جميع فصول : الفصل -الفصل 6450

"Ha!"Napasinghal si Elaine at napangiwi. “Masakit daw itago ang pera? Ngayon ko lang narinig ang kalokohan na ‘yan. Kalimutan mo na ang two million US dollars—itatago ko kahit dalawang gintong bar pa ‘yan na parang nagbabaga sa init!”Dagdag pa niya agad, “Kung masakit sa’yo na itago, i-wire mo na lang sa akin. Ako na ang magtatabi niyan para sa’yo. Pag nagkaanak kayo ni Charlie, magagamit niyo iyan pambayad ng tuition nila sa kolehiyo!”Naaliw agad si Charlie—si Elaine lang talaga ang may lakas ng loob na sabihin ito kahit siguradong mauubos ang two million bago pa man sila ni Claire magkaanak.Alam ni Claire na hindi niya pwedeng asahan ang kanyang ina pagdating sa pera, kaya sinabi niya, “Pag-iisipan ko muna… Sa ngayon, plano kong tapusin ang proyekto hanggang dulo. Kung maging matagumpay, itatabi ko ang pera. Pero kung hindi, ibabalik ko na lang kay Miss Fox.”Agad namang sabi ni Elaine, “Kung ibabalik mo, kalahati lang dapat. Bigyan mo ako ng one million—ilalagay ko ito sa f

Kita agad sa mukha nina Elaine at Jacob ang pasasalamat nang marinig nilang bibigyan din sila ni Charlie ng 100 thousand. Pumalakpak si Elaine sa tuwa. “Ay naku, anong araw ba ngayon? Lahat ng magandang bagay ay nangyayari nang sabay-sabay! Narinig ko na langit daw para sa mga mahilig mamili ang Dubai, kaya siguradong nakakasabik iyon!”Pagkatapos, lumingon siya kay Jacob at nagtanong, “Kailangan ba ng visa doon?”Pinag-isipan ito ni Jacob. “Sa tingin ko, hindi naman.”“Ayos!”Mas lalo pang nanabik si Elaine at agad niyang sinabi kay Jacob, “Sige na, wala nang usapan—mag-iimpake na ako ngayon para makaalis tayo bukas!”Handa na sanang tumakbo si Elaine papunta sa kwarto para mag-impake, pero agad siyang pinigilan ni Jacob. “Sandali lang—hindi tayo pwedeng umalis nang biglaan. Marami pa tayong dapat ayusin: kailangan mag-book ng flight, maghanap ng mga magandang lugar na pwedeng puntahan, mag-reserve ng hotel na madali ang biyahe, at syempre, pagdesisyunan kung gaano tayo katagal d

Madali lang din naman ang dahilan—dahil bagsak ang mga negosyo, karamihan sa mga tindahan ay nalulugi.May ilang buwan pa bago matapos ang kontrata sa upa ni Donald, kaya ang magagawa lang niya ngayon ay panatilihin ang takbo ng negosyo habang sinusubukan niyang ipasa ang upa sa iba. Kasabay noon, kailangan din niyang paghandaan ang posibilidad na walang kukuha ng pwesto, at kailangan pa rin niyang tapusin ang kontrata hanggang sa huling araw.Dahil sa mga luging natamo niya hanggang matapos ang kontrata, tiyak na hindi na niya iyon ipagpapatuloy. Ibig sabihin, kailangan na niyang mag-empake, isauli ang lahat sa may-ari, at kunin ang deposito na hawak ng may-ari.Kahit ngayon na humihingi pa rin siya ng transfer fee, ang iniisip lang ni Donald ay makakuha man lang ng kahit anong halaga. Pero pagdating ng huling buwan, siguradong bibitawan na rin niya ang ilusyon na iyon.Pero nang makita ni Raymond na halos wala nang paninda sa tindahan, agad niyang naintindihan na nasa huling yugt

Para hindi na mawala ang tatlong buwan na renta, agad na tinawagan ni Donald ang may-ari at pinapunta ito, habang inimbita rin ang ilang kaibigan niya sa antique trade para suriin ang mga natitirang paninda niya.Palaging mahirap tanggapin ang malugi, pero kapag nakapagpasya ka na, wala na talagang hindi kayang bitiwan.Tuwang-tuwa rin ang may-ari dahil ibig sabihin nito ay may kukuha na ng renta niya. Agad niyang pinapirma si Donald sa kasunduang ililipat sa pangalan ni Raymond ang huling tatlong buwan ng renta, at sabay silang gumawa ng bagong kontrata sa pagitan ng may-ari at ni Raymond.Hindi rin kailangan magbayad agad ni Raymond—magsisimula lang siyang magbayad ng renta sa may-ari kapag natapos na ang tatlong buwan na renta ni Donald.Pagkapirma nila sa kasunduan, agad dumagsa ang mga may-ari ng pwesto at mga negosyanteng katulad ng Pearl House.Alam naman kasi nilang magandang kumuha ng paninda mula sa kapwa nila negosyante. Kapag nagsasara ang isang tindahan, ayaw na niton

Sinabi ni Zachary, “May mga kaibigan ako na maraming stock. Magkano ang kapital mo, Mr. Cole? Titingnan ko kung may mga bagay sila na bagay sayo, baka pwede kang makipagtulungan sa kanila.”Nang tanungin ni Zachary kung magkano ang kapital, ang totoo, gusto niyang malaman kung magkano ang kaya ni Raymond na ipuhunan sa negosyo at kung gaano kalaki ang kaya niyang gastusin sa pagbili ng bagong paninda.Kaya mahinahong sagot ni Raymond, “Matagal na akong paikot-ikot, kaya wala akong kinita kundi ilang daang libo lang. Wala namang problema sa akin ang kumuha ng mga bagay na may rebate, pero sa ngayon, hindi ko pa kaya ang mga premium.”“Sige!” sinabi ni Zachary habang tumango, malinaw na nakuha na niya ang lawak ng kapital ni Raymond. “Titingnan ko kung ano ang meron, baka makakuha tayo ng ilang personal na deal.”Tumango si Raymond. “Salamat, Zachary!”Ngumiti si Zachary at umiling. “Mr. Crane, pakibili pa ng isang basket ng prutas para kay Mr. Cole—ako na ang magbabayad mamaya.”A