บททั้งหมดของ Enemies With Benefits : บทที่ 21 - บทที่ 30

“How's the process of divorce paper?” Umangat ang tingin sa akin ni Marcus dahil sa tanong ko.“Next week, ipapadala sa atin.”“Good, the sooner the better, right?” He nodded.“But, do we really need a divorce? I mean, we're already okay. We can stay married even if we-” I cut him off.“I don't want commitment anymore. Pumayag lang naman tayo pareho dahil kailangan natin 'di ba? Isipin mo na lang si Kristen.” Pinakatitigan niya ako bago tumango.“Yeah, you're right. I need to fix whatever happened to us because of this marriage.” Kristen was his girlfriend. They broke up when we married each other. Tsk! Poor girl, hanggang ngayon naghihintay pa rin sigurong balikan siya ni Marcus.“Just don't take away my right to be Erene's father.” Kumunot ang noo ko sa sinabi niya.“And why would I do that? Ask Kristen, baka gusto niyang ampunin si Erene.”“As much as I want, Ean, but no. Erene should stay with you. Bakit ba hindi mo magawang mahalin ang anak mo? Wala ka ba talagang pagmamahal na n

"Oh bakit ganyan itsura mo? Parang gusto mong manakit ah teka lalayo muna ako baka ako mapagbuntunan mo.""May demonyong sumunod-sunod sa akin papunta rito, hinahanap 'yata kung nasaan ang impyerno." salubong na salubong ang kilay ko at nanginginig ang laman. I badly wanted to slap him earlier! Maramdaman ko lang ang presensya niya ay nangigigil na ako sa inis. "Oh buti 'di mo naituro?""Hindi na baka agawan pa niya ako ng trono." narinig ko ang mahinang pagtawa ni Pia kaya sinamaan ko siya agad nang tingin."Wait! So nandito sila?! I mean, si Seigraine?!" mukhang ngayon lang nag-sink in sa isip niya kung sino ang tinutukoy ko. "Yeah, with his friends." lumapit ako sa gamit ko at humanap ng pamalit na damit."Grabe naman, sa dami ng araw ngayon pa talaga sila naligaw dito?! After 6 years, really? Sinong magaakala na magkikita pa kayo?""Inaasahan ko na na isang araw, magkikita at magkikita kaming dalawa." Ayoko lang nang nagugulat, naspoil tuloy ang excitement ko to have peace of

“Nakuha niyo na?”“Yes ma'am, nadala na po namin sa location na binigay niyo.”“Good, you can now do whatever you want to do with him. Pupunta na ako.”“Ariglado ma'am.” Isang ngisi ang pinakawalan ko bago nagmadaling nag-suot ng jacket.“May pupuntahan ka?” Nilingon ko ang nagsalita at tumango.“Yeah, why?” he asked as he handed me something. That's why my eyes settled on it.“Napirmahan ko na ’yan, sa ’yo na lang ang kulang.” agad ko iyong tinanggap at binasa bago pinermahan.“Thank you for everything, Marcus.”“Sana lang naparamdam ko sa ’yong mabuti akong asawa diba?” Natatawang sabi niya at niyakap ako.“You're a good husband, Marcus,”“Yeah, and you're a good wife, Ean.”“I doubt that,” naiiling na sabi ko.“So saan ka pupunta?”“May aasikasuhin lang.”“Wala ka bang balak isama ang anak mo?” nilingon ko ang pintuan at nakita ko roon si Erene na nakasilip. Agad na nawala ang ngiti ko.“Wala. Dito lang siya. Kung magbabalak kang ipasyal siya, ’wag mo nang iuuwi. Talagang ipapaamp

SeigraineI can't help but clench my jaw all the time that I remember her words. Now I know that feeling when someone's words become a knife slowly slicing your skin.It's excruciating.Hindi pa ako nakakabawi sa sakit na naramdaman ko no'ng malamang may asawa na siya, at nadadagdagan 'yon ngayon na para akong pagkain na hindi niya nagustuhan kaya pinipilit niyang iluwa.I know I wronged her, but you can't blame me. Now I want to fix everything, at kahit mahihirapan ako pipilitin ko.I took a deep breath before walking inside the kitchen, nagluto ako ng hapunan namin. Matapos niyang manood kanina ay bumalik siya sa kwartong pinagdalhan ko sa kaniya, at hindi na siya ulit lumabas.Hindi ko siya masisisi kung ganito nalang siya kahirap suyuin, masakit ang ginawa ko sa kaniya noon. At anim na taon ko iyong pinagsisihan.Matapos magluto ay hinanda ko na iyon sa mesa bago umakyat. Ilang beses akong kumatok sa pinto bago iyon pinihit upang buksan ang I saw her. She seemed looking for a sign

Umalis si Seigraine matapos namin kumain, just like what he said.Before magtanghali ay kapansin-pansin ang unti-unting pagdilim ng kalangitan. It was like, anytime by now the rain will pour.Kanina lang ay napakaganda pa ng sikat ng araw, tapos ngayon ay biglang magbabago? Napailing nalang ako at inabala ang sarili sa pag scroll sa facebook.Kausap ko rin si Pia, and I never told her who am I with.Napaayos ako ng upo ng marinig ang pagbagsak ng ulan. Napakalas noon na tila may bagyong paparating. Ilang minuto pa akong pinakinggan ang patak ng ulan sa bubong bago nagpasyang umakyat sa kwarto, kasabay ng tila pagdating ng sasakyan. Lalakad pa lang sana ako patungo sa pintuan ng pumasok na ang basang-basa na si Seigraine."Do you want to kill yourself?" Napalingon siya sa akin habang hinuhubad ang damit niya, kaya napaiwas ako ng tingin."No, why?""Ang init-init kanina tas nagpaulan ka? Siraulo ka ba?" Nailang ako ng pagtingin ko sa kaniya'y nakangiti siya sa akin ng nakakaloko."Nag-