Alle Kapitel von Numero Unong Mandirigma: Kapitel 381 – Kapitel 390

Walang magawa si Selena. Sinubukan niya pang pilitin si Shadow pero binusalan siya ng towel sa kanyang bibig. "Tignan mo, nakikita mo tong butas na to? Bubuksan ko to nang kaunti lang, sapat lang para makita mo ang mesang yun sa labas. Dadalhin ko ang asawa mo sa mesang yun at papatayin siya doon. Manonood ka lang." "Ughh!" Masyadong kinakabahan si Selena. Umiling siya at sinubukan niyang magsalita––hindi niya magawa. "Hehe, tigilan mo na yan. Maghintay ka lang dito at panoorin mo ang palabas." Ngumisi si Shadow habang kinuha niya ang phone ni Selena para tawagan si Fane. Biglang may napagtanto si Selena––kahit na kamukha siya ni Shadow, imposibleng maging magkaboses sila. Hindi tanga si Fane, makikita niya rin kaagad ang nasa likod ng panlolokong ito!Ang sumunod na pangyayari ay nagpagulat kay Selena. Sa sandaling may sumagot ng tawag ay nagbago ang boses ni Shadow. Kaboses niya si Selena! Kahit si Selena ay naisip ang ganito. Imposible na matukoy ni Fane kung sino ang totoo

Mabilis na hinila ni Shadow si Fane papunta sa kanya at kinagat ang kanyang mapupulang mga labi. "Honey, tungkol nga pala diyan… ang tagal na simula noong nagsilbi ka sa militar… At walang tao rito…" sabi niya habang tinapik ang kanyang mga daliri sa dibdib ni Fane, sinusubukan niyang akitin siya. "Selena… Huwag dito… ang aga-aga pa?" Kumunot ang noo ni Fane at tumingin sa labas. "Ayy, sinara ko ang pinto pagkatapos nating pumasok. At saka na gitna tayo ng kawalan, walang ibang taong pupunta rito! Sa tingin ko pwede nating gawin kahit ano rito…" Tumingkayad siya at hinalikan ang leeg ni Fane habang nagpatuloy siya. Habang nakatingin sa 'Selena' na nasa kanyang harapan, mas dumami ang dahilan para magduda siya. Mabilis siyang nag-isip at niyakap siya. "Tignan mo ang sarili mo… Hindi ko alam na magpaplano ka ng ganito. Ang dominante mo!" "Wag mo na akong asarin. Gusto ko lang magsaya." Palihim na natuwa si Shadow sa katotohanan na ang mga kalalakihan ay simple lang mag-isip n

Natulala si Selena. Mukhang nag-alala lang siya sa wala. Nakita agad ni Fane ang mga nakakadudang ebidensya. Doon lamang nagtapat si Fane, "Kahit na naisip ko iyon, nagdadalawang-isip pa rin ako na kumilos para patayin siya. Paano kung mali ako? Kikilos lang ako kapag nabunyag na siya.""Anong nagpabunyag sa kanya?" Kumunot ang noo ni Selena at nagduda dahil inisip niya na perpekto ang pagpapanggap ng hitman. "Iyon ay ang katotohanan na hindi ako hahalikan ng asawa ko. Higit pa roon, nakaamoy ako ng sigarilyo. Ibig sabihin naninigarilyo siya. Hindi naninigarilyo ang asawa ko! Doon ko nakumpirma ang pagdududa ko, na ang babaeng iyon ay isang hitman at hindi ikaw." "Ang talino mo rin, ano?"Pagkatapos naisip niya kung paano hinalikan si Fane ng babaeng iyon. Sa kanyang inis ay nagpasaring siya, "So, ano na? Natuwa ka ba na siya ang kumilos para halikan ka? Maganda rin ang katawan niya. Masaya ka na ba?" Nahiya si Fane. Nagseselos pala talaga si Selena. Mapait siyang ngumiti,

“Bwisit, bwisit. May posibilidad na nadukot si Selena. Wala akong ideya kung pinatay na ba siya ng assasin!” Galit na galit si Ivan habang nakatikom ang mga kamao nito. “Masyado akong nagpadalos-dalos. Hindi ko pa napipirmahan ang kontrata, pinaghintay ko pa dapat siya ng ilang araw bago kumilos. Ito…” Hindi inaasahan ni Ivan na papalpak ang pagpirma ng kontrata nila nang dahil lang sa binalak niyang ipapatay si Fane.Habang nakaupo siya sa kotse, napuno ang ang kanyang isipan na bisitahin ang lugar na kung saan nagpalipas ng gabi si Selena at ng iba. Per, pagkatapos pag-isipan, hindi na lang niya itinuloy. Kung maayos lang ang kalagayan nila Fane at Selena at hindi pa kumilos ang assasin, wala siyang maidadahilan kung bakit siya bumisita. Sabagay, naipakita na niya ang pandidiri sa kanila noon at hindi pa bumisita sa kanila ni minsan.Kung nabigo ang assassin, Magdududa kaya si Fane na siya ang nagpadala ng assassin? Kahit na mababa ang tyansa na pumalpak ang assassin.Pinag

”Oh, Young Master Taylor, sobra ka naman. Hindi naman ako ganung kaganda!” Nagkunwaring mapagkumbaba si Xena at kumuha ng pagkain at inilagay sa plato ni Ivan. “Tara, kain na tayo!”“Haha, sige!” tumawa si Ivan at nagsimula na silang kumain. Pagkatapos ng ilang mga sandali, muling nagsalita si Ivan, “Miss Xena, nahulog na ang loob ko sayo nang una kitang makita. Ilang araw na rin kitang iniisip at napakaswerte ko at nagkita tayo ngayon. Kinailangan ko pang mag-ipon ng lakas ng loob para lang maimbitahan ka na kumain sa labas!” “Paano naman nangyari yun?” Napasimangot si Xena at tinignan si Ivan bago sinabi, “Young Master Taylor, seryoso ka ba sa sinabi mo?” “Huwag kang mag-alala, seryoso ako sayo!” Muling inilagay ni Ivan ang kanyang kamay sa hita ni Xena pagkatapos ay ngumiti at sinabi, “Simula sa araw na to at sa mga susunod, ibibigay ko sayo lahat ng gusto mo. Ibibigay mo rin naman sa akin ang gusto ko, diba? Naniniwala akong hindi mo naman talaga gusto si Ben, tama?”“Tama