All Chapters of Ang Maalindog na Charlie Wade: Chapter 6291 - Chapter 6300

Puno ang isipan ni Harrison tungkol sa karapatang bilhin ang kalahati ng elixir. Kahit hindi siya pinipilit ni Helena, gusto niyang ipadala agad sa kanya ang AI model. Kung hindi iyon gagana, pwede niyang kunin mismo ang model sa Silicon Valley at ibigay sa kanya.Kaya, magalang at matatag niyang sinabi, "Your Majesty, huwag kayong mag-alala. Ako ang magbabantay dito sa buong proseso. Kung kulang ang mga GPU ng Nvidia, may iba akong paraan. Sinabi sa akin ng taong namamahala sa AI model na mukhang may daan-daang libong H100 si Zuckerberg. Kung hindi maibigay ng Nvidia ang dami na iyon sa loob ng tatlong araw, pupunta ako kay Zuckerberg para kunin ang natitira. Sigurado akong hindi niya ako tatanggihan."Napawi ang kaba ni Helena matapos marinig ito at ngumiti, "Gumaan na ang pakiramdam ko ngayon. Dahil marami siyang GPU, iminumungkahi kong subukan mong kunin ang 40,000 mula sa kanya. Dahil, madalas at mabilis na iu-update ang AI model. Kapag na-update na ito, kakailanganin nito ng ma

Karaniwan, ang bilang ng graphics card na pwedeng ipadala bawat araw ay nasa 4,000 hanggang 5,000 ayon sa kasalukuyang kapasidad ng produksyon.Ang mahalaga, maraming kumpanya ang may matinding pangangailangan para sa graphics card na ito. Hindi na sila kailangang sabihan para kunin ang mga produkto. Karaniwan, pupunta sila sa delivery center ng assembly plant dalawa hanggang tatlong araw bago ang araw ng paghahatid para maghintay. May ilan pa ngang sumasakay ng helicopter papunta sa assembly plant para lang maghintay. Pagdating ng mga graphics card, agad na silang babalik sa kanilang kumpanya gamit ang helicopter.Dahil, AI ang kasalukuyang pinakamalaking trend sa global tech industry, walang dudang iyon. Hindi lang mga nangungunang kumpanya sa mundo ang nagmamadaling makakuha ng H100 graphics cards para sa training ng kanilang AI models, pati na rin ang mga maliliit at katamtamang kumpanya sa Silicon Valley ay nagtitipid para mabili ito. May ilan pang kumpanya na nag-anunsyo na ila

Sinabi ni Bill nang walang pag-aatubili, "Sige, sabihin mo na. Hindi na kailangan ng pormalidad sa pagitan natin. Kung matutulungan kita dito, gagawin ko talaga ito."Sinabi ni Harrison, "Narinig ko na may data center ang Microsoft sa Northern Europe. Gusto ko itong bilhin.""Bilhin?" Medyo nagulat si Bill pero agad siyang sumagot, "Mr. Rothschild, kung ang cloud services ng Microsoft ay parang isang Boeing 747, ang data center sa Northern Europe ay isa sa apat na engine ng eroplano. Hindi basta pwedeng tanggalin ng isang airline ang isang engine mula sa gumaganang eroplano at ibenta ito. Kung ibebenta namin ito, babagsak ang cloud services ng kalahati ng Europe, at hindi kakayanin ng ibang data centers ang ganoon kalaking load sa maikling panahon. Hindi namin ginawa ang system na may ganoong kalaking redundancy.""Imposible." Kaswal na sinabi ni Harrison, "Isa ako sa mga bisitang nakasakay sa Boeing 747 nang opisyal itong inilunsad 50 taon na ang nakalipas. Binata ka pa lang noon.

Nakaupo si Harrison sa pangunahing upuan sa meeting room, nakangiti at punong-puno ng saya at pananabik.Pagkatapos ay tumingin siya sa mga tao sa paligid at nakangiting sinabi, "Umupo na kayong lahat!"Isa-isang naupo ang lahat.Nakangiti si Harrison habang nakatingin sa lahat at nagsimulang magsalita, "Ito ang unang beses na ganito karaming tao ang nagtipon sa meeting room na ito. Nakikita ko na marami sa inyo ang walang maayos na upuan. Ang plano ko sana ay tipunin kayo lahat sa headquarters para mas komportable, pero dahil ilang araw na akong hindi nakakapunta sa kumpanya, dito ko na lang kayo ipinatawag. Pasensya na sa abala at sa anumang hindi magandang idinulot nito. Sana huwag niyo itong pag-isipin nang masama.""W-Wala po iyon." Mabilis na kumaway ang mga miyembro ng mga branch family na may mapagpakumbabang ekspresyon, hindi makita ang kahit bahagyang senyales ng pagkadismaya o pagod sa mga mukha nila.Hindi nila inasahan na si Harrison, na palaging malamig sa kanila, ay

Dahil sa pangako ni Harrison, sobrang natuwa si Jennie kaya hindi siya tumigil sa pag-iyak habang paulit-ulit siyang nagpapasalamat. "Salamat, Mr. Harrison! Salamat!"Matagal nang naubusan ng paraan si Jennie at wala na siyang mabisang solusyon sa kanyang sitwasyon. Sa simula, hindi siya naglakas-loob humingi ng tulong sa pamilya Rothschild dahil alam niyang minamaliit nila ang mga malalayong kamag-anak na katulad niya.Pero ngayong araw, napakaswerte niya!Biglang nagpakita ng kabutihan si Harrison sa mga collateral family, at agad na naisip ni Jennie na ito ay isang bihirang pagkakataon na minsan lang dumarating sa buhay.Nang makita nila ang pagpapakita ni Harrison ng responsibilidad para sa mga collateral family, nakaramdam din ang iba ng matinding pasasalamat at kasabikan.Tumayo si Harrison at mahinahong ngumiti habang nagsabi, "Kung may mangyari pang katulad nito sa hinaharap, huwag kayong mag-atubiling pumunta sa Family Relations Office anumang oras. Maglalagay ako roon ng