Todos os capítulos de Sir Ares, Goodnight!: Capítulo 381 - Capítulo 390

Naglabas si Jay ng isang agreement contract at hiniling kay Rose na pirmahan ito.Noong tumingin si Rose sa mga detalye ng kasunduan, gusto niyang umiyak.Kailangan niyang samahan si Jay sa ika-16, 17, at 18 ng buwan na ‘yon. Bilang kabayaran, agad niyang pipirmahan ang kasunduan na makipagtulungan sa Severe Enterprise sa sandaling matapos na ang tatlong araw.“Ilegal ang human trafficking, Ginoong Ares.” Sinubukan ni Rose na gawin ang huli niyang pagmamakaawa.“Pwede mo namang tanggihan ‘yan,” walang ekspreyson na sabi ni Jay.Ang kapalaran ng Severe Enterprise ay nakapatong sa mga balikat ni Rose. Nagtiis siya at pinirmahan ang kasunduan.Para namang hindi siya natulog sa tabi ni Jay dati.Ang matulog katabi niya nang ilan pang beses ay walang pinagkaiba. Ito ang sinabi ni Rose upang bigyan ng lakas ng loob ang kaniyang sarili.Napangisi nang makulit si Jay.Pakiramdam ni Rose ay natuwa si Jay pagkatapos matagumpay na maloko siya.Kalaunan, tama nga ang masama niyang kutob.Bigla siy

Nakaupo sa Rolls-Royce ni Jay, ang mga emosyon ni Rose ay nagkakagulo.Pangarap niya dati ang pumunta sa Tourmaline Estate.Ilang beses niyang hiniling kay Jay, “Jaybie, alam kong ayaw mo ng gulo, kaya ‘wag na tayong magpakasal. Pwede mo naman akong idala lang sa Tourmaline Estate at magiging parang mag-asawa na. Ayos lang ba ‘yon?”Palaging sumasagot si Jay ng parehong palusot, “Ang sinumang babae na pumasok sa Tourmaline Estate ay kailangang maging opisyal na asawa ng isang Ares. Wala kang malulusutan do’n.”Nabuo ang mga luha sa mga mata ni Rose.Ang kalungkutan dahil sa dating pagtanggi sa kaniya ay niyanig ang puso ni Rose.Noong dumating ang Rolls-Royce sa Tourmaline Estate, ang harap na gate ay puno ng mga tao. Ang lahat ng mga bisita ay may hawak na imbitasyon. Mas madami pa ang tao dito kaysa sa anumang tourist attraction.Tumingin si Rose kay Jay, bahagyang nalulungkot. “Hindi ba’t sinabi mo na ayaw ni Grand Old Master Ares ng malaking seremonya?”Sumagot si Jay, “Maituturing

“Robbie… Iligtas mo si Mommy!”Agad na inangat ni Robbie ang kaniyang mga kamao. “Sino’ng nagsasamantala sa ‘yo, Mommy? Ipaglalaban kita.”Agad na tumingin si Rose sa direksyon ni Jay.Ang galit ni Robbie ay agad na naging tuwa. “Si Daddy ba?“Kung gayon ay kailan ipapanganak ang nakababata naming mga kapatid?”Walang masabi si Rose. Nagpalaki ba siya ng walang pasasalamat na siraulo?Binababa ang tawag, napatingin si Jay kay Rose. “Pambatang gawain!”Si Rose ay nahiya, dahil hindi niya inasahan na makikita ni Jay ang pagsubok niya na tawagan ang kaniyang anak para humingi ng tulong.“Ayaw mo ba ang mga ginagawa ko sa ‘yo?”Bumulong si Rose, “Hindi ako isang masokista.”“Pero parang nasasayahan ka naman…”Sa sinabi na ito ni Jay, agad na namula ang mga pisngi ni Rose.Natutuwa, tumalikod si Jay upang maglakad palabas ng bahay.Sumusuko, humiga si Rose sa kama. Tiyak na kakawawain siya ng lalaking ‘to sa bawat pagkakataon sa susunod na tatlong araw.Hindi. Kailangan niyang mag-isip ng p

Dinala ni Jay si Rose pabalik sa Fragrant Vessel Court kung saan ang doktor ng pamilya ay mabilis na dumating kasama ang kaniyang medicinal case.Pagkatapos ng mabilis na check-up, napagtanto niya, “Si Binibining Rose ay mayroong tinatawag nilang nutritional-deficiency anemia.”Napakunot ang mga kilay ni Jay noong tumingin siya check-up report na puno ng mga panturo.Pagkatapos umalis ng doktor, umupo si Jay sa kama.Nanikip ang puso ni Jay noong tumingin ang kaniyang mga mata sa payat na mga pisngi ni Rose.Ano’ng buhay ang mayroon si Rose sa nakalipas na pitong taon?Sa ilalim ng kaniyang pangangalaga, ang mga bata ay malusog na lumaki habang siya naman mismo ay ganito.Marahil ay oras na para kay Jay na gumamit ng pambihirang mga pamamaraan.Pagkatapos magising, si Rose ay sinalubong ng mukha ni Jay na nakatitig sa kaniya nang malungkot.Dahil nasanay sa walang emosyon na ekspresyon ni Jay, hindi mapigilan ni Rose ang pakiramdam na mayroong mali.Natatakot, hinawakan niya ang kamay

Tumakbo si Rose patungo roon, at ang pader sa paligid ng butas ay gumalaw noong maabot niya ito, hinaharangan ang butas.Pagkatapos no’n, ang ilaw ng silid ay bumukas.Tumalikod si Rose upang makita si Jay na may madilim na mukha. Ang kaniyang kamay ay may hinahawakang pindutan sa pader.Tumitig si Rose sa pindutan, at pagkatapos ay tumalikod upang tumingin sa natakpan na butas.Si Jay ba ang nagsara ng butas?“Ginoong Ares, sa… sa tingin ko ay naliligaw ako. Gusto ko sanang pumunta sa banyo…” Marahan na sabi ni Rose. Ang kaniyang mga mata ay tumitig sa lupa noong maisip niya ang desisyon na itago kung ano nangyari kay Jay.Inangat ni Jay ang kaniyang kamay. Natuliro sa kilos na ‘yon, nilagay ni Rose ang kaniyang kamay sa kamay ni Jay.“Tara. Lumabas tayo dito.” Ang kunot sa pagitan ng mga kilay ni Jay mula sa pagkatanto na wala na si Rose sa tabi niya noong siya ay magising ay wala na ngayon dahil natagpuan na niya ito.Ang mga mata ni Rose ay nakatitig sa pindutan na para bang ito ay