บททั้งหมดของ Ang Maalindog na Charlie Wade: บทที่ 1831 - บทที่ 1840

Tumango si Sheldon at sinabi habang may bakas ng kayabangan sa mukha niya, “Sana maintindihan ng Tokyo Police Department at ng Homeland Security ang dahilan na ito. May mga oras na dapat gawin ang mga kinakailangan na surgery. Hihilahin lang pababa ng mga cancerous na tissue ang buong siyudad. Sa pagpunta ko dito, ginawan ko lang sila ng pabor na gawin ang tumpak na surgical operation sa Tokyo para tanggalin ang mga cancerous cells!”Tumango si Yahiko sa pagsang-ayon, pero dumura siya sa loob niya, ‘Letse, masyadong mapangahas talaga ang Sheldon Schulz na ito at mas lalo siyang nagiging walang hiya habang nagsasalita siya!’Tumingin si Sheldon sa oras at sinabi habang nakangiti, “Ito-san, dahil nagpapagaling ka pa sa sugat mo, hindi na kita aabalahin. Ito ang mga nutritional na gamot na dinala ko na gawa sa mga mabisang halamang gamot at sangkap. Kunin mo ang mga ito at sabihan mo ang mga katulong mo na pakuluan ito para sayo mamaya; makakatulong sila sa pagbilis ng paggaling mo.”P

Dahil may fiancée si Curtis pero hindi pa siya kasal, may sinag ng pag-asa pa si Helen at ayaw niyang sumuko, umaasa siya na mapapakasalan niya si Curtis.Malinaw pa rin ang kahihiyan na ito sa ala-ala ni Sheldon dahil hindi lamang tinanggihan ng babaeng mahal niya ang marriage proposal niya, ngunit inanunsyo rin sa publiko na hinihintay niya pa ang ibang lalaki.Simula noon, kinamuhian niya nang sobra si Curtis.Hindi matagal pagkatapos, ikinasal si Curtis sa Eastcliff.Sa gabing iyon, umiyak nang sobra si Helen at tumanggi siyang lumabas ng bahay ng isang buwan.Araw-araw na bumisita si Sheldon sa Dunn residence habang may dala-dalang mga bulaklak para makita siya, at umabot ito sa tatlumpu’t siyam na araw. Gamit ang tatlumpu’t siyam na rosas, sa wakas ay nakuha na niya ang puso ni Helen.Si Helen, na halos nawalan ng twenty pounds, ay lumabas sa kanyang kwarto at bahay. Sinabi niya ang isang pangungusap kay Sheldon, na may hawak-hawak ang isang bouquet ng rosas sa labas ng pin

Sa kasamaang-palad, kahit sa galing niya, imposible na ibalik ang oras.Wala siyang magagawa kundi umasa na lang sa susunod nilang pagkikita.Sa ngayon, nangako siya sa kailaliman ng puso niya, ‘Sheldon Schulz, kung may magkikita ulit tayo sa personal, siguradong hindi kita pakakawalan!’***Nang bumalik si Charlie sa ward, tinanong ni Yahiko sa pagtataka, “Wade-san, kilala mo ba si Sheldon Schulz? O may koneksyon ka sa kanya? Bakit barang sensitibo ka sa kanya?”Tumingin din nang mausisa sina Emi at Nanako kay Charlie, inaasahan ang sagot niya.Nang makita to, ngumiti si Charlie at sinabi nang nababagot, “Nakalimutan mo na ba? Nagkataon na niligtas ko ang mga anak niya, at sobrang yaman niya. Kung iisipin, dapat bigyan niya ako ng 10 billion dollars bilang gantimpala, tama? Pero, hinding-hindi ko inaasahan na tatalikod lang ang lalaking iyon at tatakbo…”Natulala agad si Yahiko.Hindi niya pinagdudahan ang mga sinabi ni Charlie, dahil, sa mga mata niya, mabuti si Charlie sa pa

Sa sandaling dumaan ang singsing sa kanyang buko at papunta sa kanyang palasingsingan, binaha ng luha ang mga mata ni Nanako.Nagmamadali siyang yumuko, upang hindi makita ni Charlie ang hitsura niya.Gustong-gusto niya si Charlie, pero ayaw niyang bigyan siya ng sobrang emosyonal na pasanin.Ito ay dahil, sa kailaliman ng puso niya, alam niya na pumunta si Charlie sa Japan at binisita siya sa Kyoto ay hindi dahil gusto niya siya. Sa halip, naaawa siya at sinisimpatya siya ni Charlie.Naiintindihan niya ang pakiramdam ni Charlie—ang uri ng pakikiramay sa mga martial artist.Ano ang pakikiramay?Ito ang emosyon na ilalagay mo ang sarili mo sa posisyon ng ibang tao at makikiramay ka sa kanila.Ito ay parang kapag ang isang racing driver, ay nakakita ng isa pang racer na may malalang injury o kahit pumanaw sa race track sa isang car crash; siguradong mas malakas ang pakikiramay niya sa biktima kaysa sa mga ordinaryong tao.Isa pang halimbawa ay, kapag nakita ng isang sundalo ang m

Malugod na sumang-ayon si Charlie. Agad tinawag ng isang salesperson ang isa pang babae. “Sayu, gusto ng VIP na ito na makita ang mga bracelet. Mangyaring magrekomenda ka sa kanya.”Nang malaman ng babaeng tinatawag na Sayu na isang mapagbigay na tycoon si Charlie, naglabas siya ng isang malaking ngiti at sinabi nang masaya, “Sir, mangyaring sundan mo ako.”Tinanong nang nagmamadali ni Nanako, “Charlie-kun, kailangan mo ba na isukat ko ulit ang bracelet na ito para sa iyo?”Ngumiti si Charlie. “Balak kong bilhan ang biyenan na babae ko. Medyo mas mataba siya nang kaunti, kaya hindi na kita kailangang abalahin.”Sumagot nang nakangiti si Nanako, “Okay, mauna ka muna. Gusto kong tumingin ng singsing, ayos lang ba?”Tumango si Charlie. “Sige. Pupunta muna ako doon para tingnan ang mga bracelet.”Ngumiti nang matamis si Nanako. “Okay!”Nang pumunta si Charlie sa bracelet section, doon lang bumulong si Nanako sa salesperson an namamahala sa diamond rings section, “Excuse me, yung sin