Masuk"แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วเหรอคะ เป็นคนทำก็ต้องรับผิดชอบนะคะ ในท้องนี่ด้วย" บัวตองยิ้มหัวเราะพลางชี้นิ้วไปตรงหน้าท้องของตนเอง "ครับ ต่อให้เหนื่อยแค่ไหนพี่ก็ทนได้ ขอแค่มีบัวอยู่ข้างๆ เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไปก็พอ" พูดพลางส่งสายตาหวานซึ้งให้หญิงสาวอย่างสื่อความหมาย "ค่ะ บัวจะอยู่เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไป"ส่
หนึ่งเดือนต่อมา ภายในห้องนั่งเล่นบัวตองกำลังนั่งเล่นกับลูกชายทั้งสองคนด้วยอาการอ่อนเพลียง่วงนอนอยู่ตลอดเวลา ณีหญิงสูงวัยที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นอย่างนั้นก็แอบยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยเพราะเธอแอบสังเกตเห็นอาการของเธอมาสักพักหนึ่งแล้วเพียงแต่เจ้าตัวไม่รู้ตัวก็เท่านั้นเอง ด้วยมัวแต่สนใจเรื่องเลี้ยงลูกและร้านก
"ค่ะ ยังมีไข่เจียวกับหมูทอดให้เด็กๆ อีกนะ" พูดจบก็เดินหายเข้าไปในครัวแล้วกลับออกมาพร้อมกับจานอาหารดังกล่าว "น่าทานทั้งนั้นเลย" วินส่งยิ้มให้เมียรัก "น่าทานก็ทานเยอะๆ นะคะ ทั้งพ่อทั้งลูกเลย" "ครับ" วินรับคำพร้อมกับลงมือทานทันทีและไม่ลืมที่จะตักกับข้าวใส่จานให้กรลูกชายคนโตไปด้วย ส่วนคนเล็กบัวตอง
ภายในห้องนอนกว้างบัวตองกำลังเตรียมเสื้อผ้าให้วินพ่อของลูกที่กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำหลังจากกลับมาจากบริษัทเหนื่อยๆ ส่วนลูกชายทั้งสองคนเธอปล่อยให้เล่นกับณีไปก่อน ระหว่างที่เธอกำลังหยิบเสื้อออกมาจากตู้ วินที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็ตรงเข้าไปโอบกอดเธอเอาไว้จากทางด้านหลังโดยมีผ้าเช็ดตัวพันเอวแค่ผืนเดียว "อุ้
"เปล่า เราง่วงแล้วรีบกลับกันเถอะ" พูดพลางหันหน้าหนีชายหนุ่มไปอีกทาง "กลับคอนโดกันนะ" "ไม่ เราจะกลับบ้าน" "อยากจะโดนปล้ำในรถหรือไง" นัทยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ใบหน้าเนียน "นายพูดบ้าอะ...อื้อ" ริมฝีปากบางถูกบดจูบขยี้โดยไม่ทันได้ตั้งตัว "จ๊วบ จ๊วบ" ริมฝีปากหนาหยักจูบบดเม้มริมฝีปากบางไม่ยอมหยุดไม่
"ไม่ทราบว่าเจ้าบ่าวเจ้าสาวเจอกันครั้งแรกปิ๊งกันเลยไหมครับ" สิ้นเสียงพิธีกรวินกับบัวตองก็หันไปส่งยิ้มให้กันพร้อมกับจับกุมมือกันเอาไว้แน่น "ครับ ครั้งแรกที่ผมเจอบัว ผมก็ตกหลุมรักบัวเลย รู้สึกหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูกในใจ" "คำตอบนี่คงจะทำให้ใครหลายๆ คนเขินม้วนกันเป็นแถวเลยนะครับ โดยเฉพาะเจ้าสาวยิ้มไม่ห
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เช้าวันใหม่ ณ ห้องสวีทหรูภายในโรงแรมแห่งหนึ่งริมทะเลวินกำลังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง ส่วนษาที่ตื่นก่อนกำลังยืนคุยโทรศัพท์กับบิดาอยู่ตรงระเบียงห้อง เธอกำชับให้บิดาเอาเงินห้าล้านบาท ซึ่งเป็นเงินค่าสินสอดที่วินโอนเข้าบัญชีประพันธ์ตั้งแต่วันแต่งงานเอาไปใช้หนี้ให้เร็วที่สุดเพราะขอยืดหยุ่
"ก็ได้ค่ะ" พูดพลางเดินนำชายหนุ่มออกไปจากห้อง ปายเดินนำทินชายหนุ่มรุ่นพี่เข้าไปยังร้านอาหารข้างล่างโรงพยาบาล ทั้งคู่สั่งอาหารมาทานด้วยกันอย่างเป็นกันเอง เพราะทั้งสองครอบครัวจบเรื่องการหมั้นหมายระหว่างกันด้วยดี ระหว่างที่ทานข้าวไปปายก็แอบลอบมองหน้าชายหนุ่มตรงหน้าอยู่เป็นระยะพร้อมกับคิดอะไรบางอย่างอย
"โธ่ ษาอย่าทำให้ผมรู้สึกผิดสิ ถ้าคืนนั้นผมไม่เมาเรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิด เพราะผมเอง" "เพราะษาเองค่ะ ถ้าษาไม่บอกเลิกทำร้ายจิตใจคุณ คุณก็คงจะไม่ดื่มจนขาดสติแบบนั้น" "เอาเป็นว่าผมจะหาทางออกที่ดีที่สุดก็แล้วกันนะ" "ยังไงคะ" "ผมจะเซ็นต์รับเป็นแค่พ่อเด็กเท่านั้น แต่จะไม่ทำหน้าที่พ่อใดๆ ทั้งสิ้น
"ษาจะไปถามหาคนอื่นทำไม อย่าไปสนใจคนนอกเลยนะ สนใจแขกที่มาร่วมยินดีกับเราสองคนดีกว่า" "ค่ะ" ษารับคำพร้อมกับหันไปมองหน้านพพลที่ยืนอยู่ข้างๆ เนตรนภาใช้เวลาที่ปลีกตัวออกมาจากการพูดคุยกับเพื่อนและแขกคนสำคัญในงานตามหาบัวตอง เมื่อไม่เจออยู่ที่โต๊ะเธอก็ต่อสายโทรหาโดยตรงจนได้เรื่องว่าเธอกลับคอนโดไปแล้วแต่







