บททั้งหมดของ MOON BRIDE : บทที่ 51 - บทที่ 60

(Ayesha)ISANG MALAWAK na compound ang tinitirhan ng mga Malyari. Nababalutan ng mga halamang baging at malulusog na moss ang matataas at makakapal na pader na nakapalibot doon. Hindi ‘yon mukhang sinadya para maging disenyo. Mas mukhang napabayaan kaya tinubuan na ng mga halaman. Halatang luma at kupas na rin ang kulay ng tisang bubong ng mga bahay. Iyon lang ang nakikita ko mula sa tapat ng higante at kupas na rin ang kulay na gate kung saan kami nakatayo.

(Ayesha) “Okay ka lang, Luna?”   &n

(Cain) Mariin akong pumikit. Iyon na ang inaasahan kong sasabihin niya. “I’m sorry to hear that, papa.” Higit pa doon ang gusto kong sabihin pero hindi ko alam kung anong mga salita ang sasapat sa nararamdaman ko ngayon. Lalo at narinig ko sa boses niya ang labis na pagkadismaya at pagkabigo. He has been working

 (Ayesha)                               

 (Ayesha)                 Namulsa siya. “Sa nakaraang mga taon, habang mabilis na nagbabago at tumatanda ang mga taong nakakakilala sa akin, kinailangan