Forgotten Memories |VESAGLIMAN SERIES #1| のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

Chapter 1Eleven days na lang at magbabalik na ang klase, di pa nga ako nakabili ng kakailanganin ko sa school. Naghihirap na talaga ako. Aish, starving to death na ang aabutan ko kapag hindi pa ako makakahanap ng matitirahan at makakakain ng regular. Punyetang buhay na 'to oh! Kaninang hapon pa kasi ako pinalayas ng landlady ko sa tinitirahan kong apartment at ngayon, wala akong matutulugan at makakakain kasi limang daan na lang ang natira kong pera at hindi pa ko sinuswelduhan ng tinatrabahuan kong restobar at cafe na medyo malayo sa school. Kasalakuyan akong scholar sa South Eastern University kasama ang bestfriend ko. Heto ngayon, nakatunga-nga kami ni Aliane sa restobar na tinatrabahuan namin."Li, pwede ba akong makitulog sa inyo? Kahit isang gabi lang. Wala kasi akong mahanap na matitirahan ehh. Kaninang hapon lang kasi ako pinaalis ni Madam Lara eh." Pakiusap ko kay Aliane, siya yung bestfriend ko since senior high school kami."Oo naman, t

Chapter 3Nakita ko na naman siya sa restobar. Palagi ko siyang binibigyan ng mga bulaklak pag pumupunta ako rito. Paborito niya kasi ang uri ng bulaklak na yun. Ang ganda pa rin ng boses niya. Kahit dalawang taon na akong nagpapabalik-balik dito sa tinatrabahuan niya, hindi pa rin ako nagsasawang pakinggan ang boses niya sa tuwing kumakanta siya.Heto ngayon, pinapakinggan ko siya habang kumakanta. Hindi ko mai-aalis ang tingin ko sa kanya. Nakasombrero ako para hindi niya ako makilala pero mas bilis pa sa kidlat na napansin niya akong nakatitig sa kanya. Ngayon lang ako naglakas-loob na tingnan siya ng malapitan. Noon kasi, nakaupo lang ako sa dulo at pinapakinggan ang maganda niyang boses.Nakatapos na sila ng limang kanta. Nakaupo ako walong metrong layo sa kinaroroonan niya. Sinenyasan ko ang babae at nakuha naman niya kung anong ibig sabihin non.Nakita kong humingi si Sella ng tubig kay Hanz, ang anak ng may ari ng bar. Nakalabas na

Chapter 5Umaga na't nandito parin kami sa ospital nila mommy, binabantayan na gumising si Jenna mula nung hinimatay siya."Dad, bukas na lang kaya tayo tutuloy sa Tagaytay, hindi natin pwedeng iwan lang si Jenna dito. Magpahatid na lang tayo kay Rydyer bukas o mamayang gabi." Sabi ko."Sige, tawagan na lang muna natin siya." Lumabas si dad at naiwan akong nakaupo sa loob.'Jenna, alam mo bang gustong-gusto ko ng sabihin sa'yo ang lahat ng nangyari? Kaya lang hindi pa pwede eh. Hindi pa panahon para sabihin sa'yo ang katotohanan. Pero alam mo Jenna, mahal na mahal na mahal ka namin.'Napahikbi ako sa iniisip ko habang nakatingin sa tulog na mukha ni Jenna.*Nagising ako mula sa pagkatulog. Nakaidlip pala ako. Tumingin ako sa orasan at alas-kuwatro na ng hapon. Nagulat ako ng makita si Khairo na nakaupo sa kabilang gilid ni Jenna habang hinahawakan ang kamay niya. Nakatulog rin siya, gaya ko. Hindi ba siya natata

Chapter 7ALIANE'S POVNagdaan ang isang araw at nakalabas na si Jenna sa ospital at eto kami ngayon, nagiimpake ng mga gamit papuntang Tagaytay. Napagkasunduan namin ni Rydyer na siya ang magdri-drive samin. Nang maayos na ang lahat, lumarga na kami.Flashback"Last na lang to Rydyer ah. Pagkatapos natin sa Tagaytay, wala ka ng pagkakataong lumapit pa kay Jenna. Lubus-lubusin mo na't umalis ka na sa Pilipinas at umalis ka na rin sa buhay niya. Isipin mong paglayo mo sakanya, ay para na rin sa kaligtasan niya. Alam mo yon." Tama na to. Kailanganng awatin ko na to. Isang pagkakataon na lang at babalik na rin sa lahat ang dati na parang wala lang may nangyari."Pangako, panghuli na to. I'll travel back to France and never come back to the Philippines. Sasama ako sa pamilya ng kaibigan ko dun." Pagsisiguro niya."Good luck kay Jenna ah. Saka wag kang bumalak na ibalik ang alaala niya dahil malilintikan ka sa'king bata ka

Chapter 9 ALIANE'S POV Tumayo ako saka binuksan ang pinto. Nagulat ako n