บททั้งหมดของ Ang Munting Asawa ni Mr. Tremont: บทที่ 931 - บทที่ 940

Dismayado si Arianne nang marinig niya ito. Inaasahan niya na makikita niya kung sino ang mga kidnapper para makahanap siya ng mga clues tungkol kay Ethan. Ngunit sa kasamaang palad, huli na ang lahat.Dinala nila ang lahat sa itaas at nakita nilang nakabukas ang pinto ng kwarto nina Zoey at Mr. Harris. Magulo ang lahat sa loob. Kinakalkula ng lady boss ng hotel ang kanilang bayarin at pinapagalitan sila habang humihingi siya ng kabayaran para sa mga pinsala. Gulat pa rin ang mag-asawa kaya hindi sila makasagot. Tinanggap lang nila ang pambabatikos ng lady boss. Maayos naman ang kalagayan ni Zoey, pero ang kanyang asawa ay hindi dahil siya ay kasalukuyang bugbog sarado.Lumapit si Arianne at pinigilan ang lady boss. "Tama na yan. Ako na ang sasagot ng bayarin. Henry, sumama ka sa kanya sa baba at at i-calculate ang losses. Bayaran mo siya kung ano ang halaga na dapat niyang bayaran."Nakita ng lady boss ang dami ng mga tao na dinala ni Arianne at natakot siya. Sa halip, sumunod lama

Wala pang kalahating buwan ang lumipas, ang lagay ng panahon sa Capital ay masyadong mainit. Napakainit kaya gusto lang ng mga tao na manatili sa loob ng bahay. Walang sinuman ang gustong gumalaw.Malapit nang magkasakit sina Arianne at Aristotle dahil sa humidity. Napakababa ng resistensya ni Aristotle dahil sa init at natakot si Arianne na baka ma-heatstroke siya kapag inilabas siya ng bahay. Bihira niya itong dinala sa garden nitong mga nakaraang araw at naglalakad lamang siya sa lugar na iyon sa paglubog ng araw. Gaano man kalaki ang Tremont Estate, para bang mas maliit ito sa ganitong panahon. Medyo boring na manatili sa loob ng bahay buong araw.Kamakailan lamang, naging abala si Mark na halos hindi na nila ito nakikita. Umalis na siya bago pa man magising si Arianne at nakakauwi siya kapag tulog na sila sa gabi. Iniisip tuloy ni Arianne kung makakalimutan na ni Aristotle ang kanyang daddy kung magpapatuloy ito. Nanatili sila sa isang bahay pero hindi sila nagkikita. Hindi masy

Napahinto si Mark sa kanyang paglalakad. “Oh, ginising ba kita? Maliligo ako sa ibaba."Pinunasan ni Arianne ang inaantok niyang mga mata. "Okay lang, mag shower ka na dito. Inaantok na ako ngayon at hindi na ako mahihirapang matulog ulit. Maligo ka lang diyan at matulog ka pagkatapos. Wag mong pagurin ang sarili mo."Kahit pa walang problema si Arianne dito, naging maingat pa rin si Mark sa kanyang shower para manatili siyang tahimik. Pagkalabas niya sa bathroom, humiga siya sa tabi ni Arianne.Ginilid ng mag-asawa si Smore at nakakaawa siyang tumabi sa isang comforter.Hindi pa mahimbing ang tulog ni Arianne nang pinulupot niya ang braso sa leeg ni Mark at nilapit ang kanyang sarili para yakapin ito bago niya inayos ang kanyang posisyon. "Kung patuloy kang uuwi ng late sa trabaho mo, makakalimutan ni Smore ang hitsura mo," mapanuksong sinabi ni Arianne. "Alam mo namang hindi maganda ang memory ng mga bata. Natutulog siya sa kama natin, pero hindi ka niya nakikita... Nakakatawa ku

Tumayo si Jett sa labas ng kwarto ni Tiffany at pumwesto sa tabi ng pinto nang marating ng grupo ang unit ni Tiffany na matatagpuan sa itaas. Naramdaman ni Tiffany na parang kakaiba ito, ngunit itinulak niya pa rin ang wheelchair ni Alejandro sa kanyang unit. Siya ay isang lalaking may kapansanan at ang kanyang mga binti ay hindi gumagana kaya gaano ba kadelikado ang kasama niya?Naisip ni Tiffany na hindi niya kailangang mag-alala tungkol dito.Kamakailan lang siya lumipat, kaya kailangan pa niyang ayusin ang marami sa kanyang mga gamit kaya magulo ang paligid nila. "Wala akong oras para ayusin ang apartment ko, kaya... oo," nahihiyang sinabi ni Tiffany. "Eh, ipagtitimpla na lang kita ng isang tasa ng tsaa ngayon."Pumunta si Tiffany drinking station ngunit malinaw sa kanyang mga galaw na hindi siya masyadong magaling pagdating dito. Nadulas siya at muntik na niyang saktan ang kanyang sarili ng kumukulong tubig, nang biglang may sumulpot na kamay sa tabi niya. “Ako na lang diyan.”

Inilapag ni Tiffany ang kanyang notebook sa kanyang mesa bago siya nagsalita, "At saan ako uupo?"Sumagot si Jackson nang hindi umaangat ang kanyang mga mata, “Kumuha ka ng upuan mo, duh. Paano ka naging 'assistant director' na may ganyang utak?"Nagalit si Tiffany sa kanyang sagot kaya napangiti ito at ipinatong ang kanyang mga kamay sa kanyang balakang. “Ayoko naman talaga maging assistant director. Pumunta ako dito dahil akala ko supervisor lang ako! Alam mo naman na nakuha ko ang trabaho ko sa pamamagitan ng aking koneksyon, kaya bakit mo pa kailangang magtanong, Einstein?"Medyo nag-alala si Amy sa tono ng kanyang pananalita, kaya mabilis siyang sumingit at nagkunwaring umubo. "Eh, Miss Lane? Pwede kang kumuha ng upuan at lumipat sa mesa ko."Hinatak ni Tiffany ang isang upuan kung saan nakaupo si Amy at pagkatapos ay umupo siya at tinitigan si Jackson. "Hindi mo ba kayang hindi mangialam ng mga bagay na hindi sayo? Huwag mong patayin ang cactus ko gamit ang iyong maruruming m