Isa pala akong rich kid?! のすべてのチャプター: チャプター 2151 - チャプター 2160

“Kung ayaw mo, pwede ba tayong mag-usap saglit, Mr. Crawford?” tanong ni Ichiro habang bumuntong-hininga. Si Ichiro, para sa isa, ay hindi makapagsalita sa kanyang mga kasamahan tungkol sa ilang mga bagay at wala siyang malapit na kaibigan. Sa pag-iisip na iyon, naisip niya na si Gerald ang magiging perpektong tagapakinig. “Oo naman. I don't mind,” sagot ni Gerald sabay tango, sa pag-aakalang posibleng marami pa siyang matutunang pahiwatig tungkol sa taong pumatay sa sundalo ng Yanam special forces. Ano pa, ito ang kanyang pagkakataon upang makita kung ang militar ng Hapon ay nagawang malaman na siya ang pumatay kay Adler. “Natutuwa akong pumayag ka! Sundan mo ako. Alam mo, nag-mail sa akin ang pamilya ko kamakailan lang, susubukan ko,” nakangiting sabi ni Ichiro. Kasunod nito, hindi nagtagal ay nakita nilang naglalakad ang dalawa sa opisina ni Ichiro. Pagpasok ay agad na sinabihan ni Ichiro ang sekretarya na maghanda ng tsaa bago sinenyasan si Gerald na maupo. “Patuloy na duma

“Oh…? Ano kaya ang mga agenda ko?" tanong ni Gerald habang nakataas ang isang bahagyang kilay, halatang hindi inaasahan na itatanong iyon ng koronel. “Don't get me wrong, pero dahil ako ang may hawak, kailangan kong manatiling mapagmatyag sa lahat ng oras. Alam nating lahat ang malaking gulo na ginawa mo noon sa Yanam, Gerald. Sa pagkawala ng pinuno ng militar ng Yanam—kaya naman si Carter na ngayon ang namumuno—nag-aalala lang ako na baka ganoon din ang gawin mo sa ating militar,” sagot ni Oda habang nakatitig kay Gerald. Sa kung gaano kadelikado ang misyon na ito, alam ni Oda na kung mawawalan ng kontrol ang mga bagay, malaki ang posibilidad na ang sinumang naroroon ay maging kasing patay... Hearing that, Gerald burst out laughing before explaining, “Habang naiintindihan ko kung saan ka nanggaling, natatakot ako na hindi mo pa rin maintindihan kung paano ako nag-o-opera. Kita mo, ginawa ko lang iyon sa Yanam military simula nang kinidnap nila ang kaibigan ko. Ginamit pa nila an

Nang matapos ang iba ay katatapos lang ni Gerald ng inihaw na manok. Habang pinagmamasdan si Gerald na nagpupunas ng kanyang mga kamay, inabot ni Ichiro ang dalawang tissue sa binata bago nagtanong, “So… May naisip ka ba?” “Halos. Upang maging ganap na prangka, ang impormasyon ay halos walang silbi, kaya hindi ko talaga pinapansin. Though I have to say, medyo masarap ang roasted chicken, so you guys should eat it while it's hot,” sagot ni Gerald habang pinupunasan ang bibig. "Ikaw…!" singhal ng ibang imbestigador, halatang inis na niloloko lang ni Gerald lahat ng pinaghirapan nila. Sayang ang hininga! “Anong mali?” tanong ni Ichiro. “Huwag kang mag-alala, wala namang major. Anuman, dapat magsimula kayong mag-imbestiga sa mga hotel sa paligid ng training ground. Ipinapayo ko sa iyo na irehistro ang bawat hindi Hapon na mananatili sa paligid! Maniwala ka sa akin kapag sinabi kong iyon ang tanging impormasyon na magiging kapaki-pakinabang sa ngayon!” sagot ni Gerald habang winaw

Sa mabilis na paglapit ng gabi, si Gerald at Master Ghost ay mabilis na nagsimulang pumunta sa kinaroroonan ni Ichiro at ng iba pa. Para naman sa mga miyembro ng pangkat ng pagsisiyasat, pagkatapos mag-imbestiga sa buong araw—habang patuloy na hinihimok ni Ichiro—, nagawa nilang suriin ang hindi bababa sa kalahati ng mga nakapalibot na hotel at guesthouse. Bukod sa rehistrado, ang sinumang dayuhan na naninirahan sa mga lugar na iyon ay pansamantalang ikinulong sa ilalim ng militar ng Hapon, at kasalukuyang binabantayan ng mga sundalong Hapones... Anuman, habang ang dalawa ay nagpatuloy sa pagpunta sa kinaroroonan ni Ichiro, tiniyak ni Gerald na idetalye kung ano ang naranasan niya sa nakalipas na dalawang araw kay Master Ghost. Matapos pakinggan ang lahat ng iyon, hindi napigilan ni Master Ghost na sabihin, "Sa totoo lang nagulat ako na susundin ng pangkat ng imbestigasyon ang iyong mga utos tulad nito..." Para kay Master Ghost, dapat si Gerald ang pangunahing suspek sa pagkawala

"May naramdaman ka ba doon?" tanong ni Master Ghost na may malabong ideya sa naranasan ni Gerald. “Talaga... Tandaan mo ang lalaking iyon sa windbreaker? Isa sa mga suspek na nakaupo sa sofa?" sagot ni Gerald na medyo nakasimangot. "Oo. Sinigurado kong kabisaduhin ko ang lahat ng kanilang pagpapakita,” sabi ni Master Ghost sabay tango. “Well, feeling ko siya ang Crawford cultivator, kahit hindi pa ako nakakasigurado... Regardless, I'm heading out later tonight,” sagot ni Gerald habang patuloy na hinihigop ang kanyang sigarilyo. Hindi nagtagal, natapos na ang buhay ng sigarilyo... "May balak ka bang palihim na paalisin siya?" tanong ni Master Ghost. “Negative. Muli, tinukoy ko na ito ay isang gut feeling lamang. Hanggang sa makasigurado ako, hindi ko siya tatantanan. Di bale, simula ng mapansin ko siya, sigurado akong napansin niya rin ako. Kung tutuusin, malamang noong unang binanggit ni Ichiro ang pangalan ko nang mapansin kong tinititigan ako. Alinmang paraan, ang plano ko