหลไปหนึ่งกรุปก็ช่วยไม่ได้โลกมันกลม แต่คนมันเหลี่ยม อย่างไรเสียหล่อนก็ต้องเอาตัวให้รอด“ขอเข้มๆ สักแก้วแก้เซ็งได้ป่ะ”ปาลินได้ฟังก็ยิ้มอย่างพอใจเล็กน้อย จากความห่างเหินที่ผ่านมาก็คงจะเป็นที่บ้านเจ้าหล่อนครอบครัวกดดันเรื่องเรียนละมั้ง ปาลินจึงหันไปสั่งชายหนุ่มหน้าตาที่อยู่ในชุดบริกรสุดเนี้ยบให้ชงเหล้าเข้มๆ ตามคำขอบรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยเสียงดนตรีดังลั่น แสงสีไฟวิบวับตามสไตล์ฟ้านับพันกวาดตามองไปรอบห้องโดยไม่ให้คนอื่นสังเกตตามสัญชาตญาณตำรวจที่ร่ำเรียนมาวันนี้นอกจากบรรดาตัวร้ายในซีรีส์ที่หล่อนเคยอ่าน ยังมีบุตรหลานสกุลไฮโซที่หล่อนไม่เคยเห็นหน้าอีกหลายคนที่มาร่วมงานด้วย“พ่อแม่เธอไม่ยอมปล่อยหรือว่าเธอติดผู้ไม่สนใจเพื่อนกันแน่ หึ” เนยยังใส่ไฟไม่ยอมจบด้วยระยะหลังนอกจากฟ้านับพันไม่ยอมประจบประแจงหัวหน้าแก๊งเหมือนเก่า ไม่พอเวลาที่แก้มโทรเรียกให้มาเจ้าหล่อนก็ยังหาข้ออ้างเรื่องที่บ้านไม่ให้ออกมาเที่ยวมาแก้ตัวอยู่เป็นประจำ แ
นอกจากช่วงนี้คฤหาสน์โรจน์เพียรคุณจะได้กลิ่นปลาร้าคละคลุ้งไปทั่ว บรรดาคนใช้ในบ้านยังได้รับน้ำปั่น กาแฟ รวมถึงขนมหวานมากินทุกวัน แม้วันไหนฟ้านับพันไม่มีเวลาไปซื้อก็เองยังสั่งคนขับให้ไปซื้ออยู่ทุกวันแน่นอนว่าคนเป็นแม่ก็แปลกใจไม่น้อย นอกจากพฤติกรรมที่กลับบ้านเร็ว ตื่นเช้า ไปมหาวิทยาลัยยังมีผลการเรียนที่ดีขึ้นจนติดท็อปห้าของคณะเป็นไปได้หรือ?เด็กโง่ที่ถูกกล่าวขานจากญาติพี่น้องถึงกับเรียนดีติดท็อปห้าอีกทั้งยังใส่ใจเป็นมิตรกับคนงานในบ้านเด็กดีแบบนี้คือลูกของหล่อนจริง ๆ หรือ?คุณพ่อคุณแม่ของฟ้านับพันเริ่มกังวลใจกับพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของลูกสาว โดยเฉพาะข่าวลือที่ฟ้านับพันกำลังคบกับลูกชายคนเล็กของตระกูลธนสุนธร อีกทั้งยังทำตัวห่างเหินกับลูกสาวเจ้านายซึ่งความสัมพันธ์ระหว่างลูกสาวกับคุณชายกษิดิศคนเป็นพ่อขอตีว่าเก๊ เพราะถึงแม้จะเป็นตระกูลเศรษฐีด้วยกันเองก็ยังมีระดับเลเวล และไม่มีทางเลยผู้ชายระดับนั้นจะมาคบกับลูกสาวจอมเสเพลของตน โดยเฉพาะคุณหญิงกนกผู้เป็นผู้นำตระกูลคนปัจจุบันย่อมไม่มีทางยอมคนเป็นพ่อเป็นแม่จึงได้แต่ก้มหน้าก้มตานั่งปรึกษากันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ยิ่งเมื่อเห็นลูกสาวในชุดเสื้อกล
หรือฟ้าไม่ได้จงใจมาแกล้งเธอ แบบที่เธอเข้าใจภายใต้แว่นหนาเต๊อะของญาดา ดวงตายาวรีไหวระริกด้วยคลื่นอารมณ์ที่ตอบไม่ถูก“ตามนี้เลย” ฟ้านับพันพูดพลางยัดกระดาษลงในมือนางเอกของเรื่องอดีตตำรวจสาวเห็นสายตาลังเลที่ส่งมาจึงรู้ได้ทันทีว่าเจ้าหล่อนกังวลเรื่องอะไร“งั้นเดี๋ยวฉันไปจ่ายเงินเลยนะ” ไม่พูดเปล่า ยังแย่งกระดาษออเดอร์ไปชำระเงินที่เคาน์เตอร์“นี่คะ ไม่ต้องทอนนะคะที่เหลือเป็นทิป แบ่งกันคนละครึ่งกับเพื่อนฟ้าได้เลย”“คะ?” พนักงานหญิงในวัยเดียวกันถึงกับเบิกตากว้างเมื่อมองธนบัตรแบงก์พันห้าใบในมือ“ฟ้าขอตัวออกไปทำธุระแป๊บนะคะ เดี๋ยวฟ้ามาเอาค่ะ”“ได้ค่ะคุณลูกค้า” พนักงานหลังเคาน์เตอร์ฉีกยิ้มรับ ก่อนจะรีบกระตือรือร้นทำเมนูน้ำตามออร์เดอร์ที่ลูกค้าสั่งทิปวันนี้ถ้าแบ่งกับยัยแว่นก็มากพอกับรายได้หลายวันเลยนะ!!“พี่อิ๋ว”“หืม”“ผู้หญิงคนนั้นแฟนพี่เหรอ?” พนักงานผู้คลั่งไคล้เรื่องรักGL เอ่ยถามคำถามที่พาคนฟังสำลักน้ำลาย“อะ…เธอพูดอะไรของเธอเนี่ย”“ก็..นี่มันพฤติกรรมการเปย์ผู้หญิงที่ตัวเองชอบชัด ๆ” พนักงานรุ่นน้องพูดอย่างเพ้อฝันลูกค้าคนนั้นทั้งสวยน่ารัก และหุ่นดี บุคลิกภายนอกดูคุณหนูสุด ๆ แต่นิสัยช่างเปย์
ขณะที่ชีสหันมาแขวะเพื่อนสาวที่กำลังฟุบหน้าลงนอนบนโต๊ะไม่สนใจโลก หล่อนจะไม่หงุดหงิดขนาดนี้ถ้านังตัวดีย์ไม่ประกาศคบเดือนมหา'ลัย คนที่หล่อนแอบชอบมาหลายปีหน็อย แอบคั่วรุ่นพี่สุดหล่อไม่บอกใครเลยนะ“นังฟ้า แกไม่คิดว่ามีเรื่องจะเล่าให้พวกเราฟังหน่อยเหรอ”ทว่าฟ้านับพันยังแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ จนปาลินกลับเป็นฝ่ายหงุดหงิดเอง ด้วยเฮียสินเอาแต่พร่ำเพ้อเจ็บปวดอกหัก แผลที่หัวยังดูน้อยกว่าแผลกลางใจลิบ คนต่างภพโดนสะกิดมากเข้าก็จำต้องตื่น หล่อนทำได้เพียงฝืนยิ้ม“ว่าไงแก้ม”“แกไปคบกับพี่กายตั้งแต่เมื่อไร ทำไมพวกเราไม่เคยรู้” น้ำเสียงสอบสวนวางอำนาจข่มได้ข่มดี เพราะพ่อของร่างเดิมทำงานให้ตระกูลเทวะมหาสกุลสินะสมองเริ่มคิดถึงคำแถอย่างรวดเร็ว“โทษที ตอนแรกฉันยังไม่มั่นใจว่าจะคบกันรอดไหม ฉันเลยไม่ได้เล่าให้ทุกคนฟัง”“แต่แกลืมไปหรือเปล่าว่าเฮียสิน..” ก่อนที่หัวหน้านางร้ายจะวีนแตก ฟ้านับพันรีบทำหน้าเศร้า พร้อมกับป้องปากกระซิบ“แก้ม..แกก็รู้ฉันกับเฮียสินเราคบกันไม่ได้หรอก”“...”“เธอก็รู้นี่ว่าคุณหญิงป้าเตรียมคู่หมั้นคู่หมายให้เฮียสินแล้ว” แม่นางเอกในซีรีส์แนวตั้งนิสัยโคตรจะเย่อหยิ่ง จริงอยู่ตัวฟ้านับพัน
ณ คาเฟ่จอยแอนด์เฟรนด์บรรยากาศในร้านเวลานี้เงียบสงบด้วยบรรดานักศึกษายังไม่เลิกเรียน กษิดิศหรี่ตามองรุ่นน้องตัวร้ายที่กำลังสั่งเครื่องดื่มโดยไม่ถงไม่ถามความเห็นเขาสักคำ ยังดีเมนูอเมริกาโน่เย็นไม่หวานเป็นเมนูโปรดเขาอยู่ฟ้านับพันหันไปสั่งเครื่องดื่มเสร็จก็หันมาเลิกคิ้วกวนๆ เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มได้สำรวจไฮโซสาวในระยะใกล้ แม้ก่อนหน้านี้จะเคยเห็นกันผ่านๆ บ้างตามแวดวงงานสังคมใบหน้าของเจ้าหล่อนเล็กตามรูปแบบไอดอลยอดนิยมสมัยนี้ ดวงตากลมเรียวได้รูปโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ แต่เข้ากันดีกับจมูกโด่งเล็กปลายเชิด ริมฝีปากหยักได้รูปสีแดงธรรมชาติฉีกยิ้มจนน่าขนลุก“ยิ้มอะไรของเธอ น่าเกลียดชะมัด” ไอ้หน้าชาอึนอูปากเสียใส่ทันที ฟ้านับพันถึงกับหุบปากเหอะ หล่อตายล่ะ“แล้วนี่ ลากฉันมาที่นี่ต้องการอะไรกันแน่”“อ้าว..ฉันต้องถามนายต่างหาก อยู่ๆ ก็มาบอกว่าฉันเป็นแฟน นายก็ควรต้องรับผิดชอบป่ะ” แค่คิดถึงความวุ่นวายที่ยัยน้องหลินนั่นจะก่อตามสไตล์ซีรีส์แนวตั้ง ขนแขนก็ลุกซู่“อ่ะๆ ไม่ต้องอ้าปากเถียงเลยนะ” ยัยหน้าหวานนมโตรีบยกมือห้ามเขาแก้ตัว ก่อนจะเสริมต่อว่า“พี่สาวขอบอกไว้ตรงนี้เลย พี่สาวไม่ใช่คนที่จะยอมเสียเปรียบใครง
ร่างกายไวเท่าความคิด หญิงสาวกระโจนเข้าไปจับแขนแกร่ง พร้อมกับฉีกยิ้มหวานไปให้รุ่นพี่หน้าหล่อ คนถูกมองถึงกับขนลุกซู่ในเมื่อเขากล้าใช้งานเธอ งั้นเธอก็จะไม่เกรงใจเช่นกัน!!“ปล่อย”“ทำไมหนูต้องปล่อยล่ะ?” คนต่างภพแกล้งไขสือ ก่อนจะดึงตัวเขาหันไปเผชิญหน้าบรรดาแขกผู้ไม่ได้รับเชิญ กษิดิศอึ้งไปชั่วครู่เขาโคตรจะเกลียดพวกอันธพาลชอบรังแกคนอื่นเป็นที่สุด โดยเฉพาะเธอและเพื่อนร่วมคณะจอมเกเรที่กำลังยืนหน้าบึ้งตรงหน้า “เธอคิดจะทำอะไร?” เสียงทุ้มกระซิบถามข้างหู ไม่คิดจะตามน้ำแต่ต้องตามน้ำอย่างช่วยไม่ได้“ก็เมื่อกี้พี่กายบอกว่าหนูเป็นแฟน คนเป็นแฟนกันก็ต้องสนิทสนมกันเป็นพิเศษจริงไหมคะ?”“….” ไอ้รุ่นพี่หน้าหล่อพูดไม่ออก ได้แต่ตีหน้าบึ้ง ทว่าในสายตาคนนอกกลับดูเหมือนทั้งสองจะสนิทกันเว่อร์ โดยเฉพาะปสินที่แอบชอบน้องฟ้ามาหลายปีถึงกับปรี๊ดแตก นอกจากโดนอีบ้าที่ไหนไม่รู้ลอบทำร้าย กูยังตกข่าวอะไรหรือเปล่าวะเนี่ย?“ฟ้าเธอมาทำอะไรตรงนี้?” น้ำเสียงของพี่ชายเพื่อนที่เต็มไปด้วยความหึงหวง ที่ฟ้านับพันได้ยินยังเริ่มทะแม่งๆ หูยังไงชอบกล“ฟ้านัดพี่กายไว้ แล้วนี่พี่สินกับเพื่อนๆ กำลังไปไหนกันคะ” ตีหน้าซื่อเล่าความเท็จ แล้







