تسجيل الدخول"ด้วยความผิดพลาดในคืนนั้น ทำให้บัวตองหญิงสาวกำพร้าต้องมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพี่ชายตนเอง แต่ความผิดพลาดเพียงแค่ครั้งเดียวได้ก่อเลือดเนื้อเชื้อไขของคนทั้งสองขึ้นภายในกายเธอ"
عرض المزيدTHREE years na silang secretly married at pinupunan ang obligasyon nila sa isa't-isa bilang mag-asawa. Twice a month pinapapunta ni Caden Montclair si Talia Marquez sa private villa niya sa Tagaytay, hindi para mag-date o magbakasyon kundi para mag-sex. Hindi sila nagsasama ni Caden bilang mag-asawa, at ang napagkasunduan nila ay mag-sex twice a month para maibsan ang kanilang mga sexual needs.
Gustong-gusto ni Talia ang mga white rose sa mini garden ng villa dahil simple pero elegante, katulad ng mga pangarap niyang matagal nang niyang ibinaon sa limot. Pero ngayong araw, iba na ang dahilan ng pagpayag niyang pumunta muli roon. Iyon na kasi ang huli na papayag siya sa ganoong setup. Tatlong taon na ang nakalipas simula ng ikasal sila ni Caden pero ngayon, dala na niya ang divorce paper at handa na siyang tapusin kung anu man ang meron sa kanila. Pagpasok niya sa master's bedroom, kalalabas lang ni Caden sa banyo. Wala na itong pang-itaas, isang puting tuwalya lang ang nakapulupot sa baywang nito. Ang basa nitong buhok ay tumutulo pa sa matipuno nitong dibdib, pababa sa six-pack abs na parang perpektong hinulma sa Diyos ng mga Griyego. Pero kung noon, titig pa lang ng lalaki ay nanghihina na siya, hindi na ngayon. Hindi na siya ay Talia na nawawala sa sarili sa tuwing nakikita ito. Maya-maya pa'y tahimik itong lumapit, saka walang sabi-sabi, binuhat siya patungo sa king size bed. Napatili si Talia, at bago pa siya makapagsalita ay mariin na siya nitong hinahalikan habang tinatanggal ang suot niyang manipis na evening gown. Amoy niya ang pinagsamang tobacco at whisky sa hininga nito, pero sa halip na mailang ay nagdala iyon mg kakaibang init kay Talia. Mas marahas din ang bawat galaw nito, hindi katulad ng dati. Sabik na sabik ito sa kan'ya at kung halikan siya ay para bang gusto siyang lamunin nito ng buong-buo. Ang temperatura sa loob ng masters bedroom ay para bang lalong naging mainit. Ang kanilang mga kamalayan ay unti-unti nang tinatangay ng hangin at pawang mga halinghing at pag-ungol na lang ang mauulinigan sa apat na sulok ng kwarto. At doon, habang inaangkin siya ni Caden ay nanumbalik kay Talia ang divorce paper na dala-dala niya pagpunta niya roon. At naisip niyang siguro, iyon talaga ang kapalaran niya- ang hiramin si Caden Montclair maging asawa sa loob ng tatlong taon. At sa gabing iyon, doon ma magtatapos ang lahat... --- Madaling-araw nang magising si Talia at makaramdam ng gutom. Paglingon niya sa kanyang tabi, bakante na iyon. Wala nang bakas ni Caden, at ang tanging naiwan na lang ay ang mainit na comforter na ginamit nito. Napangiti siya nang mapait at tinanggap sa sarili na iyon na ang huli na makakasama niya ang asawa. Masakit ang buong katawan niya nang bumangon at bumababa sa kama. Nag-suot siya ng robe at lumabas ng kwarto para magpunta sa dining hall. Pagdating niya roon, naabutan niya ang mga maid na nagsisipaglinis. Simple siyang binati nang mga ito nang makita siya. "Ma'am, gising na po kayo. Sabi ni Sir Caden, ipagluto ko kayo ng hapunan bago siya umalis." Tumango naman si Talia saka simpleng ngumiti. "Thanks." Naupo siya sa malaki at pahabang mesa habang naghihintay na i-served ang dinner. Maya-maya pa'y napansin niya ang cellphone niyang nakapatong sa estante. Kinuha niya iyon at binuksan para i-check kung may message mula kay Caden. Habang nag-i-scroll sa Faceboök, ilang trending posts ang agad na bumungad sa kan'ya. #CadenMontclair throws a ₱10-million birthday party for Jessa Velasquez. #Good things coming! Caden Montclair and Jessa spotted together in Singapore! Napatigil siya. Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa kanya habang tinititigan ang mga headline. Her chest tightened, her breath caught halfway. Si Jessa Velasquez. Ang babaeng matagal na niyang naririnig na nali-link kay Caden, ang "first love" nito. Ang babaeng kahit kailan, hindi niya kayang tapatan sa puso ng asawa. Biglang parang umiikot ang paligid ni Talia ng mga sandaling iyon. Napahawak siya sa gilid ng mesa, sinusubukang pigilan ang pagkahilo. Naramdaman niyang bumigat ang loob niya habang unti-unting bumabalik ang mga alaala ng villa kung saan siya naroroon. Ang mga gabing akala niya'y kanya si Caden, pero sa totoo lang, isa lang pala siyang panakip-butas ng babaeng iyon. Ang bawat sulok ng villa, mula sa mga white lilies hanggang sa amoy ng alak sa hangin, lahat pala ay tungkol kay Jessa. At sa loob ng tatlong taon, nabuhay si Talia sa isang ilusyon, sa isang pag-ibig na hindi kailanman para sa kanya. Talia slowly set down her spoon and went upstairs to change. Pagtingin niya sa kama, puro lamig at katahimikan na lang ang naiwan. She let out a tired sigh, her gaze hardening with quiet pain. "Napakagaling mo talaga, Caden! Kanina lang, yakap-yakap mo pa ako. But now, you're probably in a private jet, heading to Singapore to celebrate your first love's birthday. In ten minutes, she went back downstairs and told the housekeeper, "Sabihin mo kay Caden, hindi na ako babalik dito." She knew it in her gut, she was never coming back to that villa again. Pag-uwi niya sa condo sa Makati, tahimik niyang inilabas mula sa bag ang divorce papers na matagal nang nakatago. Isang buwan na niyang inihanda ang mga iyon, pero hindi niya alam kung saan at kailan niya ito maibibigay. Akala niya kanina na ang araw na iyon, pero siya pala itong iiwanan... --- Kinabukasan ng tanghali, nagising si Talia sa sunod-sunod na pag-ring ng cellphone dahilan para mabulabog ang pagtulog niya. Pagtingin niya, 20 miscalls ang na-receive niya mula sa best friend niyang si Bea Santiago. Nang makita iyon ay kaagad niya itong tinawagan pabalik. "Hello, besty? Sorry, ngayon ko lang nakita ang tawag mo." "Finally! Akala ko kung ano'ng nangyari sa 'yo!" sigaw ni Bea sa kabilang linya. "Girl, do you have any idea how worried I was? I called you twenty times!" Napahawak si Talia sa sentido at napangiti ng marahan. "Don't worry, Bea. I'm fine. I'm still alive." "Fine? Are you kidding me? You sounded like you were about to jump off a building last time we talked!" Natawa siya kahit kaunti. "I promise, I'm okay. I just needed some sleep." "Good. Because I swear, if you don't text me later, I'm flying back to Manila to drag you out for coffee." "Okay, okay. I'll wait for you," sabi niya, trying to sound light even though her chest still felt heavy. Pagkababa niya ng tawag, muling binalot ng katahimikan ang buong unit. Nakatitig lang siya sa kisame, parang sinusuri ang mga alaala ng nakaraan... She remembered everything... every stupid, painful detail. Nang high school pa lang sila, sinundan niya na si Caden sa lahat ng activities. When he skipped a grade, she worked harder para makasabay. When he studied abroad, she followed. When he studied medicine, she switched courses para lang mapalapit. At noong nalaman niyang muntik na itong malunod sa isang yachting accident sa Subic, siya pa ang unang sumugod sa tubig. Wala siyang pakialam kung malunod man siya, basta't ang mahalaga ay mailigtas niya si Caden. Pero kahit ganoon, parang wala pa rin siyang halaga. "He never valued me the way I valued him. Ibinigay ko ang lahat pero tanging malamig na trato lang ang sinukli niya sa akin...”"แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วเหรอคะ เป็นคนทำก็ต้องรับผิดชอบนะคะ ในท้องนี่ด้วย" บัวตองยิ้มหัวเราะพลางชี้นิ้วไปตรงหน้าท้องของตนเอง "ครับ ต่อให้เหนื่อยแค่ไหนพี่ก็ทนได้ ขอแค่มีบัวอยู่ข้างๆ เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไปก็พอ" พูดพลางส่งสายตาหวานซึ้งให้หญิงสาวอย่างสื่อความหมาย "ค่ะ บัวจะอยู่เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไป"ส่
หนึ่งเดือนต่อมา ภายในห้องนั่งเล่นบัวตองกำลังนั่งเล่นกับลูกชายทั้งสองคนด้วยอาการอ่อนเพลียง่วงนอนอยู่ตลอดเวลา ณีหญิงสูงวัยที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นอย่างนั้นก็แอบยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยเพราะเธอแอบสังเกตเห็นอาการของเธอมาสักพักหนึ่งแล้วเพียงแต่เจ้าตัวไม่รู้ตัวก็เท่านั้นเอง ด้วยมัวแต่สนใจเรื่องเลี้ยงลูกและร้านก
"ค่ะ ยังมีไข่เจียวกับหมูทอดให้เด็กๆ อีกนะ" พูดจบก็เดินหายเข้าไปในครัวแล้วกลับออกมาพร้อมกับจานอาหารดังกล่าว "น่าทานทั้งนั้นเลย" วินส่งยิ้มให้เมียรัก "น่าทานก็ทานเยอะๆ นะคะ ทั้งพ่อทั้งลูกเลย" "ครับ" วินรับคำพร้อมกับลงมือทานทันทีและไม่ลืมที่จะตักกับข้าวใส่จานให้กรลูกชายคนโตไปด้วย ส่วนคนเล็กบัวตอง
ภายในห้องนอนกว้างบัวตองกำลังเตรียมเสื้อผ้าให้วินพ่อของลูกที่กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำหลังจากกลับมาจากบริษัทเหนื่อยๆ ส่วนลูกชายทั้งสองคนเธอปล่อยให้เล่นกับณีไปก่อน ระหว่างที่เธอกำลังหยิบเสื้อออกมาจากตู้ วินที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็ตรงเข้าไปโอบกอดเธอเอาไว้จากทางด้านหลังโดยมีผ้าเช็ดตัวพันเอวแค่ผืนเดียว "อุ้
"ไม่ทราบว่าเจ้าบ่าวเจ้าสาวเจอกันครั้งแรกปิ๊งกันเลยไหมครับ" สิ้นเสียงพิธีกรวินกับบัวตองก็หันไปส่งยิ้มให้กันพร้อมกับจับกุมมือกันเอาไว้แน่น "ครับ ครั้งแรกที่ผมเจอบัว ผมก็ตกหลุมรักบัวเลย รู้สึกหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูกในใจ" "คำตอบนี่คงจะทำให้ใครหลายๆ คนเขินม้วนกันเป็นแถวเลยนะครับ โดยเฉพาะเจ้าสาวยิ้มไม่ห
"เปล่า เราง่วงแล้วรีบกลับกันเถอะ" พูดพลางหันหน้าหนีชายหนุ่มไปอีกทาง "กลับคอนโดกันนะ" "ไม่ เราจะกลับบ้าน" "อยากจะโดนปล้ำในรถหรือไง" นัทยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ใบหน้าเนียน "นายพูดบ้าอะ...อื้อ" ริมฝีปากบางถูกบดจูบขยี้โดยไม่ทันได้ตั้งตัว "จ๊วบ จ๊วบ" ริมฝีปากหนาหยักจูบบดเม้มริมฝีปากบางไม่ยอมหยุดไม่
"ฉันว่าถ้าเธอชอบเด็กมีเองเลยจะดีกว่านะ" บัวตองเอ่ยพลางหันไปทางนัท "หึ ถ้ามีเองสงสัยจะเหมาของมาหมดทั้งห้าง ลูกคนอื่นยังเห่อขนาดนี้ ถ้ามีเองไม่อยากจะคิดเลย" นัทหัวเราะขบขัน "นัท นายอย่าเวอร์น่า" ปายมองค้อนชายหนุ่ม "มีเลยไหมล่ะ จะได้รู้ว่าจะเป็นอย่างที่พูดไหม" นัทยักคิ้วส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปให้ปา
สองเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งบัวตองกับวินกำลังผลัดกันอุ้มทารกน้อยลูกของษาที่เพิ่งคลอดเมื่อคืนด้วยความเอ็นดู ษานอนมองลูกน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนบัวตองด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มตื้นตันใจ เธอดีใจที่วินกับบัวตองห่วงใยมาเยี่ยมเธอกับลูกน้อยถึงโรงพยาบาล "น่าเกลียดน่าชังจังเลยนะคะ พี่วิน" บัวตองส่งยิ้มกว้าง











