All Chapters of Ang Asawa kong Tinitingala ng Lahat: Chapter 1961 - Chapter 1970

Napagpasyahan ni Darryl na, kahit anong mangyari, hindi niya papayagan si Donoghue sa araw na iyon. Gayunpaman, hindi niya ito magagawa. Nag-aalala siya na sasaktan niya si Debra sa aksidente. Masyado siyang makapangyarihan, at ang mga kahihinatnan ay magiging katakut-takot kung saktan niya si Debra.Ito ang dahilan na hayaan ni Darryl si Brad at ang iba pa na lumaban. Ang tanging kundisyon niya ay hindi dapat mapinsala si Debra. Nang makita niyang nasasaktan siya, sumakit ang puso niya. Nang walang pag-aatubili, inutusan niya ang kanyang mga tao na umatras kaagad.Sa sandaling iyon, si Brad at ang libu-libong mga sundalo ng Westrington ay huminto, ngunit wala sa kanila ang umatras.Nag-aalala si Brad habang siya ay sumigaw, "Ang iyong Kamahalan! Si Donoghue ay sobrang tuso. Kung papayagan natin siya, mahihirapan itong makuha muli siya."Alam niyang pinigilan ni Darryl ang hukbo dahil nag-aalala siya tungkol sa kaligtasan ni Debra, ngunit ang kaligtasan ng isang babae ay wala kumpa

Sa sandaling iyon, hawak ni Debra si Donoghue habang naglalakad sila sa labas ng maharlikang lungsod. Habang naglalakad sila, patuloy na lumingon si Debra.Bagaman hindi niya nakita ang anumang mga sundalo sa likuran nila, si Debra ay hindi nakakaramdam ng lundo sa kanyang puso.Sa sandaling iyon, huminga ng malalim si Donoghue at mahina na sinabi, "Senior Sister, hindi mo na kailangang patuloy na tumingin sa likod. Si Darryl ay isang kakila-kilabot na tao. Kahit na ipinapadala niya ang kanyang mga tao upang habulin tayo, hindi nila tayo papayag na makita sila."Nang marinig niya iyon, nag-aalala si Debra. "Ano ang gagawin natin?"Habang nagsasalita siya, may naiisip si Debra na parang kinagat niya ang kanyang mga labi at sinabi, "Bakit hindi kami bumalik sa Nakalimutan na Lambak. Ligtas tayo kung bumalik tayo doon."Hindi nakalimutan ni Debra na suriin ang kalagayan ng pinsala ni Donoghue. Napuno ng pangangalaga at pagmamalasakit ang kanyang mukha.Sa kanyang puso, ang Forgotten

“Maling tao?” Natitigilang nagtinginan sina River at Ocean. “Sigurado ako na siya si ate Debra. Paano tayo nagkamali?”Napakamot na lang si River sa kaniyang ulo, awkward itong ngumiti at sumagot ng, “Huwag ka ngang magbiro, ate. Hindi ba’t nandito ka rin para hanapin si Kuya Darryl? Narinig kong siya na raw ang bagong Emperor ng Westrington. Natutuwa kami ng kapatid ko para sa kaniya.”Ngumiti naman si Ocean at nagpatuloy sa pagsasalita. “Oo nga. Pagkatapos nating magpahinga ay magpunta na tayo sa Royal City nang magkakasama para hanapin si Kuya Darryl.”Nafrustrate naman si Debra habang ipinapadyak ang kaniyang mga paa. “Hindi ko naiintindihan ang mga pinagsasabi ninyo. Hindi niyo ako ate. Siguradong nagkakamali lang kayo sa akin.”“Siguradong may problema sa kanilang mga utak ang dalawang ito. Sinabi ko nang nagkakamali sila pero hindi pa rin sila tumigil sa pagtawag sa akin na ate.”Tuluyan nang natigilan sina River at Ocean nang makita nila kung gaano kadeterminado si Debra.

Nang makaalis sina Donoghue at Debra, dumating si Brad kasama ang ilang mga sundalo ng Westrington.Nagulat si Brad at ang kaniyang mga kasama nang makita nila ang mga bangkay nina River at Ocean sa loob ng kuweba.“Mga walang awa. Nagkapirapiraso maging ang puso ng magkapatid na ito,” Isip ni Brad.Nasaksihan ni Brad kung paano inambush ni Donoghue ang magkapatid kanina. Kahit na hindi niya kilala si River at ang kapatid nito, sigurado pa rin si Brad na mga tauhan ito ni Darryl dahil naging pamilyar sila kay Debra.Hindi na nagisip pa si Brad noong mga sandaling iyon. Dito na siya sumigaw ng, “Manatili ang iba rito para kunin ang katawan ng dalawa at sundan ako pabalik para magreport sa kamahalan habang ang iba naman ay maaari nang magpatuloy sa pagsunod kay Donoghue. Huwag na huwag kayong gagawa ng kahit na anong kapalpakan.”“Opo, Heneral.” Iisang sagot ng mga sundalo.Samantala, umupo si Darryl sa tronong may hugis ng dragon sa loob ng palasyo, mahahalatang mainit ang ulo niy

Hindi pa rin aware si Debra na nagsisinungaling lang sa kaniya si Donoghue sa mga sandaling ito.Bahagyang ngumiti at tumango ang natutuwang si Donoghue. “Ha-ha! Siguradong susuka ng dugo sa sobrang galit si Darryl sa sandaling malaman niyang tutulong si Debra na wasakin ang pamilya Carter.”Habang nagiisip, nakakita si Donoghue ng isang maliit na batis sa kanilang harapan. Dito na ngumiti si Donoghue at sinabing, “Magpahinga na muna tayo rito, Senior. Uminom ka muna ng tubig at magpahinga bago tayo bumalik sa pamilya Carter.”Sumangayon naman dito si Debra.Narinig nila ang tunog ng mga yapak na nagmumula sa kanilang likuran. Naging mabilis at malakas ang mga tunog ng yapak na ito. Mahahalata ring nagmumula ito sa maraming tao.Natigilan dito sina Donoghue at Debra. Dito na sila tumingin sa direksyon na pinagmumulan ng tunog.Hay!Hindi maiwasang bumuga ng malamig na hininga ni Donoghue nang makita niya kung ano ang nasa kanilang likuran.Nakita niya ang isang grupo ng mga tao