บททั้งหมดของ Her Dying List: บทที่ 11 - บทที่ 13

  "Saan ka pupunta?" nagtatakang tanong ni Mama ng makita akong pababa ng hagdan. Isang linggo narin ang nakalipas ng huli akong makalabas ng kwarto ko."Babalikan ko lang ang nakaraan Ma. Huwag kayong mag-alala babalik din po ako mayang gabi."Magsasalita na sana si Mama ng pigilan s'ya ni Papa."Mag-iingat ka 'nak." wika nito na sinagot ko naman ng isang ngiti.Naglakad na ako palabas ng bahay at sinimulang maglakad patungo sa waiting shed. Bawat hakbang ko ay muling nanunumbalik ang mga alaala naming magkasama.Ang mga sandaling magkasama kami sa tulay, gayun din ang paghihintay namin sa bus.Ilang minuto lang ang nakalipas ng may humintong bus sa kinatatayuan ko. Sa pag-akyat ko dito ay nakita ko s'yang nakaupo sa pinaka likod ng bus, sa upuan kung saan kami nakapwesto noon.Dahan-dahan akong naglakad habang nakatingin lang s'yang nakangiti sa'kin. Tumabi ako sa kan'ya at nakita ko na naman ang masaya n'yang mukha na kaysarap pagmasdan.Kinuha ko ang cellphone