Ang Maalindog na Charlie Wade のすべてのチャプター: チャプター 1991 - チャプター 2000

Agad na nakuha ng komosyon ang atensyon ni Jacob. Gulat na gulat siya at hindi siya makapaniwala sa kanyang nakikita.Pagkatapos ng ilang sandali, nilingon niya si Charlie at nagtanong siya, “Charlie, i-iyan ba si mama? Siya iyan? Hindi ba?”Ngumiti nang mahina si Charlie saka siya sumagot, “Opo, Papa. Si Lady Wilson nga ang nakikita ko.”Napasinghap sa gulat si Jacob. “B-Bakit siya nakasuot ng staff vest?! Pumunta ba siya rito para magtrabaho?”Tumango si Charlie. “Mukhang ganyan nga ang sitwasyon.”Nalilito si Jacob sa nangyayari, “May mali yata. Hindi ba binigyan ni Donald Webb ng malaking kapital ang pamilya Wilson? Binili niya pa nga ang Thompson First Villa para sa kanila. Dapat marangya at komportable ang kanilang pamumuhay ngayon!”Hindi alam ni Jacob ang nangyari sa Wilsons sa nakaraang dalawang araw. Hindi niya alam na dinukot si Elaine ng sarili niyang kapatid at pamangkin, at hindi niya rin alam na isinuko ni Donald ang malaking bahagi ng assets ng pamilya niya para m

Nakita rin ni Charlie si Hannah.Nang makita niya ang suot nitong berdeng vest, hindi niya mapigilang matawa. Nagtataka siya kung ano ang itsura ni Hannah noong nagtatrabaho pa siya sa coal mine. Naiisip niya na rin kung ano ang magiging ekspresyon ng babae habang suot ang isang uniporme sa minahan.Naiirita na talaga si Hannah sa pagkakataong ito. Tinitignan niya nang masama si Charlie.Si Charlie ang nagdala ng miserableng buhay sa kanya. Siya rin ang dahilan kung bakit hindi niya nagawang magtagumpay sa lahat ng kanyang plano kay Elaine.Hindi lamang iyon.Ang pinakamatinding bagay ay ibinigay ni Charlie bilang donasyon ang kanyang pera at ipinadala siya nito sa isang minahan para magtrabaho!Nang maalala niya ang kanyang mga karanasan sa minahan, hindi niya mapigilang magmura, “Ang walang hiyang Charlie na ito! Dalawang beses niya akong pinadala sa impyerno! Marami akong isinuko habang naroroon, pero STD at isang bata lamang ang naging kapalit! Kung hindi dahil sa kanya, hind

Agad na naunawaan ng manager ang pakahulugan ng sinabi ni Jacob. Napaisip siya sa kanyang sarili, ‘Nagkaroon ng alitan si Hannah at ang isang kostumer, sinigawan niya ito, at nagsinungaling pa siya sa harap ko! Nakakasindak naman! Kung hahayaan ko siyang manatili rito, ilang kostumer pa kaya ang gagalitin niya sa susunod, baka mahatak niya na rin pababa ang reputasyon ko! Hindi pwede, kailangan ko na siyang alisin ngayon!’Nang maisip ito, agad na nagsalita ang manager sa istriktong boses, walang pag-aalangan sa kanyang ekspresyon, “Hannah Wilson, tinanggap kita para pansamantalang magtrabaho rito, pero hindi ko inaakalang mamaltratuhin mo ang ilang mga kostumer natin! Sa tingin ko, hindi ka nababagay rito. Ibalik mo na ang cashier keys mo ngayon, hubarin mo ang vest mo at pwede ka nang umalis rito!” Naramdaman ni Hannah na para bang gumuho ang kanyang mundo!Napaisip siya sa kanyang sarili, ‘Maaga akong pumunta rito para maghanap ng trabaho. Buong umaga akong nagsisikap! Malapit n

Sa pagkakataong ito, naramdaman ni Hannah na mas mahirap ang buhay niya ngayon kaysa noong nasa Mount Blackpine siya.Umiiyak siya habang inaalala ang kanyang mga araw sa Mount Blackpine. Hindi niya mapigilang bumuntong hininga, “Kahit puro pagdurusa ang buhay ko sa Mount Blackpine, hindi naman ako nagugutom dahil andiyan ang supervisor!”“Bukod pa roon, hindi ko rin kailangang magtrabaho nang matindi. Pwede rin akong sumugal kasama si Linda Howard at ang kanyang pamilya. Bakit ba hindi ko pwedeng balikan ang mga araw na iyon!”“Kahit pangit at dugyot ang supervisor, magaling naman siya sa kama at ipinakita niya sa akin ang isang mundong hindi ko pa natatahak…”Nang maisip ito, bumuntong hininga si Hannah. Humahagulgol siya habang kausap si Wendy sa kanyang tabi, “Wendy, kakayanin ba natin ito? Marami tayong kinakaharap na problema bawat araw. Wala na tayong pera at bankrupt na rin ang kumpanya natin. Nakatira tayo sa villa ng isang estranghero at hindi tayo nakakakain nang maayos.

Nang marinig ni Hannah na handa si Wendy na maging kabit ni Charlie, hindi niya mapigilang kabahan.Agad siyang napabulalas, “Wendy, nasisiraan ka na ba ng bait? Bakit ka naman magiging kabit ng walang kuwentang iyon? Hindi kayo bagay!”Bumuntong hininga si Wendy, “Mama, magpapakatotoo lang ako. Hindi na rin naman masama si Charlie. Gwapo siya, responsable, at mabuti rin ang kanyang pagkatao. Mas maayos pa siya kaysa kay Gerald.”“Kalokohan!” Tinitigan ni Hannah nang masama ang kanyang anak, “Hindi kayo bagay ng walang hiyang iyon!”Mapaklang ngumiti si Wendy, “Sa pagkakataong ito, wala nang mas lalala pa sa sitwasyon ko. Mula sa pagiging ibon, naging manok na lang ako ngayon. Wala akong kakayahang lumipad.”Nang mabanggit ito, hindi mapigilang maluha ni Wendy, “Ma, tingnan mo naman ako. Wala na akong maipagmamalaking reputasyon. Walang lalaking susulyap sa akin...”Nang makita ang luha sa pisngi ni Wendy, niyakap ni Hannah ang kanyang anak at inalo niya ito, “Mahal kong anak, hi