บททั้งหมดของ Ang Maalindog na Charlie Wade: บทที่ 251 - บทที่ 260

Masayang tumawa si Charlie pagkatapos marinig ang sinabi ni Jasmine. “Mukhang ayaw mong matali sa panuntunan ng pamilya Moore.”Tumango si Jasmine at sinabi, “Hindi ko talaga gustong matali sa mga panuntunan ng pamilya Moore pero wala akong paraan para makaalis dito.”“Bakit?” tinanong ni Charlie nang seryoso. “Sa tingin ko ay magbabago ang isip ng lolo mo pagkatapos maranasan na malapit na siyang mamatay dahil sa malubha niyang sakit. Bukod dito, ikaw ang dahilan kung bakit naligtas ang buhay niya at bakit maaari siyang mabuhay nang ilang taon pa. Kung nagpapasalamat talaga siya sayo, pwede mong gamitin ang pagkakataon na ito na hilingin sa kanya ang kalayaan na magmahal at magpasya kung sinong lalaki ang gusto mong pakasalan. Naniniwala ako na siguradong bibigyan ka niya ng kalayaan na pumili ng gusto mong asawa.”Ngumiti nang mapait si Jasmine at umiling siya bago sinabi, “Imposible. Kahit na mahal talaga ako ni Lolo at naaawa sa akin, hindi siya mangangahas na pumayag doon.”“B

Bumalik si Jasmine sa mansyon ng pamilya Moore pagkatapos niyang ihatid si Charlie sa gabing iyon.Hindi nakinig si Lord Moore sa bilin ni Charlie na magpahinga sa kama. Sa halip, nakaupo siya sa sala sa sandaling ito habang kinakausap ang ama at tito ni Jasmine na inuulat ang buong sitwasyon ng pamilya kay Lord Moore.Sa sandaling nakita niya na dumating si Jasmine sa mansyon ng pamilya Moore, iwinasiwas ni Lord Moore ang kanyang kamay at sinabi, “Jasmine! Hinihintay kitang umuwi!”“Lolo!” Sumagot nang magalang si Jasmine bago niya tinanong, “Bakit mo po ako hinihintay?”Sa sandaling ito, sumagot si Lord Moore, “Ikaw ang nag-imbita kay Mr. Wade ngayong araw, hindi ba? Maaari mo bang i-detalye ang buong pangyayari kung paano mo siya nakilala?”“Sige po, Lolo!”Nagmamadaling ipinaliwanag ni Jasmine ang kanyang sarili. “Nagkataon kong nakilala si Mr. Wade sa Vintage Deluxe. Sa oras na iyon, kasama ni Mr. Wade ang kanyang biyenan na lalaki…”“Biyenan na lalaki?” Tinanong ni Lord Mo

Nagtaka nang sobra si Claire nang marinig niyang kinukumbinsi siya ng kanyang ina na bumalik sa Wilson Group. Kaya, tinanong niya lang ang kanyang ina, “Ma, anong klaseng gamot ang pinainom sa iyo ni Lola? Bakit palagi mo akong pinipilit na bumalik sa Wilson Group?”Nabalisa nang sobra si Elaine sa sandaling ito at mabilis na sumagot, “Kung magtatrabaho ka sa Wilson Group, magkakaroon ka ng nakapirming sahod kada taon. Hindi ba’t mas mabuti iyon kaysa magsimula ka ng sarili mong negosyo? Paano kung mawala ang lahat ng pera mo dahil nagpasya ka na magsimula ng sarili mong negosyo? Ano nang gagawin ko at ng ama mo?”Sumagot nang matatag si Claire, “Ma, itigil mo na ang pagpilit sa akin! Hindi na ako babalik kahit kailan sa Wilson Group. Kahit na kailangan kong manglimos ng pagkain sa mga kalye, hindi ako babalik sa Wilson Group kahit kailan! Marahil ay kailangan kong manglimos ng pagkain pero hindi mawawala ang dangal at dignidad ko!”Tumingin nang masama si Elaine kay Claire bago sin

Nang sinabi ito ni Jacob, tumingin sa kanya ang lahat nang may hindi makapaniwalang ekspresyon sa kanilang mga mukha.Tinanong sa sorpresa ni Elaine si Jacob, “Sinasabi mo ba sa akin na may taong gustong magbayad ng tatlong daang libong dolyar para sa sira-sirang bagay na ito? Sa tingin ko ay hindi mo nga ito mabebenta ng limampung dolyar!”Sumagot nang tagumpay si Jacob, “Bakit ako magsisinungaling sa’yo? Kung hindi ka naniniwala sa akin, bakit hindi mo tingnan ang message history ko?”Sa sandaling sinabi niya ito, inilabas ni Jacob ang kanyang selpon bago niya binuksan ang mga mensahe at nag-click sa isang voice note na ipinadala sa kanya ng taong may pangalang Zachary.Narinig ang boses ni Zachary sa sandaling ito. “Tito Jacob, mayroon ka talagang magandang lalagyan ng panulat sa mga kamay mo! Sa tingin ko ay galing talaga sa Qing Dynasty ang lalagyan ng panula na iyan! Bakit hindi mo na lang ibenta sa akin ito? Bibigyan kita ng tatlong daang libong dolyar para dito!”Labis na

Tumango nang kuntento si Charlie nang makita niya kung gaano kasunurin si Zachary.Sa totoo lang, napakatalinong tao ni Zachary at siguradong magiging kapani-pakinabang siya kay Charlie sa hinaharap.Pagkatapos, sinabi ni Charlie sa kanya, “Zachary, siguradong tatratuhin kita nang mabuti kung makukuntento ako sa ugali mo.”Nagmamadaling pinagdaup ni Zachary ang mga kamo niya at sinabi, “Huwag kang mag-alala, Mr. Wade. Siguradong makukuntento ka!”Hindi maiwasang ngumiti ni Charlie sa pambobola ni Zachary. “Alam mo ba na gusto kitang suntukin ngayon dahil mukha kang walang hiya ngayon?”Tumawa si Zachary bago sinabi, “Mr. Wade, alam ko na pangit ang mukha ko pero dapat mo ring malaman na kailanman ay hindi naging pangit ang pera!”Pagkatapos, naglabas ng itim na kahon si Zachary sa ilalim ng kanyang upuan bago ito ibinigay kay Charlie. “Mr. Wade, ito ang tatlong daang libong dolyar na dapat ibibigay ko sa biyenan mong lalaki. Mangyaring tingnan mo kung tama ang dami.”Iwinasiwas