Masukเพื่อนสนิทมาช่วยอุ้มบุญ แต่ใครจะรู้ว่าผลในห้องแล็บมันล้มเหลว เพื่อนรักของเธอเลยจัดการอุ้มบุญให้ด้วยการมีเซ็กซ์กับสามีของเธอซะเอง ความตั้งใจแรกคืออยากให้ เพื่อนสนิท มาช่วยอุ้มบุญให้... แต่ใครจะรู้ว่าแผนในห้องแล็บมันล้มเหลว เพื่อนรักตัวแสบเลยจัดการ อุ้มบุญ ให้ด้วยการมีเซ็กซ์กับสามีของเธอ บัวบุษยา และ คเชนทร์ สามีภรรยาที่แต่งงานและใช้ชีวิตกันอย่างหรูหรา ทั้งคู่พยายามปั๊มทายาทกันตั้งแต่ทริปฮันนีมูนสุดโรแมนติกที่ภูเก็ต ไปจนถึงแพลนท่องเที่ยวยุโรป แต่เพราะปัญหาทางร่างกายทำให้เธอไม่สามารถตั้งท้องเองได้ หนทางเดียวคือต้องหาคนอุ้มบุญ เมื่อ พราวพิลาศ เพื่อนสนิทที่กำลังตกอับและแอบชอบสามีของเพื่อนมาตั้งแต่ไหนแต่ไร จึงเสนอตัวอาสาเข้ามารับหน้าที่นี้ ความไว้วางใจจึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด
Lihat lebih banyakพราวพิลาศทนความจุกแน่นไม่ไหวพยายามขยับสะโพกหนีจนทำให้แท่งเนื้อร้อนผ่าวหลุดถอนออกไป คเชนทร์ตวัดแขนกอดรัดร่างบางเอาไว้แน่นไม่ยอมให้เธอหนีห่างเขาขยับไปนั่งลงบนฝาชักโครกที่ปิดสนิท ก่อนจะจับร่างของพราวพิลาศให้หันหน้าเข้าหาแล้วอุ้มมานั่งคร่อมทับบนตักแกร่ง มือหนาแหวกกระโปรงทรงเอของเธอให้ร่นขึ้นไปกองที่เอว ก่อนจะประคองสะโพกอวบกลมกลึงให้กดแทรกทับลงมากลืนกินความใหญ่โตดุดันอีกครั้งคเชนทร์ไม่รอช้า เขาดึงมือเรียวทั้งสองข้างของผู้ช่วยสาวให้โอบรอบลำคอแกร่งของเขาอย่างนุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยแรงบังคับ ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาของเธอ ราวกับจะสะกดให้ผู้ช่วยสาวตกอยู่ในภวังค์ที่มีเพียงเขาเท่านั้น ก่อนจะพยายามประคองบั้นท้ายงอนงามของเธอให้ยกขึ้น เพื่อขับเคลื่อนจังหวะรักให้แนบชิดลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิมคเชนทร์จะอุ้มเธอลุกขึ้นในท่าลิงอุ้มแตงแต่พราวพิลาศยังคงขัดขืน หญิงสาวไม่ยอมให้ความร่วมมือแม้แต่น้อย ร่างกายของเธอเกร็งไปทั้งตัว พยายามเบี่ยงเบนหลบหนีจากสัมผัสรุกรานในท่วงท่าอันแสนดิบเถื่อน เป็นผลให้คเชนทร์ทำได้เพียงยกขาข้างหนึ่งของเธอได้ข้างเดียวเท่านั้น ร่างกายของเธอเลี่ยงหลบ จีสตริงตั
“น้ำออกมาเต็มเลยพราวจ๋า พี่ขอเอาเข้าไปเลยนะ ที่รัก”“อร๊ายยยย! พี่บี๋ อื้อ!! ทำไมทำกับพราวอย่างนี้ อร๊ายยย!!!” หญิงสาวกรีดร้องแผ่วเบา ใบหน้าเหยเกเมื่อความใหญ่โตคืบคลานเข้าสู่ช่องทางที่ปิดสนิท“เจ็บเหรอ...ที่รัก” เขาถามพลางจูบซับหน้าผากมนมน“ค่ะ... มันเจ็บมากเลย เอาออกเถอะค่ะ” เธอตอบด้วยเสียงเหนื่อยหอบปนกระเส่า“ใจเย็น ๆ ก่อนะ เดี๋ยวพี่จะค่อย ๆ ขยับนะ... อีกแป๊บเดียวพราวก็จะไม่เจ็บแล้ว” เขาหว่านล้อมในขณะที่สะโพกสอบเริ่มขยับขับเคลื่อนเนิบนาบ ยิ่งกระตุ้นให้ส่วนนั้นคับแน่นจนแทบหายใจไม่ทัน“พี่ทำกับพราวแบบนี้ได้ยังไง... พราวไม่ใช่เมียพี่นะคะ อร๊ายย!!!” เธอประท้วงทั้งที่อารมณ์รักถูกจุดจนติดไฟ“นิดเดียวน่า พราวจ๋า... พี่ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะ อดทนอีกนิดนะ”“พี่ขอปลดกระดุมหน่อยนะ... เพิ่มอารมณ์ให้พี่หน่อย มันใกล้แล้ว พราวจ๋า” สิ้นคำขอมือหนาก็พยายามจะปลดกระดุมเสื้อของเธอ“พี่บี๋จะทำอะไรคะ” พราวพิลาศอุทานเสียงสั่นเครือด้วยความตระหนกในขณะที่สายตาคมกริบที่จ้องมองมาอย่างหิวกระหาย เธอพยายามจะเอื้อมมือไปปิดสาบเสื้อเพื่อไม่ให้เขาถอดมันออก“พอแล้วค่ะ... แค่นี้พราวก็ยอมพี่มากแล้ว นะคะพี่บี๋ ขอร้องเถอะค่ะ อ
พราวพิลาศยืนอึ้งอยู่กับที่ ลมหายใจสะดุดกึก ดวงตากลมโตไหววูบ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก ความร้อนผ่าวแล่นปราดไปทั่วใบหน้าที่ตอนนี้กำลังแดงระเรื่ออย่างปิดไม่มิด เธอรีบเบือนสายตาหนีด้วยความประหม่า แต่กระนั้นก็อดไม่ได้ที่จะแอบชำเลืองมองเรือนร่างอันสมบูรณ์แบบของสามีเพื่อนรักด้วยความรู้สึกหวิววาบในอกภาพของชายหนุ่มตรงหน้า จากสามีของเพื่อนสนิทที่เคยเคารพนับถือ กลายมาเป็นเจ้านาย และในยามนี้ ภาพแผ่นอกเปลือยเปล่าใต้แสงไฟเกิดทำให้พราวพิลาศรู้สึกวูบหวาบในกายสาวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เมล็ดพันธุ์แห่งเสน่หาที่ซ่อนเร้นเริ่มหยั่งรากลึกลงในใจโดยไม่รู้ตัว“เดี๋ยวพี่เอาร่มของพราวติดไปนะคะ” พราวพิลาศยื่นร่มให้เขาเพื่อกลบเกลื่อนความขัดเขิน“ส่วนเสื้อเชิ้ตของพี่ทิ้งไว้ที่นี่ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวพราวซักแล้วเอาไปคืนให้”“ขอบใจมากนะพราว” คเชนทร์รับร่มไปถือไว้ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“งั้นพี่กลับก่อนนะ พราวเองก็รีบไปอาบน้ำสระผมล่ะ เดี๋ยวจะไม่สบายเอา”พราวพิลาศเดินลงมาส่งชายหนุ่มถึงหน้าอพาร์ตเมนต์ สายฝนเริ่มซาเม็ดลงแล้ว คเชนทร์เลื่อนกระจกรถลงเล็กน้อย“พรุ่งนี้เช้าพี่ขอมารับพราวไปทำงานนะครับ”“จ
หลังจากที่ทั้งสองเดินออกจากห้องตรวจ บัวบุษยาก็หันมามองเพื่อนรักด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ“ขอบใจแกมากนะพราว ที่ทำเพื่อฉันได้ขนาดนี้”“เฮ่ย!.. ไม่เป็นไรหรอก” พราวพิลาศยิ้มรับบางๆ กลบร่องรอยความรู้สึกแปลกๆ ในใจ“เอ่อ... ว่าแต่เมื่อกี้เป็นไงบ้าง ตื่นเต้นมั้ย” บัวบุษยาถามหยอกล้อตามประสาเพื่อนสนิท“ไม่บอก”“แน่ะ! ที่เรื่องของฉัน แกยังซักซะละเอียดยิบเลยนะ”“อยากรู้เหรอ งั้นไปเลี้ยงกาแฟฉันก่อนสิ เดี๋ยวเล่าให้ฟัง”“ไปดิ!”เมื่อมาถึงร้านกาแฟ บัวบุษยาก็รีบเปิดบทสนทนาต่อด้วยความอยากรู้อยากเห็น“ไหนเล่ามา ความรู้สึกแรกเป็นไง”“เสียว” พราวพิลาศตอบสั้นๆ แต่ทำเอาเพื่อนสาวถึงกับตาโต“แล้วเจ็บป่ะ”“นิดหน่อย... แต่เครื่องมือของหมอเล็กมากนะ ฉันแอบสารภาพกับคุณหมอด้วยว่าฉันยังซิง...” พราวพิลาศชะงักไปนิดก่อนจะเปลี่ยนคำพูด“แกจีบคุณหมอเลยซิ แว่ว ๆ มาว่าเค้าโสดนะ”“บ้า! แกก็พูดเกินไป หล่อ ๆ อย่างหมอราเมศวร์เนี่ยนะโสด ฉันไม่เชื่อหรอก” พราวพิลาศหัวเราะแก้เขิน“แล้วคุณหมอนัดแกเก็บไข่เมื่อไหร่ล่ะ” พราวพิลาศเปลี่ยนเรื่องกลับมาเข้าประเด็นสำคัญเพื่อกลบเกลื่อนความวูบวาบในอก“หมอให้ฉันกินยาเพื่อกระตุ้นรังไข่





