บททั้งหมดของ Ang Munting Asawa ni Mr. Tremont: บทที่ 341 - บทที่ 350

Minaneho niya ang kanyang sarili ngayon, dahil si Brian ay may ilang mga bagay na dapat puntahan at day-off niya ngayon. Nangangahulugan ito na kailangan niyang harapin ang lahat nang mag-isa.Nang marating ng kanyang kotse ang isang mas liblib na bahagi ng highway, nagsimulang bumilis ang itim na sedan sa likuran niya. Pinadyak niya ang accelerator, at ang itim na sedan ay hindi nagpahuli sa likuran. Ang dalawang kotse ay mabilis na nagpatakbo at naghabulan, katulad ng nasa pelikula.Sa isang saglit, ang nag-iisang silver na sedan sa harapan niya ay nagbukas ng indicator na nagpapahiwatig at biglang bumagal. Napakabilis ng takbo ng sasakyan ni Mark. Sa sobrang gulat, hinampas niya ang preno at pinihit ang manibela. Doon lamang niya napagtanto na may isang taong sumira sa kanyang preno! Alam na alam niya na ang preno niya ay normal noong una siyang dumating. Ang tanging pagkakataon na may nangialam sa preno ay noong nasa meeting siya.Ang kanyang kotse ay umikot sa isang median str

Nagpakawala ng maluwag na hinga si Tiffany nang matapos ang tawag. "Magandang ideya iyon, hayaan mo siyang lumapit sa atin. Hindi na natin kailangang alamin kung nasaan siya. Hindi nararapat na gumawa ng mga ligaw na paratang sa teritoryo ng iba. Alalahanin mo kung ano ang sinabi ko sayo. Huwag kang magmamadali."Tumango si Arianne bilang pagsang-ayon. Nagmaneho ang sasakyan sa kalsada at huminto sa walang laman na space sa harap ng Violet Café.Hindi sila hinintay ni Helen ng masyadong matagal. Dumating siya sa pintuan ng coffee shop ng wala pang twenty minutes.Siya ay sumugod sa ulan at hindi nagdala ng payong. Sa oras na natapos niya ang pag-park ng kanyang kotse at nakapasok na sa coffee shop, ang kanyang puting business attire ay nabasa mula sa ulan. Bahagyang nagulo ang kanyang maayos na buhok. Maaaring mukhang magulo ang itsura niya, ngunit nang makita niya si Arianne, masaya siyang ngumiti. "Hindi ko inakala na tatawagan mo ako."Umupo ang trio sa tapat ng bawat isa. Tinit

Natigil si Jackson habang nag-iisip at sinabi, "Kung isang beses lang ito, makakakuha ka ng sampung libo. Kung ito ay magiging isang pangmatagalang sideline, mas madaling mapag usapan ang presyo. Sa madaling salita... Mayroon akong isang kaibigan na ang nanay niya ay pinipilit siyang dalhin ang isang girlfriend sa bahay, ngunit ayaw niyang magpakasal kaya hindi niya magawa iyon. Kaya hiniling niya sa akin na tulungan siyang makahanap ng isang taong marunong kumilos bilang girlfriend. Ito ay isang acting lang. Kailangan ang body contact pero hindi ito makakarating sa lantarang intimacy. Hindi mo kailangang mag alala tungkol doon. Kung aprubado ng kanyang pamilya, tapos na agad ang trabaho mo pagkatapos ng isang gig. Kung naaprubahan nila ikaw bilang girlfriend niya, magpapatuloy ang gig na ito. Kung sa palagay mo hindi sapat ang presyo, pwede pa itong pag-usapan."Ang pagbabayad ng ten thousand dollars para umarte bilang isang girlfriend? Sumang-ayon si Tiffany nang walang pag-iisip, "

Sa hapag kainan, tinaas niya ang isang paa pataas at sadyang inilagay ito sa kanyang upuan. Maingay siyang ngumuya habang kumakain, at sa tuwing susubukan niyang kumuha ng isang bahagi mula sa isang pagkain, sadyang lalapit siya kay Gng West o tatayo siya at aabutin ang pagkain para gawin ito. Kinain niya ang mga bastos na gawain sa hapag kainan na kinamumuhian ng mga kahit sinong pamilya. Humugot pa siya ng isang nakakalokong ngiti dahil sa pagpapanggap niya at pinagmasdan ang mukha ni Mrs. West.Pagkalipas ng sampung minuto, ang buong mukha ni Mrs West ay naging itim. Hinampas niya ang mga kubyertos sa hapag kainan. Napatalon si Tiffany sa sobrang takot at natakot siyang gumalaw pa. Masunurin niyang dinulas ang kanyang binti pababa."Jackson West, hindi ka patay. Sa totoo lang, humihinga ka pa rin. Hindi mo ba matulungan si Tiffie na makakuha ng ilang mga pagkain? Nasayang na ba ang tangkad mo? Hindi mo ba nakikita na hindi niya ito maabot?"Napatulala si Tiffany."Opo, gagawin k

Agad na nagpanic si Arianne. "Hindi ako umiyak! Ah… Natakot lang ako. Nasa intensive care unit ka noong panahong iyon at para kang patay na… Hindi ko pa nakikita ang ganoong bagay. Takot na takot ako..."Ngumisi siya. "Oh... Ganun ba."Gusto niyang mag-relaks, kaya nakakita siya ng isang topic at nagtanong, "Paano naaksidente?"Hindi niya balak na pag usapan ang mga detalye kay Arianne at wala ring silbi na sabihin pa ang mga ito sa kanga. Mas magiging mabigat lang ito sa kanya. Kahit kailan ay hindi niya nagustuhan ang pagiging pabigat. "Huwag kang magtanong. Walang silbi kung nalaman mo." Pagkatapos, nagpatuloy siya, "Ang impormasyon mula kay Helen ay importante. Gusto niya talaga akong tulungan. Hindi ito ang iniisip mo. Ang aksidente ko ay walang kinalaman sa kanya. Marahil ang lahat na nagawa niya sa nakaraan na buong pusong debosyon niya sa mga Kinseys. Ginagawa niya ang lahat ng ito para sayo ngayon. Kung sabagay, hindi naman makakabuti sa kanya na saktan ako."Ayaw pag usap