Library

Maghanap

Home / Lahat / Found and Lost / Kabanata 21 - Kabanata 30

Lahat ng Kabanata ng Found and Lost: Kabanata 21 - Kabanata 30

30 Kabanata

Chapter Twenty One

After what happened earlier ay hindi na masyadong nag-imikan si Dale at Light. They eated silently and they barely talk to each other. Pagkatapos nilang kumain ay dumiretso na kaagad sa kwarto si Dale habang si Light naman ay ipinagpatuloy ang naudlot niyang pagpipinta kanina. Kinagabihan ay nagluto ng maraming pagkain si Light, she’s in the mood to cook a lot of foods dahil na-deliver niya na ang lahat ng paintings niya today. Kaagad niya namang minessage si Lance to tell him that she cooked a lot of food. Pagkadating ni Lance from work ay kaagad siyang ginawaran ng halik ng girlfriend. Dale saw what they did dahil saktong kakababa lang nito from his room. Agad niyang iniwas ang paningin niya. “Buti naman at hindi ka nag-overtime ngayon kaya hindi masasayang itong mga pagkain na niluto ni Light. Sobrang dami pa naman.” Dale said. “Kaya nga kuya eh. Nagmadali na

Chapter Twenty Two

Dalawang araw pa lang ang nakakalipas simula nang umalis si Lance at hindi umuuwi ng bahay because of work. Dale and Light is in the living room right now, pero walang nagsasalita sa kanilang dalawa kasi busy si Light magpinta habang si Dale naman ay busy sa pag-scroll sa phone niya while secretly glancing at Light. Habang lumilipas ang mga araw, his feelings for Light grows deeper. To be honest he is controlling himself not to fall on her pero kahit anong gawin niyang pagpipigil at pagkontrol ng nararamdaman niya ay mas lalo lang lumalala ang pagkagusto niya sa girlfriend ng kapatid niya, pero alam niya sa sarili niyang mali ang kanyang nararamdaman. Light looked at her phone at napatalon siya sa tuwa nang makita niyang sobrang daming nagpapa-commission sa kanya. “Omg! Grabe ang daming nagpapa-commission sa akin waaaaahhhhh!” Tuwang-tuwa na saad ni Light. Sa sobrang tuwa niya

Chapter Twenty Three

Simula nga no’ng aminin ni Dale ang tunay niyang nararamdaman para kay Light ay naging awkward na ang pakikitungo nila sa isa’t isa. Hindi na nila kinikibo ang isa’t isa, pinagtutuunan na lang ni Light ng pansin ang pagpipinta niya at walang balak kausapin si Dale. Habang si Dale naman ay nahihiya na ring kausapin si Light. Natapos na ang isang linggo at ngayon na ang balik ni Lance galing trabaho. Nakauwi na nga si Lance at masayang nakangiti sa kanilang dalawa. They tried to act normal infront of him like nothing happened and pretend like everything’s alright. “I’m back my love, I miss you so much.” Lance said hugging her girlfriend so tight and gave her a kiss. Dale is infront of them and he saw it. Nasaktan siya sa nakita niya pero hindi niya ito pinahalata and he just go with the flow. “Grabe naman bro sa harap ko pa talaga nagharutan

Chapter Twenty Four

Kaagad na nag-message si Light kay Dale right after he took photos of them. To: DaleSinasaktan mo talaga ang sarili mo noh? Martyr ka ba talaga? Light is very pissed off right now dahil nakikita niyang nasasaktan na nga si Dale pero ipinagpapatuloy pa rin nito ang pagiging masokista. She felt very guilty. From: DaleI told you Light, kaya kong magtiis. Napamura na lang siya sa naging sagot nito at napahawak sa ulo. To: DaleKaya kong magtiis your ass, stop hurting yourself please lang! From: DaleDon’t worry about me, okay lang talaga ako. Napairap na lang si Light sa kawalan dahil sa sobrang tigas ng ulo at sobrang martyr ni Dale. Habang magkasamang naglalakad si Light at Lance, Light’s mind was pre-occupied. Kinakausap siya ni Lance pero yung utak niya ay naka-f

Chapter Twenty Five

Kinabukasan ay back to work na naman ulit si Lance kaya naman naiwan na naman sila Light at Dale. Lance already told Light na bukas pa siya makakauwi from work since he have a lot of works to do na kailangang tapusin. Aware din si Dale na bukas pa makakauwi ang kapatid niya dahil sinabihan na siya nito kagabi no’ng nag-iinom sila. 8pm in the evening nang maisipang bumaba ni Light to get some snacks at sa kwarto na lang sana siya kakain, kaya lang nakita niya si Dale and she saw that he looks very wasted. Nakita nya rin na sobrang dami ng alak ang naiinom nito dahil sa mga bote ng alak sa harapan nito. She can hear him sobbing silently. “Ang sakit, sakit…” Those are the words she heard from him. Hindi pa siya nakikita ni Dale dahil nakayuko ito. She’s worried and she wants to comfort him sana nang makita niya ang kalagayan ni Dale, she felt a little pain in the heart. Nang iangat ni Dale ang mga

Chapter Twenty Six

Pagka-uwi ni Lance kinabukasan ay parang normal lang ang lahat. He is not aware na mayroon na palang nangyari sa girlfriend niya at sa kapatid niya. Habang si Light naman ay hindi makatingin ng diretso kay Lance, she felt very guilty and parang anytime ay pwede nang bumagsak ang mga luha niya sa sobrang bigat ng nararamdaman niya. Yayakapin na sana ni Lance ang na-miss niyang girlfriend kaya lang bigla itong umiwas at nagulat siya sa pag-iwas nito. “Lets not hug each other muna, ang init kasi eh.” “Ay ganon ba? I’m sorry love na-miss lang kasi kita. Sige magpapalit na lang muna ako ng damit.” Napansin ‘yon ni Dale pero hindi na lang siya umimik. “Oo, ipaghahanda na lang kita ng pagkain dahil alam kong pagod na pagod ka at para makapagpahinga ka na rin after.” Pagka-akyat ni Lance ay napatingi

Chapter Twenty Seven

Pagkadating ni Lance from work ay walang umiimik sa kanilang dalawa, wala sa kanilang balak magsalita. Light is stopping herself from crying dahil kahit anong oras ay pwede nang tumulo ang mga luhang kanina niya pa pinipigilan. Pagkatapos niyang malaman kanina na buntis siya ay napagtanto niyang wala na siyang mukhang maihaharap pa kay Lance. Hindi niya magawang tingnan ito sa mukha dahil nakakaramdam siya ng hiya. Pero nilakasan niya pa rin ang loob niya na tanungin ito at ipaghanda ito ng pagkain. “Are you hungry?” She asked while her voice is shaking at napansin ‘yon ni Lance. “Hey love are you okay? Is there something wrong?” “Nothing, lets eat na.” Tumango na lamang si Lance sa sagot ng girlfriend. They eat together and Dale can’t look at his brother also. Nakakaramdam rin siya ng hiya para dito. “Grabe nakakapagod

Chapter Twenty Eight

Hindi na napigilan ni Lance ang kanyang emosyon dahil sa galit na nararamdaman niya. Napahagulhol na rin ng iyak si Light seeing Lance reaction, siya naman ngayon ang binalingan ng tingin ni Lance. “Light bakit mo nagawa sa akin ‘to? Bakit mo ako niloko? Alam mo namang mahal na mahal kita at kung gaano kita kamahal diba? Kaya bakit mo ako nagawang saktan nang ganito tang ina hindi ko talaga maintindihan kung bakit mo nagawa sa akin ‘to?!” Kitang-kita sa mga mata ni Lance ang sakit na nadarama at hindi makapagsalita si Light sa tanong na ‘yon ni Lance. “Hindi sa nanunumbat ako pero alam mong ako ang bumago ng buhay mo. I did everything just to make you happy and make you feel that you’re the luckiest girl in the world. Minahal kita, sobra pa nga eh pero bakit ganito? Light, binuo kita no’ng mga panahong durog na durog ka pero tang ina bakit ganito naman ang iginanti mo sa akin? Bak

Chapter Twenty Nine

Pagkagising ni Lance ay mugtong-mugto ang kanyang mga mata dahil sa walang humpay na pag-iyak kagabi. Nakatulog siya nang may sama ng loob kay Light at sa kapatid niya. Hanggang ngayong paggising niya ay hindi niya na naman mapigilang maluha remembering their painful confrontation last night. Its so painful for him to let go the girl that he really loves but also its so painful for him if he will still see the persons who betrayed and hurted him. When he opened his phone ay kaagad na bumungad sa kanya ang mga text message ni Light at Dale sa kanya. Una niya munang binasa ang text message sa kanya ni Light. From: My LoveHi Lance, alam kong paggising mo mababasa mo ‘tong text message na ito. Lance gusto ko ulit humingi sa’yo ng paumanhin dahil nasaktan kita. I’m always grateful to you because of the things that you did for me, malaki ang utang na loob ko sa’yo. Mahal pa rin naman kita Lance kaya la

EPILOGUE

“Congratulations Engr. Lance Tuazon, Mr. Benilde of Bradeson Corporation complimented us, they are very satisfied with the outcome of the building.” Alice, one of my secretary said with all smiles. I just smiled a little to what she said, I still don’t want to accept their congrats message to me because we’re not really sure if the building that we built is okay. Baka mamaya kapag biglang lumindol,biglang masira. Kaya parang ayaw ko pa munang tanggapin ‘yong congrats nila. Kapag tumagal ‘yong life span no’ng napatayo na infrastructure doon ko masasabing success na ‘yong building. But still I’m glad that Mr. Benilde liked it, he’s one of our biggest client kaya nakakatuwa na nagustuhan niya ‘yong outcome nang itinayo naming building. “Thank you that’s also because of the great designs of Architect Leonidas and the effort of the who

PREV

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status